همه چیز در خصوص کیست آراکنوئید: از تشخیص تا درمان

[ad_1]

کیست آراکنوئید یک کیسه پر از مایع مغزی نخاعی در مغز یا نخاع است

کیست آراکنوئید؛ علل، علائم و روش‌های درمان 

کیست آراکنوئید یک کیسه غیرسرطانی پر از مایع است که روی مغز یا نخاع رشد می‌نماید. علائم شامل سردرد و تشنج است، اما بسیاری از کیست‌های آراکنوئید علائمی ایجاد نمی‌کنند. درمان همیشه لازم نیست. پزشکان کیست‌هایی را که علائم ایجاد می‌کنند تخلیه می‌کنند یا برمیدارند. اگر درمان نشوند، کیست‌های آراکنوئید می‌توانند سبب صدمه مغزی و مشکلات حرکتی شوند. در ادامه شما را زیادتر با این کیست ها آشنا می نماییم.

کیست آراکنوئید معمولاً مادرزادی است و از بدو تولد وجود دارد

کیست‌های آراکنوئید چیستند؟ 

کیست‌های آراکنوئید کیسه‌های پر از مایعی هستند که روی مغز و نخاع رشد می‌کنند. آن‌ها تومور نیستند و سرطانی نیستند. در موارد نادر، اگر این کیست‌ها خیلی بزرگ شوند یا فشار بر ساختارهای دیگر بدن وارد کنند، می‌توانند سبب صدمه مغزی یا مشکلات حرکتی شوند.

اکثر کیست‌های آراکنوئید در موقع تولد یا بعد از صدمه به سر در دوران کودکی ظاهر می‌شوند و زیادتر کیست‌ها علائمی ایجاد نمی‌کنند. زمانی که علائم ظاهر می‌شوند، بسته به فرد متفاوت است. علائم شاید شامل سردرد، سرگیجه، تهوع، استفراغ یا تشنج باشند.

درمان بستگی به محل کیست و این که آیا در حال رشد است یا علائمی ایجاد می‌نماید، دارد. اگر درمان ضروری باشد، معمولاً کیست‌ها تخلیه می‌شوند یا جراحی برای باز کردن آن‌ها به فضاهای اطراف انجام می‌شود.

چقدر کیست‌های آراکنوئید شایع هستند؟ 

کیست‌های آراکنوئید شایع‌ترین نوع کیست مغزی هستند. این کیست‌ها اشخاص را در تمام سنین تحت تأثیر قرار می‌دهند، اما در نوزادان و کودکان زیادتر ظاهر می‌شوند. مردان چهار برابر زیادتر از زنان در معرض ابتلا به کیست آراکنوئید هستند.

متخصصان نمی‌دانند که چقدر اشخاص دچار کیست آراکنوئید می‌شوند. زیادتر کیست‌های آراکنوئید بدون ایجاد علائم توسعه می‌یابند و به طور تصادفی زمانی که سر برای دلایل دیگر اسکن می‌شود، شناسایی می‌شوند. بر این اساس تقریباً غیرممکن است که بدانیم چند نفر به این کیست‌ها مبتلا هستند.

بسیاری از کیست‌های آراکنوئید هیچ علائمی ایجاد نمی‌کنند

کیست‌های آراکنوئید کجا رشد می‌کنند؟ 

کیست‌های آراکنوئید معمولاً روی مغز رشد می‌کنند (کیست‌های آراکنوئید داخل جمجمه). به ندرت، آن‌ها روی نخاع نیز رشد می‌کنند (کیست‌های آراکنوئید نخاعی). هر دو نوع کیست بر روی یک غشای نازک که مغز و نخاع را می‌پوشاند و از آن‌ها محافظت می‌نماید، تشکیل می‌شوند. این غشاء به نام غشای آراکنوئید شناخته می‌شود زیرا شبیه به تارهای یک عنکبوت است.

کیست ها قادر هستند در چندین ناحیه از مغز ایجاد شوند. زیادتر کیست های عنکبوتیه در ناحیه حفره میانی که در جلوی گوش قرار دارد رشد می کنند. آنها همچنین قادر هستند در ناحیه سوپراسلار (پشت چشم) و حفره خلفی (در پایه جمجمه) رشد کنند.

