[ad_1]
معده ام درد می نماید،ترش نموده ام،اشتهایم یا کم است یا زیاد!نمیدانم چه کنم و چطور مشکلم را حل کنم. اینها علایم بیماری شایع این روزهاست:رفلاکس
در این نوشته سعی میکنیم شما را با این بیماری اشنا کنیم و راههای درمان و رژیمهای غذایی مورد تائید آن را هم بیان کنیم.
رفلاکس چیست؟
غذایی که می خوریم از راه لوله ای به نام مری وارد معده می گردد. هضم غذا در معده توسط اسید و شیره معده آغاز می گردد. دیواره معده به علت تماس پیوسته با اسید و شیره معده در مقابل تاثیرات مخرب آنها مقاوم شده است و بالعکس دیواره مری به علت اینکه بطور معمول در معرض تماس با اسید و شیره معده نیست دفاع مناسبی هم در برابر این عوامل ندارد. در حالت طبیعی دریچه ا ی بنام دریچه مری بین مری و معده قرار دارد که اجازه می دهد غذا از مری وارد معده شود، ولی از برگشت غذا و شیره معده به مری پیشگیری می نماید.
اگر دریچه مری تکلیف خود را به درستی انجام ندهد، یعنی به خوبی بسته نشود یا بی موقع باز شود، اسید و شیره معده به داخل مری بر می گردند. همانطور که قبلا ذکر شد دیواره مری در برابر اسید و شیره معده صدمه پذیر است. بر این اساس در شرایطی که دریچه مری کار خود را به درستی انجام ندهد، برگشت اسید و شیره معده به داخل مری سبب آزردگی مری می گردد. به برگشت غیر عادی اسید و شیره معده به داخل مری و آزرده شدن مری در اثر تماس با این عوامل، بیماری رفلاکس معده به مری یا اصطلاحاً رفلاکس گفته می گردد.
علایم رفلاکس کدامند؟
مهمترین علایم رفلاکس عبارتند از:
۱- ترش کردن: یعنی احساس برگشت مایع تلخ یا ترش از معده به دهان
۲- سوزش زیر جناغ سینه: احساس سوزش در ناحیه ای که در شکل صفحه قبل با حاشور سبز نشان داده شده است. علاوه بر اینها، بیماران مبتلا به رفلاکس شاید علایم دیگری هم داشته باشند. این نشانه ها عبارتند از: درد در زیر جناغ سینه، گیر کردن غذا، حالت تهوع (به خصوص موقع صبح)، باد گلو و آروغ زدنهای مکرر، جمع شدن بیش از حد بزاق در دهان و سرفه های مکرر بدون دلیل، تلخ شدن دهان و برگشت آب و مواد غذایی از معده به دهان.
می بایست توجه داشت که اگر چه علایم مهم رفلاکس، ترش کردن و سوزش زیر جناغ سینه هستند، اما بسیاری از بیماران مبتلا به رفلاکس این علایم را ندارند و فقط از سایر علایم ذکر شده شکایت می کنند.
رفلاکس سبب چه مشکلاتی می گردد؟
رفلاکس اصولا بیماری آزار دهنده ای است. علایم رفلاکس فرد مبتلا را آزار می دهند و قادر هستند در فعالیتهای کارهای روزانه او اختلال ایجاد می کنند. همچنین بعضی علایم رفلاکس با بیماریهای دیگر اشتباه می شوند. مثلا درد قفسه سینه ناشی از رفلاکس با دردهای قلبی اشتباه می شوند. مثلا درد قفسه سینه ناشی از رفلاکس با دردهای قلبی اشتباه می شوند. در چنین مواردی حتما می بایست بیماری خطرناکتر (در این مورد بیماری عروق قلب) به دقت بررسی شود و از نبودن مشکل قلبی مطمئن شویم و سپس به رفلاکس بپردازیم برای چه که همانطور که گفته شد رفلاکس عمدتا بیماری آزاردهنده ایست نه خطرناک.
