[ad_1]

کودک عصبی دارای رفتارهای پرخاشگری است
بسیاری از والدین در مورد کودک عصبی خود شکایت دارند و دیگر نمی دانند چطور با او رفتار کنند. نخستین واکنشی که به رفتار کودک خود می دهند و برای اینکه او را آهسته کنند این است که خواسته او را سریعا اجرا می کنند تا کودک پرخاشگری زیادتری نکند. اما تنها نتیجه ای که طی گذشت زمان دریافت می کنند زیادتر شدن این رفتار کودک است و در آخر والدین و اطرافیان از اینکه رفتار درست چه قادر هست باشد درمانده می شوند. رفتار با این نوع از کودک دارای نکاتی است که در ادامه به تفصیل در مورد آن می پردازیم.
نشانه های یک کودک عصبی چیست؟
اصولا یک کودک بین سنین ۲ تا ۴ سال شاید رفتارهای پرخاشگرانه از خود نشان دهد و خواسته های خود را به گونه ای عصبانی و غیر معمول بیان دارد. در این دوران با همسالان خود دچار اختلاف و دعوا و بعضا برخوردهای فیزیکی می گردد. از خوردن غذا امتناع می نماید و لوازم خود را پرت می نماید و ساعات خواب او به هم ریخته و خواب مناسبی ندارد.
اما نکته ای که می بایست در این بین در نظر داشت این است که این رفتارها می بایست در کودک شما پیوسته باشد تا بیان کرد کودک شما احتمالا عصبی و پرخاشگر است. اگر بعضی وقت ها و خیلی به ندرت چنین رفتارهایی را از خود نشان می دهد کودک شما عصبی نیست؛ اما این نباید علت بر این باشد که با کودک خود برخورد نداشته باشید. بلکه قادر هستید با شیوه های که در اینجا گفته می گردد کودک خود را کنترل نموده تا این سن را به خوبی رد نماید. زیرا اگر رفتارهای عصبی در این سن کنترل شوند در سنین بالاتر کودک شما آهسته تر شده و رفتارهای اجتماعی معقولی را پیش می گیرد.

رفتار با کودک عصبی
آیا شرایط قبل از تولد در داشتن کودک عصبی اثر دارد؟
شاید شما هم این قضیه را شنیده باشید که برای داشتن نسلی خوب می بایست از بیست سال قبل از تولد او برنامه بریزید. این نشان از این قضیه دارد که کودک بسیاری از رفتارهای خود را از دوران بارداری و رفتارهای خود پدر و مادر به ارث می برد. یکی از حساس ترین دوران های زندگی نوزاد، دورانی است که در شکم مادر است و هر اتفاقی که در این دوران برای مادر بیفتد بر جنین اثر می گذارد. استرس مادر در دوران بارداری، مبتلا شدن به بعضی بیماری های ویروسی و عفونی رفتارهای پرخاشگرانه اطرافیان مادر، نداشتن تغذیه مناسب از جمله عواملی است که همگی بر خلق و خوی کودک اثر خواهد گذاشت.

آیا شرایط قبل از تولد در عصبی شدن کودک اثر دارد
اگر به درمان کودک عصبی نپردازیم چه می گردد؟
یکی از باورهای غلطی که در بین والدین در دوران گذشته بود و متاسفانه همچنان در بین خانواده هایی که از دید اجتماعی و به روز بودن در سطح پایینی قرار دارند این است که کودک پرخاشگر آنها هنگامی که بزرگ شود خوبتر می گردد و بعضا با تنبیه های بدنی سعی در آهسته کردن کودک دارند. ولی این رفتار اگر کنترل نشود و به شیوه ای مناسب هدایت نشود در بزرگسالی صدمه های جبران ناپذیری هم برای فرد و هم اجتماع خواهد داشت.

