[ad_1]
کودکان هم شاید دچار افسردگی شوند
پدر و مادر که می‌شوید، قصه زندگی خیلی فرق می‌نماید. دیگر دلواپسی‌های شخصی کمرنگ‌تر می‌شود و جای خود را به مسائل مرتبط با فرزند می‌دهد. بیمار شدن کودک از سخت‌ترین جایگاه‌هایی است که والدین با آن دست و پنجه نرم می‌کنند. در کنار بیماری‌های جسمی که گهگاه به سراغ کودکان می‌آید، بیماری‌های روحی از جمله افسردگی نیز حائز ارزش است و والدین می بایست مراقب این حالت در فرزندان خود باشند.
شاید تصور نمایید افسردگی فقط به سراغ بزرگسالان می‌آید غافل از این‌که کودکان هم شاید دچار این مشکل روحی شوند. گاهی طولانی شدن ناراحتی‌ها و در صورتی که رفتارهای مخرب با فعالیت‌های اجتماعی طبیعی، علایق، فعالیت‌های مدرسه یا زندگی خانوادگی تداخل داشته باشد، می‌توان این حالات را افسردگی دانست.
علائم و نشانه‌های افسردگی در کودکان عبارتند از:
* تندمزاجی یا عصبانیت
* ناراحتی و ناامیدی پیوسته
* کناره‌گرفتن از اجتماع
* حساسیت بالا نسبت به طرد شدن
* تغییر در اشتها (کم شدن یا افزایش اشتها)
* تغییر در میزان خواب (پرخوابی یا کم‌خوابی)
* فریاد کشیدن
* خستگی و تحلیل انرژی
* دردهای جسمانی مثل درد معده و سردرد که به درمان جواب نمی‌دهند
* کم شدن عملکرد در محیط مدرسه، خانه و در جمع دوستان و در خلال بازی‌ها
* احساس گناه و بی‌ارزش بودن
* عدم تمرکز و اختلال در فکر کردن
* فکر کردن مدام به مرگ یا خودکشی
البته کودکان شاید علائم متفاوتی نسبت به هم نشان دهند، اما در بیشتر موارد با کم شدن علاقه به مدرسه، حاضر نشدن سر کلاس و تغییر قابل توجه در فعالیت‌های اجتماعی بروز می‌نماید. در مواردی هم بویژه در سنین ۱۲ سال به بالا شاید به سمت استفاده موادمخدر و مشروبات الکلی کشیده شوند.
دختران زیادتر تلاش می‌کنند خود را از بین ببرند ولی پسرها بیشتر دست به خودکشی می‌زنند. در کودکانی که در خانواده آنها سابقه خشونت، سوءمصرف موادمخدر و مشروبات الکلی یا سوءاستفاده جنسی وجود داشته، خطر خودکشی کودکان افسرده زیادتر به چشم می‌خورد.
انواع افسردگی در کودکان و تفاوت آنها
افسردگی عمده. شامل حداقل یک دوره از این اختلال (که افسردگی بالینی یا تک قطبی هم خوانده می‌شود) که همراه است با حالت غمگینی استوار و نشانه‌هایی مثل افکار خودکشی، از دست دادن علاقه نسبت به فعالیت‌هایی که قبلاً خوشایند بودند، تغییرات عمده در وزن یا الگوی خواب، و کناره‌گیری اجتماعی. این موقعیت می‌تواند به سایر اختلالات روانی مثل اختلالات تغذیه‌ای نیز بیانجامد. کودکانی که افسردگی عمده را تجربه نموده باشند به احتمال زیاد در آینده نیز دچار حملات افسردگی خواهند شد.
