آیا میتوان به چای معتاد شد و اعتیاد به چای چه نشانه هایی دارد؟

[ad_1]

کافئین موجود در چای باعث ایجاد اعتیاد به چای در اشخاص می گردد

نشانه هایی که می گویند، شما به «نوشیدن چای» معتادید 

برای چه به استفاده چای اعتیاد پیدا می نماییم؟

یکی از نوشیدنی های محبوب در سطح جهان، چای است. چای حاصل یک گیاه طبیعی به نام کاملیا سیننسیس است. 

یکی از ترکیبات اعتیاد آور در چای، کافئین است. کافئین، محرک سیستم عصبی مرکزی به شمار می رود که با ورود به بدن، باعث شکل گیری احساس رضایت، آرامش و لذت می گردد. 

در واقع نوشیدن بیش از حد چای، زمینه را برای تحریک لذت به ارمغان می آورد. بدن در مقابل عمل لذت بخش، میل به اعتیاد پیدا می نماید. 

به عبارتی دیگر ماده روانگردان کافئین، دارای یک ساختار شیمیایی شبیه آدنوزین است که به صورت طبیعی در بدن، باعث تسکین در سیستم عصبی مرکزی می گردد. 

ساختار شیمیایی کافئین با قرار گیری در گیرنده های آدنوزین در مغز، مانع شکل گیری اتصال آدنورین به مغز می گردد. در طی این روند، سلول های مغز در حالت خسته قرار می گیرند. 

علاوه بر این، ساختار شیمیایی کافئین قادر است در بدن انسان به ترشح محرک های طبیعی اعم از دوپامین بپردازد. با ترشح دوپامین، احساس خستگی در بدن رفع می گردد و فرد در حالت هوشیار قرار می گیرد. 

استفاده چای در روزهای گرم تابستان از نشانه های اعتیاد به چای است

یکی دیگر از ترکیبات اصلی در چای، تئین است. تئین، به عنوان محرک سیستم اعصاب سمپاتیک، منجر به افزایش میزان ترشح آدرنالین در خون می گردد. 

شاید برای شما نیز پیش آمده باشد که بعد از تمام یک فعالیت جسمانی سنگین، تنها با نوشیدن یک لیوان چای، خستگی از بدن تان رفع گردد. رفع خستگی از وجود تئین در چای نشأت می گیرد. 

تعدیل در استفاده چای، از اعتیاد به آن پیشگیری می نماید. چای تازه دم در ده دقیقه اول، از آنتی اکسیدان های متعددی برخوردار است. آنتی اکسیدان یک عنصر ارزشمند برای بدن است که با گذشت زمان، میزان آن در چای کم می گردد. در مقابل، میزان یک ماده مضر به نام اگزالت در چای کهنه افزایش پیدا می نماید. 

خوبترین زمان استفاده چای، حداقل یک ساعت قبل از صرف وعده غذایی و دو ساعت بعد از صرف مواد غذایی است. در واقع دلیل زمان بندی برای استفاده چای در رابطه با غذا، به جذب آهن موجود در مواد غذایی باز می گردد.

علائم اعتیاد به چای

تعدیل در استفاده چای از اعتیاد به آن پیشگیری می نماید

سازمان بهداشت جهانی، وابستگی به چای را به باعث وجود کافئین، به صورت رسمی یک سندرم شناسایی می نماید. تحقیقات بیانگر آن هستند که با استفاده با نظم کافئین نشانه هایی به مثابه  اعتیاد بروز پیدا می نماید. 

یکی از نشانه های رایجی که حاکی از اعتیاد به چای دارد، آماده کردن ی چای بعد از صرف غذا است.

اکثر معتادان به چای، در راستای آماده کردن ی آن از راه های خلاقانه استفاده می کنند. به طور مثال برای خوش مزه سازی چای را با لیمو، گلبرگ های گل سرخ، دارچین و … ترکیب می کنند. یکی دیگر از نشانه های اعتیاد به چای، در بازه زمانی عدم استفاده بروز پیدا می نماید. معتادان به استفاده چای، بعد از قطع استفاده این نوشیدنی گرم دچار احساس افسردگی، خستگی، سردرد، اضطراب، تحریک پذیری، خواب آلودگی و عدم تمرکز می شوند. 

