[ad_1]
کلیهها، میزنای و مثانه، دستگاه ادراری را تشکیل میدهند. محیط دستگاه ادراری می بایست استریل و فاقد باکتری باشد و هنگامی باکتری وارد این محیط میشود علائمی در بدن فرد بیمار به وجود میآورد که شاید ابتدا مشکل چندانی پدید نیاورند، ولی با ازدیاد عامل بیماری زا بتدریج زندگی بیمار دچار اختلال میشود و بیمار از حضور در جمع و فعالیت روزانه خود باز خواهد ماند.
البته با پیشرفت عفونت ادراری، عوارضی جدی نیز دیده میشود که خطرناک است. نشانههای عفونت ادراری کدام است و چطور عوامل بیماریزا وارد مثانه میشود و مهمتر اینکه چه کنیم به این بیماری مبتلا نشویم؟
چه زمانی میگوییم فرد به عفونت ادراری مبتلا شده است؟
عفونت ادراری بر اثر ورود باکتری به محیط مثانه رخ میدهد. این باکتریها با ورود به مجرای ادراری و مثانه، به جداره آن حمله میکنند و سبب قرمزی، التهاب و عکس العمل در دستگاه ادراری تحتانی میشوند. نخستین عکس العمل التهابی، تکرر ادرار و سوزش است.
البته در دستگاه ادراری بعضی بیماران باکتری وجود دارد، ولی اصلا علائم واضحی ندارند و به طور اتفاقی و در آزمایشهای کلینیکی شاهد بالا رفتن باکتری در اوره هستیم، اما علائم به تکرر ادرار و سوزش ختم نمیشود، بلکه با رشد سریع باکتریها، درد زیر شکم یا پهلوها، دفع قطرهقطره ادرار، احساس پر بودن مثانه، بوی بد ادرار، خون در مثانه یا تیرهشدن رنگ ادرار نیز به دیگر نشانهها اضافه خواهد شد.
وجود خون در ادرار فقط به علت عفونتهای ادراری است یا میتواند عامل دیگری داشته باشد؟
خون در ادرار را می بایست جدی گرفت. این نشانه، نشانه آن است که مخاط دستگاه ادراری در حال خونریزی است و جداره عروق ظریف صدمه دیدهاند، اما رنگ و نوع خونریزی نیز میتواند نشان دهد محل خونریزی کجا بوده است.
اگر خونریزی از قسمت فوقانی باشد خونریزی پررنگ خواهد بود. این نوع خونریزیها شاید به علت وجود سنگ کلیه باشد، ولی در این موارد هیچگاه خونریزی لختهای نخواهیم دید. عفونتهای داخل مثانه و پیشابراه یا وجود تومور در دستگاه ادراری تحتانی، باعث خــونریــزی لختــهای به رنـگ روشن مـیشود.
خونـــریزی همیشــه با چشم مسلح قابـل رویت نیسـت و گاهی فقط در آزمایش ادراری و زیر میکروسکوپ دیده میشود. خونریزی میتواند به دلایل دیگری از جمله بالا بودن کلسیم در ادرار، اسیداوریک زیاد و کریستال اوری باشد.
آیا باکتریها فقط در مثانه جمع میشوند؟
زیادتر عفونتها به دستگاه ادراری تحتانی محدود میشود. عفونت پیشابراه اوتریت، عفونت مثانه سیستیت و عفونت کلیه پیلونفریت نام دارد. در عفونت دستگاه ادراری تحتانی دو عضو یعنی پیشابراه و مثانه درگیرند که گاه کلیهها نیز درگیر میشوند. اگر درمان مناسب انجام نشود باکتریها به نقاط فوقانی دستگاه ادراری تجاوز میکنند.
چه کسانی زیادتر به عفونتهای ادراری مبتلا میشوند؟
در جواب می بایست بیان کرد بروز عفونتهای ادراری، به سن و جنس اشخاص بستگی دارد. اگر بخواهیم از دیدگاه جنسی موضوع را بررسی کنیم می بایست بگویم عفونت ادراری در زنان شایعتر از مردان است، زیرا مجرای ادراری در زنان کوتاهتر بوده و باکتری راحتتر وارد پیشابراه میشود. این باکتریها بیشتر از ناحیه دستگاه گوارش یعنی مقعد به دستگاه ادراری تحتانی ورود پیدا میکنند.
