علل، علایم و راههای درمان هپاتیت B

[ad_1]

راه های انتقال هپاتیت b, همه چیز در مورد هپاتیت b, علایم هپاتیت b

هپاتیت ب یک نوع بیماری در کبد است

 

همه آنچه که در خصوص هپاتیت B می بایست بدانیم 

هپاتیت به معنای التهاب کبد است و عامل این بیماری ویروس است. این بیماری در زبان عامیانه با نام یرقان شناخته می گردد. هپاتیت انواع مختلفی دارد که یکی از انواع آن بیماری هپاتیت B است. راه های انتقال این بیماری غالبا از راه خون و روابط جنسی است. 

هپاتیت B چیست؟

کبد یکی از اندام های حیاتی و بزرگترین غده ی بدن است. تکلیف کبد دریافت خون از دستگاه گوارش و ذخیره مواد مقوی داخل خون و سپس تغییر آن به شکل مواد شیمیایی است تا بدن در مواقع لازم برای متابولیک از آن استفاده نماید. کبد دارای کارکرد پیچیده ای است. وجود اختلال و مشکل در کبد بر همه سیستم بدن تأثیر می گذارد.

 

هپاتیت نوعی بیماری مرتبط با کبد است که در آن کبد به دلایل مختلف متورم شده و بعضی وقت ها این بیماری ها قابل سرایت است. بعضی از بیماری های کبدی توسط ویروس و یا پاتوژن های عفونی منتقل می گردد. هپاتیت ها انواع گوناگونی دارد که یک نوع آن هپاتیت ب است.

 

عفونت هپاتیت B قادر هست در بعضی از موارد مزمن شده و بیش از شش ماه طول بکشد. در صورت ابتلا به بیماری هپاتیت ب مزمن خطر بروز نارسایی کبدی و سرطان کبد و سیروز کبدی افزایش می یابد.

ویروس هپاتیت B در خارج از بدن تا هفت روز قادر هست زنده بماند. اگر در این زمان ویروس در بدن شخصی که واکسینه نشده است وارد شود ایجاد عفونت می نماید.

 

دوره کمون این بیماری یعنی از زمانی که ویروس وارد بدن شده و تا زمان بروز علائم اولیه آن به طور متوسط حدود ۷۵ روز است. این زمان در اشخاص مختلف متفاوت است و از ۳۰ تا ۱۸۰ روز نیز متغیر است. شاید ابتلا به این ویروس بین ۳۰ تا ۶۰ روز پس از وارد شدن ویروس به بدن تشخیص داده شود اما همچنان در بدن باقی مانده و مزمن شود.

 

وظایف کبد در بدن

همانگونه که گفتیم کبد یکی از اندام های حیاتی در بدن است که دارای وظایفی است. مهم ترین وظایف کبد در زیر عنوان شده است:

• تولید صفرا برای استفاده در هضم غذا

• پاک سازی و سم زدایی بدن

• دفع گلبول های قرمز خون شکسته، دفع کلسترول

• شکستن کربوهیدرات ها، چربی ها و پروتئین ها

• فعال کردن آنزیم ها که در واقع پروتئین های ویژه ای در بدن هستند

• ذخیره کردن مواد معدنی و ویتامین ها و گلیکوژن

• سنتز پروتئین های خون مثل آلبومین

• ترکیب عوامل انعقاد کننده

 

انواع هپاتیت B

بیماری عفونی هپاتیت B در دو نوع حاد و مزمن بروز می نماید.

 

بیماری هپاتیت حاد

هپاتیت نوع حاد یا کوتاه زمان تا کمتر از شش ماه طول می کشد. در این نوع هپاتیت سیستم ایمنی بدن در صورت قوی بودن خود اقدام به از بین بردن این بیماری می نماید و بیماری در ظرف زمان چند ماه به طور کامل از بین می رود. بیشتر اشخاص بزرگسال که به این بیماری مبتلا می شوند از نوع حاد بوده و در زمان معینی بر طرف می گردد اما بعضی وقت ها نیز شاید مزمن شود.

 

هپاتیت مزمن

این نوع هپاتیت زیادتر از شش ماه طول می کشد. در صورتی که سیستم ایمنی بدن ضعیف بوده و نتواند با این بیماری مبارزه نماید، این عفونت تا پایان عمر در بدن باقی می ماند.

احتمال مزمن شدن هپاتیت B در افرادی که دارای سن پایین تری هستند مثل کودکان و نوزادان زیادتر است. عفونت مزمن کبدی شاید تا سال ها پوشیده و بدون علائم باشد و بدون آنکه تشخیص داده شوند ادامه پیدا نماید و تا زمانی که شخص دچار علائم شدید نشود قابل تشخیص نباشد.

