خودسرانه از آهسته‌بخش وخواب‌آور استفاده نکنید

[ad_1]

یک روانپزشک با تاکید بر اینکه «بی‌خوابی بیماری نیست» بیان کرد:‌« اشخاص مبتلا به بی‌خوابی اقدام به خود درمانی می‌کنند که این عمل سبب می‌شود نه تنها بیماری اصلی که عامل بیخوابی فرد شده حل نشده باقی بماند که به عوارض استفاده از این داروها هم دچار شود .»

خوب نخوابیدن به تنهایی بیماری نیست و علامتی از یک مشکل دیگر است که شاید این مشکلات جسمی یا روانی باشند.

مشکلات جسمی که به نحوی در فرد ایجاد درد می‌کنند مثل مشکلات و بیماری‌هایی که مربوط به گردش خون، تنفس فرد هستند یا بیماری‌های عفونی، مغزی و یا تب شاید خواب فرد را با مشکل مواجه سازد.

از دید بیماری‌های روانی، اضطراب، افسردگی، اسکیزوفرنی، حالتهای سرخوشی و شیدایی، آلزایمر (در سنین بالا) می‌تواند باعث اختلال در خواب فرد و در نتیجه بی‌خوابی فرد شود. اما شایع‌ترین بیماری که در بی‌خوابی فرد اثر دارد همان اضطراب و افسردگی است که در این نوع بیماری فرد زندگی عادی خودش را دارد ولی مشکل بی‌خوابی پیدا می‌نماید، در نتیجه می بایست بدانیم که برطرف کردن بیماری‌های اصلی است که خواب را تنظیم می‌نماید.

نکته خیلی مهمی که از دید بهداشت روحی و روانی ارزش دارد این است که اشخاص مبتلا به بی‌خوابی اقدام به خوددرمانی می‌کنند و برای خوبتر خوابیدن از داروهای خواب‌آور و آهسته بخش استفاده می‌کنند که این عمل سبب می‌شود که بیماری اصلی که عامل بیخوابی فرد شده حل نشده باقی بماند و فرد کم کم به داروها عادت نموده و مجبور به استفاده زیادتر داروها می‌شود و وابستگی زیادتری به دارو ها پیدا می‌نماید، در نتیجه نه تنها مشکل بیخوابی فرد برطرف نمی‌شود بلکه بدن فرد به عوارض استفاده خودسرانه از داروها هم دچار می‌شود.

روانپزشکان برای بیماران به ندرت داروهای خواب آور را تجویز می‌کنند و تاکید می‌شود که بیخوابی بیماری نیست بلکه علامتی از یک بیماری دیگر است و برای درمان آن فرد بایستی به پزشک مراجعه نماید.

منبع:salamatnews.com

[ad_2]

منبع : بیتوته