آزمایش فیبرینوژن؛ بررسی قدرت انعقاد خون

آزمایش فیبرینوژن یک آزمایش خون است که برای اندازه گیری مقدار فیبرینوژن در خون استفاده می گردد. فیبرینوژن یک پروتئین است که توسط کبد ساخته می گردد و در انعقاد خون نقش مهمی دارد. هنگامی که یک رگ خونی صدمه می بیند، فیبرینوژن به فیبرین تبدیل می گردد. فیبرین یک پروتئین نامحلول است که به شکل رشته های محکمی در هم پیچیده می گردد. این رشته ها به هم می چسبند و یک سد را تشکیل می دهند که از خونریزی پیشگیری می نماید.

آزمایش فیبرینوژن (Fibrinogen)

• آزمون فعالیت صورتحساب I

• آزمون هیپوفیبرینوژنمی

• اندازه گیری فیبرینوژن

• Fibrinogen Activity

• Functional Fibrinogen

خون

برای انجام آزمایش فیبرینوژن، یک نمونه خون از ورید بازو گرفته می گردد. نمونه خون به آزمایشگاه فرستاده می گردد و در آنجا مقدار فیبرینوژن در آن اندازه گیری می گردد.

مراحل انجام آزمایش فیبرینوژن به شرح زیر است:

– بیمار روی صندلی می نشیند.

– یک تکنسین آزمایشگاه ناحیه بازوی بیمار را پاکیزه و ضدعفونی می نماید.

– یک سوزن کوچک در رگ بازوی بیمار وارد می گردد.

– نمونه خون از راه سوزن جمع آوری می گردد.

– سوزن از بازو خارج می گردد و محل سوراخ با فشار ملایم بانداژ می گردد.

– نمونه خون به آزمایشگاه فرستاده می گردد و در آنجا مقدار فیبرینوژن در آن اندازه گیری می گردد. نتایج آزمایش فیبرینوژن معمولاً ظرف چند روز در دسترس است.

آزمایش فیبرینوژن یک آزمایش خون ساده و بدون درد است که معمولاً عوارض خاصی ندارد. با این حال، شاید در جایی که سوزن به بازوی شما وارد شده، کبودی یا ناراحتی خفیفی داشته باشید. این علائم معمولاً ظرف یک یا دو روز از بین می روند.

• برای انجام آزمایش فیبرینوژن، نیازی به ناشتا بودن نیست.

• اگر در دوران بارداری یا شیردهی هستید، حتماً به پزشک یا تکنسین آزمایشگاه خود آگاهی دهید.

• نوشیدن آب زیاد قادر هست آزمایش را راحت تر انجام دهد. هیدراته ماندن مایعات زیادتری را در رگ های شما نگه می دارد و گرفتن نمونه خون را آسان تر می نماید.

پزشک شما شاید آزمایش فیبرینوژن را انجام دهد اگر علائمی دارید که قادر هست به کم شدن فیبرینوژن اشاره نماید، مثل:

• خونریزی لثه

• خونریزی در دستگاه گوارش شما

• خون در ادرار یا مدفوع شما

• سرفه کردن خون 

• کبودی بیش از حد 

• خونریزی های مکرر بینی 

• پارگی طحال 

در صورت داشتن موارد زیر شاید آزمایش فیبرینوژن نیز انجام دهید:

• نتایج انعقاد غیر معمول مثل آزمایش غیرطبیعی زمان پروترومبین (PT) یا زمان ترومبوپلاستین جزئی فعال (APTT)، که شتاب لخته شدن خون شما را اندازه گیری می نماید.

• علائم اختلالات لخته شدن خون

• علائم انعقاد داخل عروقی منتشر ، یک اختلال لخته شدن شدید.

• علائم اختلالات ژنتیکی که بر لخته شدن خون تأثیر می گذارد.

• سقط مکرر بارداری

داروهایی که قادر هستند بر نتایج آزمایش فیبرینوژن تأثیر بگذارند عبارتند از:

• داروهای ضد التهاب غیراستروئیدی (NSAIDs) مثل ایبوپروفن و ناپروکسن

• داروهای ضد انعقاد خون مثل وارفارین و آسپرین

• داروهای ضد پلاکت مثل کلوپیدوگرل و آسپیرین

• داروهای ضد بارداری خوراکی

• بعضی از داروهای شیمی درمانی

همچنین، بعضی از عوامل دیگر نیز قادر هستند بر نتایج آزمایش فیبرینوژن تأثیر بگذارند، از جمله:

• کمبود ویتامین K

• بیماری های کبدی

• بیماری های کلیوی

• بارداری

• شیردهی

اگر از داروهایی استفاده می نمایید یا دچار هرگونه مشکل پزشکی هستید، حتماً به پزشک یا تکنسین آزمایشگاه خود آگاهی دهید.

آزمایش فیبرینوژن معمولاً در عرض چند روز بعد از نمونه گیری خون انجام می گردد. نتایج آزمایش به صورت میلی گرم فیبرینوژن در هر دسی لیتر خون (mg/dL) گزارش می گردد.

کم شدن سطح فیبرینوژن قادر هست منجر به خونریزی شدید شود. افزایش سطح فیبرینوژن قادر هست خطر لخته شدن خون را افزایش دهد. اگر سطح فیبرینوژن شما خارج از محدوده طبیعی است، پزشک شما شاید آزمایشات زیادتری را برای تشخیص دلیل انجام دهد.

تفسیر آزمایش فیبرینوژن به شرح زیر است:

• مقدار فیبرینوژن کمتر از ۱۰۰ میلی گرم در هر دسی لیتر خون نشان دهنده کم شدن شدید سطح فیبرینوژن است و قادر هست منجر به خونریزی شدید شود.