رفتار کودک عصبی
طبق مطالعاتی که انجام شده است، کودکانی که دارای رفتارهای عصبی و پرخاشگرانه بودند و بدون درمان رها شده اند متاسفانه در نوجوانی از دید رفتارهای اجتماعی و برخورد با دیگران دچار اختلال بوده و زیادتر به سمت بزهکاری و کشیدن سیگار و بسیاری رفتارها و کارهای منفی کشیده می شوند. این صدمه ها متاسفانه در دختران زیادتر آشکار می گردد. در ادامه راه کارهایی را برای مقابله با رفتارهای این قبیل کودکان عصبی بیان می داریم.
هر پرخاشگری دلیلی دارد
مهمترین کاری که می بایست در ابتدا انجام دهید این است که زمانی که کودک شما پرخاشگری می نماید و رفتارهای عصبی از خود بروز می دهد چه دلیلی داشته است. اگر بدون اینکه دلیل را جویا شوید و کودک خود را مواخذه نمایید نمی توانید او را آهسته نمایید. شاید علت قانع کننده ای وجود داشته باشد و برای مثال فردی کودک شما را اذیت نموده باشد یا کودک شما از چیزی ترسیده باشد. بر این اساس نخستین حرکت شما این است که کودک خود را در آغوش گرفته و از او توضیح بخواهید. شاید با پرخاشگری از جواب دادن امتناع نماید ولی می بایست با آرامش و صبوری از او بخواهید تا جواب دهد. نباید رفتار کودک پرخاشگر شما بر شما اثر بگذارد زیرا اگر شما هم به پرخاشگری بپردازید نتیجه ای حاصل نخواهد شد.

هر کودک عصبی دلیلی برای پرخاشگری خود دارد
توجه به کودک عصبی
اگر کودک شما زمانی که می خواهید علت را از او جویا شوید همچنان پرخاش می نمود برای مدتی او را رها نمایید و مطمئن شوید علت رفتارهای او برای عدم توجه شما نمی باشد. اگر دیدید که کودک همچنان ادامه داد مجدد به سراغ او بروید و باز تلاش نمایید که او را آهسته نموده و علت را بخواهید و یا قادر هستید برای مثال حواس او را پرت نمایید و یا به یک مکان دیگر ببرید و با در مورد موضوع های مختلف صحبت نمایید. اگر کودک به این شیوه آهسته شد مشخص می گردد که رفتار عصبی کودک شما برای جلب توجه شما است.

یکی از راه های درمان توجه به کودک عصبی است
همچنین شما قادر هستید در بعضی از مواقع به رفتارهای کودک خود در صورتی که پر تکرار باشد توجهی نشان ندهید. زیرا بی توجهی برای کودک پرخاشگر دردآورتر از برخورد شما خواهد بود و به این ترتیب به کودک خود یاد می دهید که اگر به حرف شما توجه نماید و برخوردی مثبت داشته باشید شما هم به او توجه خواهید نمود. البته زمانی که رفتارهای این نوع کودکان منجر به صدمه جسمی او نشود و سلامت او به خطر نیفتد می بایست بی توجهی را گاهی پیش بگیرید. اما زمانی که مساله سلامت او در میان است توجه به کودک داشته باشید و برخورد جدی داشته باشید تا کودک شما متوجه شود زمانی که مساله سلامت او در میان است شما هم جدی خواهید بود و برخورد خواهید نمود.
اجازه دهید کودک شما به گریه خود ادامه دهد
گریه یکی از عکس العمل هایی است که کودک عصبی از خود بروز می دهد. یکی از راه های آهسته کردن کودک عصبی در چنین شرایطی این است که همزمان که می خواهیم او را آهسته کنیم بها و اجازه دهیم که گریه نماید. زیرا گریه سبب ترشح هورمون استرس می گردد و این خود به آهسته شدن و خوبتر شدن حال کودک شما کمک خواهد نمود.

آهسته کردن کودک عصبی
گرسنگی یک عامل عصبی شدن کودک
یکی از نیازهای مادی که ما انسانها داریم تامین نیاز تغذیه ای ما است. کودکان به علت فعالیت جسمی و ذهنی بالایی که دارند در این دوران ساعات گرسنگی آنها با ما فرق دارد. بسیاری از رفتارهای کودک عصبی شاید به علت گرسنگی او باشد و نتواند بیان نماید. بعضا کودکانی وجود دارند که ضعف ناشی از گرسنگی که کمی در ناحیه دل آنها ایجاد می گردد را دل درد تلقی نموده و همان را بهانه قرار می دهند و آغاز به گریه و پرخاشگری می کنند.