این نواحی مغز و نخاع شامل مایع مغزی نخاعی (CSF) هستند. مایع مغزی نخاعی یک مایع شفاف است که از مغز و نخاع محافظت می‌نماید. همچنین مواد مقوی را تأمین نموده و ضایعات را از مغز خارج می‌نماید. کیست‌های آراکنوئید زمانی تشکیل می‌شوند که مایع مغزی نخاعی در داخل یک کیسه جمع شده و انباشته می‌شود.

علائم کیست‌های آراکنوئید چیستند؟

زیادتر کیست‌های آراکنوئید هیچ علائمی تولید نمی‌کنند. زمانی که علائم ظاهر می‌شوند، علائم کیست آراکنوئید از خفیف تا شدید متغیر است. این علائم بستگی به محل و اندازه کیست و این که آیا به اعصاب، مغز یا نخاع فشار وارد می‌نماید دارد. زمانی که علائم بروز پیدا می‌کنند، معمولاً قبل از سن ۲۰ سالگی ظاهر می‌شوند. این علائم شامل موارد زیر است:

• سردرد

• هیدروسفالی (جمع شدن بیش از حد مایع مغزی نخاعی در مغز)

• تهوع و استفراغ

• تشنج

• سرگیجه و وزوز گوش

علائم دیگر بستگی به محل کیست دارند و شامل موارد زیر می‌شوند:

• ناحیه حفره میانی: کیست‌ها در این ناحیه مغز می‌توانند مشکلاتی مثل اختلالات بینایی، شنوایی، حرکت و تعادل ایجاد کنند. همچنین می‌توانند منجر به خستگی و ضعف یا فلج شوند که معمولاً در یک طرف بدن ظاهر می‌شود. بعضی از کودکان علائم عصبی (سیستم عصبی) دارند که شاید شامل تأخیر در رشد و تغییرات در رفتار باشد.

• ناحیه سوپراسلار : کیست‌ها در این ناحیه می‌توانند مشکلات بینایی ایجاد کنند. همچنین شاید سیستم غدد درون‌ریز را تحت تأثیر قرار دهند که کنترل بلوغ و توسعه جنسی را بر عهده دارد. بعضی اشخاص با کیست‌های فوق‌سلری یا فوسای خلفی سر خود را به طور غیرقابل کنترل تکان می‌دهند. آن‌ها شاید سر خود را به طرفین یا به صورت دایره‌ای حرکت دهند (مثل عروسک سر تکان‌ده).

• نخاع: کیست‌های آراکنوئید نخاعی می‌توانند منجر به بی‌حسی و سوزش در پاها و دست‌ها، اسپاسم عضلانی، مشکلات حرکتی و فلج شوند. درد کمر و اسکولیوز نیز رایج است. بعضی اشخاص شاید به علت کیست نخاعی، عفونت‌های مجاری ادراری را تجربه کنند.

شایع‌ترین علائم شامل سردرد، تشنج و مشکلات تعادلی است

دلیل ایجاد کیست‌های آراکنوئید چیست؟

زیادتر کیست‌های آراکنوئید از بدو تولد ظاهر می‌شوند (کیست‌های آراکنوئید اولیه). این کیست‌ها معمولاً در رحم و در هفته‌های ابتدایی بارداری ایجاد می‌شوند. متخصصان به‌طور دقیق نمی‌دانند که چه چیزی سبب تشکیل کیست‌های آراکنوئید می‌شود.

بعضی وقت ها، کیست‌های آراکنوئید در خانواده‌ها مشاهده می‌شوند، بر این اساس پزشکان فکر می‌کنند که عوامل ژنتیکی شاید سبب تشکیل آن‌ها شوند. افرادی که دچار شرایط خاصی مثل آراکنویت یا بیماری مارفان هستند، شاید زیادتر مستعد ابتلا به کیست‌های آراکنوئید باشند.

به‌طور کمتر، کیست‌های آراکنوئید بعد از وارد شدن ضربه به سر در دوران کودکی مثل صدمه مغزی، جراحی یا عفونت رشد می‌کنند. در این مواقع، پزشکان آن‌ها را کیست‌های آراکنوئید ثانویه می‌نامند.

