[ad_1]
خواباندن کودک در اتاق خودش، سبب تفویت اعتماد به نفس کودک می گردد
مساله جدا کردن اتاق خواب کودکان هنوز هم بحثی است که بین روانشناسان و پزشکان مورد اختلاف است بعضی روانشناسان معتقدند پیش از شکل گیری ترس های خیالی کودک بایستی اینکار صورت گیرد و بعضی خوبترین زمان جدا کردن اتاق خواب کودک را بین، ۱۲ تا ۱۸ ماهگی می دانند زیرا در این سنین کودک، هنوز به والدین وابسته نشده و مهمتر اینکه، ترس از تاریکی برایش مفهومی ندارد.
بعضی دیگر پیشنهاد می دهند که کودک تا دو سالگی در اتاق پدر و مادر و در تختی جداگانه خوابانده شود هیچ ایرادی ندارد و حتی می گویند برای کودکانی که مادر شاغل دارند این مساله قادر هست تا سه سالگی ادامه داشته باشد.
اثر جدا کردن اتاق خواب کودک
جدا کردن اتاق خواب کودکان در سنین تا چهار سالگی دو اثر مهم را بر روی کودک خواهد گذاشت:
اثر اول: اعتماد کودک به والدین محکمتر می گردد. به اینصورت که پدر و مادر حتی در زمانی که کنار کودک نیستند اما همیشه در دسترس هستند و امنیت مناسبی را برای او برقرار می کنند و به خواسته هایش ارزش خواهند داد.
اثر دوم: تفویت حس استقلال و اعتماد به نفس در کودک: با این روش کودک احساس می نماید فضای شخصی و مخصوص به خود را دارد. و قادر هست خود مستقلا در اتاق خود بخوابد.
جدا کردن اتاق خواب کودک پیش از شش ماهگی ممنوع است
اتاق خواب کودک را قبل از شش ماهگی جدا ننماییدزیرا کودک سن زیر ۶ ماهگی. احتیاج پیوسته به تغذیه از شیر مادر حتی در طول شب دارد و بدین وسیله، احساس امنیت می نماید و همچنین صدمه پذیر بودن نوزاد در ماه های ابتدایی بعد از تولد، خوبترین علت برای بودن او در کنار پدر و مادر است.
بعد از شش ماهگی خوبتر است جدا کردن تخت کودک از تختخواب پدر و مادر صورت گیرد و تختخواب کودک با فاصله ای مناسب نسبت به تختخواب پدرو مادر قرار گیرد.
جدا خوابیدن کودکان، به تولد اجتماعی کودک کمک شایانی می نماید و اگر این اتفاق در زمان مناسب نیفتد سبب ایجاد وابستگی بیمارگونه ای به کودک می گردد.
جدا کردن اتاق خواب برای کودکان بالای ۳ سال
خوبتر است برای جدا کردن اتاق خواب کودک سه ساله تان صبوری بخرج دهید و با صحبت کردن و توضیح دادن شرایط، او را قانع نمایید در اتاق خواب خودش بخوابد. چنانچه نصف شب به اتاق شما آمد دوباره او را به اتاق خواب خودش برده و کنار تخت او بنشینید تا بخوابد. اگر این کار را هر شب چند بار انجام داد، هر بار با تاخیر به اتاقش بروید.
در کنار این قانون که اتاق کودک می بایست جدا باشد، قادر هستید هفته ای یکبار به او اجازه دهید به اتاق خواب شما بیاید.
کودک را برای خوابیدن در اتاقش تشویق نمایید و با هر بار خوابیدن به او جایزه دهید
جدا کردن اتاق خواب برای کودکان بالای ۵ سال
این کار بایستی بتدریج صورت گیرد ابتدا فاصله او را از تخت خودتان زیادتر کنید و سپس او را به اتاقش منتقل نمایید.
کودک را برای اینکار تشویق نمایید و با هر بار خوابیدن در اتاقش به او جایزه بدهید. در مقابل اصرار کودکان به خوابیدن در اتاق خودتان بایستی مقاومت نموده و سعی نمایید با سرگرمیهای مختلف او را به اتاقش ببرید.
اگر قانونی وضع می گردد می بایست در خانه اجرا شود اما پیش از هر چیز دقت نمایید که این قانون چه اثر روانی روی کودک دارد. در بعضی خانواده ها سابقه مشکلات روانی وجود دارد و بر این اساس احتمال بروز این مشکل درکودک هم هست و با جدا کردن او این حالت در او تشدید می گردد
مواردی که بایستی برای جدا کردن اتاق خواب کودکتان در نظر داشته باشید:
* مادر از لحاظ روحی می بایست آماده باشد. نخستین چیزی که برای جدا کردن اتاق کودک نیاز است، همراهی والدین بخصوص مادر است. آرامش داشتن مادر در این زمینه بدون شک به حل هرچه سریعتر این مشکل کمک خواهد نمود.
* شرایط روحی کودک خود را در نظر بگیرید. جدا کردن اتاق خواب برای کودکانی که دچار اضطراب جدایی شدید می باشند خوبتر است تحت نظات یک مشاور صورت گیرد و کودک ازبرای این مساله تحت فشار قرار نگیرد. بعضی والدین تصور می کنند اضطراب جدایی با جدا کردن اتاق خواب کودک شاید بهبود یابد درصورتیکه در زیادتر موارد اینکار سبب تشدید اضطراب جدایی در کودکان میگردد.
* موقع خواباندن کودک به هیچ وجه مو یا دست خود را در اختیار کودک نگذارید و اجازه دهید راه اینکه خودشان به خواب فرو روند را بیاموزند.
* موقع خوابیدن کودک در اتاق خواب بهیچ وجه کنارش یا در تختخوابش دراز نکشید، بلکه کنار تختش بنشینید و با قصه گویی و هر کاری که فکر می نمایید علاقه دارد، به او کمک نمایید تا بخوابد.
* بعضی والدین می گویند با کودک ۵-۶ ساله خود در یک اتاق می خوابند وبا این قضیه مشکلی ندارند اما اتفاقا این یک اشکال بزرگ است که می بایست بررسی شود.
منبع: koodakonline.com
[ad_2]
منبع : بیتوته
آخرین دیدگاهها