اختلال دو قطبی. این اختلال که قبلاً بیماری شیدایی-افسردگی نامیده می‌شد مستلزم دوره‌های متناوب تغییر شدید حال و وضع روانی (شیدایی و افسردگی) است. وضع بیمار در دوره‌های افسردگی مشابه افسردگی عمده است. دوره‌های شیدایی شامل نشانه‌هایی چون نیاز کمتر به خواب، تند حرف زدن، افکار رقابت جویانه و رفتار شتاب‌زده و نسنجیده است. نشانه‌های اختلال دو قطبی در جوانان تا حدودی با بزرگسالان متفاوت است. برای مثال، کودکانی که در مرحله شیدایی هستند زیادتر از بزرگسالان زودرنج، تحریک‌پذیر و دارای رفتارهای تخریبی می‌باشند. سرخوشی آنان نیز معمولاً کمتر از بزرگسالان است. تشخیص اختلال دو قطبی در کودکان می‌تواند خیلی مشکل باشد زیرا نشانه‌ها و علائم آن شاید با اختلالات شایع دیگر در کودکان چون اختلال نقص توجه/ بیش فعالی ( ADHD ) و اختلال رفتاری اشتباه گرفته شود.
افسرده‌خویی. یک نوع افسردگی خفیف مزمن که حداقل یک سال در کودکان استوار باشد. کودکانی که افسرده‌خویی دارند همیشه غمگین به نظر می‌رسند و حالت زودرنجی و تحریک‌پذیری در آنها آشکار‌تر از افسردگی است. افسرده‌خویی در کودکان شاید با ADHD و سایر موقعیت‌های روانی و پزشکی ارتباط داشته باشد. بیمارانی که دچار افسرده‌خویی هستند غالباً به افسردگی عمده مبتلا می‌شوند و برعکس.
اختلال سازگاری. نوعی حمله افسردگی که بعد از یک تغییر عمده در زندگی مثل مرگ یک عزیز، و یا یک فاجعه عمده بروز می‌نماید. دوره سازگاری در کودکانی که دچار این اختلال باشند، زیادتر از حدّ عادی مورد انتظار طول می‌کشد یا این که این دوره با فعالیت‌های روزانه آنها تداخل پیدا می‌نماید.
چه کودکانی در معرض افسردگی هستند؟
حدود ۲۵ درصد کودکان آمریکایی از افسردگی رنج می‌برند. افسردگی در پسران زیر ده سال خیلی شایع است. اما تا ۱۶ سالگی، دختران زیادتر دچار افسردگی می‌شوند. اختلال دوقطبی در نوجوانان شایع‌تر از کودکان است. با وجود این، اختلال دوقطبی در کودکان نیز می‌تواند شایع باشد.
همچنین در کودکان مبتلا به اختلال تمرکزی و بیش‌فعالی، اختلال وسواس فکری ـ عملی و نیز اختلال رفتاری، ابتلا به افسردگی افزایش می‌یابد.
افسردگی در کودکان چطور رخ می‌دهد؟
افسردگی در کودکان نیز مثل بزرگسالان به‌علت ترکیبی از عوامل مرتبط با سلامت بدنی، اتفاقات زندگی، تاریخچه خانواده، محیط، عوامل ژنتیکی و نوسانات زیستی شیمیایی ایجاد می‌شود.
افسردگی بک حالت گذرا نیست و معمولا بدون درمان‌های مناسب درمان‌پذیر نیست.
کودکی که در خانواده خود سابقه ابتلا به افسردگی دارد، زیادتر در معرض ابتلا به افسردگی قرار می‌گیرد
چطور از افسردگی کودک پیشگیری کنیم؟
کودکانی که در خانواده خود سابقه ابتلا به افسردگی دارند، بیش از دیگر کودکان در معرض ابتلا به افسردگی قرار می‌گیرند.
کودکانی که والدین مبتلا به افسردگی دارند، زودتر از کودکانی به افسردگی مبتلا می‌شوند که والدین آنها از این بیماری رنج نمی‌برند. کودکان خانواده‌هایی که دچار هرج و مرج هستند و مدام با هم ستیز و دعوا دارند، یا کودکان و نوجوانانی که از موادمخدر استفاده می‌کنند زیادتر در معرض ابتلا به افسردگی قرار دارند.
درمان‌های پزشکی را جدی بگیرید
گزینه‌های درمانی که برای کودکان مورد استفاده قرار می‌گیرد، شبیه به درمان‌هایی است که پزشکان برای اشخاص بزرگسال تجویز می‌کنند.
روش‌های درمانی برای افسردگی معمولا شامل روان‌درمانی (مشاوره) و دارودرمانی است. نقش خانواده و بازی محیطی کودک در روند درمان خیلی مؤثر است.