عده ای نیز با وجود آگاهی از تداخل صدمه هایی که چای بر بدن تحمیل می نماید، همچنان به استفاده بی رویه از نوشیدنی چای اصرار می ورزند. 

از سری نشانه های ابتلا به اعتیاد چای میتوان به موارد ذیل اشاره نمود:

• دسترسی به احساس آرامش و لذت به وسیله چای

• انتخاب چای در روز های گرم تابستان 

• خریداری قند و چای قبل از تمام کردن مقادیر موجود 

• نوشیدن چای سرد به منظور پیشگیری از هدر رفتن 

• پذیرایی میهمانان با دعوت به چای

بازه زمانی شکل گیری اعتیاد به چای

به طور کلی نمی توان یک بازه زمانی مشخص را برای اعتیاد به چای تخمین زد. زیرا میزان کافئین موجود در چای تحت تأثیر تنوع آن قرار دارد. 

به طور مثال در یک فنجان چای سبز حدود ۳۳ الی ۷۱ میلی گرم کافئین یافت می گردد. علاوه بر این، در چای سیاه حدود ۳۵ الی ۴۴ میلی گرم کافئین وجود دارد. 

خوبتر است بدانید در یک فنجان چای گیاهی، میزان کافئین در مقادیر صفر قرار دارد. به عبارتی دیگر در چای طبیعی کافئین یافت نمی شود. 

با این وجود استفاده روزانه چای در مقادیر ۱۰۰ میلی گرم، احتمال شکل گیری به اعتیاد را افزایش می دهد. 

عوارض اعتیاد به چای

بی شک عدم رعایت حد اعتدال در استفاده مواد غذایی و نوشیدنی های مختلف به ویژه چای، عوارضی را برای بدن در پی دارد. 

سرطان زا

در بعضی چای ها شاهد مواد معطر شیمیایی هستیم که به منظور خوش مزه شدن آن، با چای ترکیب یافته است. مواد معطر شیمیایی از خاصیت فنول برخوردار هستند. 

افزایش مقدار فنول در بدن زمینه را برای شکل گیری توده سرطانی مهیا می سازد. فنول ماده ای مملو از ترکیبات حلقوی است که بر روی سیستم گوارش، پوست و کبد تأثیرات نامطلوبی می گذارد. 

کم شدن جذب آهن در بدن

خانمها نسبت به آقایان دفع آهن زیادتری دارند. اعتیاد به چای در بازه زمانی طولانی، به باعث عدم جذب آهن در بدن باعث شکل گیری عارضه کم خونی به ویژه در خانمها می گردد. 

تخریب سلامت دهان و دندان 

تپش قلب از عوارض استفاده زیاد چای و اعتیاد به آن است

اعتیاد به چای، سلامت دهان و دندان را به مخاطره می اندازد. در واقع استفاده طولانی زمان چای، به باعث تانن های غنی کننده باعث سیاه شدن و لکه دار شدن دندان می گردد. 

استفاده چای با مواد قندی همراه است. قند و شکلات به باعث برخورداری از خاصیت چسبندگی، در دهان باقی می مثل.

حدود ۲ الی ۵ دقیقه بعد از استفاده از قند و چای، فرایند فعالیت میکروب های موجود در لایه میکروبی آغاز می گردد. در طی این روند اسید های مخرب در دهان مینای دندان را خراب می کنند. 

تشکیل دهنده غلظت در پلاسما خون 

یکی از معایبی که اعتیاد به چای در بدن به وجود می آورد، غلظت پلاسما خون است. در چای ماده ای به نام تانن وجود دارد. تانن خاصیت ادرار آور دارد که در بازه زمانی طولانی، باعث غلظت پلاسما خون می گردد. 

