[ad_1]
لارینگواسپاسم، اسپاسم ناگهانی تارهای صوتی است
لارینگواسپاسم؛ بررسی جامع علل، علائم، تشخیص و درمان
لارینگواسپاسم یا اسپاسم حنجره یک موقعیت پزشکی نادر اما بالقوه ترسناک است که در آن تارهای صوتی (ووکال کوردز) به طور ناگهانی منقبض شده و راه هوایی را موقتاً مسدود میکنند. این اسپاسم میتواند تنفس و صحبت کردن را دشوار سازد و بیشتر با احساس خفگی همراه است. اگرچه معمولاً کوتاهزمان است و کمتر از یک دقیقه طول میکشد، اما در موارد شدید، به ویژه در حین بیهوشی، میتواند تهدیدکننده زندگی باشد.
لارینگواسپاسم معمولاً بیخطر است
آناتومی مرتبط با لارینگواسپاسم
برای درک خوبتر لارینگواسپاسم، ابتدا می بایست با ساختار حنجره (لارینکس) آشنا شویم. حنجره بخشی از سیستم تنفسی است که در گردن قرار دارد و شامل تارهای صوتی است که دو نوار بافتی عضلانی هستند. این تارها در حالت عادی برای تنفس باز میشوند و برای صحبت کردن یا بلعیدن بسته میشوند. در لارینگواسپاسم، این تارها به طور غیرارادی بسته شده و جریان هوا را مسدود میکنند. تفاوت آن با برونکواسپاسم این است که برونکواسپاسم برونشها (راههای هوایی ریه) را تحت تأثیر قرار میدهد، در حالی که لارینگواسپاسم مستقیماً تارهای صوتی را درگیر مینماید.
علل لارینگواسپاسم
لارینگواسپاسم میتواند بدون علت ظاهری رخ دهد، اما بیشتر با محرکهای خاصی مرتبط است. شایعترین علل عبارتند از:
• رفلاکس اسید معده (GERD یا LPR): اسید معده که به مری یا حنجره بازمیگردد، میتواند بافتهای حساس را تحریک نموده و اسپاسم ایجاد نماید. این شایعترین دلیل در بزرگسالان است.
• آسم، آلرژی و محرکهای تنفسی: تماس با گرد و غبار، دود، هوای سرد یا ورزش شدید میتواند اسپاسم را تحریک نماید.
• استرس و اضطراب: جوابهای عاطفی شدید میتوانند سبب انقباض تارهای صوتی شوند.
• بیهوشی و جراحی: در حین یا بعد از جراحی، به ویژه در کودکان یا اشخاص با COPD، بیهوشی میتواند تارهای صوتی را تحریک نماید و در موارد نادر کشنده باشد.
• اختلالات خواب: لارینگواسپاسم مرتبط با خواب (sleep-related laryngospasm) بیشتر در نیمهشب رخ میدهد و با GERD یا اختلال عملکرد تارهای صوتی مرتبط است.
• سایر علل: عفونتهای تنفسی فوقانی، حساسیت بیش از حد حنجره (irritable larynx syndrome)، یا حتی خوردن غذاهای ویژه میتوانند محرک باشند. در نوزادان، شاید با سندرم مرگ ناگهانی نوزاد (SIDS) مرتبط باشد.
در موارد پاروکسیسمال (حملهای)، این موقعیت شاید با آسم یا آپنه خواب اشتباه گرفته شود.
لارینگواسپاسم اسپاسم تنفس را موقتاً مسدود مینماید
علائم لارینگواسپاسم
علائم معمولاً ناگهانی ظاهر میشوند و شامل موارد زیر هستند:
• احساس خفگی یا بسته شدن گلو.
• ناتوانی در تنفس یا صحبت کردن.
• صدای زیر تنفسی (استریدور) موقع باز شدن تدریجی تارها.
• درد قفسه سینه، سرفه، مشکل بلعیدن، سوزش سر دل، گرفتگی صدا، حالت تهوع یا گلودرد (به ویژه اگر مرتبط با GERD باشد).
اپیزودها معمولاً کمتر از ۶۰ ثانیه طول میکشند، اما میتوانند تکرار شوند و در خواب سبب بیداری ناگهانی شوند. در موارد شدید، شاید منجر به از دست دادن هوشیاری شود.