 

واکسن هپاتیت b

 

خطرات هپاتیت b, هپاتیت b, هپاتیت b چیست

واکسن هپاتیت B در نوزادی در چهار مرحله تزریق می گردد

 

واکسن هپاتیت b معمولا به صورت ۳ یا ۴ آمپول است که در طول زمان شش ماه تزریق می گردد. در صورت دریافت واکسن هپاتیت B دیگر به این بیماری مبتلا نخواهید شد.

 

افرادی که می بایست در برابر این بیماری واکسینه شوند شامل موارد زیر می باشند:

• نوزادان و کودکان و یا بزرگسالانی که در موقع تولد در مقابل این بیماری واکسینه نشده اند.

 

• اشخاص مبتلا به بیماری های مقاربتی و یا اشخاص مبتلا به ویروس HIV

 

• کارکنان بیمارستان ها و درمانگاه ها مثل پزشکان و پرستاران و سایر اشخاص شاغل در این گونه مراکز که شاید با اشیا آلوده و یا با خون اشخاص مبتلا به این بیماری در تماس باشند.

 

• افرادی که به بیماری های مزمن کبدی مبتلا هستند.

 

• افرادی که داروهای غیر قانونی را به خود تزریق می کنند.

 

• افرادی که در کنار شخص مبتلا به این بیماری زندگی می کنند.

 

• افرادی که با اشخاص مبتلا به این بیماری رابطه جنسی دارند.

 

• کسانی که قصد سفر به مناطقی دارند که در آنجا آمار ابتلا به این بیماری خیلی است.

 

• افرادی که مبتلا به بیماری های انعقاد خونی مثل بیماری هموفیلی می باشند.

 

• افرادی که در اماکن عمومی مثل زندان ها و مراکز نگهداشتن از اشخاص ناتوان و سالمندان زندگی می کنند.

 

واکسن هپاتیت B کاملا بی خطر بوده و هر کسی قادر هست با رجوع به مراکز درمانی و بهداشتی درخواست تزریق واکسن نماید.

 

عوارض ابتلا به هپاتیت B

بیماری هپاتیت ب مزمن دارای عوارضی است که اکثر اشخاص مبتلا به این بیماری دچار این عوارض نمی شوند اما ۱۰ تا ۱۵ درصد شاید این عوارض را تجربه کنند.

عوارضی که بر اثر ابتلا به ویروس هپاتیت B شاید بروز نماید شامل موارد زیر است:

 

سیروز کبدی یا زخم شدن کبد 

این حالت در نتیجه التهاب ناشی از عفونت کبدی بروز می نماید و باعث ایجاد زخم های گسترده در کبد شده و عملکرد طبیعی کبد را دچار اختلال می نماید.

 

سرطان کبد

 

خطرات هپاتیت b, هپاتیت b, هپاتیت b چیست

هپاتیت ب از نوع مزمن درصد ابتلا به سرطان کبد را افزایش می دهد

 

افرادی که مبتلا به هپاتیت B مزمن شده اند نسبت به اشخاص معمولی زیادتر در معرض خطر ابتلا به سرطان کبد هستند.

 

نارسایی کبدی

نارسایی حاد کبد زمانی رخ می دهد که عملکرد های طبیعی کبد دچار اختلال شده و به طور ناگهانی متوقف شوند. در صورت بروز چنین حالتی برای حفظ جان بیمار شاید نیاز به پیوند کبد باشد.

 

سایر بیماری ها

از دیگر عوارض ابتلا به هپاتیت ب همچنین میتوان به بروز مشکلاتی مثل نارسایی کلیه، التهاب رگ های خونی و کم خونی اشاره نمود.

 

راه های انتقال هپاتیت B

هپاتیت B عفونتی است که بر اثر ویروس هپاتیت B که نام دیگر آن HBV است در بدن ایجاد می گردد. راه های انتقال این ویروس از راه خون، روابط جنسی و ترشحات بدن است.

 

به طور کلی راه های انتقال این ویروس در بدن به شرح زیر است:

• رابطه جنسی حفاظت نشده

• استفاده از سرنگ مشترک برای انجام تزریقات وریدی

• انتقال از راه وسایل آلوده که در تماس مستقیم با خون بدن هستند (مثلا در دندان پزشکی ها در صورت استرلیزه نکردن وسایل)

• تماس اتفاقی با سوزن و سرنگ آلوده به این ویروس ( در بیمارستان ها توسط پزشکان و پرستاران)

• انتقال ویروس از راه مادر به جنین در حین زایمان

 

هپاتیت B دارای چه علائمی است؟

 

بیماری هپاتیت b, واکسن هپاتیت b, درمان هپاتیت b

زرد شدن رنگ چشم از علائم ابتلا به هپاتیت B است

 

علائم ابتلا به هپاتیت ب معمولا از بین یک تا چهار ماه بعد از آلوده شدن به ویروس بروز می نماید. این علائم از خفیف تا شدید متغیر هستند. بعضی از مهمترین علائم ابتلا به این بیماری شامل موارد زیر است:

• دل درد

• درد مفاصل

• تب

• ادرار کدر و تیره

• کم شدن اشتها

• حالت تهوع و استفراغ

• احساس ضعف و خستگی

• زرد شدن رنگ پوست و چشم ها

 

راه های تشخیص هپاتیت b

 

راه های انتقال هپاتیت b, همه چیز در مورد هپاتیت b, علایم هپاتیت b

راه تشخیص بیماری هپاتیت ب آزمایش خون است

 

پزشک در صورت مشکوک بودن ابتلای فردی به هپاتیت ب ابتدا برای او آزمایش خون تجویز می نماید. پزشک از راه نمونه برداری از راه آزمایش خون قادر هست وجود ویروس هپاتیت ب و نوع آن (حاد یا مزمن) را نیز تشخیص دهد.