در پلاسمای غلیظ، دامنه فعالیت آنزیم محدود می گردد. بدین ترتیب مواد زائد در بدن باقی می مثل و زمینه برای شکل گیری بیماری های گوناگون فراهم می گردد.

علاوه بر این، تانن باعث فعالیت بیش از حد سلول های اپیتلیال کلیه می گردد که به مرور زمان اختلالاتی را در کارکرد کلیه به وجود می آورد. 

در مواردی، استفاده بی رویه چای، اسید موجود در معده را افزایش می دهد. لذا احتمال می رود اعتیاد به چای شکل گیری عارضه درد و زخم معده را تشدید نماید. 

تحقیقات حاکی از آن دارند که اگزالیک اسید موجود در گیاه چای، مسموم کننده است و باعث ایجاب اختلالات متابولیسمی در بدن می گردد.  اگزالیک اسید با رسوب گذاری در کلیه، زمینه را برای شکل گیری بیماری سنگ های کلیوی فراهم می نماید. 

عوارض جانبی اعتیاد به چای در بدن شامل موارد زیر می گردد:

• تحریک پذیری

• تپش قلب

• میگرن 

• تشدید احتمال حمله ی قلبی

• تکرر ادرار 

• کشیدگی در عضلات 

• لرزش در بدن 

• بی خوابی

راهکارهای پیشنهادی برای کم شدن اعتیاد به چای 

گام اول

نخستین گام برای کم شدن اعتیاد به چای، کم شدن میزان استفاده است. ضرورت دارد کم شدن میزان استفاده چای به تدریج شکل بگیرد. به طور مثال در روز اول فنجان های کوچک چای را جایگزین فنجان های بزرگ نمایید. 

سپس تعداد فنجان های نوشیدن چای را به ۲ الی ۱ به صورت روزانه محدود کنید. احتمال می رود با کم شدن میزان استفاده، نشانه های ناخوشایند ترک نیز کم شدن پیدا کنند. 

گام دوم 

دومین گام برای کم شدن اعتیاد به چای، برخورداری از خواب کافی است. اکثر معتادان به چای در موقع بروز احساس خستگی به استفاده چای روی می آورند. بی شک با خواب کافی، زمینه برای بروز احساس خستگی مهیا نمی شود. 

گام سوم

گام سوم کم شدن اعتیاد به چای، به هیدراته سازی بدن اختصاص دارد. هیدراته کردن بدن، احتمال شکل گیری خستگی، سرگیجه و سردرد را بعد از قطع چای کم شدن می دهد. 

خوبترین نوشیدنی برای هیدراته کردن بدن شامل آب و نوشیدنی های فاقد کافئین است. 

در واقع، یکی از راهکار های مؤثر برای پیشگیری و کم شدن اعتیاد به چای، جایگزین سازی دمنوش های طبیعی به جای چای است. دمنوش های طبیعی و گیاهی از خواص درمانی بی شماری بهره مند هستند. علاوه بر این، قادر هستند میزان اعتیاد شما به چای را کم شدن دهند.

در ادامه دمنوش های گیاهی و فاقد کافئین را عنوان می نماییم:

• دمنوش به لیمو، زنجبیل، زردچوبه، برگ نعناع، آویشن و بابونه 

• شیر طلایی، ترکیب شیر با زرد چوبه 

• آب چغندر

• آب سیب

• آب هویج گرم 

• چای گیاهی

• ترکیب شیربادام گرم با جوز هندی یا دارچین 

خوبتر است بدانید بعد از قطع استفاده چای، نشانه های اعتیاد حدود ۱۲ الی ۲۴ ساعت بعد از منع استفاده در رژیم غذایی بروز پیدا می کنند. شدت علائم ترک چای، در ۹ روز نخست به اوج می رسد و بعد از ۹ روز میزان نشانه های اعتیاد کم شدن پیدا می نماید. 

خاصیت چای سبز و چای سفید به مراتب زیادتر از چای سیاه است. علاوه بر این، افزودن هل در چای، کمک شایانی به کم شدن اعتیاد به چای می نماید.

[ad_2]

منبع : بیتوته