انجام کار دندانپزشکی و شیردهی: آیا این ایده خوبی است؟

[ad_1]

شیردهی یکی از دوره های تامین مواد مقوی برای کودک است

شیردهی و دندانپزشکی:ملاحظات دندانپزشکی برای بانو های شیرده 

مشکلات رایج در شیردهی و دندانپزشکی

امروزه یکی از دلواپسی های خانمها شیرده، با وجود درد های ناشی از خرابی دندان، تداخل داروی دندان پزشکی در بدن نوزاد شیرخوار در عرصه ی تندرستی و رشد است. 

در واقع تغییرات هورمونی در دوران بارداری علاوه بر تحریک جسمانی و عاطفی باعث اثر گذاری منفی بر روی سلامت دهان و دندان می گردد. مادرها در دوره ی شیردهی برای تامین کلسیم نوزاد، مقداری از تراکم استخوانی بدن را از دست می دهند. 

در طی روند انتقال کلسیم به نوزاد از راه استخوان بندی بدن مادر، پوسیدگی دندان رخ می دهد. با وجود تحلیل رفتگی استخوان بندی مادر و ورود مواد غنی در داخل خون و شیر، رعایت رژیم غذایی مناسب و استفاده مکمل نقش چشمگیری در ترمیم استخوان مادر ایفا می نماید. 

در اکثر مواقع دندانپزشک در خصوص رفع درد دندان و پوسیدگی روش هایی نظیر پر کردن دندان را پیشنهاد می نماید. علاوه بر این احتمال می رود در خصوص کم شدن نشانه های عفونت دندان و لثه، مسکن و آنتی بیوتیک تجویز نماید.

در دوران شیردهی درمان دندانپزشکی، به وسیله ی داروهای ضد درد، ضد التهاب، تزریق کننده ی بی حسی و تزریق آنتی بیوتیک عوارضی در بدن و رشد طبیعی جسمانی نوزاد به وجود نمی آورد.

لذا توصیه می گردد مادرها شیرده، در صورت نیاز به درمان های دندانپزشکی، بدون نگرانی از تداخل در سلامت نوزاد و عاری از هرگونه محدودیت در شیردهی در راستای درمان دندان معیوب اقدام نمایند. 

معاینات دندان پزشکی می بایست به صورت دوره ای انجام شود

درمان های ایمن دندانپزشکی در دوره ی شیردهی

آزمون تشخیصی دندان

آزمون تشخیصی دندان در خصوص آگاهی از میزان پوسیدگی دندان کاربرد دارد. آزمون تشخیصی به وسیله ی اشعه ی ایکس نظیر بیوپسی، پالپ تستر، اولتراسونیک، پانورامیک و رادیو گرافی پری آپیکال صورت می گیرد که عاری از هرگونه تداخل در فرایند شیردهی است. 

بهره گیری از محصولات بهداشتی مخصوص دهان و دندان

استفاده از خمیر دندان، دهانشویه ، ژل های دهانی، اورالدن، مدیژل، آنبسون و کورسودیل در دوران شیردهی ممنوعیتی ندارد. در واقع در حین استفاده از محصولات دهان و دندان میزان بلعیدن مواد خیلی ناچیز است و زمینه ی ورود مواد به شیر فراهم نمی گردد. 

توصیه می گردد در دوران شیردهی از انجام درمان های زیبایی نظیر سفید کردن دندان به وسیله ی مواد شیمیایی پرهیز نمایید. 

بهره گیری از داروهای ضد درد و تسکین دهنده

به طور کلی در میان انواع داروهای ضد درد تنها یک الی دو درصد از دارو ها قادر به ورود در شیر مادر هستند. 

در دوران شیردهی خوبترین انتخاب در خصوص کم شدن درد، استفاده از استامینوفن ساده است. علاوه بر این، بر پایه تحقیقات عده ای از مراجع دارو سازی بهره گیری از دارو های کورتونی نظیر پردنیزون و ایبوپروفن سلامت نوزاد را تهدید نمی نماید. البته خوبتر است بهره گیری از این نوع دارو را محدود نمایید. 

اکثر داروهای مورد استفاده در درمان دندانپزشکی در خصوص مادرها شیرده، ایمن می باشند. با این وجود خوبتر است در زمانهایی که دندانپزشک دارو های آهسته بخش را تجویز می نماید، بعد از کسب اطمینان خاطر در راستای برخورداری از هوشیاری کامل اقدام به شیردهی نمایید. 

توجه داشته باشید که دارو های تسکین دهنده را بلافاصله بعد از شیردهی استفاده نمایید تا در شیردهی مجدد، نیمه ی عمر دارو طی شده باشد.

استفاده از دارو در دوران شیردهی برای تسکین درد دندان می بایست توسط پزشک تجویز شود

کشیدن دندان به وسیله ی بی حس کننده های موضعی

در طول فرایند دندانپزشکی نوعی بی حس کننده نظیر لیدوکائین به عنوان یک بیهوشی موضعی و عمومی کاربرد دارد. دارو های بی حس کننده در کیفیت و کمیت شیر مادر تاثیری به وجود نمی آورند.

چه بسا توصیه می گردد زمانی که درد جراحی خارج کردن دندان و بی حسی رفع شد، در راستای شیردهی به کودک اقدام نمایید. 

بی حس کننده ی موضعی نوعی دارو است که در خصوص بی حس کردن یک قسمت از بدن مورد استفاده قرار می گیرد. دارو های بی حس کننده ی موضعی قادر به پیشگیری از احساس درد در طول جراحی و تسکین درد بعد از جراحی هستند. 

