[ad_1]

مرالژیا پارستتیکا سبب درد سوزشی در ران میشود
همه چیز در خصوص سندروم مرالژیا پارستتیکا
مرالژیا پارستتیکا سبب درد و احساس سوزش یا بیحسی در ناحیه ران شما میشود که به علت فشرده شدن یک عصب رخ میدهد. چندین موقعیت و شرایط میتواند سبب آن شود، مثل پوشیدن لباسهای تنگ، بارداری و صدمه مستقیم به عصب شما. مرالژیا پارستتیکا قابل درمان است.

مرالژیا پارستتیکا از فشرده شدن عصب پوستی ران ناشی میشود
مرالژیا پارستتیکا چیست؟
مرالژیا پارستتیکایک موقعیت پزشکی است که سبب درد ، سوزش، بیحسی یا سوزش در ناحیه ران شما میشود. این موقعیت ناشی از فشرده شدن (فشار بر یا فشار دادن) عصب پوستی جانبی فمورال (LFCN) شما است. این عصب بزرگ حس را به جلو و سمت ران شما تأمین مینماید.
«mralgia» به معنای «درد در ران» است و «paresthetica» به معنای «درد سوزشی، گزگز یا خارش». در حالی که این موقعیت میتواند آزاردهنده باشد، تهدیدکننده زندگی یا خطرناک برای تندرستی شما نیست.
مرالژیا پارستتیکا چه کسانی را تحت تأثیر قرار میدهد؟
هر کسی میتواند به مرالژیا پارستتیکا مبتلا شود، اما احتمال ابتلا به این موقعیت در شما زیادتر است اگر:
• دیابت، کمکاری تیروئید و/یا اختلال استفاده الکل داشته باشید.
• اضافه وزن یا چاقی داشته باشید.
• مسمومیت با سرب داشته باشید.
• در تصادف رانندگی توسط کمربند ایمنی صدمه دیده باشید.
• باردار باشید.
• اخیراً جراحی در ناحیه لگن خود داشته باشید.
• لباسهای تنگ، گاردل یا جورابهای تنگ بپوشید یا کمربند ابزار سنگین (مثل کمربند ابزار) بپوشید.
• پاهای با طول متفاوت داشته باشید.
• اسکولیوز داشته باشید.

علائم اصلی مرالژیا پارستتیکا شامل بیحسی و گزگز است
مرالژیا پارستتیکا چقدر شایع است؟
مرالژیا پارستتیکا نسبتاً شایع است، اما بیشتر به اشتباه تشخیص داده میشود. محققان تخمین میزنند که سالانه ۳ تا ۴ نفر از هر ۱۰,۰۰۰ نفر را تحت تأثیر قرار میدهد.
علائم مرالژیا پارستتیکا چیست؟
علائم مرالژیا پارستتیکا فقط در یک سمت بدن شما در جلوی ران بالایی رخ میدهد. آنها شامل:
• درد، که شاید تا سمت خارجی زانوی شما امتداد یابد.
• سوزش، درد، گزگز یا بیحسی در ران شما.
• حساسیت افزایشیافته به درد (برای مثال، لمس ملایم ران شما شاید سبب درد شود).
• درد بدتر بعد از راه رفتن یا ایستادن برای زمان طولانی.
مرالژیا پارستتیکا مستقیماً سبب مشکلات عضلانی یا حرکتی نمیشود.
مرالژیا پارستتیکا چه عللی دارد؟
مرالژیا پارستتیکا ناشی از فشرده شدن عصب پوستی جانبی فمورال (LFCN) شما است. LFCN شما یک عصب حسی بزرگ است. این عصب از نخاع شما از راه ناحیه لگنی و به سمت خارج ران شما سفر مینماید. این فشرده شدن میتواند به علت تورم و التهاب، صدمه یا فشار رخ دهد. عوامل مختلفی سبب فشرده شدن LFCN میشود، از جمله علل خارجی و داخلی. اینها میتواند شامل:
• صدمه یا جراحی در ناحیه لگن شما.
• موقعیتهای پزشکی مثل چاقی، بارداری و دیابت.
• پوشیدن لباسهایی که خیلی تنگ هستند یا کمربندهای دور کمر.
• تومور نزدیک LFCN شما.
مرالژیا پارستتیکا چطور تشخیص داده میشود؟
پزشکان معمولاً میتوانند مرالژیا پارستتیکا را با معاینه فیزیکی و درک کامل از علائم، سابقه پزشکی و سبک زندگی شما تشخیص دهند. پزشک شما سابقه پزشکی و جراحی شما را بررسی مینماید. از آنجایی که چندین موقعیت و شرایط میتواند سبب مرالژیا پارستتیکا شود، آنها سؤالات بسیاری میپرسند تا دلیل احتمالی علائم شما را تعیین کنند.
آنها معاینه فیزیکی کامل انجام میدهند، از جمله آزمایشی دستی به نام آزمون فشردهسازی لگنی. در طول این آزمون، پزشک شما فشار را روی ران شما اعمال مینماید تا علل دیگر علائم شما را رد نماید. آنها شاید آزمایشهای لمس سبک و رفلکسهای دیگر انجام دهند. اگر نتوانند دلیل مرالژیا پارستتیکا را تعیین کنند، احتمالاً آزمایشهای پزشکی خاصی را تجویز میکنند.

