جراحی فیوژن یا آرترودز پا: مزیت ها، خطرات و انواع روش جراحی

[ad_1]

جراحی فیوژن یا آرترودز مچ پا

همه چیز در خصوص جراحی فیوژن مچ پا یا آرترودز پا

جراحی فیوژن مچ پا چیست؟

جراحی فیوژن مچ پا روشی است که استخوان‌های مچ پا را با استفاده از صفحات، پیچ‌ها یا گرافت‌های استخوان ترکیب می‌نماید. به آن آرترودز مچ پا نیز می گویند. این جراحی برای درمان درد ناشی از آرتریت مچ پا در مرحله نهایی انجام می گردد.

آرتریت مچ پا سبب التهاب در مفصل مچ پا می گردد. قادر هست حرکت و کارهای روزانه مثل راه رفتن راسخت نماید. فیوژن مچ پا با محدود کردن حرکت کمک می نماید، بر این اساس درد مچ پا را تسکین می دهد. جراحی فیوژن مچ پا همچنین شاید برای درمان درد مچ پا ناشی از شرایط دیگر مثل بدشکلی یا عفونت استفاده شود.

برای آگاهی از این که این روش شامل چه چیزهایی می گردد و همچنین خطرات احتمالی و روش های جایگزین ادامه این نوشته را بخوانید.

درمان آرتریت مچ پا در مرحله نهایی با جراحی فیوژن 

جراحی فیوژن مچ پا (آرترودز پا) چه چیزی را درمان می نماید؟

جراحی فیوژن مچ پا برای درمان چندین بیماری که بر عملکرد مچ پا تأثیر می گذارد استفاده می گردد.

مهمتر از همه، این کار برای درمان آرتریت مچ پا در مرحله نهایی انجام می گردد. این مرحله از آرتریت شامل از بین رفتن کامل غضروف بین استخوان ها است که سبب لمس آنها می گردد.

این روش همچنین برای بهبود درد ناشی از موارد زیر انجام می گردد:

– سایر بیماری های دژنراتیو مفصلی

– شرایط عصبی عضلانی

– بدشکلی های مچ پا

– پای شارکو

– عفونت استخوان

– تعویض ناموفق مچ پا

فواید فیوژن مچ پا (آرترودز پا)

این جراحی شاید مزیت های متعددی داشته باشد، از جمله:

– تسکین درد

– بهبود ثبات پا

– افزایش توانایی در انجام فعالیت های تحمل وزن

– بهبود راه رفتن 

– افزایش توانایی برای انجام کارهای روزانه، مثل بالا رفتن از پله ها

این مزیت ها قادر هست به بهبود کیفیت زندگی و کم شدن خطر ناتوانی کمک نماید.

خطرات فیوژن مچ پا

عوارض و خطرات جراحی فیوژن مچ پا

فیوژن مچ پا، مثل سایر جراحی ها، خطراتی را به همراه دارد. این شامل:

• اسکار فیوژن مچ پا : در طول فیوژن مچ پا، جراح شما برش هایی در پوست شما ایجاد می نماید تا به استخوان دسترسی پیدا نماید. این کار سبب ایجاد زخم می گردد.

• تورم پس از جراحی فیوژن مچ پا : بعد از جراحی مچ پا، معمولاً ورم در ناحیه مچ پا احساس می گردد. این جواب طبیعی بدن شما به جراحی است.

• تغییر در راه رفتن: فیوژن مچ پا شاید تحرک مچ پای شما را محدود نماید و در نتیجه سبب لنگی شود. این شاید راه رفتن شما را تغییر دهد.

• عفونت : تمام جراحی ها خطر عفونت را دارند. اگر باکتری در حین جراحی یا بهبودی وارد برش شما شود، شاید این اتفاق بیفتد. یک برش عفونی قادر هست بهبودی مناسب را به تاخیر بیندازد.

• خونریزی بیش از حد : یکی دیگر از عوارض احتمالی خونریزی بیش از حد است. اگر در معرض خطر خونریزی بیش از حد هستید، پزشک شاید اقدامات زیادتری را برای پیشگیری از این عارضه جانبی انجام دهد.

