دلیل ترس یا غریبی کردن در کودکان چیست و چطور این مشکل را رفع کنیم؟

[ad_1]

احساس غریبی کردن در ماه های ۶ تا ۱۲ در کودکان زیادتر مشاهده می گردد

احساس غریبی کردن در کودک

برای چه کودکان احساس غریبی می کنند؟

احساس غریبی کودکان یکی از مراحل رشد برای فرزندتان به حساب می آید. شاید تجربه نموده باشید که کودکان تا قبل از سه ماهگی با دیدن شما خوشحال می شوند و عکس العمل خوبی از خود نشان می دهند و خیلی اجتماعی برخورد می نماید اما پس از سه ماهگی به صورت ناگهانی رفتارشان تغییر می نماید و با دیدن اشخاص مختلف و غریبه ها بی قراری می نماید و یا حتی گریه می کنند.

شاید برای شما این تغییر رفتار کمی عجیب باشد اما می بایست بدانید کودکان بعد از سه ماه تازه متوجه تفاوت بین انسان ، حیوان و اشیا می شوند و تفاوت های آن ها را حس می کنند و در هشت ماهگی وجود مستقل شان را از مادر خود متوجه می شوند و چهره های آشنا را از غریبه ها تشخیص می دهند. و به همین علت زمانی که با اشخاص غریبه مواجه می شوند که آنها را نمی شناسند به شدت از خود عکس العمل نشان می دهند و به این صورت از خودشان در برابر آن ها محافظت می کنند.

این مرحله از رشد کودک را اضطراب هشت ماهگی می نامند و طبق تحقیقات انجام شده محققان متوجه شده اند که کودکان حساس تر یعنی کودکانی که در طول چند ماه اول پس از تولدشان رابطه نزدیکی با مادرشان داشته اند به طور مثال تمام زمان در آغوش مادر بوده اند یا حتی شب ها در کنار آن ها می خوابیده‌ اند در هشت ماهگی هورمون استرس (کورتیزول) زیادتری ترشح می کنند و این مسئله سبب می گردد که این دسته از کودکان در موقع مواجه شدن با غریبه ها و یا حتی آشنا هایی که به ندرت آن ها را می بینند مثل اقوام؛ عکس العمل زیادتری نشان دهند و گریه کنند.

البته عکس العمل هر کودک در این دوره سنی متفاوت است و همه کودکان رفتار یکسانی از خود نشان نمی دهند؛ بعضی کودکان آهسته تر هستند و شاید با دیدن غریبه ها تنها در گوشه ای بنشینند و یا از آن مکان دور شوند و خود را پنهان کنند.

این دوره از دوره های ضروری برای رشد کودکان است و مرحله‌ ای گذراست و نشان از خجالتی بودن؛ ترسو بودن و یا غیر اجتماعی بودن کودک شما نیست و به مرور زمان این عکس العمل ها کمتر می شوند.

احساس غریبی کودکان یکی از مراحل رشد برای فرزندتان به حساب می آید

علائم نشان دهنده ترس کودک از غریبه ها

اگرچه علائمی که یک کودک موقع رو به رو شدن با اشخاص غریبه از خود نشان می دهد با دیگر کودکان متفاوت است اما تحقیقات بسیاری در سراسر دنیا برای پی بردن به این علائم صورت گرفته است. بر پایه یکی از تحقیقاتی که دانشگاه پیتسبورگ در خصوص این موضوع انجام داده است به طور کلی این علائم را به عنوان علائم ترس کودک از غریبه‌ها معرفی نموده است.

این نشانه ها عبارتند از:

• ساکت شدن ناگهانی کودک یا خیره شدن او همراه با ترس به فرد غریبه؛ موقع مواجه شدن با آن فرد.

• بعضی کودکان پس از دیدن یک فرد غریبه عکس العمل هایی مثل گریه کردن و یا نق زدن را افزایش می‌دهند که نشان از نا رضایتی و احساسات اوست.

• در بعضی از کودکان امکان دارد که پدر یا مادر خود را محکم بغل کنند و بخواهند خود را در آغوش والدینشان پنهان کنند و یا همچنین در صورت راه رفتن پدر یا مادرشان را میان فرد غریبه و خود قرار دهند و با ایجاد این مانع از فرد غریبه دور بمانند.

