[ad_1]

طبق آمار جهانی و براساس نتایج مطالعه های انجام شده، تعداد کودکان چاق و دارای اضافه وزن روزبه روز در حال افزایش است و دلیل اصلی آن هم کم شدن فعالیت های بدنی کودکان است. در اثر کم شدن فعالیت، میزان استقامت و توانایی های استقامتی کودکان کم می گردد و از سوی دیگر شاخص توده بدنی و قطر چین های پوستی شان بالا می رود…
امروزه کودکان زمان کمتری را به فعالیت های فیزیکی و ورزش اختصاص می دهند و زیادتر به تماشای تلویزیون می پردازند. از آنجا که دغدغه خیلی از والدین، سلامت فرزندشان است و با آغاز فصل تابستان به طور معمول برای پرکردن اوقات فراغت ، کودکان ثبت نام در کلاس های ورزشی و آموزشی را انتخاب می کنند، با دکتر احمد باقری مقدم، متخصص پزشکی ورزشی بیان کرد وگو نموده و نظر ایشان را در این باره جویا شده ایم. مطالعه این نوشته کمک می نماید تا بتوانید با توجه به سن و روحیه فرزندتان، کلاس ورزشی مناسبی برای او انتخاب نمایید.
▪ آقای دکتر! از چه زمانی کودک آمادگی لازم را برای آغاز فعالیت های ورزشی دارد؟
احتمال ابتلا به چاقی در کودکانی که کمتر از یک ساعت تلویزیون تماشا می کنند در مقایسه با کودکانی که روزانه ۴ ساعت پای برنامه های تلویزیونی می نشینند، کمتر است و به احتمال کمتری در دوران بلوغ، در معرض چاقی و عوارض ناشی از آن قرار خواهند گرفت. بر این اساس انجام فعالیت های ورزشی، یکی از گزینه های مناسب برای پیشگیری از چاقی کودکان است و در دوران بلوغ سبب کم شدن پیدایش بیماری عروق کرونر و سکته مغزی، پرفشاری خون، چاقی و دیابت و پوکی استخوان و سرطان می گردد. آمادگی کودک برای شرکت در فعالیت های ورزشی به تکامل سیستم عصبی، تکامل اجتماعی و سطح شعور و فهم آنها بستگی دارد. اصولا کودکان قبل از ۶ سالگی توانایی لازم برای پرداختن به ورزش های سازمان یافته مثل فوتبال را ندارند. در این محدوده سنی، ورزش هایی مثل دویدن و شنا را سفارش می نماییم. به طور کلی ورزش هایی برای این رده سنی مناسب هستند که فن های کمی داشته باشند و در عین حال لذت بالایی در کودکان ایجاد کنند.
▪ آیا باید با توجه به سن کودک فعالیت ورزشی اش را انتخاب نمود؟
بله، با اینکه کودکان از سن ۶ تا ۹ سالگی، توانایی لازم و پایه حرکتی را به دست می آورند ولی هنوز هماهنگی لازم بین دست و چشم ها وجود ندارد، بر این اساس می توانند به صورت محدود و ساده در سطح ابتدایی در ورزش های سازمان یافته ای مثل فوتبال شرکت کنند. در سنین ۱۰ تا ۱۲ سال، سطح شعور و فهم افزایش می یابد و کودک می تواند در کار گروهی و یادگیری حرکت های پیچیده شرکت نماید. در این سن کودک می تواند به ورزش های تماسی ـ برخوردی مثل فوتبال بپردازد زیرا به دلیل نیروی تولیدی پایش در بازیکنان، احتمال پیدایش آسیب پایین است.
▪ چه عواملی سبب تشویق یا دلزدگی کودک از ثبت نام در کلاس های ورزشی می گردد؟
برای گسترش فرهنگ ورزش در کودکان یا تشویق آنها، باید به نکاتی مثل حمایت خانواده، شادی بخش بودن گونه فعالیت ورزشی، انجام ورزش بعدازظهرها، موفقیت، همراهی با دوستان و هیجان توجه نمود.
در این میان عواملی مثل شکست یا ترس از شکست در مسابقه، مواخذه و شرمندگی کودک، احساس اجبار و نظم ارتشی در ورزش و خستگی ناشی از تمرین شدید یا قوانین سخت بازی هم سبب دلزدگی کودک از شرکت در فعالیت های ورزشی می شوند که والدین باید این مسایل را مدنظر بگیرند.
▪ خوبترین فعالیت ورزشی در این سن، چه گونه فعالیت هایی است؟
انجام ورزش های هوازی در کودکان همان اثرهای مثبتی را دارد که در بزرگسالان دیده می گردد. تمرین های قدرتی نیز با بهبود کیفیت عصبی و هماهنگی عصب و عضو، سبب افزایش قدرت عضلانی در کودکان می شوند ولی باید مواظب آسیب صفحه رشد استخوانی در کودکان باشیم.
▪ ثبت نام کودکان در کلاس های وزنه برداری کار درستی است؟
تمرین با وزنه های کوچک ایرادی ندارد ولی ورزش هایی مثل وزنه برداری و پاورلیفتینگ برای کودکان ممنوع است. گرچه بدن کودکان در مقایسه با بزرگسالان انعطاف پذیری زیادتری دارد، اما نباید فراموش کنیم که دارای مفاصل سست تر و شل تری هستند. ضعیف ترین نقاط در کودکان، محل اتصال عضلات به استخوان و صفحه رشد استخوانی است بر این اساس صدمه هایی مثل پیچ خوردگی مفاصل که در بالغان شایع تر است، در کودکان کمتر اتفاق می افتد و در عوض، آسیب های صفحه رشد و آسیب محل اتصال عضله به استخوان شیوع زیادتری دارد.