از سایر عوارض رفلاکس بروز خراشیدگی و زخم در ناحیه مری است. با تشخیص به موقع و درمان مناسب رفلاکس به آسانی میتوان این عوارض را کنترل نمود.
برای چه رفلاکس ایجاد می گردد؟
هنوز به درستی دلیل ایجاد رفلاکس مشخص نشده اما به خوبی می دانیم که بعضی عوامل سبب بروز و تشدید رفلاکس می شوند. مهمترین این عوامل عبارتند از:
۱. پرخوردی
۲. سریع غذا خوردن و کامل نجویدن غذا یا غذا خوردن با استرس و نگرانی
۳. استفاده غذاهای خیلی چرب، تند و شور
۴. استفاده ادویه و فلفل زیاد، سیب زمینی سرخ شده
۵. استفاده غذاهای شامل ادویه و سیر و پیاز و نگهدارنده های نظیر سوسیس و کالباس و سایر آنچه که به Fast food معروف هستند (ساندویچ و پیتزا و …)
۶. استفاده انواع سس های چرب و پرنمک (به خصوص سس قرمز)
۷. استفاده مرکبات ترش (مثل پرتقال و نارنگی ترش)
۸. استفاده کافئین زیاد (شکلات، قهوه، نسکافه)
۹. استفاده زیاد چای به خصوص اگر پررنگ بوده و تازه دم نباشد (به مقدار زیاد)
۱۰. استفاده نانهای که خمیر آنها به خوبی نمی پزد مثل نان باگت، نان سفید و نان بربری
۱۱. چاقی و افزایش وزن
۱۲. دراز کشیدن در فاصله کوتاه بعد از غذا
۱۳. سیگار کشیدن و استفاده دخانیات
۱۴. استفاده الکل و نوشابه های گازدار
۱۵. استرس و فشار روانی و عصبی
۱۶. پوشیدن لباسهای تنگ
رفلاکس سبب چه مشکلاتی می گردد؟
رفلاکس اصولا بیماری آزار دهنده ای است. علایم رفلاکس فرد مبتلا را آزار می دهند و قادر هستند در فعالیتهای کارهای روزانه او اختلال ایجاد می کنند. همچنین بعضی علایم رفلاکس با بیماریهای دیگر اشتباه می شوند. مثلا درد قفسه سینه ناشی از رفلاکس با دردهای قلبی اشتباه می شوند. مثلا درد قفسه سینه ناشی از رفلاکس با دردهای قلبی اشتباه می شوند. در چنین مواردی حتما می بایست بیماری خطرناکتر (در این مورد بیماری عروق قلب) به دقت بررسی شود و از نبودن مشکل قلبی مطمئن شویم و سپس به رفلاکس بپردازیم برای چه که همانطور که گفته شد رفلاکس عمدتا بیماری آزاردهنده ایست نه خطرناک.
از سایر عوارض رفلاکس بروز خراشیدگی و زخم در ناحیه مری است. با تشخیص به موقع و درمان مناسب رفلاکس به آسانی میتوان این عوارض را کنترل نمود.
چطور میتوان از بروز علایم رفلاکس پیشگیری نمود؟
پرهیز از مواردی که در بالا ذکر شده است قادر هست به بهبود علایم رفلاکس و پیشگیری از بروز آن کمک نماید. بر این اساس خوردن غذا به اندازه، پرهیز از پرخوری، کم شدن استفاده Fast food، نوشابه های گاز دار، سس آماده به خصوص سس قرمز و غذاهای سنگین و خیلی چرب، کم کردن نوشیدن چای، ترک سیگار و قلیان، کم شدن وزن و داشتن برنامه با نظم ورزشی (حداقل روزانه ۳۰ دقیقه پیاده روی) در کم شدن علایم یا پیشگیری از رفلاکس تاثیرگذار هستند. همچنین کنترل استرس و تعدیل فشارهای روانی در کنترل رفلاکس خیلی تاثیرگذار است. شاید آدامس جویدن در بهبود علایم در بعضی اشخاص تاثیرگذار باشد.