تشخیص لارینگواسپاسم
تشخیص بیشتر بر پایه سابقه پزشکی و توصیف علائم بیمار انجام میشود. پزشک شاید:
• معاینه فیزیکی انجام دهد.
• از اندوسکوپی حنجره (لارینگوسکوپی) برای مشاهده تارهای صوتی استفاده نماید.
• آزمایشهایی مثل آزمون رفلاکس اسید یا ارزیابی تنفسی برای شناسایی علل زمینهای تجویز نماید.
در موارد مشکوک به پاروکسیسمال، شاید نیاز به مطالعات خواب یا ارزیابیهای نورولوژیکی باشد.
تشخیص لارینگواسپاسم با اندوسکوپی حنجره انجام میشود
مدیریت و درمان لارینگواسپاسم
درمان بستگی به دلیل زمینهای دارد و شامل موارد زیر میشود:
اقدامات فوری در حین حمله:
• آهسته ماندن و اجتناب از وحشت.
• نوشیدن جرعههای کوچک آب برای شستن محرکها.
• اعمال فشار به نقطه لارینگواسپاسم (پشت لاله گوش).
• تکنیکهای تنفسی: تنفس از راه نی یا دم از بینی و بازدم از لبهای جمعشده.
درمان دارویی:
• برای GERD: مهارکنندههای پمپ پروتون (مثل اسومپرازول یا لانسوپرازول) یا عوامل پروکینتیک.
• داروهای ضداضطراب برای موارد مرتبط با استرس.
جراحی:
• فوندوپلیکاسیون برای پیشگیری از رفلاکس.
• قرار دادن حلقه تیتانیوم اطراف مری پایین.
• در کودکان یا حین جراحی: استفاده از CPAP یا لولهگذاری برای باز کردن راه هوایی.
اگر حمله شدید باشد، فوراً به اورژانس مراجعه نمایید.
پیشگیری از لارینگواسپاسم
پیشگیری عمدتاً بر درمان علل زمینهای تمرکز دارد:
• اجتناب از محرکهای GERD: خوردن وعدههای کوچک، اجتناب از غذاهای چرب، کافئین و الکل، بلند کردن سر تخت.
• مدیریت استرس و اضطراب از راه تکنیکهای آهستهسازی.
• اجتناب از محرکهای تنفسی مثل دود و گرد و غبار.
• در جراحی، انتخاب روشهای بیهوشی مناسب برای اشخاص پرخطر.
چشمانداز و پیشآگهی
اکثر موارد لارینگواسپاسم بیخطر هستند و به شتاب برطرف میشوند، اما تکرار آنها میتواند کیفیت زندگی را تحت تأثیر قرار دهد. با درمان مناسب دلیل زمینهای، خطر کم شدن مییابد. در موارد مرتبط با بیهوشی، نظارت دقیق ضروری است تا از عوارض پیشگیری شود.
احساس خفگی شایعترین نشانه لارینگواسپاسم است
سوالات متداول
۱. لارینگواسپاسم چقدر طول میکشد؟
معمولاً ۳۰ تا ۶۰ ثانیه، اما شاید طولانیتر به نظر برسد. اپیزودهای مکرر نیاز به بررسی پزشکی دارد.
۲. آیا لارینگواسپاسم خطرناک است؟
در موارد عادی خیر، اما اگر ناشی از بیهوشی باشد یا تکرار شود، میتواند تهدیدکننده باشد. در نوزادان شاید با SIDS مرتبط باشد.
۳. چطور در حین لارینگواسپاسم نفس بکشیم؟
آهسته بمانید، جرعه آب بنوشید، فشار به نقطه پشت گوش اعمال نمایید، یا از تکنیک تنفس با نی استفاده نمایید (دم و بازدم پیوسته از نی).
۴. لارینگواسپاسم در کودکان شایع است؟
بله، به ویژه در بیهوشی یا GERD. والدین می بایست علائم را جدی بگیرند و به پزشک مراجعه کنند.
نتیجهگیری
لارینگواسپاسم اگرچه نادر است، اما آگاهی از آن میتواند به مدیریت خوبتر کمک نماید. اگر علائم مکرر دارید، حتماً به متخصص گوش، حلق و بینی (ENT) یا لارینگولوژیست مراجعه نمایید. درمان بهموقع میتواند از حملات آینده پیشگیری نماید و زندگی روزمره را بهبود بخشد.
[ad_2]
منبع : بیتوته
آخرین دیدگاهها