[ad_1]

ترومای کودکی
ترومای دوران کودکی چیست؟
ترومای کودکی
تاثیرات ضربه های دوران کودکی قادر هست عمیق و طولانی زمان باشد. بعضی از رایج ترین تاثیرات عبارتند از: اضطراب، افسردگی، اختلال استرس بعد از سانحه (PTSD)، سوء استفاده مواد و کم شدن توانایی ایجاد روابط سالم. ترومای دوران کودکی همچنین قادر هست تاثیرات فیزیکی مثل درد مزمن یا حتی اختلالات خود ایمنی داشته باشد.
یکی از چالش برانگیزترین جنبه های ترومای دوران کودکی این است که تشخیص آن دشوار است. کودکانی که تروما را تجربه نمودهاند شاید ندانند که چطور تجربیات خود را بیان کنند، یا شاید تشخیص ندهند آنچه تجربه نمودهاند صدمهزا بوده است. علاوه بر این، تاثیرات تروما قادر هست به تعویق بیفتد و شاید تا سال ها بعد آشکار نشود.
خوشبختانه، منبع های بسیاری برای افرادی که صدمه های دوران کودکی را تجربه نموده اند، در دسترس است. درمان، بهویژه درمان متمرکز بر تروما ، میتواند در کمک به اشخاص برای پردازش و بهبود تجربیات صدمهزا خیلی مؤثر باشد. گروههای پشتیبانی نیز میتوانند سودمند باشند، زیرا فضای امنی را برای اشخاص فراهم میکنند تا تجربیات خود را به اشتراک بگذارند و با دیگرانی که تجربیات مشابهی داشتهاند ارتباط برقرار کنند.
همچنین برای والدین و مراقبان مهم است که علائم صدمه های دوران کودکی را درک کنند و برای پیشگیری از آن اقدامات لازم را انجام دهند. این قادر هست شامل ایجاد یک محیط خانه امن و با ثبات ، ارائه حمایت عاطفی و تایید، و درخواست کمک در صورت وجود نگرانی در مورد رفاه کودک باشد.
در نتیجه، ترومای دوران کودکی یک موضوع جدی است که قادر هست تاثیرات ماندگاری بر سلامت جسمی و روانی فرد داشته باشد. مهم است که علائم تروما را بشناسید و در صورت نیاز در پی کمک باشید و در وهله اول اقداماتی را برای پیشگیری از وقوع تروما انجام دهید. با حمایت و منبع های مناسب، افرادی که ترومای دوران کودکی را تجربه نمودهاند میتوانند تجارب خود را درمان نموده و بر آن غلبه کنند.

ترومای دوران کودکی
بعضی از علل شایع ترومای دوران کودکی چیست؟
علل بالقوه بسیاری برای ترومای دوران کودکی وجود دارد. در اینجا بعضی از موارد رایج وجود دارد:
آزار جسمی
آزار جسمی شامل استفاده از نیروی فیزیکی است که سبب صدمه یا صدمه به کودک می گردد. این قادر هست شامل ضربه زدن، سیلی زدن، لگد زدن یا سایر اشکال خشونت فیزیکی باشد.
سوء استفاده جنسی
آزار جنسی شامل هرگونه فعالیت جنسی با کودک بدون رضایت اوست. این قادر هست شامل لمس کردن، نفوذ یا قرار گرفتن در معرض مواد جنسی باشد .
سوء استفاده عاطفی
سوء استفاده عاطفی شامل استفاده از واژه ها، اعمال یا بی عملی است که سبب صدمه یا صدمه به رفاه عاطفی کودک می گردد. این قادر هست شامل فریاد زدن، تحقیر یا نادیده گرفتن نیازهای کودک باشد.

علل شایع ترومای دوران کودکی
غفلت
غفلت شامل عدم تامین نیازهای اولیه کودک مثل غذا، سرپناه، پوشاک یا مواظبت های پزشکی است. این قادر هست عمدی یا غیرعمدی باشد.
خشونت اجتماعی
قرار گرفتن در معرض خشونت اجتماعی، مثل مشاهده یا تجربه خشونت در محله یا مدرسه، قادر هست سبب صدمه به کودکان شود.
بلایای طبیعی
بلایای طبیعی مثل طوفان، سیل یا زلزله قادر هست برای کودکانی که آنها را تجربه می کنند صدمه زا باشد.
حوادث
حوادثی مثل تصادفات رانندگی یا سقوط نیز قادر هست سبب صدمه در کودکان شود.