• تفاوت در طول پا : هنگامی استخوان های مچ پا به هم می چسبند، شاید پای شما کمی کوتاه تر شود. این شاید پاهای شما را ناهموار نماید و راه رفتن شما را تغییر دهد، به خصوص اگر اختلاف بیش از یک اینچ باشد.

• جوش نخوردن استخوان‌ها : اگر استخوان ها نتوانند جوش بخورند، قادر هست منجر به ناتوانی و عملکرد ضعیف مچ پا شود. همچنین شاید نیاز به جراحی دیگری برای رفع مشکل داشته باشد.

شرایط، عادات و سایر عواملی که قادر هستند خطر عدم جوش خوردن را افزایش دهند عبارتند از: 

– سیگار کشیدن

– استفاده الکل

– دیابت

– تراکم معدنی استخوان کم

– سن بالاتر

– چاقی

– سیستم ایمنی به خطر افتاده

– بعضی از داروها

– نقص های استخوانی

– عفونت

– مواد پیوند ناکافی در حین جراحی

روش انجام جراحی فیوژن مچ پا

روش انجام جراحی فیوژن مچ پا

انواع مختلفی از جراحی فیوژن مچ پا وجود دارد، اما مراحل کلی آنها یکسان است:

قبل از عمل

قبل از جراحی، جراح شما از اشعه ایکس برای اندازه گیری مفصل مچ پا استفاده می نماید. این به آنها کمک می نماید تا خوبترین محل قرارگیری پیچ ها، صفحات یا پیوندهای استخوانی را تعیین کنند. همچنین شاید لازم باشد از فعالیت های خاصی مثل نوشیدن الکل اجتناب نمایید. 

درست قبل از جراحی، یک مسدود کننده عصبی و بیهوشی موضعی یا عمومی به شما داده می گردد.

در طول جراحی فیوژن مچ پا 

در اینجا چیزی است که معمولا در طول روش واقعی اتفاق می افتد:

جراح شما برشی روی مچ پای شما ایجاد می نماید تا استخوان ها و غضروف ها آشکار شود.

در مرحله بعد، جراح شما غضروف را از استخوان های مفصل جدا می نماید.

با استفاده از ابزارهای جراحی، جراح سطح استخوان ها را زبر می نماید تا به جوش خوردن آنها کمک نماید.

جراح شما استخوان‌ها را تراز می‌نماید، سپس آنها را با صفحات، پیچ‌ها یا مواد پیوند استخوان با هم ترکیب می‌نماید.

جراح شما زخم را با بخیه می بندد.

پس از عمل فیوژن مچ پا 

بلافاصله بعد از جراحی، تیم پزشکی شما یک گچ را در اطراف مچ پا قرار می دهد تا حرکت را محدود نماید. آنها همچنین به شما داروی ضد درد می دهند.

قبل از رفتن به خانه، تیم پزشکی شما روش مواظبت از برش را همراه با سایر اقدامات احتیاطی توضیح می دهد.

روشهای انجام جراحی فیوژن مچ پا

انواع رایج جراحی فیوژن مچ پا

دو نوع استاندارد عبارتند از:

جراحی فیوژن باز مچ پا

جراح شما یک برش ایجاد می نماید و از ابزارهای جراحی برای برداشتن غضروف استفاده می نماید. این بیشتر برای افرادی با ناهنجاری متوسط ​​تا شدید مچ پا استفاده می گردد.

جراحی آرتروسکوپی فیوژن مچ پا

یک جراح برش‌های کوچکی ایجاد می‌نماید و یک دوربین کوچک به نام آرتروسکوپ را در مچ پا قرار می‌دهد. این روش کمتر تهاجمی است و برای افرادی که کمی تغییر شکل مچ پا دارند استفاده می گردد.

بیش از 40 تکنیک برای فیوژن مچ پا وجود دارد. تکنیک های رایج عبارتند از:

• فیوژن مچ پا با فیکساسیون داخلی : تثبیت داخلی از پیچ ها یا صفحات برای نگه داشتن داخلی استخوان ها در کنار هم استفاده می نماید. در بعضی موارد، جراح شاید از هر دو استفاده نماید.