پزشکان برای درمان کودکان مبتلا به افسردگی ابتدا از روان درمانی استفاده می‌کنند و در صورتی که بهبودی حاصل نشود، داروهای ضدافسردگی برای آنها تجویز می‌کنند.
مطالعات حاکی از آن است که ترکیب روان‌درمانی و دارودرمانی در درمان افسردگی خیلی مؤثرتر عمل می‌نماید. مطالعات نشان می‌دهد که افسردگی طولانی‌زمان در کودکان سنین پایین طی سال‌های اخیر نسبت به قبل زیادتر شده است.
این در حالی است که افسردگی در بزرگسالان شاید بار دیگر در برهه‌های بعدی زندگی رخ دهد. افسردگی بیشتر همزمان با بیماری‌های جسمی نیز شاید رخ دهد و از آنجا که افسردگی سرآغاز بسیاری از بیماری‌های روانی در زندگی آینده فرد به‌شمار می‌رود، تشخیص زودهنگام، درمان اولیه و کنترل آن حیاتی است. والدین می بایست کودک مبتلا را برای درمان افسردگی نزد پزشک ببرند تا پزشک معالج مواظبت‌‌های روانی لازم را انجام دهد.
با کودک افسرده چه می بایست نمود؟
معمولا بیمار شدن کودک برای والدین او خیلی دشوار است و تمام تلاش خود را می‌کنند تا کودک از درد و رنج رها شود. اما در این میان روحیه بالای کودک نیز ارزش بالایی دارد و به‌طور قابل ملاحظه‌ای می‌تواند موقعیت روحی او را بهبود بخشد. در این میان انجام بعضی راهکارها می‌تواند به کودکان مبتلا به افسردگی کمک نماید.
نخستین گام، پذیرش بیماری کودک است و این‌که بپذیرید بروز این بیماری تقصیر هیچ‌کس نیست و نباید به‌دنبال مقصر بود. صبور باشید. افسردگی بالینی را می‌توان تا بیش از 80درصد با موفقیت درمان نمود. تا زمانی که کودک مبتلا به افسردگی والدین و پزشک خوب داشته باشد که حامی او باشند، شانس بهبودی او بالا می‌رود.
کودکان معمولا عادت دارند بعضی چیزها را که سبب ناراحتی والدین می‌شود، از آنها پنهان کنند. اما شما سعی نمایید به عنوان پدر و مادر، به کودک اطمینان دهید که آنها می‌توانند با گفتن بعضی مسائل از آنها کمک بگیرند.
والدین می بایست با فرزندان خود حرف بزنند. برای کودکی که افسرده است، حرف زدن یکی از دشوارترین کارهای شاید. سعی نمایید با برقراری محیط و شرایطی آهسته و به دور از استرس، فرصتی را برای کودک فراهم نمایید تا حرف‌های دلش را بزند و از برنامه‌های طول روز خود بگوید.
این کار را می‌توانید موقع غذا خوردن و در کنار یکدیگر انجام دهید.
از فکر خودکشی کودک نترسید. بسیاری از کودکان افسرده حرف از خودکشی می‌زنند. سعی نمایید هنگامی که با کودک خود در خصوص افکار مرتبط با خودکشی صحبت می‌نمایید، آرامش خود را حفظ نمایید و بدون هراس سخن بگویید. کودک خود را تا جایی که می‌توانید به اجتماعی بودن و حضور در اجتماع تشویق نمایید. سعی نمایید او را ترغیب به دوست‌یابی نمایید تا بتواند در جمع دوستان و خانواده علاوه بر این که از تنهایی درمی‌آید، سیستم حمایتی خوبی هم پیدا نماید.
با فرزندتان در خصوص درمان صحبت نمایید. درمان به‌ویژه درمان شناختی در کودکان مبتلا به افسردگی می‌تواند الگوهای فکری کودک را تغییر دهد تا بتواند افسردگی را به مرور کم شدن دهد.
منبع های:
چاردیواری ضمیمه روزنامه جام جم
روانیار
[ad_2]
منبع : بیتوته
آخرین دیدگاه‌ها