چسبندگی رحم نازایی می آورد

[ad_1]

چسبندگی رحم نازایی می آورد
یکی از بیماری‌های نسبتا شایع در میان زنان، چسبندگی رحم است که در اثر عوامل متعددی اتفاق می‌افتد و در صورت عدم تشخیص به موقع شاید به نازایی و یا سقط‌های مکرر در زنان منجر شود.
در خصوص این بیماری با دکترکاشانیان، عضو هیات علمی‌دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی بیان کرد‌وگویی کردیم که در ادامه می‌خوانید.

بیماری چسبندگی رحم را تعریف نمایید.
در ابتدا می بایست بیان کرد که چسبندگی‌های شایع در زنان چند دسته‌اند؛ یکی چسبندگی داخل رحم است و دیگری چسبندگی در داخل لگن که هر یک از این دو حالت، موضوعی جداگانه است.
چسبندگی داخل رحمی در شرایط معمولی برای هیچ زنی اتفاق نمی‌افتد، برای چه که پوشش درونی رحم یا مخاط آندومتر در رحم به طور طبیعی و مرتب ایجاد می‌شود و ریزش می‌نماید که سبب به وجود آمدن قاعدگی می‌شود. اما بعضی وقت ها تحت شرایطی این مخاط از بین می‌رود و کم‌کم به علت فقدان آندومتر، قسمت‌های مختلف داخلی رحم به هم می‌چسبند که اصطلاحا به آن «نشانگان آشرمن» گفته می‌شود.

 چه شرایطی سبب چسبندگی رحم می‌شوند؟
یکی از مهم‌ترین عوامل عفونت‌هاست، ولی منظور آن دسته از عفونت‌های رایج بین بانو‌ها نیست. به صورت معمول هنگامی به عفونت اشاره می‌شود بانو‌ها فکر می‌کنند هر نوع ترشحی از واژن عفونت است و سبب چسبندگی می‌شود. در حالی که در اینجا منظور بعضی عفونت‌های شدید و مزمن به عنوان نمونه ناشی از بیماری‌های سل و جذام است که می‌توانند پوشش درونی آندومتر را از بین ببرند، برای چه که این بافت در شرایط عادی از بین نمی‌رود.

یکی دیگر از شرایطی که شاید سبب از بین بردن مخاط داخلی رحم شود، کورتاژهای خشن است. البته بازهم منظور کورتاژهای معمولی نیست، بلکه کورتاژهایی که به بافت داخل رحم صدمه بزند و در مواردی اتفاق می‌افتد که جنین در داخل رحم مرده و دفع نشده باشد که اصطلاحا به آن «سقط فراموش‌شده» گفته می‌شود. در این حالت جنین به داخل رحم چسبیده و به زحمت کنده می‌شود و می بایست به ناچار این کورتاژ خشن صورت بگیرد.

بر این اساس به بانو‌ها هشدار می‌دهیم که اگر احیانا جنینی در داخل رحمشان از بین رفت، زودتر اقدام به دفع آن کنند تا بافت داخل رحم بیرون بیاید، برای چه که درغیر این صورت منجر به انجام کورتاژ خشن شده و به دنبالش چسبندگی رحم اتفاق می‌افتد.

یکی دیگر از عواملی که قادر هست باعث چسبندگی لوله های رحمی شود جراحی ها هستند. از شایع ترین جراحی ها میتوان آپاندیسیت را نام برد. یکی دیگر از جراحی هایی که شاید سبب چسبندگی شود، جراحی کیست تخمدان ، فیبروم رحمی و جراحی هایی است که داخل لگن انجام می گردد. در این موارد می بایست با انتخاب صحیح بیمار و اجرای تکنیک های مناسب جراحی و تجویز آنتی بیوتیک به میزان کافی از بروز عفونت و چسبندگی پیشگیری نمود.

سزارین هم به علت اینکه نوعی عمل جراحی است قادر هست چنین عارضه ای را داشته باشد. در بعضی از بانو ها پس از یک بار سزارین چسبندگی های شکمی دیده می گردد، اما چسبندگی های شکمی کمتر در ناحیه لوله های رحمی و زیادتر در ناحیه مثانه دیده می گردد. اما اگر روش سزارین به صورت اصولی انجام شود این مشکل به وجود نمی آید.

چسبندگی داخل رحمی چه علائم و عوارضی دارد؟
اگر چنین چسبندگی‌ای در رحم اتفاق بیفتد زنان شاید نازایی پیدا کنند، برای چه که بافت داخل رحم محل لانه‌گزینی جنین است و با صدمه دیدن آن خطر نازایی به وجود می‌آید.همچنین شاید باعث سقط‌های مکرر یا دردهای زیر شکم یا قطع قاعدگی شود.

