[ad_1]

غذاهای گوشتی نظیر کباب منبع عالی آهن هستند
کم خونی فقرآهن از شایع ترین کم خونی هاست. بر پایه جدیدترین بررسی ها، مشخص شده است ۲۰ درصد بانو ها، ۵۰ درصد بانو های باردار و ۳ درصد آقایان به اندازه کافی آهن دریافت نمی کنند و همین امر سبب می گردد کم خونی ناشی از کمبود این ماده معدنی در آنها بروز نماید.
البته بودن در سنین رشد، ابتلا به بیماری هایی مثل کرون و سلیاک و خونریزی های مکرر از عواملی هستند که زمینه بروز این مشکل را فراهم می کنند اما عادت های غلط غذایی نیز شرایط را برای ابتلا به این بیماری فراهم می کنند و این درست همان چیزی است که در این نوشته می خواهیم به آن بپردازیم.
نوشیدن چای و قهوه
مطالعه ها نشان داده اند نوشیدنی هایی مثل چای و قهوه ترکیب های فنولیک دارند که مانع جذب آهن در دستگاه گوارش می شوند. به علاوه، در چای ترکیب دیگری به نام تانن وجود دارد که جذب این ماده معدنی را به میزان قابل ملاحظه ای کم شدن می دهد. به این علت توصیه می گردد بلافاصله پس از خوردن موادغذایی شامل آهن یا وعده غذایی اصلی، این نوشیدنی ها را میل نکنید.
زیاده روی در استفاده لبنیات
حتما با خواندن این عنوان تعجب خواهید نمود اما واقعیت آن است که کلسیم موجود در موادغذایی مثل شیر، ماست، دوغ و پنیر هنگامی با منبع های غذایی شامل آهن همراه شوند، موقع جذب با آهن موجود رقابت می کنند و جذب این ماده معدنی را به حداقل ممکن می رسانند، بر این اساس خوبتر است موادغذایی ای مثل ماست و دوغ را که بیشتر در کنار غذا سرو می شوند، با غذاهای گوشتی ای نظیر کباب که منبع عالی آهن هستند، میل نکنید. البته این توصیه به کسانی است که زیادتر در معرض کم خونی ناشی از فقرآهن هستند؛ مثل کودکان و نوجوانان، زنان باردار و…
استفاده بیش از حد سویا
سویا از موادغذایی ای است که پروتئین دارد و این ترکیب مانع جذب آهن می گردد بر این اساس استفاده توام سویا با منبع های گوشتی، عادت غذایی غلطی است که زمینه کمبود این ماده مقوی را فراهم خواهد نمود. البته مشابه این موضوع در مورد غلات کامل نیز وجود دارد زیرا این موادغذایی نیز دارای «فیتات» هستند که این ترکیب نیز مانع جذب آهن می گردد. البته فراموش ننماییدنان هایی که خمیر شان با جوش شیرین به عمل نمی آید، بلکه طی فرایند تخمیر آماده کردن می شوند، مقادیر خیلی کمتری فیتات دارند.
استفاده بیش از اندازه منبع های اگزالاتی
مواد غذایی ای مثل اسفناج، ریواس، کرفس، هویج، خیار و جعفری ترکیبی به نام اسید اگزالیک دارند که در دستگاه گوارش با عناصر دو ظرفیتی پیوند می خورد و از جذب آنها پیشگیری می نماید بر این اساس استفاده گوشت، مرغ، ماهی و تخم مرغ به عنوان منبع های آهن با سبزی های یاد شده شرایط بروز کم خونی را فراهم می نماید.
نخوردن منبع های ویتامین C
یکی از ویتامین هایی که جذب آهن را در سیستم گوارشی افزایش می دهد، ویتامین C است. این ماده مقوی جذب آهن را چند برابر می نماید بر این اساس استفاده منبع های آهن «هم» و «غیر هم» که شامل انواع گوشت، عدس و لوبیاقرمز است، با منبع های غذایی شامل این ویتامین که شامل گوجه فرنگی، بروکلی، کلم بروکسل و انواع مرکبات است، توصیه می گردد.

کم خونی فقرآهن از شایع ترین کم خونی هاست
رژیم های غذایی گیاهخواری
بعضی اشخاص از خوردن گوشت و سایر موادغذایی با منشاء حیوانی امتناع می کنند و در واقع رژیم غذایی شان از نوع گیاهخواری است و کمتر به سراغ انواع گوشت می روند، بر این اساس خطر بروز کمبود آهن در آنها بالاست.
با وجودی که حذف کامل منبع های آهن و دریافت این ماده مقوی از راه مکمل توصیه نمی شود اما این اشخاص چاره ای ندارند جز استفاده قرص های آهن تا بتوانند تاحدودی نیازشان به این ماده مقوی را جبران کنند
تغذیه نشدن با شیرمادر
جالب است بدانید بچه هایی که کم وزن هستند یا حتی زودتر از موعد به دنیا می آیند، نیاز به آهن زیادتری دارند و آنهایی که با شیرمادر تغذیه نمی کنند، بیش از دیگران در معرض کم خونی ناشی از فقرآهن قرار دارند. دلیل این موضوع آن است که بررسی ها نشان داده اند جذب آهن موجود در شیرمادر راحت تر از آهن موجود در شیر خشک غنی شده است بر این اساس چه خوبتر که بچه ها حداقل تا ۱ سالگی با شیرمادرشان تغذیه شوند.
نخوردن میوه های تازه
میوه هایی مثل زردآلو، کیوی، پرتقال، لیمو و توت فرنگی از منبع های ویتامین C هستند که توصیه می گردد مرتب آب آنها با غذا یا در میان وعده ها استفاده شود، بر این اساس هر نوع بد غذایی و استفاده نکردن این موادغذایی قادر هست زمینه ساز بروز کم خونی باشد.
استفاده نکردن دانه ها و مغزها
بعضی از این موادغذایی مثل کنجد، تخم کدو حلوایی و فندق مقادیر قابل ملاحظه ای آهن دارند که نخوردن آنها در میان وعده ها و استفاده خوراکی هایی که در دسته تنقلات قرار می گیرند، قادر هست زمینه ساز کم خونی ناشی از فقرآهن باشد.
جالب است بدانید در ۱۰۰ گرم کنجد، ۱۰ میلی گرم آهن و در ۱۰۰ گرم فندق، ۶ میلی گرم آهن «غیرهم» وجود دارد که البته چرب بودن آنها انرژی فراوانی را به بدن می رساند بر این اساس کسانی که اضافه وزن دارند، می بایست در استفاده این منبع های غذایی حد اعتدال را رعایت کنند (روزانه یک قاشق غذا خوری تخم کدو یا کنجد بخورند و ۷ عدد فندق) زیرا این مقادیر، معادل یک واحد چربی است و ۴۵ کیلوکالری انرژی دارد.
البته نباید فراموش نمود که آهن این موادغذایی ۲ تا ۳ برابر کمتر از منبع های حیوانی قابل جذب است اما میتوان با همراه کردن میوه های غنی از ویتامین C ، جذب آنها را نیز افزایش داد.
نخوردن جگر
جگر از موادغذایی، غنی از ویتامین های گروه B به خصوص B۶ و B۲ است و بررسی ها نشان داده اند کمبود آنها سبب کم شدن جذب آهن می گردد. البته این موضوع در مورد ویتامین A نیز صادق است بر این اساس داشتن یک برنامه غذایی شامل تمام گروه ها قادر هست از کمبودهای احتمالی پیشگیری نماید.
منبع:hidoctor.ir
[ad_2]
منبع : بیتوته

























آخرین دیدگاهها