[ad_1]
در بیماری کرون هر بخشی از دستگاه گوارش می‌تواند مبتلا شود
زیادتر بخوانید:
همه چیز در خصوص ویروس کرونا
راههای پیشگیری از ویروس کرونا
آشنایی با علائم ویروس کرونا
بیماری کرون (Crohns disease) یک بیماری التهابی روده است که در آن صدمه‌های التهابی در دیواره‌ی روده ایجاد می‌شود. این بیماری مزمن است و معمولاً در دو دوره‌ی سنی زیادتر ظاهر می‌شود؛ یکی بین ۱۰ تا ۳۰ سال و دیگری حوالی ۶۰ سالگی و پس از آن است. هنگامی بیماری کرون آغاز می‌شود می‌تواند سبب علایم شوند که در تمام عمر می‌آیند و می‌روند.
در این بیماری هر بخشی از دستگاه گوارش می‌تواند مبتلا شود و التهاب تمام قطر جداره روده را درگیر می‌نماید و بر این اساس ممکن باعث ایجاد آبسه (کیسه‌ای از تجمع چرک)، فیستول (ایجاد غیر طبیعیِ راهی نِی مثل از داخل روده به قسمت‌ها و اعضای دیگر بدن) یا تنگی در روده شود. ضایعات و صدمه‌های التهابی به صورت قسمت قسمت، دیواره‌ی روده را درگیر می‌نماید و التهاب در طول دیواره پیوسته نیست، بلکه به بیانی لکه لکه است.
کرون در افرادی که فردی از اعضای خانواده شان به این بیماری مبتلا است، معمول تر است
علل بیماری کرون:
علت اصلی بیماری همچنان ناشناخته است. قبل از این به نظر می رسید استرس و رژیم غذایی از علل بروز بیماری باشند اما حالا پزشکان می دانند که این دو، باعث تشدید بیماری می شوند اما دلیل بیماری نیستند. دسته ای از دلایل مثل وراثت و نقص سیستم ایمنی احتمالاً در وقوع بیماری نقش دارند.
• سیستم ایمنی: شاید یک باکتری و ویروس آغاز کننده بیماری باشد. زمانی که سیستم ایمنی سعی در مقابله با میکرو ارگانیسم مهاجم دارد، یک جواب غیرطبیعی از سیستم ایمنی سبب حمله به سلولهای دستگاه گوارش و ایجاد علایم شود.
• وراثت : کرون در افرادی که فردی از اعضای خانواده شان به این بیماری مبتلا است، معمول تر است. بر این اساس ژن ها در مستعد کردن اشخاص به کرون نقش دارند اما اکثر اشخاص مبتلا به کرون سابقه خانوادگی بیماری را ندارند.
بسیاری از بیماران کرون تب خفیف را که به دلیل عفونت یا التهاب است تجربه می کنند
ο سن: کرون در هر سنی قادر هست بروز نماید اما زیادتر در جوانی بروز می نماید. زیادتر افرادی که مبتلا به کرون پیشرفته هستند تا قبل از ۳۰ سالگی بیماریشان تشخیص داده می گردد.
ο قومیت: اگرچه بیماری کرون در هر گروه و قومیت رخ می دهد اما اشخاص سفید پوست اروپای شرقی و یهودی ها بالاترین ریسک را دارند.
ο سابقه خانوادگی:شما ریسک بالاتری برای ابتلا به بیماری دارید اگر پدر، مادر یا خواهر و برادر و یا فرزندتان به این بیماری مبتلا باشد. از هر ۵ نفر مبتلا به کرون ۱ نفر سابقه خانوادگی مثبت دارد.
ο کشیدن سیگار: کشیدن سیگار مهمترین ریسک صورتحساب قابل کنترل در بیماری کرون پیشرونده است. همچنین کشیدن سیگار منجر به افزایش شدت بیماری و زیادتر شدن ریسک نیاز به جراحی است.
ο داروهای ضد التهابی غیر استروییدی (NSAID): این داروها شامل ایبوبروفن، ناپروکسن سدیم، دیکلوفناک سدیم و غیره است. در حالیکه این داروها باعث بروز کرون نمی شوند اما قادر هستند منجر به التهاب روده و بدتر شدن بیماری شوند.
ο جایی که زندگی می نمایید: اگر در شهر یا یک کشور صنعتی زندگی می نمایید شانس زیادتری برای بروز بیماری دارید. این نشان می دهد که فاکتورهای محیطی شامل رژیم غذایی پر چرب و غذاهای تصفیه شده در این بیماری نقش دارند.
