برای پیشگیری از چاقی کودکان چه کنیم؟

[ad_1]

یکی از شایع ترین مشکلات کودکان به خصوص در شهر های بزرگ اضافه شدن بی رویه وزن آنهاست. امروزه این موضوع حتی در خانواده هایی که چاقی در آنها ارثی نیست نیز به وجود آمده است .با شیوع این مشکل ، مادر و پدر ها به فکر راه حلی برای درمان این بیماری هستند ، در این نوشته به بررسی راه حل های درمان چاقی می پردازیم.

زیادتر والدین دوست دارند کودکشان چاق و به قول معروف «تپل مپل» باشد؛ این در حالی است که پزشکان در خصوص خطرهای چاقی کودکان هشدار می دهند و می گویند احتمال اینکه این قبیل کودکان در بزرگسالی مجبور شوند با عوارض ریز و درشت چاقی دست و پنجه نرم کنند، زیادتر از دیگران است.

با این حال، واقعیت این است که آمار چاقی کودکان در ایران و جهان رو به افزایش است و والدینی که می خواهند فرزندانی سالم داشته باشند، می بایست به فکر راهکارهایی باشند که قادر هست سلامت کودکان را حفظ نماید. چاقی، مادر بیماری هاست و عادت های غذایی هر روز ما، زمینه بروز آن را فراهم می نماید. از این رو، برای پیشگیری از بروز بیماری هایی که در صورت چاق بودن احتمال ابتلا به آنها افزایش پیدا می نماید، می بایست خودمان و کودکانمان را اصلاح کنیم اما سوال اینجاست که چه عادت هایی می بایست جایگزین رفتارهای چاق کننده مان شوند؟

بسیاری ازکودکان کم سن و سال در مورد غذا ایراد گیر و به عبارتی بدغذا هستند و اشتهای کمی دارند و به تبع آن کمبود وزن نیز دارند.

پدر و مادر این بچه ها شاید نسبت به بد غذایی کودک شان حس خوبی نداشته باشند، ولی اگر این بچه در آینده آغاز به غذا خوردن نماید و حتی بیش از حد بخورد، والدین او احساس خوبی می کنند. برای چه که اگر کودک شان خوب غذا بخورد، احساس می کنند والدین بهتری هستند.

این که بچه ها خوب بخورند و به موقع بخورند بسیارخوب است. ولی نباید فراموش نمایید که همواره فرزندتان را به غذاخوردن صحیح و خوب تشویق نمایید و این به معنای تشویق کودک به پُرخوری نمی باشد.

این نکته نیز مهم است که به عنوان پدر و مادر می بایست مراقب خودتان نیز باشید و به طور معقولی غذا بخورید برای چه که بچه ها در خوردن نیز مثل بقیه ی کارها از بزرگترهای خود الگو برداری می کنند. مطالعات نشان داده است که اضافه وزن در کودکانی که پدر و مادر چاقی دارند، شیوع زیادتری دارد.

این مساله در مورد میزان فعالیت کودکان در روز نیز صدق می نماید. یعنی اگر والدین به فعالیت بدنی روزانه گرایش داشته باشند، این مسئله در بقیه ی اشخاص خانواده نیز گسترش می یابد.

عوارض چاقی

عوارض جسمی
* مشکلات مفصلی
*  دیابت
 * فشارخون بالا
* بیماری قلبی
* کلسترول بالا

عوارض روانی
* کم شدن اعتماد به نفس
* افسردگی
* احساس گناه
 * علل چاقی

علل مربوط به شیوه زندگی
* زیاده روی در تماشای تلویزیون، انجام بازی های کامپیوتر ای و کارکردن با کامپیوتر
*  پیاده روی نکردن و نداشتن فعالیت بدنی
* داشتن دوستان و اطرافیانی که عادت های ناسالمی دارند.

علل مربوط به صنایع غذایی
*  فست فود
*  رستوران رفتن
*  استفاده غذاهای فرآوری شده
* استفاده نوشیدنی های شیرین
*  خوردن اندازه های بزرگ خوراکی ها

علل مربوط به متابولیسم
* چاقی در دوران کودکی
*  ژنتیک

  اگر می خواهید کودک شما دچار چاقی نگردد به راهکارهای زیر توجه کنید:
* کودکان تمایل دارند که عادات غذایی خویش را از والدین و یا خواهر و برادر و بزرگترهای خانه فرا بگیرند و لذا اگر چنان چه غذایی که در خانه ارائه می گردد و آن چه دیگر اشخاص خانواده می خورند سالم و متعادل و کم چرب و کم شکر باشد، کودک نیز همین شیوه را در پیش گرفته و امکان چاقی در او کمتر می گردد.

* سعی نمایید کودک تان را برای گردش و پیاده روی، شنا، دوچرخه سواری و… بیرون ببرید و شرایطی را فراهم نمایید تا فرزندتان در باشگاه های ورزشی ثبت نام نماید.

