[ad_1]

بادنجان مقوی معده، بازکنندهی انسدادها و گرفتگیهای مجاری عروق است
بادمجان كه به عربی بادنجان نامیده می گردد گیاهی است یكساله و دارای ساقه نسبتا ضخیم و پوشیده از كرك .ارتفاع ساقه آن تا ۷۰ سانتیمتر می رسد . برگهای آن بیضی شكل با نوك باریك و گلهای آن بنفش رنگ است . میوه این گیاه دراز و باریك و یا گرد ، برنگهای بنفش ، سیاه ، زرد و سفید دیده می گردد .
خواص بادمجان از دیدگاه طب سنتی
بادمجان از دیدگاه طب سنتی دارای خواص متعددی است که میتوان به بعضی از آنها اشاره نمود.
بادنجان مقوی معده، بازکنندهی انسدادها و گرفتگیهای مجاری عروق بوده و استفاده آن با سرکه قابض شکم، مدر بول (ادرار) و با روغن ملین طبع است.
بادنجان مسکن دردهای گرم، خوشبوکننده عرق و برطرفکننده بدبویی زیر بغل و گوشه ران بوده، پاشیدن دنبالههای خشک بادنجان بر موضع بواسیر و سایر امراض مقعد که با روغن بادام تلخ یا روغن بنفشه و یا بابونه چرب شده باشد سودمند است.
شستشوی دست و پا با آب سیاه حاصل از خیساندن بادنجان برای رفع و خشک کردن عرق دست و پا سودمند بوده و استفاده خاکستر بادنجان سوخته با سرکه به صورت خمیر، در زدودن زگیل تاثیرگذار است.
مالیدن تخم ساییده بادنجان رسیده و کاملاً پخته شده، همراه با موم و روغن بر شقاق میان انگشتان پا و پاشنه پا خیلی تاثیرگذار بوده و برطرفکننده فوری این عارضه است.
عوارض استفاده طولانی و بدون مصلح:
* از دیدگاه طب سنتی طبیعت بادنجان گرم و خشک در درجه دوم یا سوم است و استفاده پیوسته آن بدون به کار بردن مصلحات آن، به باعث غلبهی خشکی سبب ایجاد سودا و بیماری سودایی میشود، و پوست را بدرنگ، سیاه و یا زرد مینماید.
* بادنجان کوچک (نارس) سبب ایجاد لکههای سیاه صورت، سردرد و جوشهای دهان میشود. وجود آلکالوئید سولانین حتی مقادیر کم آن در معدههای ضعیف شاید اختلالات مسمومیتی ضعیفی ایجاد نماید.
* استفاده زیاد و به تنهایی بادنجان امکان ایجاد درد پهلو، زهار، بواسیر و درد چشم سوداوی را در پی خواهد داشت. به همین دلیل پخت آن با گوشت و روغن و گاهی با سرکه یا آب انار ترش و شیرین توصیه شده است.
* استفاده بیش از حد بادنجان رنگ چهره را تیره مینماید، همچنین تولید سودا در بدن را زیاد نموده و باعث بواسیر میشود.
انجمن تحقیقات طب سنتی ایران عنوان مینماید: برای دفع و یا کم شدن عوارض بادنجان طبق گفته حکیمان طب سنتی، خوبتر است بادنجان قبل از استفاده برش داده شده و تمام قسمتهای آن نمک مالیده شود، سپس ۲ تا ۳ ساعت در آب سرد قرار داده شده تا آب سیاه یا زرد آن خارج شود، و این امر تکرار شود تا دیگر آب سیاهی خارج نشود، سپس بادنجانها را کاملاً شسته و با گوشت بره و بزغاله جوان یا مرغ جوان فربه و روغن گاو تازه پخت نماید، یا در روغن سرخ نموده و بپزند سپس با سرکه یا آب انار یا آبغوره که مصلح و دافع سُدّه (گرفتگی) هستند استفاده شود.
به طور کلی
* بادنجان دارای طبیعت گرم و خشک است.
* مصلح آن پختن با روغن و گوشت میشود.
* استفاده آن با روغن، نرمکننده شکم است.
* تولید سودا در بدن را زیاد مینماید و باعث بواسیر میشود.
* رنگ چهره را خراب مینماید.
* استفاده آن با سرکه، باعث یبوست میشود.
منبع های:
tasnimnews.com
tabnak.ir
[ad_2]
منبع : بیتوته

























آخرین دیدگاهها