سن آغاز بیش فعالی (ADHD) در کودکان: علائم و درمان

[ad_1]

سن شروع علائم بیش‌فعالی در کودکان

تشخیص بیش فعالی در کودکان پیش‌دبستانی

 

بیش‌فعالی در کودکان

بیش فعالی در کودکان یکی از اختلالات شایع دوران کودکی است که می‌تواند بر رفتار، تمرکز و یادگیری آن‌ها تأثیر بگذارد. این موقعیت بیشتر با علائمی چون بی‌قراری، عدم تمرکز و پرتحرکی شدید همراه است. در این نوشته از بیتوته، به بررسی این اختلال، علل و روش‌های مدیریت آن می‌پردازیم.

بیش فعالی (ADHD) در کودکان یک اختلال رشدی است که می‌تواند تا بزرگسالی ادامه یابد. کودکان مبتلا به ADHD بیشتر با مشکلاتی مثل کمبود توجه، بیش فعالی و رفتارهای تکانشی روبرو هستند. این اختلال می‌تواند تأثیرات بسیاری بر زندگی روزمره کودک، تحصیلات، روابط اجتماعی و عزت نفس او داشته باشد. آگاهی از علائم بیش فعالی و روش‌های درمان آن برای والدین و مربیان خیلی مهم است. در این نوشته، به بررسی سن آغاز بیش فعالی، علائم آن و روش‌های درمان پرداخته شده است.

 

بیش فعالی در کودکان از چه سنی آغاز می‌شود؟

تشخیص اختلال بیش فعالی در کودکان بستگی به سن آن‌ها دارد. به طور کلی، میانگین سنی برای تشخیص ADHD در حدود ۷ سال است، هرچند که در بسیاری از موارد، علائم این اختلال در کودکان زیر ۱۲ سال قابل شناسایی است. در صورتی که رفتار کودک از یک الگوی معمولی فراتر رود و به طور مستمر مشکلاتی در توجه، کنترل رفتار و فعالیت‌های فیزیکی ایجاد نماید، شاید به ADHD مبتلا باشد. در کودکان زیر ۴ سال، تشخیص این اختلال دشوارتر است، برای چه که رفتارهای کودکان در این سن به شتاب تغییر می‌نماید و شاید تغییرات طبیعی در رشد آن‌ها به عنوان علائم بیش فعالی اشتباه گرفته شود.

 

اولین نشانه‌های بیش‌فعالی در کودکان

تشخیص ADHD در کودکان پیش‌دبستانی

 

علائم بیش فعالی در کودکان

تشخیص بیش فعالی در کودکان زیر پنج سال می‌تواند چالش‌برانگیز باشد. برای تشخیص درست و پیشگیری از اشتباهات در تشخیص، والدین می بایست به مجموعه‌ای از علائم و نشانه‌ها توجه کنند. علائم معمولاً در کودکان زیر ۵ سال به شکل‌های زیر بروز می‌نماید:

 

– بی‌قراری موقع نشستن: کودکان مبتلا به ADHD در جایگاه‌هایی که می بایست آهسته بنشینند، مثل در کلاس یا موقع تماشای تلویزیون، غالباً بی‌قرار و بی‌حرکت هستند.

 

– سر و صدای زیاد: این کودکان تمایل دارند تا مدام صداهایی مثل جیغ زدن یا صحبت کردن بدون توقف ایجاد کنند، حتی زمانی که قادر به بیان خود به صورت کلامی نیستند.

 

– حرکت های غیرقابل کنترل: حرکت پیوسته، دویدن و پریدن یکی از ویژگی‌های بارز بیش فعالی است. این نوع حرکت های شاید به علت انرژی زیاد کودک باشد، اما اگر بیش از حد باشد و نتواند خود را کنترل نماید، شاید نشانه‌ای از ADHD باشد.

 

– تغییر اسباب‌بازی‌ها به طور پیوسته: کودکانی که به بیش فعالی مبتلا هستند، نمی‌توانند زمان بسیاری با یک اسباب‌بازی سرگرم شوند و همیشه در حال تعویض آن‌ها هستند.