فیوژن مچ پا با فیکساسیون داخلی و پیچ رایج ترین نوع است. با این حال، اگر پوکی استخوان دارید ، پیچ ها شاید ایده آل نباشند. استخوان های مبتلا به پوکی استخوان کمتر با پیچ ترکیب می شوند.

• فیوژن مچ پا با فیکساسیون خارجی: فیکساسیون خارجی همچنین از پیچ یا پین برای نگه داشتن استخوان های مچ پا در جای خود استفاده می نماید. اما بر خلاف فیکساسیون داخلی، پیچ ها یا پین ها روی پوست شما در اطراف محل جراحی قرار می گیرند. آنها توسط یک میله کنار هم نگه داشته می شوند.

این نوع جراحی بیشتر برای افرادی استفاده می گردد که:

– نقص های استخوانی شدید

– تفاوت طول اندام

– کیفیت استخوان ضعیف

– عفونت های فعال یا قبلی

– فیوژن مچ پا با پیوند استخوان

پیوند استخوان ماده استخوانی پیوندی است که برای جوش دادن استخوان های مچ پا به یکدیگر استفاده می گردد. میتوان آن را با تثبیت داخلی یا خارجی استفاده نمود.

به طور ویژه، در صورت وجود خطر جوش نخوردن، ترکیب پیوند استخوان و تثبیت داخلی توصیه می گردد. این شاید در صورت داشتن نقص های استخوانی یا مرگ بافت استخوانی در بعضی از قسمت های مچ پا رخ دهد.

• فیوژن قدامی مچ پا : این شامل یک برش افقی در جلوی مچ پا است. سپس جراح شما غضروف را از استخوان های مچ پا بر می دارد. بسته به تکنیک جراح شما، شاید قبل از افزودن پیچ، یک صفحه مچ پا از قبل کانتور شده اضافه کنند.  فیوژن باز مچ پا با رویکرد قدامی یک تکنیک رایج است.

• فیوژن ترانس فیبولار مچ پا : فیوژن ترانس فیبولار مچ پا شامل یک برش عمودی در سمت خارجی مچ پا است. جراح قسمت پایینی نازک نی یا استخوان بیرونی را که زانو و مچ پا را به هم وصل می نماید برمی دارد. سپس غضروف را از سایر استخوان‌های مچ پا جدا می‌کنند، سپس با استفاده از پیچ استخوان نازک نی را به این استخوان‌ها می‌چسبانند.

این روش با نرخ بالای فیوزینگ و چشم انداز خوبتر همراه است. همچنین در مقایسه با روش قدامی، دید بهتری از استخوان های مچ پا ارائه می دهد.

مواظبت پس از جراحی فیوژن مچ پا

مواظبت های پس از جراحی فیوژن مچ پا

بعد از جراحی، برای آغاز بهبودی به خانه می روید. در ابتدا می بایست داروهای مسکن استفاده نمایید. در طی 1 یا 2 هفته اول بعد از جراحی، برای کم شدن تورم، می بایست پای صدمه دیده خود را بالا قرار دهید.

همچنین می بایست به زمان 3 تا 4 ماه از فعالیت هایی که نیاز به تحمل وزن دارند خودداری نمایید. بعد از این مرحله، شاید بتوانید به فعالیت های عادی بازگردید. اما شما می بایست از یک بریس یا چکمه حمایتی همراه با عصا یا اسکوتر زانو استفاده نمایید.

با بهبودی مچ پا، شاید ضروری است فیزیوتراپی انجام دهید. فیزیوتراپیست قادر هست به شما کمک نماید آهسته راه بروید و قدرت مچ پا را بهبود بخشد.

بهبودی کامل شاید 4 تا 9 ماه طول بکشد. زمان دقیق بستگی به موارد زیر دارد:

– شدت موقعیت شما

– جراحی ویژه

– سلامت کلی شما

در طول دوره بهبودی، معاینات با نظم با جراح خود خواهید داشت. آنها برای اطمینان از اینکه مچ پای شما در حال بهبودی و تراز است، عکس اشعه ایکس می گیرند.

