آیا شیردهی در صورت ابتلا به هپاتیت بی خطر است؟

[ad_1]

شیردهی مادر مبتلا به هپاتیت

همه چیز در خصوص شیردهی در صورت ابتلا مادر به هپاتیت

هپاتیت چیست؟

هپاتیت نوعی بیماری عفونی ویروسی است که قادر هست کبد را درگیر نماید. علل دیگری نیز برای ایجاد هپاتیت وجود دارند از جمله؛ هپاتیت خودایمنی و سایر انواع هپاتیت ها که در اثر استفاده بی رویه الکل و یا عوارض دارویی ایجاد می شوند.

هپاتیت انواع مختلفی دارد که شامل؛ A, B, C, D و E می گردد. بعضی از انواع هپاتیت قادر هستند از راه عدم رعایت بهداشت، از مادر به جنین، تماس جنسی، تماس با خون، عدم دریافت واکسن و… به دیگران منتقل شوند.

تمام انواع هپاتیت که کبد را درگیر می کنند؛ قادر هستند باعث بروز علائمی شوند که شاید در طیف وسیع تا خفیف در نظر گرفته شوند، از آنجا که هپاتیت نوعی عفونت ویروسی است این نگرانی برای مادرها مبتلا به هپاتیت وجود دارد که این بیماری را از راه شیر به کودکان خود منتقل کنند. در ادامه به انواع هپاتیت و احتمال انتقال آنها در شیردهی می پردازیم.

شیردهی در صورت ابتلا به هپاتیت

آیا شیردهی قادر هست سبب انتقال هپاتیت به کودک شود؟

تغذیه با شیر مادر از بدو تولد خیلی توصیه می گردد، زیرا شیر غنی از مواد مقوی برای کودک است و قادر هست سیستم ایمنی او را در برابر بیماری های بسیاری تقویت نماید، بر این اساس سازمان جهانی بهداشت توصیه می نماید مادرها برای تغذیه کودکشان تا ۶ ماه از شیر خودشان استفاده کنند و سپس تا ۲ سالگی همراه شیر مادر؛ غذاهای کمکی نیز به عنوان تغذیه برای کودک در نظر گرفته شود. در کشور ما مهمترین راه انتقال هپاتیت B از راه مادرها ناقل به فرزند تازه متولد شده است.

در طی مطالعات صورت گرفته در کشور تایوان که بر روی ۹۲ مادر ناقل هپاتیت که با شیر خودشان نوزاد را تغذیه می نمودند و ۵۲ نوزاد که با شیر مصنوعی تغذیه می شدند صورت گرفت نشان داده شد؛ هیچ تفاوتی میان میزان انتقال هپاتیت در این دو گروه کودکان وجود ندارد.

در مطالعه ی دیگری که در انگلستان صورت گرفت در بین ۱۶۲ مادر ناقل هپاتیت، هیچ مادری دارای خطر اضافه تری برای انتقال از راه شیر خود بر سایر مادرها که به کودک خود شیر نمی دادند، نبود. یعنی میزان خطر در هر دو گروه به یک نسبت است.

این موضوع درست است که آنتی ژن سطحی در شیر مادر دیده می گردد اما؛ احتمال انتقال بیماری از راه شیر مادر خیلی محدود و ناچیز است. 

در صورتی که مادر به هپاتیت مبتلا باشد تزریق ایمونوگلوبولین اختصاصی ضد ویروس در ۲۴ ساعت اول زندگی نوزاد همراه با تزریق نخستین دوز واکسن؛ قادر هست تا ۹۰ درصد کودک را در برابر هپاتیت B ایمن سازد، اگر در این شرایط واکسن در دسترس نبود توصیه می گردد مادر به کودک خود شیر ندهد و قادر هست با نظر پزشک از شیرمادر دیگری برای تغذیه نوزادش استفاده نماید. در هر صورت می بایست این نکته را در نظر گرفت که تغذیه نوزاد با شیر انسان خوبترین انتخاب است.

در صورت وجود زخم در نوک سینه مادر مبتلا به هپاتیت B می بایست از ادامه شیردهی به نوزاد به شکل موقت خودداری نمود. در این شرایط مادر قادر هست شیر خود را بدوشد تا از تولید اضافه آن پیشگیری نماید. مادرها می بایست به این نکته توجه کنند اگر از روی دلسوزی کودک خود را از شیر مادر محروم کنند صدمه های آن قادر هست به مراتب زیادتر از هپاتیت باشد.

می بایست توجه نمود امکان شیردهی در صورت ابتلا به نوع هیپاتیت می بایست تحت نظر پزشک صورت بگیرد. در ادامه به انوع هپاتیت ها و امکان شیردهی در صورت ابتلا به آنها می پردازیم:

شیردهی در صورت ابتلا به هپاتیت A

این بیماری دوره کوتاهی دارد و با علائمی از جمله تب، خستگی، حالت تهوع و کم شدن اشتها همراه است. این نوع از هپاتیت از راه مدفوع منتقل می گردد و امکان انتقال آن در دوران شیردهی وجود ندارد. گاماگلوبولین دارویی است که برای درمان این بیماری به کار گرفته می گردد و البته استفاده آن در دوران شیردهی بی خطر است.

توقف شیردهی در صورت زخم شدن سینه مادر مبتلا به هپاتیت

شیردهی در صورت ابتلا به هپاتیت B

این بیماری نسبت به هپاتیت A دوره طولانی تری دارد و با علائمی مثل؛ خستگی، تب، حالت تهوع و کم شدن اشتها همراه است. راه انتقال هپاتیت B از راه وسایل خونی، مخاط، خون، بزاق و سایر مایعات بدن و رابطه جنسی است.