راههای تشخیص کیست‌های آراکنوئید 

علائم کیست‌های آراکنوئید بیشتر مشابه علائم شرایط دیگر هستند. اگر شما یا کودکتان علائم کیست آراکنوئید داشته باشید، پزشک از شما در مورد تاریخچه تندرستی‌تان سوال خواهد نمود. پزشک شاید با توجه به علائم شما، آزمایش‌هایی توصیه نماید.

پزشکان بیشتر کیست‌های آراکنوئید را زمانی کشف می‌کنند که فرد به علت مشکلات دیگر تندرستی، مثل تشنج، به درمان مراجعه می‌نماید. پزشکان از مطالعات تصویربرداری مثل MRI و سی‌تی‌اسکن برای مشاهده عکس ها کیست‌ها استفاده می‌کنند.

پزشکان معمولاً با تصویربرداری MRI یا CT اسکن کیست را تشخیص می‌دهند

درمان کیست‌های آراکنوئید 

اگر یک کیست علائمی ایجاد نماید، پزشک شاید تصویربرداری با نظم را برای نظارت بر کیست و بررسی رشد آن توصیه نماید. MRI و سی‌تی‌اسکن به پزشک کمک می‌کنند تا ببینند آیا کیست به دیگر ساختارها مثل اعصاب، مغز یا نخاع فشار وارد می‌نماید یا خیر. زیادتر کیست‌ها نیازی به درمان زیادتر ندارند. اگر کیست بزرگ و در حال رشد باشد یا علائمی ایجاد نماید، پزشک شاید درمانی پیشنهاد نماید. این درمان‌ها شامل موارد زیر هستند:

• روش‌های آندوسکوپیک: بسته به جایگاه و اندازه کیست، پزشک شاید یک روش آندوسکوپیک را برای تخلیه کیست یا باز کردن «پنجره‌ای» در آن پیشنهاد نماید. این روش‌ها از لوله‌ای نازک با دوربین و ابزارهای کوچک استفاده می‌کنند و نیاز به برش‌های کمتری دارند. به این ترتیب زمان بازیابی کمتر از جراحی‌های سنتی است.

• عمل جراحی کرانیوتومی فنوسترشن: در این روش، پزشک قسمتی از جمجمه را برداشته و برش‌های کوچکی در کیست ایجاد می‌نماید. این «پنجره‌ها» اجازه می‌دهند مایع از کیست تخلیه شود و بدن مایع را به مرور جذب می‌نماید.

• شنت‌گذاری: پزشک یک شنت سیست‌اوپریتونئال (که به آن شنت CP هم گفته می‌شود) را در کیست قرار می‌دهد. شنت یک دستگاه ساخته شده از کاتترها (لوله‌های نازک) و یک شیر است. مایع از راه لوله‌ها به شکم (حفره شکمی) تخلیه می‌شود و بدن آن را جذب می‌نماید. شنت در محل باقی می‌ماند تا مایع به تخلیه خود ادامه دهد.

• جراحی برداشتن : پزشکان معمولاً کیست‌های آراکنوئید نخاعی را برمی‌دارند. پزشک برش‌هایی نزدیک کیست ایجاد نموده و آن را برمی‌دارد. اگر به علت جایگاه یا اندازه کیست برداشتن آن ممکن نباشد، پزشک شاید تخلیه آن یا قرار دادن شنت در کیست را پیشنهاد نماید.

آیا می‌توان از کیست‌های آراکنوئید پیشگیری نمود؟ 

پیشگیری از کیست‌های آراکنوئید ممکن نیست. اگر تاریخچه خانوادگی کیست‌های آراکنوئید یا شرایطی مثل آراکنویت دارید که می‌تواند خطر ابتلا به آن را افزایش دهد، با پزشک خود مشورت نمایید.

آینده افرادی که کیست آراکنوئید دارند چطور است؟

زیادتر کیست‌های آراکنوئید هیچ‌گاه علائمی ایجاد نمی‌کنند، اما در مواقع نادر که علائمی ایجاد می‌کنند، درمان معمولاً علائم را کم شدن می‌دهد. با این حال، کیست‌ها می‌توانند بعد از درمان دوباره رشد کنند یا با مایع پر شوند. اگر چنین اتفاقی بیفتد، شاید به درمان مجدد نیاز باشد تا مایع تخلیه شود یا کیست برداشته شود.