آغاز راه رفتن پس از فیوژن مچ پا قادر هست 3 تا 4 ماه طول بکشد. در این دوران می بایست از فعالیت های تحمل وزن مثل پیاده روی خودداری نمود.

شاید با اندکی لنگیدن راه بروید، اما هر فردی متفاوت است. برای خوبترین نتیجه، با یک فیزیوتراپیست کار نمایید.

چه کسانی کاندیدای جراحی فیوژن مچ پا هستند؟

فیوژن مچ پا برای افرادی که به علت شرایطی مثل آرتریت یا عفونت درد شدید مچ پا دارند توصیه می گردد. این شامل آرتریت است که به درمان استاندارد مثل فیزیوتراپی جواب نمی دهد.

این جراحی همچنین شاید برای کسانی که قادر به تعویض مچ پا نیستند ایده آل باشد. این شامل افرادی می گردد که:

– اشخاص دیابتی

– استئونکروز

– چاقی

– صدمه عصبی شدید

– فلج شدن

– سابقه عفونت

در مقابل، فیوژن مچ پا برای اشخاص مبتلا به آرتریت خفیف تا متوسط ​​مناسب نیست. درمان غیر تهاجمی و غیرجراحی خوبترین خواهد بود.

اگر چندین بیماری زمینه ای دارید، جراحی شاید خیلی خطرناک باشد. این شامل شرایطی مثل:

– کم شدن قابل توجه استخوان

– عفونت فعال

– تغییر شکل مچ پا

پزشک شما قادر هست تشخیص دهد که آیا شما کاندید مناسبی برای فیوژن مچ پا هستید یا خیر.

اشخاص مناسب برای جراحی فیوژن مچ پا 

هزینه عمل فیوژن مچ پا چقدر است؟

هزینه فیوژن مچ پا بسته به محل زندگی و پیچیدگی جراحی ویژه شما قادر هست خیلی متفاوت باشد. فیوژن مچ پا فقط در مواقع ضروری انجام می گردد. بر این اساس، بیمه درمانی شما می بایست بخشی یا تمام هزینه ها را پوشش دهد. با این حال، هر طرح بیمه درمانی متفاوت است.  

جایگزین های فیوژن مچ پا

جایگزین های ممکن برای فیوژن مچ پا عبارتند از:

• تعویض مچ پا: تعویض مچ پا یا آرتروپلاستی مچ پا، مفصل مچ پا را با ایمپلنتی جایگزین می نماید که دامنه حرکتی کامل را فراهم می نماید. این به شما امکان می دهد تا به طور طبیعی تر راه بروید و برای افرادی که می خواهند سبک زندگی فعالی داشته باشند ایده آل است.

• دبریدمان آرتروسکوپی: اگر آرتریت مچ پا شدید نیست، دبریدمان آرتروسکوپی شاید خوبترین باشد. یک جراح از آرتروسکوپ و ابزارهای کوچک برای برداشتن بافت ملتهب و غضروف مفصل مچ پا استفاده می نماید.

• استئومی سوپرامالئولار: این روش برای بدشکلی مچ پا با آرتریت خفیف یا متوسط ​​استفاده می گردد. این شامل شکستن استخوان های مچ پا و کم شدن فشار مفاصل ناشی از تغییر شکل نامتقارن است.

خط آخر

فیوژن مچ پا برای تسکین درد مچ پا ناشی از آرتریت شدید، بدشکلی ها، عفونت یا شرایط عصبی عضلانی استفاده می گردد. استخوان های مچ پا را با هم ترکیب می نماید که حرکت مچ پا را محدود می نماید. این قادر هست درد را کم شدن دهد و ثبات را بهبود بخشد.

با این حال، این جراحی همچنین قادر هست حرکت مچ پا را کم شدن دهد و سبب شود شما با لنگی راه بروید. یک فیزیوتراپیست شاید بتواند به شما بیاموزد که چطور آهسته راه بروید.

بهبودی شاید 4 تا 9 ماه طول بکشد، بسته به شرایط ویژه و جراحی شما. اگر فکر می نمایید شاید کاندید مناسبی برای جراحی باشید، با یک پزشک متخصص صحبت نمایید.

[ad_2]

منبع : بیتوته