* هنگامی بچه ها از مدرسه به منزل می رسند و نیز تعطیلات آخر هفته، زمان هایی است که شاید بچه ها با استفاده تنقلات صدها کیلوکالری اضافه استفاده کنند. دسترسی کودکان خود را به تنقلات محدود نمایید. خوراکی های بی ارزشی مثل چیپس و پفک را از منزل بیرون ریخته و سعی نمایید با دادن اطلاعات تغذیه ای درست به کودکان تان آن ها را از خرید این گونه مواد منع نمایید.

* امروزه روش های غذا خوردن صحیح با غذا خوردن در جلوی تلویزیون و یا در حالت بازی و … جایگزین شده اند. یک روش برای کنترل کالری دریافتی کودک تان، استفاده دسته جمعی وعده های غذایی در خانواده است. متاسفانه امروزه درصد کمی از خانواده ها به طور با نظم برای یک وعده ی غذایی اصلی مثل صبحانه با همدیگر دسته جمعی می نشینند و غذا را صرف می کنند.

* کودک خود را تشویق به استفاده میوه و سبزیجات نمایید. سعی نمایید همیشه میوه شسته و آماده در دسترس کودک تان باشد.

* بررسی ها نشان می دهند احتمال ابتلا به چاقی در کودکانی که در دوره نوزادی از شیر مادر استفاده نموده اند نسبت به کودکانی که از شیر خشک استفاده نموده اند کمتر است. 3 تا 4 ماه تغذیه ی انحصاری با شیر مادر، با 35 درصد کم شدن چاقی در سنین 5 تا 6 سالگی همراه است.

* زمان بازی های کامپیوتری و تماشای تلویزیون را در کودکان خود محدود نمایید. امروزه کودکان ساعات بسیاری را صرف بازی های کامپیوتری و تماشای تلویزیون می کنند، مطالعات بسیاری نشان داده که این شیوه ی زندگی در کودکان با افزایش وزن آن ها ارتباط مستقیم دارد.

اگر حق انتخاب به کودکان داده شود بیشتر بچه ها، غذاهای پُرچرب و پُِرنمک یا پُرشکر را نسبت به میوه های تازه و سالاد و ماهی و … ترجیح می دهند. آن ها در منزل نشستن و سرگرم شدن با بازی های کامپیوتری را به بیرون از منزل رفتن و فعالیت بدنی داشتن، ترجیح می دهند.

لذا دادن آزادی بیش از حد به کودکان برای این که غذاهای رژیم غذایی شان را خودشان انتخاب کنند و یا ساعات بسیاری را جلوی تلویزیون و یا کامپیوتر صرف کنند، در آخر منجر به افزایش احتمال چاقی در آنان می گردد. پس بیایید اول شیوه های درست تغذیه را بیاموزید و اجرا نمایید تا کودکان تان نیز از شما آن ها را بیاموزند.

10 فرمان غذایی
1-  میزان تماشای تلویزیون و کار و بازی کودکان با کامپیوتر را محدود نمایید.

2-   از آماده کردن غذاهایی که چربی، شکر و نمک فراوانی دارند، خودداری نمایید.

3- کمتر بیرون از منزل غذا بخورید و کودک را به غذاهای خانگی و سالم عادت بدهید.

4-  در آماده کردن غذاهای خانگی، تنوری کردن را جایگزین سرخ کردن نمایید. اگر می خواهید مواد غذایی را سرخ نمایید، با روغن زیتون فقط کمی تفت دهید.

5-  در برنامه غذایی خانواده از نان و محصولات سبوس دار و پرفیبر استفاده نمایید.

6-   از غذاها برای پاداش دادن به  کودکان استفاده نکنید.

7-   بچه ها را مجبور ننماییدغذای داخل بشقابشان را تمام کنند.

8-  خوراکی هایی که چربی سودمند دارند، استفاده نمایید؛ مثل انواع مغزها، ماهی، آووکادو و روغن زیتون

9-   بچه ها را به آرام غذاخوردن تشویق نمایید و به فرزندانتان 5 وعده در روز غذا دهید.

10-   کودکان را به استفاده میوه ها و سبزی های تازه عادت بدهید.

چند توصیه عملی
سرزنش و توهین اثر منفی دارد. جایگزین واژه افزایش وزن به جای چاقی، بار مثبت دارد و نباید با واژه چاقی ذهن کودکان را بمباران کنیم.

سعی نمایید نیازهای فیزیکی و هیجانی کودک را از هم جدا کردن نمایید تا کودک بفهمد این دو جدا هستند. طوری رفتار ننماییدکه هر وقت مضطرب است، پرخوری نماید. احساسات کودک را به خوردن ربط ندهید نگویید چون عصبانی است می بایست غذا بخورد تا خوب شود!

هرگز برای واداشتن کودک به غذاخوردن، پاداشی مثل تنقلات (پفک یا چیپس) به او ندهید. در حقیقت شما در کنار خوردن یک غذای خوب، یک پاداش بد می‌دهید و کودک در جواب به این سوال که بالاخره این تنقلات خوب است یا بد، درمی‌ماند. شاید فعالیت یا بازی مورد علاقه کودک برای او خوبترین پاداش باشد.

[ad_2]

منبع : بیتوته