راه حل هایی که والدین برای درمان ترومای کودکی می بایست انجام دهند
کارهایی که والدین برای درمان ترومای کودک می بایست انجام دهند:
دادن حس آرامش به کودک
در تجربهٔ این صدمهها، نخستین اقدامات میتوانند سادهترین و مهمترین باشند. القای حس آرامش به کودک و محبت بیقید و شرط از جمله همین اقدامات است. تصور نمایید کودک تجربه یک تصادف رانندی شدید را به عنوان یک تروما پشت سر گذاشته باشد. نیاز کودک در این مورد، نیاز به احساس امنیت است. امنیتی که از والدین یا مراقبان خود میگیرد. امنیت به کودک احساس ثبات میدهد و به او کمک میرساند تا تعاملش با دنیای اطراف را از دست ندهد.
تروما و سوانح صدمهزا مملو از استرس هستند. استرس در کودکان حتی میتواند به صورت صدمههای بدنی جدی مثل اگزما و آسم بروز پیدا نماید. همانطور که گفته شد، شاید کودک به علت ناتوانی در انتقال مفاهیم، در مورد مشکلاتش چیزی نگوید، اما این موضوع علت رفع اضطراب و استرسی که تجربه نموده است، نخواهد بود.
خوبترین راه مقابله با این استرس، بازگرداندن نظم زندگی روزانه است. نظم نقطهای است که استرس را کم شدن میدهد. با ایجاد برنامهٔ با نظم روزانه، کودکتان احساس امنیت و کنترل بر شرایطش را مجدداً به دست خواهد آورد. تکرار این حس امنیت و نوازش کلامی از سوی والدین یا مراقبان کودک به کم شدن اثرهای تروما کمک مینماید.

درمان ترومای کودکی
درک احساسات کودک
به علت تکامل نیافتن قسمتهای شناختی مغز، شاید کودک درکی از احساسات خود نداشته باشد. شناخت احساسات به درک و کنترل آنها کمک مینماید. به عنوان مثال، کودک بعد از یک سانحه رانندگی شدید شاید احساساتی مثل ناامیدی را تجربه نماید که با گذر زمان و تشخیص ندادن آن، احساساتش را در قالب احساس خشم در مدرسه و میان همسالانش نشان دهد. این موضوع پیامدهای بد و ناخوشایندی را در مدرسه به همراه داشته باشد.
لزوماً صحبت در مورد احساسات ضروری نیست. بلکه آموزش آن میتواند از راه بازی یا فعالیتی مشابه آن باشد. به عنوان مثال، دادن یک عروسک یا پتو به عنوان ابزار انتقال احساسات میتواند سودمند باشد. از کودک خود در زمانهای گوناگون در مورد احساس عروسکش سؤال مینمایید و جوابها، همان چیزهایی است که از درون کودک و احساساتی که تجربه مینماید بیان میشود. البته به یاد داشته باشید تمام این موارد می بایست تحت نظر یک متخصص آگاه انجام شود.
به یاد داشته باشید کودک صدمهدیده در مرحلهٔ اول، نیاز به توجه و اطمینان از حضور شما دارد و استقلال داشتن پلهٔ بعدی خواهد بود. پس برای برقراری ارتباط مناسب از تماس چشمی به صورت مرتب استفاده نمایید. لحنتان کاملاً گرم و صمیمی و در عین حال اطمینانبخش باشد و از تکرار واژه ها آهستهبخش و نوازش کودک افسوس نکنید. در ضمن، دلواپس احساس خودکفایی در او نباشید، زیرا در این مرحله القای حس اطمینان و امنیت از هر چیزی واجبتر است.
حرف زدن با کودک
با کودکتان صحبت نمایید. بسیاری از والدین کودکان را از صحبتهای بزرگسالان در مورد تجارب غمگینکننده و احساسات دشوار کنار میگذارند. با انجام این کار، والدین بر این باور هستند که از فرزندان خود حفاظت میکنند اما کودکان خیلی زیادتر از آن چیزی که ما از آن آگاه هستیم احساس میکنند و مخصوصاً زمانی که چیزی از آنها مخفی نگه داشته میشود، آنها کنجکاو و دلواپس میشوند. بر این اساس خوبتر است با کودکان در مورد تجربهها و احساسات خود و آنها صحبت نمایید. در مورد چگونگی آغاز حرف زدن با کودکان بدانید.
صدمه های روحی قابل سرایت هستند و میتوانند تمام اشخاص یک خانواده را درگیر کنند.
قوی و قدرتمندتر بودن از کودک
در چنین زمانهایی درمانگر شاید توانایی تقابل والدین با اتفاق پیش آمده را در نظر بگیرد. اگر والدین یا مراقبان کودک اعتماد به نفس، ثبات و توانایی بالایی نشان میدهند، درمانگر میتواند درمان را به سمت کودک معطوف نماید. در غیر این صورت، والدین نیز می بایست همراه با کودک روند درمان را طی کنند تا بتوان به نتیجهٔ مطلوبی رسید. مسئلهٔ مهم برای والدین این است که یاد بگیرند چطور نارحتیهای کودک خود را تحمل کنند، بدون اینکه خودشان دچار صدمههای جدی مثل استرس شوند.
یکی از اهداف اصلی آموزش والدین در بهبود ترومای کودک آموزش آنها با هدف ارزیابی اثربخشی و ضعفهایشان در رابطه با تربیت است. هنگامیکه کودکان میتوانند درک کنند و بفهمند والدینشان نیرومند و قادر به پذیرش مسئولیتشان هستند، احساس امنیت را تجربه خواهند نمود. داشتن چنین احساسی برای بهبود کودک ضروری است. گاهی شاید کودک بیش از اندازه خود را مسئول بداند و حتی در نقش کمک به والدین نیز برآید. اینجاست که والدین یا مراقبان منفعل بیشترین صدمه را به کودک وارد میکنند، زیرا می بایست پذیرفت کودک هنوز برای بهبود آمادگی لازم را ندارد و اضافه شدن نقش والدی برای او، خارج از چارچوب تواناییهای ذهنی و روحیاش خواهد بود.
خوبترین روش مقابله والدین در چنین شرایطی این است که کاری کنند تا کودک آنها را بزرگتر، قویتر و داناتر ببیند. والدین می بایست نقش خود را به خوبترین نحو انجام دهند و مسئولیتپذیری خودشان را به کودک نشان دهند تا او احساس امنیت نماید.