▪ آیا کودکانی که مبتلا به بیماری دیابت یا آسم هستند، می توانند در کلاس های ورزشی ثبت نام کنند؟
کودکان بیماری که به ناراحتی های ویژه مثل دیابت یا آسم مبتلا هستند باید قبل از آغاز ورزش به پزشک متخصص مراجعه کنند تا سفارش های لازم به آنها داده شود. اگر ورزش در کودکان آسمی سبب تشدید علایم بیماری شان می گردد، قبل از آغاز باید داروهای تنگی نفس استفاده کنند و به اندازه کافی مرحله گرم کردن را انجام دهند. این کودکان باید از ورزش در هوای خشک و سرد و محیط های آلوده پرهیز و تا حد امکان از تنفس دهانی خودداری کنند. در پایان ورزش، اقدام به سردکردن بدن به صورت حرکت های سبک و تفریحی ضروری است و از انجام ورزش هایی که شدت بالا دارند مثل دویدن، شنا یا دوچرخه سواری طولانی پیشگیری نمایید.
کودکان مبتلا به دیابت با توجه به گونه دیابت و شدت آن باید تحت درمان پزشکی قرار بگیرند. این کودکان در صورت کنترل دیابت اجازه دارند در فعالیت های ورزشی شرکت کنند. به دلیل خطر افت قندخون (هیپوگلیسمی) یا افزایش قندخون (هیپرگلیسمی) ضروری است قبل و پس از ورزش قندخون آنها با گلوکومتر اندازه گیری شود و در صورتی که میزان آن زیر ۱۰۰ میلی گرم در دسی لیتر باشد، مقداری قند استفاده کنند. اگر قندخون بالای ۲۵۰ میلی گرم در دسی لیتر بود، فعالیت ورزشی مجاز نیست.
▪ خوبترین زمان ورزش برای کودکان دیابتی از دید شما چه زمانی است؟
خوبترین زمان ورزش برای کودکان مبتلا به دیابت، یک تا دو ساعت بعد از صرف غذاست. بچه هایی که انسولین تزریق می کنند، با دستور پزشک معالج باید مقداری از دوزاژ آن را قبل از ورزش کم شدن دهند. به دلیل احتمال افت قند تا ۲۴ ساعت بعد از ورزش، خوبتر است فعالیت های ورزشی در صبح انجام شود. فعالیت در عصر، احتمال افت قند موقع خواب را بالا می برد. در صورت پیدایش عوارض بیماری بسته به گونه عارضه، باید مواظبت های خاصی انجام شود.
▪ از آنجا که نگرانی خیلی از والدین آسیب دیدگی فرزندان شان در کلاس های ورزشی است برای پیشگیری از آنچه سفارش هایی می نمایید؟
سفارش می گردد قبل از ورزش، مربی اقدام های لازم برای گرم کردن و حرکت های کششی را انجام دهد و مراقب باشد کودکان از تجهیزات حفاظتی مثل کلاه ایمنی، عینک، ساق بند و کفش مناسب هم حتما استفاده کنند. این موضوع ارزش بسیاری دارد زیرا آسیب صفحه رشد می تواند سبب کوتاهی و تغییر شکل زاویه دار عضو شود.
▪ در این مورد زیادتر توضیح می دهید؟
بیشترین شکستگی در صفحه رشد استخوانی در ناحیه مچ دست است که در کودکان چاق زیادتر اتفاق می افتد. آسیب ناشی از ضربه های مکرر در ورزش، می تواند به صفحه رشد آسیب بزند. مثلا سبب شکستگی مزمن انتهای تحتانی استخوان ران در شناگران قورباغه، ناحیه فوقانی استخوان بازو در رشته های پرتابی و ناحیه مچ دست در ژیمناستیک شود.
از دیگر آسیب های شایع، آسیب های مربوط به محل اتصال عضله به استخوان است که به صورت تورم و برجستگی استخوانی و در موارد شدید به صورت کندگی استخوان پیدایش می نماید و زیادتر در ناحیه فوقانی ساق در زیر زانو یا آرنج دیده می گردد.
آسیب غضروفی مفاصل به خصوص زانو و آرنج هم در کودکان شایع است که به صورت درد و تورم مفصل و گاه قفل شدن مفصل ظاهر می گردد.
▪ مهم ترین سفارش شما به والدین چیست؟
سخن آخر اینکه کودکان به دلیل تولید حرارتی زیادتر، تعریق کمتر، احساس تشنگی دیررس و همچنین بالا بودن نسبت سطح به توده بدن، پایین بودن برون ده قلبی و افزایش سریع دمای بدن در معرض خطر زیادتر عوارض گرمایی محیط هستند بر این اساس برای پیشگیری از آسیب گرمایی در فصل تابستان، ضمن رعایت اصول اولیه، والدین باید توجه بسیاری به استفاده مایعات کافی قبل، حین و پس از ورزش داشته باشند.
منبع: salamat.ir
[ad_2]
منبع : بیتوته

























آخرین دیدگاهها