چاقی یکی از عوامل شایع ایجادکننده مرالژیا پارستتیکا است
چه آزمایشهایی برای تشخیص مرالژیا پارستتیکا انجام میشود؟
اگر پزشک شما نتواند دلیل مرالژیا پارستتیکا را بر پایه سابقه پزشکی و سبک زندگی شما تعیین نماید، شاید آزمایشهای خونی را برای بررسی موارد زیر تجویز نماید:
• سطوح هورمون تیروئید برای نشانههای کمکاری تیروئید.
• سطوح ویتامین B برای نشانههای کمبود ویتامین B12 یا کمبود فولات، که میتواند بر عملکرد عصب تأثیر بگذارد.
• سطوح سرب برای نشانههای مسمومیت با سرب.
• سطوح گلوکز خون برای نشانههای دیابت.
• آزمون هموگلوبین یا آزمون هماتوکریت برای جستجوی شواهد کمخونی.
• آنها شاید اشعه ایکس از لگن و ران شما را برای رد سایر موقعیتهای پزشکی، مثل تومورهای استخوانی، تجویز کنند. آزمایشهای تصویربرداری دیگر، مثل اسکن CT یا اسکن تصویربرداری رزونانس مغناطیسی (MRI) میتواند برای بررسی مشکلات نخاعی یا عصبی دیگر، مثل دیسک هرنیه شده، استفاده شود.
چطور مرالژیا پارستتیکا را درمان مینمایید؟
درمان مرالژیا پارستتیکا شامل درمان دلیل زمینهای است.
اکثر موارد با درمان محافظهکارانه بهبود مییابد، مثل کم شدن وزن، پوشیدن لباسهای گشاد یا اجتناب از اقلام محدودکننده ویژه مثل کمربندها. بسیاری از اشخاص مبتلا به مرالژیا پارستتیکا از مداخلات دیگر سود میبرند، از جمله:
• تسکین موقت علائم: یخ زدن ناحیه شاید به کم شدن تحریک عصب و علائم کمک نماید. داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی (NSAIDs) و داروهای موضعی مثل کپسایسین و لیدوکائین نیز میتوانند به علائم کمک کنند.
• تخریب عصب با فرکانس رادیویی: این درمان از امواج رادیویی برای ایجاد جریانی استفاده مینماید که یک ناحیه کوچک از بافت عصب را گرم مینماید. گرما آن ناحیه از عصب را نابود مینماید و از ارسال سیگنالهای درد به مغز پیشگیری مینماید.
• داروها: داروهایی مثل گاباپنتین، پرگابالین، دولوکستین، فنیتوئین یا کاربامازپین شاید به درمان درد نوروپاتیک کمک کنند.
• بلاک عصبی: بلاک عصبی تزریق بیحسکننده موضعی نزدیک به عصب هدف یا گروهی از اعصاب برای کم شدن درد است.
فیزیوتراپی شاید کمک نماید، اما تحقیقات محدودی در مورد اثربخشی آن در درمان مرالژیا پارستتیکاوجود دارد.
به ندرت، جراحی برای اصلاح فشرده شدن عصب پوستی جانبی فمورال ضروری است. پزشک معمولاً فقط جراحی را برای افرادی که درمانهای دیگر را آزمون نمودهاند اما همچنان علائم را تجربه میکنند، توصیه میکنند.
اکثر موارد مرالژیا پارستتیکا با درمان محافظهکارانه بهبود مییابد یا حتی شاید خودبهخود برطرف شود.