 

– ناتوانی در انجام فعالیت‌های آهسته: کودکان بیش فعال بیشتر در فعالیت‌هایی که نیاز به تمرکز و آرامش دارند مثل غذا خوردن، مطالعه یا تماشای برنامه‌های تلویزیونی مشکل دارند.

 

علائم اولیه ADHD در سنین پایین

علائم بیش‌فعالی در کودکان

 

درمان بیش فعالی در کودکان

درمان ADHD می بایست به صورت فردی و با توجه به نیازهای ویژه هر کودک انجام شود. روش‌های مختلف درمانی برای مدیریت این اختلال وجود دارد. یکی از روش‌های تاثیرگذار در درمان بیش فعالی، درمان بدون دارو است که تأثیرات طولانی‌مدتی دارد. روش‌های درمانی بدون دارو شامل بازی درمانی، قصه درمانی و دیگر روش‌های شناختی-رفتاری هستند که می‌توانند به کودک کمک کنند تا به کنترل رفتارهای خود دست یابد.

 

شروع درمان بیش‌فعالی در کودکان

خوبترین سن برای تشخیص بیش‌فعالی

 

بعضی از نکته های مهم در درمان ADHD برای والدین و معلمان ذکر شده است:

– آگاهی‌رسانی و آگاهی والدین و معلمان: والدین و معلمان نقش کلیدی در مدیریت اختلال ADHD دارند. آگاهی از علائم و روش برخورد با این کودکان می‌تواند تأثیر بسیاری در فرآیند درمانی داشته باشد.

 

– برنامه‌ریزی و ساختاردهی به زندگی روزانه: ایجاد یک برنامه با نظم برای کودک در زمینه‌های مختلف مثل زمان غذا خوردن، خوابیدن، بازی و مطالعه می‌تواند به کودک کمک نماید تا احساس ثبات و امنیت زیادتری داشته باشد.

 

– محیط مناسب خانه و مدرسه: برای کمک به درمان بیش فعالی، می بایست محیط خانه و مدرسه را طوری تنظیم نمود که کودک از عوامل حواس‌پرتی دور باشد. به عنوان مثال، کم شدن تماس‌های تلفنی غیر ضروری یا کم شدن تماشای تلویزیون می‌تواند در بهبود موقعیت کودک مؤثر باشد.

 

– برقراری ارتباط پیوسته بین والدین و معلمان: ایجاد یک سیستم گزارش‌دهی با نظم میان والدین و معلمان به تبادل اطلاعات و پیشرفت کودک کمک می‌نماید و این می‌تواند روند درمان را تسهیل نماید.

 

درمان دارویی

در مواردی که درمان‌های غیر دارویی به تنهایی کافی نباشند، داروها می‌توانند به کنترل علائم بیش فعالی کمک کنند. داروهایی مثل محرک‌ها و داروهای غیرفعال می‌توانند برای مدیریت علائم ADHD سودمند باشند، اما می بایست تحت نظر پزشک و متخصص کودک و نوجوان تجویز شوند.

 

بهترین سن برای تشخیص بیش‌فعالی

علائم ADHD در کودکان پیش از دبستان

 

کلام آخر:

اگرچه علائم ADHD در بسیاری از کودکان با افزایش سن کم شدن می‌یابد، اما در صورت عدم تشخیص و درمان به موقع، این اختلال می‌تواند منجر به مشکلات طولانی‌زمان در بزرگسالی مثل اضطراب، افسردگی، مشکلات اجتماعی و تحصیلی شود. بر این اساس تشخیص به موقع و درمان مناسب برای کودک مبتلا به ADHD ضروری است تا بتوان از عوارض منفی آن پیشگیری نمود.

اگر شما مشکوک به وجود اختلال بیش فعالی در کودک خود هستید، مراجعه به پزشک متخصص و روانشناس می‌تواند گام نخست در درمان و مدیریت این اختلال باشد.

 

 

[ad_2]

منبع : بیتوته

بیشتر بخوانید :

آخرین دیدگاه‌ها