 

همچنین شاید پزشک از کبد بیمار نمونه برداری نماید تا تشخیص دهد که کبد بیمار تا چه حد دچار صدمه دیدگی شده است. برای این کار پزشک از یک سوزن کوچک استفاده می نماید و با وارد کردن سوزن داخل کبد نمونه خیلی کوچکی از آن را خارج نموده و در آزمایشگاه بررسی می نماید.

 

گاهی نیز پزشک شاید از بعضی اشخاص ویژه که دارای سلامت کامل هستند آزمایش ابتلا به هپاتیت B بگیرد. دلیل این امر این است که ویروس هپاتیت قادر هست قبل از بروز علائم و نشانه ها، به کبد صدمه بسیاری وارد نموده باشد.

 

راه های درمان هپاتیت B

اگر احساس کردید که مبتلا به هپاتیت b شده اید می بایست سریعا به پزشک مراجعه نمایید. اگر در برابر این بیماری واکسینه نشده اید و یا از واکسینه شدن خود مطمئن نیستید و یا نمی دانید که آیا واکسینه شدن شما مؤثر بوده است یا نه، در صورتی که در معرض ویروس هپاتیت ب قرار گرفتید می بایست در طول ۱۲ ساعت بعد از قرار گرفتن در معرض این ویروس واکسن

“Hepatitis B immune globulin ” را دریافت نمایید.

 

با دریافت این واکسن از ابتلای شما به هپاتیت ب پیشگیری می گردد. شما می بایست به طور همزمان نیز واکسینه شوید. در صورتی که زمان بسیاری از بروز عفونت نمی گذرد و از نوع حاد است، شاید پزشک تشخیص دهد که این بیماری به طور خود به خود رفع خواهد شد و نیازی به اقدام برای درمان نباشد. در این صورت پزشک هیچ دارویی تجویز نکرده و از بیمار می خواهد تا استراحت کافی و تغذیه مناسب داشته باشد و به اندازه کافی مایعات بنوشد تا سیستم ایمنی بدن تقویت شود تا بتواند به خوبی مبارزه نموده و بیماری را از بین ببرد.

 

اما در صورتی که پزشک تشخیص دهد که فرد به بیماری هپاتیت مزمن مبتلا است اقدام به درمان های لازم برای پیشگیری از بروز عوارض ناشی از هپاتیت مزمن می نماید، همچنین اقدامات لازم جهت پیشگیری از سرایت این بیماری به دیگران را انجام می دهد.

روش های درمان هپاتیت ب به شرح زیر است.

 

درمان هپاتیت b از راه آنتی ویروس ها

برای پیشگیری  از صدمه زیادتر به کبد توسط ویروس ها، پزشک دارو های ضد ویروسی را تجویز می نماید که این داروها شامل لاموودین، آدفوویر، تلبیوودین و آنتاکویر است. برای استفاده این داروها می بایست در مورد نوع بیماری هپاتیت ب خود با پزشک مشورت نمایید.

 

درمان هپاتیت b با تزریق اینترفرون آلفا 2B

اینترفرون آلفا 2B ماده ای است که به صورت طبیعی در بدن تولید می گردد و با عفونت ها مبارزه می نماید. تزریق این ماده برای افرادی است که مایل به گذراندن زمان طولانی دوره درمان این بیماری نیستند و یا قصد بارداری در ظرف چند سال دارند.

این دارو دارای عوارض جانبی مثل افسردگی و مشکلات تنفسی مثل تنگی نفس است. 

 

درمان هپاتیت b با عمل پیوند کبد

در صورتی که این بیماری صدمه بسیاری به کبد وارد نموده باشد برای درمان این صدمه از پیوند کبد استفاده می گردد. در این حالت یک کبد سالم ( از یک فرد فوت شده) جایگزین کبد صدمه دیده می گردد. اما در زیادتر موارد به جای پیوند یک کبد سالم از پیوند بخشی از یک کبد استفاده می گردد. در این صورت فردی بخشی از کبد خود را اهدا می نماید و به کبد صدمه دیده پیوند زده می گردد.

 

گرداوری:

 

[ad_2]

منبع : بیتوته

بیشتر بخوانید :

آخرین دیدگاه‌ها