در طول استفاده از بی حسی موضعی فرد در هوشیاری کامل قرار دارد و بعد از مدتی به بهبودی کامل دست پیدا می نماید. این نوع دارو که به صورت تزریقی در بدن فرد وارد می گردد، برای کشیدن دندان، پر کردن دندان و بیوپسی کاربرد دارد. 

بی حس کننده های موضعی به وسیله ی متوقف سازی عصب هایی که سیگنال درد را به مغز هدایت می کنند، بخشی از بدن را بی حس می کنند. 

نیتروس اکسید، یکی از دارو های بی حس کننده و تسکین دهنده ی درد است که در پروسه ی دندانپزشکی مورد استفاده قرار می گیرد. این دارو با ماهیت غیر محدودی، نمی تواند وارد شیر مادر شود. در واقع گاز بی حس کننده ی نیتروس به شتاب از بدن خارج می گردد و تداخلی در شیردهی مادر ایجاد نمی سازد. 

به عبارتی دیگر، اکسید نیتروژن در طبیعت به صورت نا محلول قرار دارد و از قابلیت ورود به جریان خون برخوردار نمی باشد. لذا گاز آرامش بخش نیز بعد از کاربرد در درمان دندانپزشکی به سمت خارج از بدن حرکت می نماید. 

از سری دارو های بی حسی موضعی که با شیر مادر سازگار هستند میتوان به نووکائین و بوپیواکائین اشاره نمود. این قبیل دارو ها با بی حس کردن احساس در انتهای عصبی بافت های اطراف دندان روند بی حس سازی فرد نسبت به اقدامات پزشکی را تکمیل می سازند.

مواد مورد استفاده در دندان پزشکی مشکلی برای شیردهی ایجاد نمی نماید

ملاحظات شیردهی و دندانپزشکی

در پروسه ی دندانپزشکی در خصوص استفاده از آنتی بیوتیک کاربرد حقیقی دیده نمی شود. در واقع استفاده آنتی بیوتیک در دندانپزشکی باعث تداخل در سیستم عصبی دهان، عضلات حفره ی دهان، غدد بزاقی، مخاط دهان و زبان، کام سخت و نرم گردد. 

بر این اساس حد لامکان خوبتر است در دوران شیردهی از دارو های آنتی بیوتیک استفاده نگردد. 

خوبتر است بدانید یکی از بی حس کننده های موضعی که از قابلیت ترشح در شیر مادر برخوردار است، اپی نفرین نام دارد. علاوه بر این استفاده داروهای تسکین دهنده نظیر آسپیرین و دارو های مخدر در دوران شیردهی ممنوعیت دارد. 

منع ترمیم آمالگام

در راستای ترمیم آمالگام، آلیاژ هایی اعم از نقره، مس، جیوه و قلع کاربرد دارند. به باعث وجود جیوه در ترمیم آمالگام، مادرها شیرده، خانمها باردار و کودکان زیر شش سال مستعد ابتلا به عوارض نفوذ جیوه در بدن هستند. 

تحقیقاتی در خصوص ورود جیوه در شیر مادرها صورت گرفته است که حاکی از ناچیز بودن میزان جیوه ی ترشحی در شیر مادر دارد. با این وجود به منظور رعایت ایمنی و پیشگیری از خطرات احتمالی توصیه می گردد از ترمیم و تعویض آمالگام به ماده ی همرنگ دندان خودداری نمایید. 

منع شیردهی به نوزاد نارس پس از درمان دندانپزشکی

با وجود بی خطر بودن شیردهی بعد از درمان های دندانپزشکی، تغذیه کردن نوزادی که تحت درمان های ویژه ای قرار دارد یا نارس است، محدودیت دارد. در این گونه شرایط پزشک متخصص خواستار توقف روند شیردهی در زمان کوتاه می گردد. 

ضروری است بدانید شیردهی بلافاصله پس از ترمیم دندان ممنوع است

روش های پیشگیری از پوسیدگی دندان مادرها شیرده

تغذیه ی انحصاری نوزاد به وسیله ی شیر مادر باعث کم شدن آب بدن می گردد. خشکی دهان عامل اصلی پوسیدگی دندان و بیماری های لثه ای در زنان به شمار می رود. 

یکی دیگر از عوامل دخیل در بروز پوسیدگی دندان مادرها شیر ده، بهره گیری از رژیم غذایی نادرست است. همانگونه که بیان کردیم استفاده مکمل نقش چشمگیری در پیشگیری از پوسیدگی دندان ایفا می نماید. 

مادرها شیر ده، در طول روز احساس گرسنگی پیوسته دارند. لذا برای رفع گرسنگی به ریزه خواری می پردازند. با ریزه خواری باکتری های دهان به وسیله ی کربوهیدرات و قند تغذیه می شوند. لذا با تکثیر شیرین جات در داخل دهان احتمال وقوع پوسیدگی دندان شدت پیدا می نماید. 

در ادامه بعضی مواد غذایی مقوی در خصوص پیشگیری از بروز پوسیدگی دندان را بیان می نماییم:

• جذب کلسیم طبیعی از راه استفاده از لبنیات نظیر شیر، پنیر و ماست

• استفاده سبزیجات به خصوص بروکلی

• استفاده شیر سویا

• استفاده از بادام

• استفاده مکمل دارای ویتامین D، B3، B12، B2، C

• جذب ویتامین D با استفاده ماهی سالمون، ساردین، تون، تخم مرغ، گوشت، مرغ، آجیل و مواد لبنی

• جذب ویتامین B12 و B2 با استفاده بادام، اسفناج، ماکارونی و شیرینی

[ad_2]

منبع : بیتوته