احتمال تماس نوزاد موقع زایمان یا بارداری با مایعات بدن مادر و همچنین خون در کانال زایمان وجود دارد؛ در نتیجه امکان انتقال بیماری به او افزایش می یابد لذا این نوزاد به محض تولد می بایست واکسینه شود. متخصصان بیان می کنند مادرها مبتلا به هپاتیت B قادر هستند از همان ابتدا با خیال راحت نوزاد خود را شیر بدهند.

واکسن در نوزادانی که از مادر مبتلا به هپاتیت دنیا آمده اند

نوزاد متولد شده از یک مادر مبتلا علاوه بر دریافت واکسن در بدو تولد می بایست بین یک تا دو ماه بعد و سپس در شش ماهگی نیز در برابر ویروس هپاتیت واکسینه شوند. پزشک برای کودک در سن ۹ تا ۱۸ ماهگی آزمایش تجویز می نماید تا از عدم وجود ویروس عامل هپاتیت در بدنش مطمئن شود. در صورتی که مادر در سینه خود جراحتی مشاهده نماید می بایست شیردهی را متوقف نماید زیرا قادر هست ویروس را به نوزاد منتقل نماید.

شیردهی در صورت ابتلا به هپاتیت C

این بیماری یک عفونت خفیف اما آزاردهنده است و با علائمی شبیه به سرماخوردگی آغاز می گردد. این نوع از هپاتیت از راه تماس جنسی، خون و یا اشیاء نوک تیز آلوده مثل سوزن منتقل می گردد و گمان نمی شود از راه شیردهی به کودک منتقل شود، اما اگر مادر در نوک سینه ترک و یا خونریزی هرچند جزئی داشته باشد می بایست شیردهی را متوقف نماید زیرا احتمال انتقال از این راه خیلی بالا است. بر این اساس تا زمانی که زخم بهبود پیدا نکرده می بایست شیر را بدوشد و سپس دور بریزد و در این زمان از شیرخشک و یا شیر مادر دیگری استفاده نماید.

از عوارض این بیماری میتوان به خستگی زیاد اشاره نمود به گونه ای که مادر تمایل دارد هرچه سریع تر به شیردهی پایان دهد، اما متخصصان توصیه می کنند که به شیر دادن نوزاد ادامه دهند، در صورتی که قصد داشته باشید به جای شیردهی مستقیم، آن را بدوشید می بایست بدانید که تلاش زیادتری را می طلبد و متوقف کردن شیردهی تاثیری بر رفع خستگی ندارد.

انجام آزمایش هپاتیت

چه زمانی می بایست آزمایش هپاتیت C را انجام داد؟

در صورتی که هر یک از والدین و یا پرستار کودک گمان می نماید به ویروس مبتلا شده اند؛ می بایست آزمایشات لازم را انجام دهند. در بیشتر موارد شاید نشانه های اولیه بیماری وجود نداشته باشند بر این اساس می بایست از وجود این ویروس در بدن و احتمال انتقال آن به دیگران علی الخصوص نوزاد آگاهی پیدا نمود. در صورتی که با فرد مبتلا تماس داشته اید و نشانه هایی از قبیل؛ تب، خستگی، حالت تهوع، درد شکمی و یا اشکال در تمرکز دارید و یا از مواد مخدر تزریقی مثل هروئین استفاده نموده اید، آزمایش هپاتیت C را فراموش نکنید.

کودکان چه زمانی می بایست آزمایش هپاتیت C بدهند؟

نوزادی که والدین مبتلا به هپاتیت C دارد و از آنها به دنیا آمده می بایست در ۹ تا ۱۸ ماهگی برای اطمینان از عدم وجود ویروس مورد آزمایش قرار بگیرد. در صورتی که این کودکان در سنین پایین  آزمایش شوند شاید مثبت کاذب باشند زیرا کودکان کوچک تر دارای آنتی بادی های مادر در خون خود هستند.

در صورت نگرانی بیش از حد برای ابتلا کودک به هپاتیت میتوان از آزمون قدیمی که در ۳ ماهگی انجام می گردد، کمک گرفت هرچند احتمال مثبت کاذب بودن این آزمایش بالا است در این مورد پزشکان به جای تیتر آنتی بادی از آزمایش PCR استفاده می کنند.

در صورتی که کودک بالای ۲ سال باشد مثل بزرگسالان آزمایش می شوند و اگر آزمایش آنها مثبت باشد از ۳ سالگی تحت درمان قرار می گیرند.

درمان هپاتیت سی در دوران شیردهی

در دوران شیردهی از داروهای ضد ویروسی DAA استفاده می گردد.

تحقیقات کافی برای اثبات بی خطر بودن داروهای ضدویروسی در دوران شیردهی و بارداری صورت نگرفته، همچنین مطالعات کمتری در خصوص اثر داروهای DAA و درمان هپاتیت C روی نوزادان انجام شده است.

در یک که مطالعه بر روی حیوانات صورت گرفت مشخص شد؛ داروهای DAA قادر هستند از جفت عبور کنند و همچنین قادر هستند وارد شیر شوند، اما در مطالعه ی دیگری که در سال ۲۰۱۹ انجام گرفت مشخص شد” این داروها در بارداری و شیردهی بی خطر هستند، هرچند این شواهد وجود دارد که ای داروها در دوران شیردهی بی خطر هستند، اما پزشکان منتظر می مثل که دوران تغذیه با شیر مادر به تمام کردن برسد و بعد درمان دارویی DAA را آغاز می کنند. 

[ad_2]

منبع : بیتوته