[ad_1]
«نوجوانی» یکی از بحرانی ترین دوره های زندگی انسان هاست
«نوجوانی» یکی از بحرانی ترین دوره های زندگی انسان هاست. هویت یابی در این سنین آغاز می گردد و تا زمان ها ادامه دارد. از یک سو نوجوان تکلیف خودش را با خودش نمی داند و هر روز یک برنامه جدید برای آینده اش دارد، از سوی دیگر تغییرات هورمونی و فرآیندهای رشد باعث می گردد که دچار مشکلاتی با خانواده اش، دوستان و جامعه شود.
احتمالا خانواده ها هم متوجه این بحران هستند. بعضی ها به خوبی از پس مدیریت دوره نوجوانی برمی آیند. بعضی اما اوضاع را خراب تر می کنند، ارتباط شان را با فرزندشان از دست می دهند و در آخر اثر عمیقی روی آینده اجتماعی – ارتباطی – شغلی فرزندشان می گذارند.
شاید یکی از چالش برانگیزترین اتفاق ها برای خانواده ها در این دوره، برقراری ارتباط عاطفی با جنس مخالف است. آنها نمی دانند که با این موقعیت چطور روبرو شوند و عموما کار را خراب تر می کنند. این نوشته، راه های چگونگی رویارویی با این موقعیت است.
آیا برقراری ارتباط در این سنین درست است؟
احتمالا در دسترس ترین جواب خانواده ها به این سوال این است که جلوی این حرکت را بگیرند. بعضی از خانواده ها این اتفاق را خط قرمز خانوادگی خود می دانند و با نوجوانی که ارتباط برقرار نموده، بدترین عکس العمل ها را نشان می دهند.
درمانگاه های مشاوره و روانشناختی با دختران و پسران و نوجوانان مضطرب و نگرانی که به دلیل برقراری ارتباط سرکوب شده، اعتماد به نفس و آرامش خود را از دست داده اند، غریبه نیستند.
واقعیت این است که از لحاظ روانی و فیزیولوژیکی، خیلی عجیب نیست که در این سنین، نوجوانان تمایل به برقراری ارتباط عاطفی داشته باشند. یعنی پس از آغاز بلوغ و ترشح هورمون های جنسی در دختر و پسر، تمایلات دگرجنس خواهانه هم در آنها شکل می گیرد. نوعی نیاز به برقراری ارتباط عاطفی و هیجانی و نیز ارتباط جسمی.
این یک فرآیند طبیعی است و تا قرن های متمادی انسان ها هنگامی به سن بلاوغ می رسیدند اقدام به برقراری ارتباط برای تشکیل زندگی مشترک می نموده اند؛ بر این اساس اینکه نوجوانی تمایل به برقراری ارتباط داشته باشد یا عاشق شود یا در ذهنش به این موارد فکر نماید، اصلا چیز عجیبی نیست. خیال تان را راحت کنم، به سلامت روان نوجوانی که به اینجور چیزها فکر نمی نماید، می بایست شک نمایید!
چه واکنشی نشان دهیم؟
هنگامی از رابطه نوجوان تان با جنس مخالف آگاه شدید، این کارها را انجام دهید:
۱) ارتباط خودتان را با فرزندتان حفظ نمایید
این اصل، مهمترین اصل تربیت فرزندان است. والدین می بایست به گونه ای با نوجوان تعامل کنند که خانواده مهمترین منبع ارتباطی برای او باشد. در واقع خانواده ای در تربیت فرزندش موفق شده است که فرزند نوجوانش اگر رابطه ای برقرار نمود یا تمایلی به فردی داشت، آن را ابتدا با والدین یا حداقل یکی از والدین در میان بگذارد.
نوجوان زمانی قادر هست این کار را انجام دهد و خانواده را در جریان بگذارد که مطمئن باشد عکس العمل خانواده نسبت به این ماجرا وحشتناک نخواهد بود. مثلا اگر نوجوان متوجه باشد که با فهمیدن خانواده، دوره پر تنشی آغاز خواهد شد، سرکوب می گردد، مورد خشونت قرار می گیرد یا سرزنش ها و اضطراب های جدیدی برایش آغاز خواهند شد، ترجیح می دهد اساسا قید آگاهی رسانی به خانواده را بزند. چنین نوجوانی مستعد صدمه در روابط عاطفی است و به واسطه اینکه پتشوانه تجربی و حمایتی و آموزشی ندارد، احتمالا دچار مشکلات در رابطه یا حتی سوءاستفاده خواهد بود.
نوع دوم خانواده هایی هستند که با مطلع شدن از این ارتباط، اصولا آغاز به نصیحت و سرزنش می کنند و تلاش می کنند که ارتباط نوجوان شان را قطع کنند. نتیجه اینکه شاید موفق شوند که فرزندشان را از ادامه ارتباط منصرف کنند ولی مشکل اینجاست که احتمالا نوجوان در تجربه های بعدی ترجیح می دهد که خانواده را در جریان این اتفاق ها قرار ندهد.
نوع سوم خانواده هایی هستند که پس از فهمیدن ماجرا، به احساس نوجوان شان احترام می گذارند. او را برای این ارتباط سرزنش نمی کنند. این خانواده ها آگاهانه سعی می کنند که ارتباط شان را با فرزندشان حفظ کنند تا نوجوان بتواند به آسانی مشکلاتی که پیش می آید را با آنها در میان بگذارد ولی در عین حال تلاش می کنند فرزندشان را راهنمایی کنند.
