غشای اپی رتینال؛ تهدیدی برای بینایی شما

[ad_1]

غشاء اپی رتینال لایه ای نازک و شفاف که روی شبکیه چشم ایجاد می‌شود

غشای اپی رتینال: علل، علائم و درمان

غشاء اپی رتینال چیست؟

غشاء اپی رتینال (ERM) یک غشاء نیمه شفاف است که قادر هست روی سطح داخلی شبکیه شما تشکیل شود. بیشتر سبب علائم ناچیزی می گردد، اما بعضی اشخاص دچار کم شدن بینایی یا اختلال بینایی می شوند. شبکیه شما یک لایه ویژه از سلول ها در پشت چشم شما است که نور را به سیگنال های الکتریکی تبدیل می نماید که مغز شما قادر هست آنها را تفسیر نماید. مشکلات شبکیه شما قادر هست سبب کم شدن بینایی شود.

ERM معمولاً زمانی ایجاد می گردد که ماده ژله مثل داخل چشم شما از شبکیه شما جدا می گردد. معمولاً در اشخاص بالای ۵۰ سال تشخیص داده می گردد، اما بعضی از اشخاص جوان تر نیز به خصوص بعد از جراحی یا ترومای چشم، ERM را ایجاد می کنند.

بیایید ERM را با جزئیات زیادتری بررسی کنیم، از جمله اینکه چه چیزی سبب آن می گردد، علائم بالقوه و گزینه های درمانی.

اسامی دیگر غشاء اپی رتینال چیست؟

نام های دیگری برای غشاء اپی رتینال وجود دارد، مثل:

• چین خوردگی ماکولا

• فیبروز ماکولار پیش رتینال

• رتینوپاتی چروکیده سطحی

• تکثیر اپیمکولار

• فیبروز اپی رتینال

• ماکولوپاتی سلوفان

علائم غشاء اپی رتینال شامل تاری دید و خطوط موج‌دار است

علل و عوامل خطر غشاء اپی رتینال

غشاء اپی رتینال شامل توسعه یک غشاء نیمه شفاف در داخل شبکیه شما است.

خطر ابتلا به ERM با افزایش سن و بعضی از بیماری‌های چشمی افزایش می‌یابد. شایع‌ترین دلیل، جداشدگی خلفی زجاجیه است که در آن ماده ژله‌ای درون چشم شما از شبکیه شما جدا می‌شود. بعضی از اشخاص در معرض خطر بالاتری از ERM نسبت به دیگران هستند. افرادی که در معرض خطر هستند عبارتند از:

• قومیت چینی

• دیابت

• کلسترول بالا

• پارگی یا جدا شدن شبکیه

• صدمه‌های قبلی چشم

• جراحی قبلی چشم

• رتینوپاتی دیابتی

• جداشدگی خلفی زجاجیه

• التهاب چشمی

علائم غشاء اپی رتینال

غشاء اپی رتینال معمولاً سبب هیچ یا علائم کمی می‌شود. بعضی اشخاص دچار کم شدن بینایی بدون درد و اعوجاج بینایی می‌شوند. علائم کمتر شایع عبارتند از:

• حساسیت به نور

• دوبینی

• اشیاء کوچکتر از آنچه هستند ظاهر می‌شوند

علائم شاید در یک یا هر دو چشم رخ دهد.

غشاء اپی رتینال می‌تواند به تدریج رشد نماید و بینایی را بدتر نماید

مراحل غشاء اپی رتینال

پزشکان بیشتر از سیستم طبقه‌بندی Govetto برای تقسیم غشاء اپی رتینال به مراحل ۱ تا ۴ بر پایه نتایج نوعی تصویربرداری شبکیه به نام توموگرافی انسجام اپتیکی (OCT) استفاده می‌کنند. ویژگی‌های هر مرحله عبارتند از:

مرحله 1: وجود یک چاله فوویال، یک چاله طبیعی در وسط شبکیه شما که در آن دقت بینایی در بالاترین حد خود است. لایه‌های شبکیه به خوبی تعریف شده‌اند. ERM نازک است.

مرحله 2: عدم وجود یک چاله فوویال واضح. لایه‌های شبکیه به خوبی تعریف شده‌اند.

مرحله 3: عدم وجود یک چاله فوویال واضح. لایه‌های شبکیه به خوبی تعریف شده‌اند. لایه‌های فوویال داخلی غیر طبیعی هستند.

مرحله 4: عدم وجود یک چاله فوویال واضح. لایه‌های شبکیه مختل شده‌اند. لایه‌های فوویال داخلی غیر طبیعی هستند. ERM ضخیم است.

عوارض احتمالی غشاء اپی رتینال

بعضی از اشخاص مبتلا به ERM دچار کم شدن بینایی یا اختلال بینایی می‌شوند. سایر عوارض عبارتند از:

• خونریزی زجاجیه، نشت خون به ژل داخل چشم شما

• جدا شدن شبکیه

• سوراخ ماکولا

• تشکیل سریع‌تر آب مروارید (که معمولاً بعد از جراحی برای برداشتن ERM رخ می‌دهد)

چه زمانی می بایست به پزشک مراجعه نمایید؟

هر زمان که متوجه تغییری در بینایی خود یا کم شدن بینایی شدید، مهم است که به پزشک مراجعه نمایید. بسیاری از شرایط مختلف قادر هستند به این علائم کمک کنند و چشم انداز بیشتر خوبتر است هر چه سریعتر درمان شوند.