افرادی که در آب و هوای شمالی تر زندگی می کنند به نظر می رسد ریسک بالاتری برای ابتلا دارند.
بیماری کرون یک بیماری التهابی روده است
علایم بیماری کرون:
در بعضی از بیماران مبتلا به کرون تنها قسمت انتهایی روده کوچک (ایلیوم) صدمه دیده است. در حالی که در بعضی دیگر بیماری شاید سرتاسر روده بزرگ (کولون) را مبتلا نماید. مناطق شایع التهاب در بیماری کرون انتهای روده کوچک و روده بزرگ (کولون) است.
علایم و نشانه های بیماری کرون را میتوان از خفیف تا شدید دسته بندی نمود. علایم معمولاً به تدریج از ملایم به شدید تغییر می کنند اما گاهی بعضی بیماران به صورت ناگهانی علایم شدید را تجربه می کنند. حتی گاهی در دوره هایی از بیماری نشانه ها به صورت کامل از بین می روند که این مرحله را دوره خاموشی بیماری می نامند.
زمانی که بیماری در دوره فعال خود باشد، علایم قادر هستند شامل موارد زیر باشند:
◊ اسهال : اسهال یک مشکل شایع در بیماران مبتلا به کرون است. دلپیچه های شدید نیز که به دلیل تشدید حرکت های روده است، قادر هستند به دفع مدفوع شل منجر شوند.
◊ تب و خستگی : بسیاری از بیماران کرون درجاتی از تب خفیف را که احتمالا به دلیل عفونت یا التهاب است، تجربه می کنند. حتی گاهی احساس خستگی شدید و کمبود انرژی هم تجربه می گردد.
◊ درد شکمی و دلپیچه : التهاب و زخم قادر هست بر روی حرکت های طبیعی مواد در داخل لوله گوارش تأثیرگذارد و منجر به دلپیچه و درد شود. بیماران شاید از یک ناراحتی مختصر تا درد شدید شکمی همراه با تهوع و استفراغ را تجربه نمایند.
◊ خون در مدفوع : بیمار شاید در توالت متوجه دفع خون روشن و یا خونی تیره مخلوط با مدفوع خود شود. همچنین شاید دچار خونریزی مخفی در مدفوع گردد که در ظاهر مدفوع مشخص نیست.
◊ زخم های دهانی: شاید زخم هایی دهانی شبیه آفت ایجاد گردد.
◊ کم شدن اشتها و کم شدن وزن: دردشکم، دلپیچه و جواب های التهابی در دیواره روده قادر هست روی اشتها و توانایی هضم وجذب مواد غذایی تاثیرگذار باشند.
◊ مشکلات اطراف مقعد: شاید دچار درد و خروج چرک وخون به دلیل التهاب در نزدیکی مقعد باشید. این ترشحات از راه یک یا چند تونل ظریف پوستی به اطراف مقعد سر باز میکنند که به آن فیستول می گوییم. (زیادتر بخوانید: درمان فیستول )
مبتلایان به کرون شدید قادر هستند علائم زیر را هم تجربه نمایند:
– التهاب پوست،چشم، مفاصل
– التهاب کبد و یا مجاری صفراوی
– تأخیر بلوغ و رشد جنسی در کودکان
علایم و نشانه های بیماری کرون را میتوان از خفیف تا شدید دسته بندی نمود
عوارض بیماری کرون:
♦ التهاب (قرمزی، درد و تورم) در مفاصل محیطی مثل مچ دست، زانو، آرنج و مچ پا یا التهاب
♦ مفاصل در ستون فقرات؛ شایع‌ترین نشانه خارج روده‌ای در کرون)
♦ اختلالات کبدی و ضفراوی مثل التهاب در کبد یا ایجاد سنگ صفراوی
♦ تظاهرات پوستی مثل زخم در ساقِ پا یا برآمدگی‌های قرمز و دردناک در جلوی ساقِ پا
♦ مشکلات چشمی با علایمی مثل ترس از نور، تاری دید، سردرد و پرخونی ملتحمه
♦ سایر عوارض مثل سنگ ادراری، کم خونی و سرطانی شدن ضایعات موجود در روده‌ی بزرگ
♦ تنگی و انسداد روده‌ی باریک یا روده‌ی بزرگ
♦ فیستول (ایجاد غیر طبیعیِ راهی نِی مثل از داخل روده به قسمت‌ها و اعضای دیگر بدن) که منجر به تخلیه‌ی خودبخود روده به روده، روده به مثانه، روده به پوست و …
♦ آبسه (کیسه‌ای از تجمع چرک) در اطراف روده یا اعضای مجاور
درچه شرایطی می بایست به پزشک مراجعه نمود؟
۱. اگر شما یا یکی از اعضای خانواده تان علایم بیماری کرون را دارید.