در صورت عدم درمان، کیست‌های آراکنوئید علائم می‌توانند منجر به صدمه مغزی دائمی، درد شدید، اختلالات حرکتی و مشکلات جدی تندرستی شوند. به ندرت، کیست‌های درمان‌نشده می‌توانند سبب رشد غیرعادی جمجمه شوند. عوارضی که از کیست‌های آراکنوئید می‌توانند رخ دهند شامل موارد زیر هستند:

• خونریزی: عروق خونی دیواره کیست شاید پاره شده و خون وارد کیست شود که می‌تواند سبب بزرگ‌تر شدن آن شود. زمانی که عروق خونی پاره شده و خون در خارج از کیست جمع می‌شود، هماتوم می‌تواند تشکیل شود.

• نشت مایع: اگر صدمه یا ضربه به کیست سبب صدمه شود، نشت مایع مغزی نخاعی شاید رخ دهد. این مایع می‌تواند به بخش‌های دیگر مغز نشت نماید و مشکلات جدی تندرستی ایجاد نماید.

کیست‌های آراکنوئید می‌توانند در اثر ضربه یا جراحی مغز ایجاد شوند

سوالات متداول در خصوص کیست‌های آراکنوئید

۱. چه زمانی می بایست برای کیست‌های آراکنوئید به پزشک مراجعه کنم؟

اگر شما یا کودکتان علائم کیست آراکنوئید دارید، فوراً به پزشک مراجعه نمایید. بعضی از کیست‌ها نیاز به درمان فوری دارند تا از مشکلات طولانی‌زمان تندرستی پیشگیری شود. بسیاری از علائم کیست‌های آراکنوئید مشابه علائم مشکلات تهدیدکننده حیات مثل تومور مغزی هستند. بر این اساس مهم است که برای ارزیابی به پزشک مراجعه نمایید.

۲. آیا کیست‌های آراکنوئید دردناک هستند؟

زیادتر کیست‌های آراکنوئید هیچ علائمی ایجاد نمی‌کنند و در بسیاری از موارد دردناک نیستند. اما در موارد نادر، اگر کیست به مغز یا نخاع فشار بیاورد، می‌تواند منجر به علائمی مثل سردرد، تشنج یا مشکلات حرکتی شود.

۳. برای چه کیست‌های آراکنوئید تشکیل می‌شوند؟

بیشتر کیست‌های آراکنوئید از بدو تولد ایجاد می‌شوند و دلیل دقیق آن‌ها مشخص نیست. بعضی از کیست‌ها شاید به علت ژنتیک یا عوامل ارثی به وجود آیند. همچنین، بعضی کیست‌ها شاید در اثر ضربه به سر یا عفونت‌های قبلی ایجاد شوند.

۴. آیا کیست‌های آراکنوئید خطرناک هستند؟

کیست‌های آراکنوئید در زیادتر موارد خطرناک نیستند و هیچ علائمی ایجاد نمی‌کنند. با این حال، در صورتی که کیست بزرگ شود یا به بافت‌های اطراف فشار وارد نماید، می‌تواند مشکلات جدی به وجود آورد.

یادداشتی برای شما

زیادتر کیست‌های آراکنوئید علائمی ایجاد نمی‌کنند و نیازی به درمان ندارند. برای کیست‌هایی که علائمی ایجاد می‌کنند، چندین روش درمانی موجود است. بعضی از این روش‌ها کم‌تهاجمی هستند و نیاز به زمان بازیابی کمتری دارند. علائم معمولاً بعد از درمان بهبود می‌یابند. اگر تاریخچه خانوادگی کیست آراکنوئید دارید یا علائمی از آن مشاهده کردید، هرچه زودتر به پزشک مراجعه نمایید. مواظبت و درمان زودهنگام کیست آراکنوئید پیش‌آگهی بلندمدت شما را بهبود می‌بخشد.

[ad_2]

منبع : بیتوته