علائم غریبی کردن کودکان باهم متفاوت است

برای پیشگیری از غریبی کردن کودک چه کارهایی می بایست انجام دهیم؟

این مسئله که کودک شما قبل از دیدار با اشخاص ناآشنا و غریبه بتواند آماده شود تا حد بسیاری استرس و اضطراب را کم شدن می‌دهد. برای این کار کافی است قبل از اینکه به مهمانی بروید یا مهمانی به منزل تان بیاید با کودک خود راجع به آن شخص صحبت نمایید و از او نشانه‌ هایی به فرزند تان بدهید برای مثال بگویید: قراره بریم خونه دوستم همون خانومی که خیلی مهربونه و دفعه قبل اومد خونمون برات عروسک آورد.یادت میاد؟ و …

قادر هستید این جمله ها را چند بار تکرار نمایید تا کودکتان آن را برای بسپارد و زیادتر کنجکاو شود تا با فرد مورد نظر آشنا شود یا به طور مثال زمانی که مهمان ها وارد خانه شما می شوند با کودکتان به استقبال آن ها بروید تا با افرادی که برای دیدن او آمده اند آشنا شود.

سپس فرصت دهید تا کودکتان هر طور که مایل است رفتار نماید و او را به اجبار به دست مهمان ها ندهید. شاید در ابتدا بترسد و غریبی نماید اما در ادامه برای حس کنجکاوی و برای تأیید صحبت های شما از آن اشخاص؛ به مهمان ها نگاه می نماید تا متوجه شباهت آن ها و توضیحات شما شود و بعد از آن خیلی زود با مهمانان آشنا می گردد و صمیمیت خود را نشان می دهد.

این مسئله نیاز به صبر و حوصله شما دارد زیرا هرچه کودک در فشار کمتری از سوی شما قرار بگیرد نگرانی و ترس را زودتر کنار می گذارد.

همچنین اشخاص می‌توانند در هر بار ملاقات با فرزندتان رفتارهای تکراری از خود نشان دهند تا کودک به وسیله آن رفتارها اشخاص را نیز برای بیاورند و آن ها را سریعتر بشناسند به این منظور اشخاص قادر هستند به شیوه خاصی با کودک شما سلام کنند.

حتی شاید کودک؛ شما را با بازی هایی که با او انجام داده‌اید به یاد بیاورد. به طور مثال اگر شما دست زدن را به کودک آموزش دهید و دفعه بعد با دیدن کودک این عمل را انجام دهید کودک با شتاب زیادتری شما را به یاد می آورد.

یکی دیگر از روش هایی که قادر هستید ترس کودک خود را مهار نمایید این است که موقع احوال پرسی با دوست یا فامیلتان که برای کودکتان فرد جدید و نا آشنا محسوب می گردد با او دست بدهید او را در آغوش بگیرید و ببوسید و یا هر نوع رفتاری که صمیمیت و اعتماد را به کودک شما القا نماید تا کودک متوجه شود که والدینش این اشخاص را می شناسند و او را پذیرفته اند این روش سبب می گردد تا فرزندتان شخص را زود تر و آسان تر بپذیرد.

در محیط‌های بیرون از خانه مثلاً در خیابان؛ مترو؛ سوپر مارکت و یا هر جای دیگری که غریبه ها حضور دارند شاید کودک دچار ترس و اضطراب شود در این زمان شما می بایست کودک را در آغوش گرفته و آهسته نمایید تا نسبت به دیگران احساس آرامش نماید.

و همچنین اگر شما مادر و کودکی را در جایی مشاهده کردید سعی نمایید که باعث آزار آن کودک نشوید به این منظور نباید سعی نمایید که او را در آغوش بگیرید و یا از او بخواهید تا شما را ببوسد. اما اگر شما این کار را انجام ندهید کودک زیادتر دچار استرس می گردد و بی تابی می نماید.

تحت هیچ شرایطی کودکتان را مجبور ننماییدکه به قله کسی برود که نسبت به او او احساس غریبی و ترس می نماید و او را مجبور به بوسیدن کسی ننماییدحتی اگر این اشخاص دوست یا فامیل نزدیک تان باشد زیرا هر کس امکان دارد آزمون ترس را در کودک شما افزایش دهد حتی نزدیک ترین اقوام. همچنین از آنها خواهش نمایید که برای ارتباط با کودک تان عجله نکند و مرحله به مرحله به او نزدیک شوند و این اجازه را به فرزندتان بدهند تا بتواند با آن‌ ها آشنا شود و ارتباط برقرار نماید.