همچنین میزان شیوع در زنان متاهل بیش از زنان مجرد است، چون با ازدواج، فلور نرمال واژن زن تغییر نموده (واژن فاصله اندکی با پیشابراه دارد) و این نیز عاملی برای بروز عفونت در زنان است. اما اگر بخواهیم از دید سنی بررسی کنیم، در صورتی که در کودک پسری یک بار عفونت ادراری دیده شود این نشانه برای ما هشداردهنده خواهد بود، زیرا میتواند به علت نقص مادرزادی در مجرای ادراری او باشد.
اما در کودکان دختر که دچار دو یا چند بار عفونت شوند، گرچه پیگیری ضروری است و دلیل دقیق آن می بایست مشخص شود، ولی عفونت ادراری آنها به اندازه عفونت ادراری در کودکان پسر ارزش ندارد. مورد بعدی شیوع عفونت ادراری در مردان میانسال است. غده پروستات در همه مردان به طور فیزیولوژیک آغاز به رشد مینماید و حجیمتر میشود. این افزایش حجم، اجازه تخلیه کامل مثانه را نمیدهد. ادرار احتباس یافته و محیط غیراستریل احتمال عفونت ادراری را بالا میبرد. بر این اساس در مردان میانسال نیز عفونت ادراری شیوع زیادتری دارد.
بعضی نیز عفونتهای ادراری عودکننده دارند و مکرر به این بیماری مبتلا میشوند؟
همیشه می بایست در پی دلیل باشیم تا بتوانیم عامل به وجود آورنده عفونت را از بین ببریم.
در بررسیهای به عمل آمده بعضی بانوهای متاهل که دچار عفونتهای مکرر ادراری هم هستند، متوجه میشویم نوعی از روش پیشگیری (مثل دافراگم) استفاده میکنند که سبب آلودگی واژن و بر هم زدن فلور طبیعی آن میشود و میکروب را از واژن به پیشابراه انتقال میدهد.
با پیشنهاد نوع دیگری از وسایل ضدبارداری مشکل براحتی برطرف خواهد شد یا کودکان پسری که یک بار دچار عفونت ادراری میشوند و نقص مادرزادی مجاری ادراری دارند، با اصلاح و جراحی مجرا مشکل برطرف خواهد شد. مورد بعدی، بانوهای یائسه هستند. این گروه از زنان هم به دلیل قطع هورمونهای زنانه و خشکی واژن مرتب دچار عفونت ادراری میشوند. با دادن یک ژل مناسب هورمونی و مرطوب کردن ناحیه واژن احتمال عود از بین میرود و در مردان میانسال و مبتلا به بزرگی پروستات نیز داروهایی داده میشود تا احتمال عود عفونت ادراری کم شدن یابد.
درمان در عفونتهای ساده یا عودکننده چطور است؟
درمان عفونتهای ادراری به صورت دارویی است. زیادتر مواقع با یک دوره کوتاه درمانی مشکل بیمار برطرف میشود. ولی در موارد عودکننده که علت مشخصی هم برای عود پیدا نمیکنیم، به درمان آنتیبیوتیک طولانیزمان نیاز است. گاه لازم میشود تا یک ماه،شش ماه یا حتی دو سال درمان ادامه یابد. حتی گاهی نیز درمان آنتیبیوتیک آنقدر ادامه مییابد که بیماری به درمان مقاوم میشود. در این حالت ضروری است داروها تغییر نماید.
توصیه آخر شما چیست؟
عفونتهای ادراری به درمان نیاز دارد، ولی هر بیمار می بایست مواردی را رعایت نماید؛ یعنی استفاده مایعات روزانه را بالا ببرد. خوبتر است این مقدار شش تا هشت لیوان باشد. عصاره زغال اخته مانع پیوستن باکتریها به دیواره مثانه میشود و اگر به طور مکرر استفاده شود، احتمال عود را کم شدن خواهد داد.
البته این عصارهها به صورت قرصهای خوراکی در داروخانهها وجود دارند. بسیاری از بیماران برای رهایی از عود مکرر شاید با مواد ضدعفونیکننده مجاری را شستوشو دهند که این کار به هیچ وجه توصیه نمیشود، زیرا شاید سبب تحریک بشود. بر این اساس توصیه میکنیم همه کسانی که مبتلا به هر نوع عفونت ادراری هستند چه ساده و چه عودکننده به پزشک مراجعه کنند تا درمان مناسبی برایشان اتخاذ شود.
منبع:jamejamonline.ir
[ad_2]
منبع : بیتوته
آخرین دیدگاهها