[ad_1]
كارشناسان ورزش و روانشناسی كودك سفارش میكنند كه كودكان تا قبل از رسیدن به سن ۸ تا ۱۰ سالگی نباید در ورزشهای رقابتی سازمان یافته — كه در آن امتیاز محاسبه می گردد و به خصوص بزرگسالان در اجرای آن نقش دارند – شركت كنند. زیرا اگر كودكان قبل از رسیدن به سنی كه از دید احساسی و فیزیكی آماده شده باشند به ورزشهای رقابتی بپردازند، احتمال اینكه فشار روانی دوران تمرین و زمان مسابقه و همچنین یاس ناشی از باخت تاثیرات ناگواری بر آنان بگذارد خیلی زیاد است و میتواند به كنار گذاشتن دائمی ورزش منتهی شود.
كودكان كم سال
كودكان زیر ۸ سال باید در بازی، كشف و یادگیری مهارتهایی كه از راه پرتاب كردن و گرفتن، ضربه زدن به توپ، بالا و پایین پریدن، دویدن و شنا كردن حاصل می گردد، كاملا آزادانه رفتار كنند و این مهارتها را به شادی بخش ترین روش بیاموزند.
معلوم است كه آموختن این موارد به آنها كمك میكند تا با اعتماد به نفس زیادتر وارد مرحله بعد شوند.
والدین میتوانند نقش مهمی در بازی با كودكان ایفا كنند. به یاد داشته باشید كه كودكان قبل از اینكه مفاهیم برد و باخت را بیاموزند، به تمرین زیاد احتیاج دارند.
۸ تا ۱۰ سال
كودكان ۸ تا ۱۰ ساله، بسته به میزان رشد خود میتوانند در مسابقات سازمان یافته شركت كنند. (مثل مسابقات داخلی در مدارس)
آنها هنوز برای توسعه مهارتهای خود به كمك نیاز دارند و باید كنارآمدن با ناامیدی و شكست را بیاموزند.
كودكانی كه زیادتر اوقات بازنده هستند بیش از دیگران مستعد كنار گذاشتن ورزش هستند، والدین و اولیا مدرسه باید مراقب باشند كه با فراهم آوردن زمینه مناسب-مثلا شركت دادن این كودك در مسابقه ای كه در آن بیشترین توانایی را دارد – موجبات برنده شدن و دلگرمی او را فراهم نمایند
این سنین، خوبترین زمان برای پرداختن به ورزشهای مختلف و انتخاب ورزش مورد علاقه از میان آنهاست.
۱۱ تا ۱۲ سال و بالاتر
كودكان و نوجوانان میتوانند از رقابت در ورزش لذت ببرند و همچنان به آموختن مهارتهای تازه بپردازند.
بعضی از كودكان در این گروه سنی استعداد و علاقه خاصی به یك ورزش به خصوص نشان میدهند و میتوانند با داشتن مربی در این زمینه خیلی پیشرف نمایند.
یك مهارت خیلی مهم در این سنین، آموختن رفتار صحیح در زمان بازی، بردن و باختن است.پرداختن به ورزش در این سنین میتواند شامل سفرهایی با تیم ورزشی و فرصتهایی برای رهبری گروه هم باشد.
نكته مهم در اینجاست كه نباید نوجوان را بیش از حدود آمادگی و توانایی جسمی روحی او به انجام كاری “وادار” كرد.
نوجوانانی كه به هر علت علاقه ای به شركت در ورزشهای رقابتی تیمی ندارند میتوانند با راهنمایی مربیان و والدین خود به ورزشهایی چون اسكیت، سواركاری، دوچرخه سواری و مثل اینها بپردازند.
امنیت در ورزش
كودكان برای لذت بردن از بازیهای ورزشی باید با قوانین ایمنی آشنا شده و آنها را رعایت نمایند. زیادتر صدمه های از عدم رعایت این قوانین ناشی میشوند.
بعضی از ورزشها نیازمند استفاده از تجهیزات ایمنی خاصی هستند. از جمله كلاه ایمنی، مچ بند، زانو بند و مثل اینها. با كمك مربی او میتوانید این لوازم را آماده کردن كرده و فراموش نكنید كه این تجهیزات باید نو و كاملا اندازه باشند.
زمین بازی كودك باید امن و دور از عوامل خطر آفرین باشد.گرم كردن بدن قبل از آغاز ورزش و خنك كردن آن بعد از ورزش خیلی مهم بوده و در كاهش كوفتگی و درد عضلانی خیلی سودمند هستند.
كودكان كم سال نباید به ورزشهایی بپردازند كه باعث اخلال در كار رشد استخوانها، عضلات و مفاصل آنها شده یا به این اندامها صدمه وارد كند. خوبترین روش پرداختن به ورزشهای متنوعی است كه ر روی یك اندام متمركز نشده و طولانی هم نباشند. بدن سازی با وزنه قبل از سن بلوغ به هیچ وجه سفارش نمیشود و بعد از آن هم باید همواره تحت نظر مربی انجام گیرد.
خوبترین وضعیت در بازی و ورزش كودك زمانی است كه او با همسالان یا كودكان هم قد و قواره خود باشد.از آنجایی كه بدن كودكان نسبت به بزرگسالان خیلی سریعتر گرم و سرد می گردد آنها نباید:
۱. به ورزشهایی بپردازند كه بیش از ۳۰ دقیقه طول بكشد.
۲. در هوای خیلی گرم (بالای ۳۰ درجه سانتیگراد) به ورزش و بازی بپردازند.
۳. موقع شنا به زمان طولانی در آب سرد باقی بمانند
معمولا كودكان نمیدانند كه چه زمانی به نوشیدن آب نیاز دارند و معمولا قبل از اینكه احساس تشنگی كنند به آب نیاز دارند. آنها باید قبل، بعد و در حین ورزش و بازی آب بنوشند.در هوای گرم كودكان به كرمهای ضد آفتاب و كلاه لبه دار نیاز دارند.
آسیبهای روحی نیز نباید از دید دور بماند. همواره قابل اطمینان شوید كه:
۱. كودك به انجام كاری كه نمیتواند انجام دهد یا از انجام آن وحشت دارد، مجبور نشده باشد.
۲. برای اینكه كاری را درست انجام نداده یا خوب بازی نكرده است مقصر دانسته نشود و مورد انتقاد و تمسخر قرار نگیرد.
۳. هیچ كس از بین بازیكنان، مربی یا تماشاگران بر سرش فریاد نزند و و او را متهم نكند.
آسیبهای ورزشی در مورد كودكان باید با دقت خیلی زیادتری درمان شود تا باعث اخلال در رشد آنها نشده و یا به نوعی معلولیت یا ناتوانی تبدیل نشود.
[ad_2]
منبع : بیتوته
آخرین دیدگاهها