شما قادر هستید کودکتان را از سنین پایین تر به طور مرتب با اشخاص غریبه رو در رو و آشنا نمایید تا از لحاظ اجتماعی ظرفیت زیادتری پیدا نماید البته می بایست بیرون از خانه ارتباط او با دیگران و تعامل با آن ها را کنترل و مدیریت نمایید و فقط زمانی به کودک اجازه دهید با اشخاص جدید بازی کنند که شما حضور داشته باشید و برای این کار رضایت و احساس امنیت داشته باشید.

درمان نشدن ترس کودک از غریبه ها در بزرگسالی باعث اضطراب اجتماعی می گردد

غریبی کردن در کودکان زیادتر از دو سال

به طور معمول احساس ترس از اشخاص غریبه به زمان دو سال طول می کشد تا از بین برود اما اگر پس از این زمان نیز ترس آن ها ادامه پیدا نمود می بایست از روش‌های دیگری برای ایجاد استقلال در کودکتان کمک بگیرید. هرچقدر که کودک شما مستقل تر باشد در موقع روبرو شدن با غریبه ها اعتماد به نفس کافی و زیادتری دارد.

برای این که بتوانید استقلال کودک را افزایش دهید می بایست اجازه دهید تا کودک بعضی از کارها را خودش و به تنهایی انجام دهد به طور مثال برای درست کردن غذا به او اعتماد نمایید و بگذارید تا به تنهایی این کار را انجام دهد همچنین او را با اسباب بازی هایش تنها بگذارید تا بتواند سرگرم شدن با اسباب بازی ها را بدون احتیاج به دیگران بیاموزد.

اجازه دهید تا فرزندتان با اشخاص جدید آشنا شود و برای خود تجربه هایی کسب نماید ترس شما از اینکه کودکتان را با اشخاص غریبه آشنا نمایید کمکی به استقلال او و درمان ترس او از اشخاص غریبه نمی‌نماید. شما با مرور زمان متوجه میشوید که قرار نیست اتفاق بدی برای فرزندتان پیش بیاید.

اشتباهی که بیشتر پدر و مادرها مرتکب می شوند خوابیدن در کنار کودک است. والدین می بایست از سنین پایین به فرزند خود کمک نماید تا به طور مستقل و در اتاق خود تنها بخوابند و کم کم و مرحله به مرحله با این موضوع کنار بیایند.

احساس ترس از اشخاص غریبه به زمان دو سال طول می کشد

ترس از غریبه ها امری طبیعی است که معمولاً از سه ماهگی کودکان آغاز می گردد در واقع این عکس العمل کودک برای مواظبت و محافظت از خود در برابر دیگران است که بیشتر پس از یک سالگی زمانی که کودک با چهره های جدید و زیادتر آشنا می گردد کمتر می گردد و این احساس کم شدن می یابد.

شما می بایست به عنوان والدین با دانش نسبت به ترس کودک رفتار نمایید و اگر راه و روش های آن را بدانید قبل از تولد دو سالگی فرزندتان احساس غریبی او از بین خواهد رفت. مهمترین چیز فرصت دادن به کودک و کم کردن انتظارت اطرافیان و دیگران نسبت به کودک شما است و قادر هست به شما و فرزندتان کمک نماید تا با رضایت و تجربه زیادتری این مرحله را پشت سر بگذارید.

اجازه دهید فرزندتان به اشخاص جدید آشنا شود

اما اگر در این مرحله از زندگی کودکتان شکست بخورید و نتوانید ترس کودک از غریبه‌ها را در زمان خود درمان نمایید شاید در بزرگسالی به نوعی ترس شدیدتر به نام اختلال اضطراب اجتماعی تبدیل شود برای همین اگر فکر می نمایید ترس کودک شما نسبت به دیگر کودکان و از حد طبیعی زیادتر است و غیر منطقی به نظر می‌رسد و یا شما دانش کافی برای مواجه شدن با آن را ندارید خوبتر است با یک روانشناس کودک در این زمینه صحبت نمایید و از او مشاوره بخواهید همچنین اگر این غریبی کردن ها پس از دو سالگی نیز ادامه داشت توصیه می گردد تا به روانشناس کودک مراجعه نمایید.

[ad_2]

منبع : بیتوته