تشخیص با معاینه فیزیکی و آزمایشهای خونی انجام میشود
اگر مرالژیا پارستتیکا درمان نشود چه اتفاقی میافتد؟
اگر درمان نشود، مرالژیا پارستتیکاممکن است سبب افزایش درد، بیحسی یا سایر احساسات مثل سوزش شود. این تاثیرات شاید با توانایی راه رفتن یا حرکت به طور عادی تداخل ایجاد نماید.
آیا میتوانم از مرالژیا پارستتیکا پیشگیری کنم؟
هیچ راهی برای پیشگیری از مرالژیا پارستتیکاوجود ندارد. شما میتوانید احتمال ابتلا به آن را با موارد زیر کم شدن دهید:
• حفظ وزن سالم برای خود.
• پوشیدن لباسهای گشاد.
• اجتناب از گاردل یا کمربندها، از جمله کمربندهای ابزار.

دیابت خطر ابتلا به مرالژیا پارستتیکا را افزایش میدهد
سوالات متداول
1. چه عواملی سبب مرالژیا پارستتیکا میشوند؟
عواملی مثل چاقی، بارداری، پوشیدن لباسهای تنگ، جراحی لگن یا دیابت میتوانند عصب ران را فشرده کنند و این مشکل را ایجاد نمایند.
2. آیا مرالژیا پارستتیکا خطرناک است؟
خیر، این موقعیت تهدیدکننده زندگی نیست، اما اگر درمان نشود، میتواند درد مزمن ایجاد نماید و بر حرکت روزانه تأثیر بگذارد.
3. درمانهای خانگی برای مرالژیا پارستتیکا چیست؟
کم شدن وزن، پوشیدن لباسهای گشاد، یخگذاری ناحیه ران و اجتناب از کمربندهای تنگ میتواند علائم را تسکین دهد.
4. آیا جراحی برای مرالژیا پارستتیکا ضروری است؟
در اکثر موارد (۸۵%) درمانهای غیرجراحی کافی است، اما جراحی نادر است و فقط برای موارد مقاوم به درمان توصیه میشود.
5. آیا مرالژیا پارستتیکا با دیابت مرتبط است؟
بله، دیابت میتواند صدمه عصبی ایجاد نماید و خطر فشرده شدن عصب ران را افزایش دهد.
6. چقدر طول میکشد تا مرالژیا پارستتیکا بهبود یابد؟
با درمان محافظهکارانه، بیشتر ظرف ۳ ماه بهبود مییابد، اما در موارد بارداری شاید بعد از زایمان کامل شود.
7. آیا فیزیوتراپی برای مرالژیا پارستتیکا مؤثر است؟
بله، تمرینات تقویتی و کششی میتواند به کم شدن فشار روی عصب کمک نماید، هرچند تحقیقات محدودی وجود دارد.
8. مرالژیا پارستتیکا در مردان و زنان تفاوت دارد؟
در زنان به علت بارداری و لباسهای تنگ شایعتر است، اما مردان با مشاغل سنگین (مثل کارگران ساختمانی) نیز در معرض خطرند.
سخن آخر
مرالژیا پارستتیکا یک موقعیت پزشکی است که سبب درد و احساس درد، سوزش، بیحسی یا سوزش در ناحیه ران شما میشود. در حالی که مرالژیا پارستتیکاخطری برای تندرستی شما نیست، میتواند علائم ناخوشایند و غمگینکننده ایجاد نماید. اگر این موقعیت با کیفیت زندگی شما تداخل ایجاد نماید، با ارائهدهنده مواظبتهای بهداشتی صحبت نمایید. آنها میتوانند دلیل زمینهای را تعیین کنند و درمانهای مناسب را توصیه کنند.
[ad_2]
منبع : بیتوته

























آخرین دیدگاهها