دردی که درمان ندارد؟!

[ad_1]

حسادت در کودکان

حسادت، یک عکس العمل هیجانی است‎

 

حسادت یعنی آرزو کردن زوال نعمت از کسی که آن را به دست آورده است، یعنی دوست داشتن گرفته شدن نعمت ها و پیشرفت های دیگران و رسیدن آنها به خود.

حسادت، یک عکس العمل هیجانی است و که از دوران کودکی در تمام اشخاص دیده می گردد. همین که یک کودک ۳ ساله از دادن وسایلش به دیگران امتناع می نماید و می خواهد همه چیز برای خودش باشد، حس حسادت ایجاد شده است. این عکس العمل در کودکان کاملا طبیعی است ولی اگر در اشخاص بزرگسال دیده شود شاید مشکلات بسیاری را در فرد ایجاد نماید. در دوران کودکی، این عکس العمل نا آگاهانه است ولی در بزرگسالی کاملا آگاهانه ایجاد می گردد.

حسادت کاملا آموختنی است و اگر در فردی دیده شود، قطعا ریشه در نوع تربیت والدینش دارد. همین که والدین به طور پیوسته کودکشان را با دیگران مقایسه می کنند در واقع به او این مساله را می فهمانند که همه خوبی می بایست برای تو باشد و این امر به مرور زمان در فرد تثبیت می گردد.

حسادت یعنی آرزو کردن زوال نعمت از کسی که آن را به دست آورده است، یعنی دوست داشتن گرفته شدن نعمت ها و پیشرفت های دیگران و رسیدن آنها به خود. شخصی که حسود است، از وجود هر گونه شادی، موفقیت و پیشرفت درحوزه های مختلف زندگی دیگران اعم از شغلی، تحصیلی، ازدواج، فرزنددار شدن و …، احساس نارضایتی می کنند.

می بایست توجه داشته باشیم که حسادت را با حسرت و غبطه اشتباه نگیریم. حسادت، احساس و عکس العمل منفی است به معنای آرزوی از دست داد نعمت های دیگران است، ولی غبطه به معنای احساس و عکس العمل مثبت است به معنای آرزوی داشتن نعمت های دیگران بدون اینکه آنها آن نعمت ها را از دست بدهند.

علل ایجاد این سونامی

 

مقایسه شدن کودکان به طور پیوسته با همسالانشان توسط والدین: هنگامی که یک کودک توسط والدینش با کودکان دیگر مقایسه می گردد، این حس در او ایجاد می گردد که می بایست تمام نعمت ها و پیشرفت های زندگی برای من باشد و دیگران نباید آنها را داشته باشند. پس یک عامل مهم در ایجاد حس حسادت، مقایسه شدن کودکانمان به طور پیوسته با کودکان دیگر است.

حسادت والدین: عامل دیگری که به ایجاد حس حسادت در کودکان کمک می نماید، نوع رفتار والدینشان است. کودکان مشاهده گران قوی هستند و به آسانی قادر هستند از رفتارهای افرادی که با آنها ارتباط بسیاری دارند، الگو برداری کنند. پس اگر والدینی مدام عکس العمل حسادت را به دیگران نشان می دهند، قادر هستند به ایجاد این حس در کودکشان کمک کنند.

عدم خودآگاهی: افرادی که هیچ شناختی از ویژگی های شخصیتی و رفتاری و اخلاقی خود ندارند و نقاط قوت خود را نمی شناسند،زیادتر عکس العمل حسادت را در برابر دیگران نشان می دهند.

عدم اعتماد به نفس: افرادی که اعتماد به نفس کافی ندارند و در واقع به خودشناسی نرسیده اند قادر هستند این عکس العمل منفی را از خود نشان بدهند.

 

 

هنگامی حسادت همراه ما است

اثرهای هیجانی: اگر فردی مبتلا به نشان دادن عکس العمل حسادت باشد، شاید هیجانات منفی بسیاری را از خود نشان بدهد. مثل خشم، اضطراب و حتی افسردگی. اگر فرد مدام به این فکر نماید که برای چه دیگران به پیشرفت های پی در پی می رسند و یا برای چه دیگران همیشه شاد هستند؟ و خودش به این مسایل نرسیده باشد، شاید که خشمگین شود، اضطراب را تجربه نماید و یا حتی افسردگی را نشان دهد.

اثرهای اجتماعی: افرادی که عکس العمل حسادت را نشان می دهند در ارتباطات بین فردی آنها تعارض و فاصله های بسیاری دیده می گردد. این اشخاص معمولا در برقراری ارتباط با دیگران دچار ناتوانی هستند.

درمانگاه حسادت
حسادت، احساس و عکس العمل منفی است به معنای آرزوی از دست داد نعمت های دیگران است ولی غبطه به معنای احساس و عکس العمل مثبت است

۱- رسیدن به خودآگاهی و شناخت نقاط ضعف و قوت: یکی از مهمترین راهکارهای درمان حسادت این است که اشخاص به خودشناسی برسند. به این معنا که می بایست به شناخت ویژگی های مثبت و منفی شخصیتی و رفتاریشان برسند و سعی کنند که ویژگی های مثبت شان را زیادتر ارزش بدهند و سعی کنند ویژگی های منفی شان را بر طرف نمایند. هنگامی اشخاص بتوانند نقاط قوتشان را ببینند از اعتماد به نفس زیادتری برخوردار می شوند. همین امر منجر می گردد که کمتر عکس العمل حسادت را نشان بدهند.

۲- توجه به ضررهایی که حسادت ایجاد می نماید: پیشنهاد می گردد کسانی که مبتلا به این حس منفی هستند زیادتر به اثرهای منفی این عکس العمل توجه کنند. هنگامی اثرهای زیان آور این هیجان نامطلوب بر روی زندگیمان را بشناسیم سعی می نماییم از این حالت زیادتر فاصله بگیریم.

۳- توجه به منحصر به فرد بودن انسان ها: در طول زندگی، هر فردی رفتارهای متفاوتی از دیگران را نشان می دهد. همه انسان ها منحصر به فرد هستند و اگر اشخاص به این مساله توجه داشته باشند، دیگر به موفقیت های دیگران حسادت نمی کنند. اشخاص قطعا می بایست به این درک برسند که مثل هیچکس نیستند و نمی توانند باشند.

۴- ارزش قایل شدن برای نعمت های زندگی: خوبتر است اشخاص همیشه به نعمت های زندگیشان فکر کنند و آنها را در ذهنشان پر رنگ کنند. برای این کار خوبتر است هر ماه یک بار یک فهرست از این نعمت ها را آماده کردن نمایید و آن را همراه خود داشته باشید تا هر زمان که حس حسادت در شما شکل گرفت بتوانید به داشته ها و پیشرفت های زندگی خودتان فکر نمایید و این حس را در وجودتان کمرنگ تر نمایید.

۵- پذیرفتن این که کمال مطلق در زندگی وجود ندارد: اگر اشخاص به این نتیجه برسند که هیچ کسی نمی تواند در زندگی کامل باشد و هر فردی شاید دارایی هایی را داشته باشد که دیگران آنها را ندارند، اینگونه نیز قادر هستند به کم رنگ تر کردن این حس در خود کمک کنند.

منبع:تبیان

 

[ad_2]

منبع : بیتوته

بیشتر بخوانید :

آخرین دیدگاه‌ها