این راهنمایی به معنای نصیحت نیست بلکه آنها واقعیت های موجود را در خصوص ارتباط های نوجوانی می گویند. مثلا همانقدر که به احتمال بی ثباتی این رابطه ها اشاره می کنند، به جذاب بودنشان هم اشاره می کنند، به اینکه کنجکاوی نوجوان را برمی انگیزاند.
یکی از چالش برانگیزترین اتفاق ها برای خانواده ها ، برقراری ارتباط عاطفی نوجوانان با جنس مخالف است
۲) با نوجوان تان صادقانه صحبت نمایید
آمارها نشان می دهند که نوجوانان بیشترین اطلاعات ارتباطی را از همسالان می گیرند و تنها درصد کمی را از والدین می گیرند؛ این در حالی است که همسالان همیشه اطلاعات مبهمی از اینگونه روابط دارند و والدین مشخصا دقیق ترین اطلاعات را دارند.
بر این اساس نسبت به روابط، هیجان ها و احساس هایی که اشخاص قادر هستند در این دوره تجربه کنند، با نوجوان تان حرف بزنید و اطلاعات دقیق به او بدهید. سعی ننماییداطلاعات دلهره آور در اختیار او قرار دهید. اینکه اینگونه روابط باعث بدبختی آدم ها می گردد یا ایجاد احساس گناه در نوجوان، کمکی به مدیریت این موقعیت نمی نماید. منصف باشید و اطلاعات دقیق در اختیارش قرار دهید.
۳) پذیرش تان را بالا ببرید
منظورم این نیست که هر اتفاقی افتاد با آغوش باز بپذیرید، نه؛ پذیرش یعنی اینکه آرامش خود را در مواجه شدن با بعضی اتفاق های فرزندتان بالا ببرید. نوجوانی که با مسئله ای روبرو شده است، خود به اندازه کافی استرس و تنش دارد. خوبتر است شما با آرامش تان، موقعیت روانی فرزندتان را زیادتر دچار تنش نکنید.
لزومی ندارد در آن لحظات آغاز نمایید به پیش بینی هایی که از این رابطه نموده بودید، اینکه این رابطه از اول اشتباه بوده است. جو حمایتی خانواده را به گونه ای پیش ببرید که فرزندتان به خانواده اعتماد نماید. آنقدر پذیرش داشته باشید که نوجوان تان بتواند اتفاق های عجیبی که برایش افتاده را با شما در میان بگذارد. در واقع خانواده می بایست نخستین حریم امن نوجوان باشد.
۴) کنترل نکنید
بعضی از خانواده ها تمام تلاش خود را می کنند که فرزند نوجوان شان را کنترل کنند. چک کردن گوشی، زیر و رو کردن وسایل شخصی اش برای پیدا کردن نشانه های خطر! یا پیگیری کردن کارهای روزمره زندگی نوجوان.
نوجوان ها متوجه این کنترل ها می شوند. آنها (و در کل همه انسان ها) نسبت به کنترل شدن حساس هستند. کنترل ارتباط را قطع می نماید، اعتماد را از بین می برد و نوجوان را از خانه گریزان می نماید. به حریم شخصی نوجوان احترام بگذارید ولی همیشه خود را برای شنیدن حرف های نوجوان تان در خصوص رابطه عاطفی اش فراهم کنید.
۵) خط قرمزها را مشخص نمایید
به جای تهدیدها یا نصیحت های مکرر، با در نظر گرفتن موقعیت خانوادگی، خط قرمزهایی را برای این ارتباط مشخص نمایید. محدودیت های خانوادگی را با او در جریان بگذارید. محدودیت هایی مثل محدودیت های زمانی ارتباط، استفاده تلفنی و …
حتی قادر هستید محدودیت رابطه جنسی را با قاطعیت با آنها در میان بگذارید. متاسفانه خانواده ها از صحبت کردن در این موارد به شدت گریزان هستند و چه بسا می ترسند که با صحبت کردن در این باره، فایل هایی در ذهن نوجوان باز کنند که فرزندشان قبلا توجهی به آنها نداشته است.
اگر تا این زمان آموزش جنسی به فرزندتان نداده اید، سعی نمایید به شیوه های مختلف او را آگاه سازید. مثلا قادر هستید کتاب های خوبی در این باره برای هدیه دادن به فرزندتان پیدا نمایید.
۶) با دوست فرزندتان ارتباط برقرار نمایید
در صورتی که مقدور باشد، با فردی که فرزندتان با او دوست شده، آشنا شوید. او را به خانه یا به یک گردش چند ساعته در شهر دعوت نمایید. حسن نیت تان را هم به فرزندتان و هم به دوستش ثابت نمایید و نشان دهید که به احساس آنها احترام می گذارید.
با این کار مدیریت زیادتری روی ارتباط آنها خواهید داشت. با این کار احتمالا آنها مخفی کاری نمی کنند و مشکلات شان را با شما در میان می گذارند. خطوط قرمز را رعایت می کنند و طبق اصول خانوادگی شما پیش می روند.
این شکل از ارتباط عموما برای خانواده ها خیلی سخت است، مخصوصا اگر دخترشان در ارتباط باشد ولی واقعیت این است که با جنگ و دعوا و تنش کاری پیش نمی رود.
منبع: ماهنامه سپیده دانایی
[ad_2]
منبع : بیتوته
آخرین دیدگاهها