راههای تشخیص غشاء اپی رتینال

ERM بیشتر قادر هست در طول معاینه چشم معمول تشخیص داده شود. بسیاری از مردم نمی دانند که تا زمانی که یک چشم پزشک چشم آنها را با OCT معاینه نماید، به آن مبتلا هستند.

شاید آنژیوگرافی فلورسین دریافت نمایید تا ببینید آیا مشکلات زمینه ای شبکیه شاید در ایجاد ERM نقش داشته باشد.

تشخیص این بیماری با معاینه چشم و استفاده از دستگاه OCT انجام می‌شود

درمان غشاء اپی رتینال

پزشکان بیشتر قادر هستند ERM را تنها با نظارت با نظم درمان کنند زیرا معمولاً بعد از دوره اولیه رشد تثبیت می گردد. تنها درمان تاثیرگذار شناخته شده برای ERM جراحی است.

جراحی غشاء اپی رتینال

نوع اصلی جراحی برای درمان ERM ویتروکتومی نامیده می گردد. در طول این روش:

1. جراح شما یک برش کوچک در قسمت سفید چشم شما نزدیک قرنیه ایجاد می نماید، که اسکلرا نامیده می گردد.

2. آنها مقداری از ژل زجاجیه داخل چشم شما را با محلول نمکی جایگزین می کنند.

3. سپس جراح شما قادر هست به سطح شبکیه شما دسترسی پیدا نماید تا ERM را با یک جفت فورسپس بردارد.

ویتروکتومی به طور کلی یک روش ایمن است، اما حدود 1 نفر از 100 نفر دچار جدا شدن شبکیه و حدود 1 نفر از 2000 نفر دچار عفونت می شوند.

چشم‌انداز اشخاص مبتلا به غشاء اپی رتینال

چشم‌انداز اشخاص مبتلا به ERM معمولاً خوب است، اما بعضی از اشخاص دچار کم شدن بینایی می‌شوند، به ویژه اگر درمان به تأخیر بیفتد. تقریباً 40 درصد از ERM به نظر می‌رسد غیر پیشرونده هستند. عود بعد از جراحی بین 1 تا 21 درصد متغیر است.

ERM می‌تواند بینایی مرکزی شما را مختل نماید اما منجر به از دست دادن کامل بینایی نمی‌شود زیرا فقط قسمت مرکزی شبکیه شما تحت تأثیر قرار می‌گیرد.

آیا می‌توانید از غشاء اپی رتینال پیشگیری نمایید؟

دیابت یک عامل خطر برای ایجاد ERM است. اقداماتی برای پیشگیری از دیابت شاید به شما در پیشگیری از غشاء اپی رتینال نیز کمک نماید. مراحلی که می‌توانید برای کم شدن خطر ابتلا به دیابت نوع 2 انجام دهید عبارتند از:

• فعالیت بدنی با نظم، حداقل 30 دقیقه ورزش متوسط در روز

• حفظ وزن بدن در محدوده سالم

• خوردن یک رژیم غذایی مقوی که کم قند فرآوری شده و چربی اشباع شده است

• اجتناب از سیگار کشیدن و استفاده محصولات دخانی

درمان اصلی غشاء اپی رتینال جراحی ویتروکتومی است

سوالات متداول در خصوص غشاء اپی رتینال

1. غشاء اپی رتینال چقدر جدی است؟

غشاء اپی رتینال می‌تواند بر بینایی شما تأثیر بگذارد و اگر درمان نشود، می‌تواند سبب از دست دادن بینایی مرکزی شود. سبب کوری کامل نمی‌شود.

2. خوبترین درمان برای غشاء اپی رتینال چیست؟

ERM بیشتر با نوعی جراحی به نام ویتروکتومی درمان می‌شود.

3. اگر غشاء اپی رتینال برداشته نشود چه اتفاقی می‌افتد؟

اگر غشاء اپی رتینال شما سبب ایجاد مشکلات بینایی می‌شود، تا زمانی که به صورت جراحی برداشته نشود، به اختلال بینایی شما ادامه می‌دهد.

4. نرخ موفقیت جراحی غشاء اپی رتینال چقدر است؟

نرخ موفقیت جراحی ویتروکتومی برای درمان ERM و سایر بیماری‌های چشم بیش از 90 درصد است.

نتیجه گیری

ERM یک غشاء نیمه شفاف است که در قسمت داخلی شبکیه شما ایجاد می‌شود. بیشتر سبب ایجاد علائم نمی‌شود، اما بعضی اشخاص شاید دچار اعوجاج بینایی یا کم شدن بینایی شوند. اگر علائمی ندارید، شاید ERM نیازی به درمان نداشته باشد. اگر علائمی دارید، شاید به نوعی جراحی به نام ویتروکتومی نیاز داشته باشید. این روش بیشتر تاثیرگذار است، اما خطر کمی از عوارض جدی مثل جدا شدن شبکیه را به همراه دارد.

[ad_2]

منبع : بیتوته