راههای درمان ترومای کودکی
مواظبت از خود یا خودمراقبتی خودتان
به عنوان والدین به یاد داشته باشید که مواظبت از خودتان یک گزینه نیست، بلکه یک ضرورت است. شما می بایست مطمئن شوید که از زندگی خود لذت میبرید و تمام وقت خود را صرف مواظبت از دیگران نمینمایید. استراحت، خواب، بازی، غذا خوردن و ورزش، اجزای زندگی سالم هستند. اگر شخصاً قوی نباشید، نمیتوانید به فرزندان خود نیز کمک نمایید.
روی ارتباط عاطفی با فرزند خود تمرکز نمایید. کودکان صدمهدیده بیشتر از روابط ترس دارند. تکلیفٔ شما اطمینان و حفظ ارتباط عاطفی سالم با فرزندتان است.
حتماً از تماس چشمی با کودک خود استفاده نمایید. این کار می بایست هر روز و در هر مکالمه انجام شود. به کودک خود بیاموزید که موقع صحبت به شما نگاه نماید و اطمینان پیدا نمایید که هر زمان کودک خود را مخاطب قرار میدهید، با او ارتباط چشمی برقرار مینمایید. این کار، ایمنی و امنیت را در کودک ایجاد مینماید.
طبیعی است که در این راه و در اتفاقات ناگواری که شاید رخ دهند، شما به عنوان والدین خشم را تجربه نمایید. اما کنترل خشم مهارتی است که به آن شدیداً نیاز دارید. کودک صدمهدیده شاید حساسیتهای شما را فعال نماید، اما شما میتوانید به جای عصبانیت، خلاقیت به خرج دهید. بیاموزید که به غیر از عصبانیت، به یک نتیجه یا گزینهٔ هوشمندانه برای تقابل با کودک خود دست یابید. زیادتر از اینکه بخواهید او را مجازات نمایید، روی ارتباطتان متمرکز شوید.
درمان ترومای کودکی
توجه به این نکته اساسی است که تجربیات و عکس العمل های هر کودک نسبت به تروما منحصر به فرد است. آنچه شاید برای یک کودک صدمه زا باشد، شاید برای کودک دیگر صدمه زا نباشد. همچنین مهم است که به یاد داشته باشید که تروما قادر هست تاثیرات ماندگاری بر سلامت کودک داشته باشد و کمک گرفتن از یک متخصص بهداشت روان قادر هست در کمک به بهبودی و بهبودی کودکان از تجربیاتشان سودمند باشد.
[ad_2]
منبع : بیتوته

























آخرین دیدگاهها