۲. اگر اجابت مزاج شما سیاه و قیری است یا در آن خون وجود دارد.
۳. اگر شکم شما متورم شده است.
۴. اگر درجه حرارت بدن بالای ۳/۳۸ درجه سانتیگراد برود.
آزمایش و تشخیص بیماری کرون:
وسیله تشخیص قطعی برای کرون وجود ندارد و پزشک شما با رد سایر دلایل برای علایم تان کرون را تشخیص می دهد. احتمالاً پزشکتان از رادیولوژی و کولونوسکوپی همراه با نمونه برداری برای تاًیید تشخیص شما استفاده می نماید. شما شاید به یک یا دو آزمون و پروسیجر دیگر نیاز پیدا نمایید.
¤ آزمایش خون: آزمایش کم خونی و یا وجود عفونت پزشکان شاید برای بررسی کم خونی و یا نشانه عفونت از شما بخواهند آزمایش خون انجام دهید. درحال حاضر معتبر ترین منبع های علمی هیچ شناساگر خونی را برای تشخیص کرون معرفی نکرده اند. آزمایش خون مخفی در مدفوع نیز گاهی انجام می گردد.
¤ پروسیجرها
¤ کولونوسکوپی: در کولونوسکوپی یک لوله قابل ارتجاع و نازک که یک دوربین در سر آن تعبیه شده است به پزشکتان اجازه می دهد که تمام طول روده بزرگ را مشاهده نماید. در حین انجام کولونوسکوپی پزشکتان نمونه هایی از بافت روده برای بررسی زیادتر و تاًیید بیماری کرون بر می دارد. وجود سلول های ملتهب خوشه ای در دیواره روده به تشخیص بیماری کمک می نماید.
¤ سیمگویید سکوپی: در این پروسیجر پزشکتان فقط قسمت انتهایی روده بزرگ (سیگمویید) را نگاه می نماید.
¤ CT اسکن : در سی تی اسکن اطلاعات جامع تری نسبت به عکس ساده بدست می آید. در این پروسیجر یک نگاه کامل از بیرون به روده ها انداخته می گردد.
¤ CT انتروگرافی: نوع خاصی از سی تی اسکن است که عکس های بهتری از روده کوچک میگیرد. این آزمون جایگزین آزمایش باریم همراه با اشعه ایکس در بسیاری از مراکز شده است.
¤ کپسول اندوسکوپی: برای این آزمون شما یک کپسول که دوربینی درون آن قرار دارد را قورت می دهید. دوربین عکس های متعددی می گیرد.که به کامپیوتر منتقل می گردد.
سپس عکس ها برای بررسی علایم کرون، بررسی و تفسیر می گردد. دوربین از راه مدفوع شما دفع می گردد. با وجود کپسول اندوسکوپی شاید لازم باشد همچنان کولونوسکوپی همراه با بیوپسی انجام شود.
¤ MRI: در این آزمایش به وسیله یک محیط مغناطیسی و امواج رادیویی تصاویری از ارگانهای داخلی بدن بدست می آید. این آزمایش به صورت اختصاصی برای بررسی فیستول و یا بررسی روده کوچک سودمند است.
¤ دابل بالن اندوسکوپی: برای انجام این آزمون از دستگاه اندوسکوپی بلندتری استفاده می گردد که دستگاه اندوسکوپی معمولی قادر به دسترسی به آن مناطق نیست. این تکنیک زمانی کاربرد دارد که کپسول اندوسکوپی مساله غیر نرمالی را نشان می دهد اما تشخیص همچنان مبهم است.
¤ عکس برداری از روده کوچک: در این آزمون روده کوچک بررسی می گردد که در کولونوسکوپی قابل بررسی نیست. ابتدا شما یک مایع شامل باریم را می نوشید و پزشک بر پایه نیاز از سی تی اسکن و یا MRI استفاده می نماید.
آنتی‌بیوتیک‌ها در درمان کرون کاربرد دارند و به کم شدن التهاب روده کمک میکنند
درمان بیماری کرون:
داروها به شکل مؤثری علایم بیماری کرون را بهبود می‌بخشند. بیشتر این داروها به وسیله‌ی پیشگیری از التهاب روده عمل میکنند. مثلاً داروهایی که آمینوسالیسیلات نامیده می‌شوند نخستین داروهایی هستند که در درمان به کار می‌روند. شاید در موارد متوسط تا شدید بیماری کرون از داروهای کورتونی نیز استفاده شود.