روش برخورد با کودکان عصبی
بر این اساس یکی از دلیل هایی که می بایست در مورد رفتار کودک عصبی خود جویا شوید گرسنه بودن او است. البته پرخاشگری برای گرسنگی عاملی است که در همه کودکان وجود دارد و نباید چون فرزند شما زمانی که گرسنه است آغاز به بهانه گیری می نماید و در بقیه موارد آهسته است او را در دسته کودکان عصبی قرار دهید.
کودکان از والدین خود الگو برداری می کنند
طی تحقیقاتی که صورت گرفته است، یادگیری کودک از قبل از تولد آغاز و شده و پس از تولد به اوج خود می رسد و محیطی که کودک در آن قرار دارد بالاترین اثر را دارد. نخستین افرادی که کودک با آنها مواجه می گردد، پدر و مادر می باشند. رفتارهای خشن و تنبیه و فریادهایی که بر سر کودک توسط پدر و مادر زده می گردد خود عاملی برای پرخاشگری کودک است. از طرفی شاید والدین با کودک رفتاری آهسته داشته باشند ولی خود والدین با یکدیگر خیلی پرخاشگری می کنند. این رفتار والدین بر روی کودکان اثر گذاشته و این رفتارها به عنوان آموزه ای از سوی والدین خود دریافت می کنند. در چنین شرایطی علاوه بر مواردی که در بالا گفته شد و در ادامه بیان می گردد، والدین در صورت بروز اختلاف خوبتر است در مکانی که کودک صدا و رفتار آنها را نبیند بروند.

الگو برداری کودک عصبی از والدین
اگر ناسازگاری کودک بیش از اندازه باشد چه عوارضی دارد؟
بعضی از رفتارهای عصبی و پرخاشگری کودک طبیعی است و بعضی عاملی دارد که می بایست کشف شود و رفع شود. اما بعضی وقت ها این رفتارهای پرخاشگرانه کودک عصبی به شدت زیاد و غیر قابل کنترل است. بر پایه تحقیقاتی که انجام شده است، رفتارهای شدید عصبی کودک قادر هست مرتبط با بیماری های روانی و خود مخرب باشد.

روانشناسی کودکان عصبی
برای درمان کودک عصبی چه موقع می بایست به پزشک مراجعه نمود؟
همانطور که گفته شد کودک عصبی را میتوان با شیوه های ساده ای کنترل نمود و به آرامش رساند. اما گاهی رفتارهایی از کودک بروز می نماید که سبب نگرانی شده و نیاز به مراجعه به پزشک احساس می گردد. زمانی که کودک شما به شدت رفتارهای عصبی از خود نشان می دهد. پرخاشگری های او همراه با صدمه به خود مثل گاز گرفتن و کوبیدن سرخود به دیوار باشد. زمان پرخاشگری تا آهسته شدن او بیش از ۱۰ دقیقه زمان ببرد و همچنان ادامه دهد. تعداد دفعات کج خلقی او در روز زیاد باشد. این مواردی است که می بایست بدون درنگ حتما به پزشک مراجعه نمایید تا سریعا کودک شما تحت درمان و مواظبت پزشک قرار گیرد.

روش های درمانی کودک عصبی
خودتان را قوی نمایید
داشتن یک کودک پرخاشگر به شدت از شما انرژی می گیرد و اینکه شما هم عصبی و غمگین و کج خلق شوید خیلی وجود دارد. چون مادرها زیادتر با کودکان در تعامل هستند و ساعات بسیاری را با آنها سپری می کنند مسلما زیادتر از همه درگیر این قبیل رفتارها خواهند بود. تکلیف پدر کودک این است که همیشه همراه مادر بوده و او را تا پایان درمان کودک همراهی نماید و شرایط آرامش را برای او فراهم آورد.

برای درمان کودک عصبی والدین می بایست خود نیز قوی باشند
شما قادر هستید برای تسکین خود در منزل تمرینات مربوط به تنفس عمیق را انجام دهید و یا تمرینات یوگا داشته باشید. خواندن کتاب، گوش دادن به موسیقی، شرکت در کلاس های ورزشی، خوردن خوراکی هایی که به شما آرامش می دهد از مواردی است که سبب تقویت شما شده و این راه را خوبتر طی خواهدی نمود.
[ad_2]
منبع : بیتوته

























آخرین دیدگاهها