و نوع دوم؟
آن چسبندگی که بین مردم مصطلح است در واقع چسبندگی لگن است که در اطراف رحم یا بیرون از رحم اتفاق می‌افتد که بین رحم، تخمدان‌ها، جداره روده و جداره شکم یا جداره لگن چسبندگی ایجاد می‌نماید.باز هم عفونت‌ها در صدر علل به وجود آمدن این عارضه هستند. عفونت‌های ناشی از میکروب «کلامیدیا» یکی از دلیل‌های این چسبندگی است. بیماری التهابی لگن (PID)، عفونت‌های ناشی از اعمال جراحی به خصوص اگر عفونتی رخ داده باشد یا انجام اعمال جراحی کثیف سبب ایجاد این چسبندگی‌ها می‌شود.

این چسبندگی‌ها از دسته دوم چسبندگی‌های رحم هستند که شاید هیچ نشانه خاصی نداشته باشند و در جراحی بعدی که شکم بیمار باز می‌شود این چسبندگی مشاهده شود و طبیعتا اعمال جراحی بعدی را برای جراح سخت و دشوار می‌نماید و خطر عوارض نیز برای بیمار زیاد می‌شود.

بیماری‌هایی که می‌تواند ابتلا به چسبندگی رحم را زیاد کنند، کدامند؟
یکی از بیماری‌هایی که می‌تواند احتمال ابتلا به چسبندگی رحم را زیاد ‌نماید آندومتریوز است که در این بیماری، بافت داخل رحم بیرون از رحم ایجاد می‌شود و می‌تواند چسبندگی‌های بسیاری را داخل لگن ایجاد نماید.
در عفونت‌های ناشی از بیماری سل و نیز در کسانی که آپاندیسیت کهنه دارند و دیر به آن رسیدگی شده یا سوراخ شده، همچنین در زنانی که اعمال جراحی شکمی‌ داشته‌اند یا به عنوان نمونه، روده‌شان مورد جراحی قرار گرفته شاید چسبندگی در لگن و شکم ایجاد شود. ایجاد بیماری‌های شکمی ‌مثل آپاندیسیت در اشخاص اجتناب‌ناپذیر است و هیچ‌کس نمی‌تواند جلوی آن را بگیرد ولی توصیه می‌کنیم که برای هر نوع بیماری، هر چقدر زودتر اقدام شود و از پیشرفت آن جلو‌گیری شود.

علائم چسبندگی رحم چیست؟
برای چسبندگی داخل رحم هیچ نشانه خاصی وجود ندارد. شاید در بیماران خون‌ریزی قاعدگی کم یا قطع شود یا قاعدگی دردناک، نازایی و سقط مکرر داشته باشند و هنگامی بیمار با این علائم به پزشک مراجعه می‌نماید احتمال ابتلا به چسبندگی رحم قوت می‌گیرد.

برای درمان چه اقداماتی انجام می‌شود؟
وسیله‌ای داخل رحم قرار داده می‌شود تا این چسبندگی‌ها آزاد شود و سپس هورمون جایگذاری می‌شود تا مجددا چسبندگی ایجاد نشود. درمان این عارضه صددرصد نیست، ولی روش‌های درمانی از جمله روشی که ذکر شد روش‌های خوبی هستند که با روش‌های کمکی دیگر به کار گرفته می‌شود. یک تا دو ماه برای ترمیم زمان ضروری است تا بیمار قاعدگی‌اش از سر گرفته شود و بافت داخل رحم خود را ترمیم نماید. اگر با این شیوه درمان صورت بگیرد، معمولا برگشت اتفاق نمی‌افتد و مشکلی پیش نخواهد آمد. ولی خوبتر است که اصلا نگذاریم این چسبندگی به وجود بیاید و در واقع پیشگیری از آن خوبترین اقدام است.

چطور از چسبندگی رحم پیشگیری کنیم؟
برای پیشگیری از ابتلا به چسبندگی رحم توصیه می گردد قبل از ابتلا به نازایی و دچار شدن به جراحی های گزاف، بعد از مشاهده هر گونه نشانه عفونت به پزشک مراجعه نمایید.
خوبتر است به طور مرتب حداقل یکی دو بار در سال به پزشک زنان مراجعه نمایید و اگر عفونت لگنی داشته باشید، تحت درمان قرار بگیرید. به محض اینکه دچار ترشحات بد بو شده و احساس سوزش و خارش داشتید، می بایست سریع به پزشک مراجعه نمایید. همچنین سالیانه برای آزمون پاپ اسمیر مراجعه نمایید.

در صورت ازدواج، پیشگیری از بارداری برای زمان طولانی توصیه نمی شود. بعضی زنان، هم دیر ازدواج می کنند و هم ۷ تا ۱۰ سال پس از ازدواج تمایل به بارداری ندارند. این امر خطر ابتلا به آندومتریوز و عوارض ناشی از آن که چسبندگی رحم است را افزایش می دهد.
منبع های:
هفت سیب
هفته نامه سلامت
تبیان

[ad_2]

منبع : بیتوته