• مقدار فیبرینوژن بین ۱۰۰ تا ۲۰۰ میلی گرم در هر دسی لیتر خون نشان دهنده کم شدن متوسط سطح فیبرینوژن است و قادر هست خطر خونریزی را افزایش دهد.

• مقدار فیبرینوژن بین ۲۰۰ تا ۴۰۰ میلی گرم در هر دسی لیتر خون نشان دهنده مقدار طبیعی فیبرینوژن است.

• مقدار فیبرینوژن زیادتر از ۴۰۰ میلی گرم در هر دسی لیتر خون نشان دهنده افزایش سطح فیبرینوژن است و قادر هست خطر لخته شدن خون را افزایش دهد.

در اینجا بعضی از دلایل کم شدن سطح فیبرینوژن آورده شده است:

– بیماری های کبدی

– بیماری های کلیوی

– کمبود ویتامین K

– استفاده داروهای خاصی مثل داروهای ضد التهاب غیراستروئیدی (NSAIDs)

– بارداری

– شیردهی

در اینجا بعضی از دلایل افزایش سطح فیبرینوژن آورده شده است:

– التهاب

– عفونت

– سرطان

– لخته شدن خون

– استفاده بعضی از داروها مثل داروهای ضد انعقاد خون

اگر سطح فیبرینوژن شما خارج از محدوده طبیعی است، پزشک شما شاید آزمایشات زیادتری را برای تشخیص دلیل انجام دهد.

۱. اگر کمبود فیبرینوژن داشته باشم چه اتفاقی می افتد؟

اگر نتایج آزمایش نشان دهد که کمبود فیبرینوژن دارید، شاید پزشک درمان هایی را برای افزایش سطح فیبرینوژن شما تجویز نماید.

شما شاید یک فرآورده خونی فیبرینوژن را از راه یک خط داخل وریدی (IV) دریافت نمایید. بیشتر، شما یک روز در میان فیبرینوژن دریافت می نمایید تا زمانی که سطح فیبرینوژن شما در محدوده معمولی باشد.

۲. انواع کمبود فیبرینوژن چیست؟

آزمایشات فیبرینوژن شاید کمبود فیبرینوژن را تشخیص دهد. کمبود فیبرینوژن شاید ژنتیکی باشد، به این معنی که به علت تغییر ژن (جهش) رخ می دهد. آنها همچنین شاید ارثی باشند، به این معنی که والدین شما جهش ژنی را به شما منتقل می کنند. چند نوع کمبود فیبرینوژن وجود دارد:

– آفیبرینوژنمی، زمانی که در خون خود فیبرینوژن ندارید. این اختلال خیلی نادر است و از هر ۱ میلیون نفر تنها ۱ نفر را مبتلا می نماید.

– هیپوفیبرینوژنمی، زمانی که سطح فیبرینوژن پایینی دارید. متخصصان دقیقا نمی دانند چند نفر به هیپوفیبرینوژنمی مبتلا هستند، اما شایع تر از آفیبرینوژنمی است.

– دیس فیبرینوژنمی، زمانی که سطح فیبرینوژن معمولی دارید، اما فیبرینوژن به درستی عمل نمی نماید. مشابه هیپوفیبرینوژنمی، تخمین تعداد اشخاص مبتلا به دیس فیبرینوژنمی دشوار است زیرا تعداد بسیاری از اشخاص بدون علائم وجود دارند. اما شایع تر از آفیبرینوژنمی است.

۳. آیا فیبرینوژن نشانگر تومور است؟

نشان داده شده است که سطح فیبرینوژن پلاسما با پیشرفت تومور و نتایج ضعیف در بیماران مبتلا به سرطان پستان مرتبط است.

۴.تفاوت بین آزمایش فیبرینوژن و آنتی ژن فیبرینوژن چیست؟

آزمایش آنتی ژن فیبرینوژن: یک آزمایش کمی از آنتی بادی فیبرینوژن برای بررسی میزان فیبرینوژن در نمونه خون استفاده می نماید . آزمون فعالیت فیبرینوژن: زمان تشکیل لخته فیبرین را بعد از افزودن مقدار استاندارد ترومبین به پلاسما اندازه گیری می نماید.

• آزمایش فیبرینوژن یک آزمایش خون نسبتاً ساده است که معمولاً به شتاب انجام می گردد.

• نتایج آزمایش فیبرینوژن قادر هست به پزشک شما کمک نماید تا دلیل خونریزی یا لخته شدن خون را تشخیص دهد.

• اگر سطح فیبرینوژن شما خارج از محدوده طبیعی است، پزشک شما شاید آزمایشات زیادتری را برای تشخیص دلیل انجام دهد.

• اگر از داروهای خاصی استفاده می نمایید، حتماً به پزشک یا تکنسین آزمایشگاه خود آگاهی دهید.

• اگر در دوران بارداری یا شیردهی هستید، حتماً به پزشک یا تکنسین آزمایشگاه خود آگاهی دهید.

• از استفاده دخانیات، الکل یا کافئین قبل از آزمایش خودداری نمایید.

• اگر در مورد آزمایش فیبرینوژن یا هر سؤال دیگری در مورد تندرستی خود سؤالی دارید، حتماً با پزشک خود صحبت نمایید.

از اطلاعات موجود در این نوشته نباید به عنوان جایگزین نظر حرفه ای پزشک استفاده شود. اگر در مورد تندرستی خود سوالی دارید حتما با پزشک خود تماس بگیرید.