روش مناسب در برخورد با رفلاکس کدام است؟
همانطور که گفته شد رعایت بعضی توصیه های تغذیه ای، روش زندگی مناسب و کم شدن استرس قادر هستند رفلاکس را کنترل کنند. اگر با این روشها در زمان کوتاه علایم بهبود چشمگیر نیابند خوبتر است به پزشک مراجعه کنیم. پزشک معالج با توجه به علایم و انجام معاینات لازم بررسیهای مناسب را انجام خواهد داد و درمان را آغاز خواهد نمود. براساس مطالعات انجام شده در کشور ما، حدود یک پنجم اشخاص مبتلا به رفلاکس همزمان زخم های معده یا اثنی عشر دارند و حدود نیمی از اشخاص مبتلا به رفلاکس روده تحریک پذیر نیز دارند. بر این اساس بررسی و تشخیص و درمان مناسب بیماریهای همزمان از ارزش به سزایی برخوردار است. همانطور که اشاره شد استرس و فشارهای روانی از عوامل مهم تشدید و بروز رفلاکس هستند. توجه کافی به این نوشته و در صورت لزوم برخورداری از کمک مشاورین و روانپزشکان میتوانند خیلی کمک کننده باشد. بیماریهای کمیابی هم هستند که قادر هستند با علایم رفلاکس خود را نشان دهند. پزشک شما قادر هست در مواقع لزوم به بررسی و تشخیص این موارد نیز بپردازد.
درمان رفلاکس چطور است و چه زمان طول می کشد؟
خوشبختانه امروزه داروهای خیلی موثری برای رفلاکس وجود دارند. مهمترین داروهایی که به این منظور به کار می روند داروی امپرازول و هم خانواده هایش نظیر پانتوپرازول، رابیپرازول و لانسوپرازول هستند. علاوه بر اینها داروهایی نظیر رانیتیدین و فاموتیدین نیز قادر هستند در بعضی موارد تاثیرگذار باشند. پزشک معالج درمان را آغاز می نماید و برحسب نیاز آن را ادامه خواهد داد. در بیش از نیمی از موارد فرد مبتلا به رفلاکس نیاز به درمان دراز زمان (سالها) با دارو دارد. داروهایی نظیر امپرازول را میتوان برای زمان طولانی (حتی سالها) استفاده نمود. اگر چه عوارض معدودی با این داروها گزارش شده است، اما در مجموع کنترل علایم رفلاکس در دراز زمان با این دسته داروها خیلی موفقیت آمیز و مطمئن است.
آیا عمل جراحی برای درمان رفلاکس کمک کننده است؟
در بیمارانی که به خوبی به درمان با دارو جواب می دهند و علایم ایشان کنترل می گردد اما با کم کردن یا قطع دارو علایم برمی گردد امکان انجام اعمال جراحی ضد رفلاکس وجود دارد. عمل جراحی برای افرادی که جواب مناسبی به درمان دارویی نداده اند مناسب نیست. امروزه این اعمال جراحی به روش لاپاراسکوپیک انجام می شوند. انجام عمل جراحی قادر هست عوارضی داشته باشد که معمولا کوتاه زمان و گذرا هستند. در مورد میزان موفقیت عمل و نتایج درازمدت آن بطور خلاصه میتوان بیان کرد که حدود ۷۵ % افرادی که عمل آنها موفقیت آمیز بوده باشد بعد از ده سال نیز مشکلی نخواهد داشت. اما در حدود ۳۰-۲۰% اشخاص شاید بعد از عمل نیز مجددا نیاز به استفاده دارو داشته باشند. ضروری است که قبل از تصمیم به عمل جراحی به پزشک متخصص گوارش مشورت شود.
منبع:salamatnews.com
[ad_2]
منبع : بیتوته
آخرین دیدگاه‌ها