آنتی‌بیوتیک‌ها نیز در درمان کرون کاربرد دارند و به از بین بردن باکتری‌ها در قسمتهای تحریک شده‌ی روده و کم شدن التهاب کمک میکنند. داروهای سرکوب کننده‌ی سیستم ایمنی نیز در بعضی موارد ویژه به کار می‌روند ولی چون عوارض بسیاری دارند،پزشک حتی‌المقدور از آنها استفاده نمی‌نماید. داروهای دیگری نیز وجود دارند که به درمان کرون کمک میکنند و پزشک بسته به شرایط بیمار از آنها شاید استفاده نماید.
جــــــــــراحی نیز یک راهِ دیگر درمانی است. در جراحی بعضی قسمتهای روده برداشته می‌شوند. جراحی تنها در مواردی توصیه می‌شود که:
– انسداد روده به‌وجود آمده باشد.
– رغم درمان‌های دارویی صحیح، علایم پایدر مانده باشند.
– فیستول‌ها برخلاف درمان‌های دارویی بهبود نیابند.
بیماری کرون می‌تواند خطر ابتلا به سرطان روده‌ی بزرگ را افزایش دهد
رژیم غذایی در بیماری کرون:
رژیم غذایی نیز در درمان بیماری کرون مؤثر است. هر چند که از دید علمی تأثیرِ هیچ نوع رژیم غذایی خاصی برای بیماری‌های التهابی روده، ثابت نشده است اما بیشتر پزشکان معتقدند که بیمار خود می‌تواند بفهمد که چه غذاهایی تحریک کننده‌ی علایم بیماریِ آنها به خصوص در دوران تشدید بیماری است.
هنگامی از غذاهایی که محرک علایم شماست پرهیز نمایید، درمی‌یابید که نشانه‌هایی مثل دفع گاز روده‌ای، نفخ، درد شکمی، دلپیچه و اسهال زیادتر قابل کنترل می‌شوند. با کم شدن این علایم شما به روده‌ی ملتهبِ خود فرصت می‌دهید که التیام یابد.
پرهیزهای غذایی در بیماری کرون شامل:
·هرگونه نوشیدنی الکلی
·کره، روغن، کره‌های گیاهی، سس مایونز
·نوشیدنی‌های گازدار
·قهوه، چای، شکلات
·پوسته‌ی ذرت
·محصولات لبنی (در صورت عدم تحمل لاکتوز)
·غذاهای چرب و سرخ کردنی‌ها
·غذاهای پرفیبر
·غذاهایی که تولید گاز و ایجاد نفخ میکنند (عدس، بنشن، لوبیاها، پیاز و انواع کلم)
·آجیل و دانه‌های خوراکی (کره‌ی بادام زمینی و کره‌ی دانه‌های دیگر)
·میوه‌های خام
·سبزی‌های خام
·گوشت قرمز
·غذاهای تند و پرادویه
·غلات سبوس‌دار و سبوس
رژیم غذایی در درمان بیماری کرون مؤثر است
پیشگیری از بیماری کرون:
هیچ راهی برای پیشگیری از این بیماری وجود ندارد. اما شما می بایست از جایگاه‌هایی که به بدن شما صدمه می‌رسانند، اجتناب نمایید. در دوره‌های بی‌علامتی، یک رژیم غذایی مناسب و متعادل داشته باشید تا ویتامین‌ها و مواد مورد نیاز بدن‌تان تأمین شود. با این‌کار شما عوارض ناشی از تغذیه‌ی نامناسب مثل کم خونی و کم شدن وزن را کم شدن می‌دهید.
سیگار نکشید!
بیماری کرون می‌تواند خطر ابتلا به سرطانِ روده‌ی بزرگ را افزایش دهد. به منظور یافتنِ ضایعاتِ پیش‌سرطانی یا سرطان در مراحل اولیه‌ی آن؛ می بایست به شکل با نظم تحت بررسی روده ی بزرگ باشید. می بایست به طور با نظم کولونوسکوپی شوید. کولونوسکوپی می بایست هر یک تا دو سال، یک‌بار برای شما انجام شود.
منبع های:
ibd-info.ir
drmoshaver.com
[ad_2]
منبع : بیتوته
آخرین دیدگاه‌ها