[ad_1]
خوبترین راه برای از بین بردن استرس کودکان، پیدا کردن منبع استرس اوست
متخصص اعصاب و روان، با اشاره به تکنیک‌هایی برای مدیریت استرس کودک می‌گوید: خوبترین راه برای از بین بردن استرس کودکان، توجه به علایم استرس و صبوری و دوستی با کودک برای پیدا کردن منبع استرس اوست.
خدایی می‌گوید: استرس در فارسی به هرگونه عامل یا فشار روان شناختی اطلاق می‌شود که از بیرون یا درون بر بدن انسان وارد می‌شود و متابولیسم‌های روانشناختی او را تغییر می‌دهد. او ادامه می‌دهد: در دسته‌بندی استرس‌ها می‌توان آنها را به ۳ دسته «خوب»، «خنثی» و «بد» تقسیم بندی نمود؛ استرس‌های خوب شامل خبرهای خوب، تغییر مقطع تحصیلی، جابه‌جایی و نقل مکان به خانه جدید برای کودک است.
استرس‌های خنثی اما اخباری چون اخبار زلزله، قتل و … هستند که تأثیر مستقیمی روی کودک و خانواده‌اش ندارد. ولی استرس‌های بد مثل فوت، جدایی والدین، تنبیه‌های بدنی و آزار جنسی استرس‌هایی با شدت زیادتر و تاثیرات پایدارتری در کودکان است.خدایی اضافه می‌نماید:
استرس‌ها از دید شدت تأثیرشان به ۳ دسته حاد یا ناگهانی، مزمن و استرس‌های طول زندگی تقسیم می‌شود. و در خصوص علایم استرس در کودکان معتقد است: به علت نبودِ مکانیزم‌های تطابقی در کودکان، این علایم با بزرگسالان متفاوت است. مکانیزم‌های تطابقی در بروز استرس به بزرگسالان کمک می‌نماید با بیان کردن موضوع، از شدت آن بکاهند.
این روانپزشک می‌گوید: زمانی که استرس سیستم دفاعی روانی کودک را به هم بریزد، معمولا خود را به صورت علایم جسمانی و بعضی وقت ها علایم روانشناختی نشان می‌دهد: تنگی نفس، تیر کشیدن قفسه سینه، دل درد و تپش قلب از جمله علایم جسمانی، گوشه‌گیری، گیجی، بی‌تمرکزی، بی‌علاقگی به بازی یا صحبت کردن با دیگران و افت تحصیلی از علایم روانشناختیِ ناشی از استرس در کودکان است.
افت تحصیلی از علایم روانشناختیِ ناشی از استرس در کودکان است
خدایی همچنین به چگونگی مدیریت استرس کودکان می‌پردازد و می‌گوید: بسیاری از والدین در موقع مواجهه با علایم استرس و اضطراب در کودک‌شان، آغاز به سوال پرسیدن از او می‌کنند و با حالت تحکم و بازپرسی از کودک می‌خواهند که علت استرس و تنش‌های روانی خود را بیان نماید؛ اما غافلند از اینکه کودکان نمی‌توانند احساسات خود را به خوبی بیان کنند. به گفته خدایی، نخستین گام برای مدیریت استرس کودک، صحبت کردن با او به زبان خودش، یعنی زبان کودکی است. او می‌گوید: والدین می بایست سعی کنند از روش‌های کودکانه به دنیای فرزندان‌شان راه پیدا کنند، او را بشناسند و به تدریج با او دوست شوند.
ایشان تأکید می‌نماید: زمان زیادتری را به کودکان خود اختصاص دهند و هیچ‌گاه برای پیدا کردن علت استرس او عجله نکنند. صبور باشند، و این را بدانند که ۹۰ درصد مشکلات با بیان استرس برطرف می‌شوند.
خدایی می‌گوید: به جای پرسیدن سوالات مستقیم، به شکل غیرمستقیم، برای مثال استفاده از اسباب بازی، بازی‌های فکری، جدول یا قصه‌پردازی از کودک بخواهید در خصوص مشکلش با شما صحبت نماید. به کودک خود توهین نکنید. اصطلاحات مثبتی که بار تحقیر دارند مثل «تو دیگه بزرگ شدی، مرد خونه شدی… این چه رفتاری‌ست که داری؟» را به کار نبرید و سعی ننماییدکودک خود را واردار به تغییر در رفتارش نمایید. به شکل بازپرسی و با نیت کشف استرس نباید با کودک برخورد نمود.
خدایی با اشاره به اینکه بسیاری از کودکان در جمع‌های خانوادگی، موقع غذا خوردن یا تفریح کردن و تماشای تلویزیون حرف‌‌های خود را بیان می‌کنند، می‌گوید: تا حد ممکن از جر و بحث‌های خانوادگی، بزرگ‌نمایی مشکلات و بازگویی اخبار حوادث در خانه خودداری نمایید. محیط خانه برای کودک می بایست شاد باشد. سعی نمایید برای کودک حدود اختصاصی مشخصی مثل میز یا کمد اختصاصی در نظر بگیرید تا بتواند در این فضا تنها باشد و کمی با خودش خلوت نماید.
خدایی می‌گوید: بسیاری از کودکان مضطرب، به مرورِ زمان، وسواسی می‌شوند، مثلا شرایط را مدام چک می‌کنند، سوالات تکراری می‌پرسند و رفتارهای تکراری از خود نشان می‌دهند که نشان از رفتار وسواسی ناشی از منشی اضطرابی است.
منبع:ninisite.com
[ad_2]
منبع : بیتوته
آخرین دیدگاه‌ها