رفلکس گالانت در نوزادان: دلیل و راه‌حل‌هایی برای کنترل آن

[ad_1]

 رفلکس گالانت در نوزادان

رفلکس گالانت در نوزادان

 

چطور می‌توانید به بهبود رفلکس گالانت در نوزادانتان کمک نمایید؟

“رفلکس گالانت در نوزادان” یکی از مشکلات شایع در نوزادان است که می‌تواند برای والدین دلواپس‌کننده باشد. در این نوشته از سایت بیتوته، علائم و دلیل این مشکل بررسی شده و راهکارهایی برای کنترل آن ارائه شده است. همچنین، با مطالعه این نوشته می‌توانید با روش‌های پیشگیری و کم شدن این مشکل برای نوزادان خود آشنا شوید.

رفلکس گالانت یکی از مشکلات شایع در نوزادان است که برای والدین شاید دلواپس‌کننده باشد. این مشکل به علت عدم کنترل رفلاکس معده‌ای است که سبب برگشت محتوای معده به مری و گلوی نوزاد می‌شود. این برگشت معمولاً بعد از تغذیه اتفاق می‌افتد و می‌تواند سبب علائمی مثل استفراغ، سرفه، خلط، تنفس سخت و افزایش تعداد اسیدهای معده در مری شود.

 

رفلکس گالانت در نوزادان عموماً تا سن ۱۲ ماهگی ادامه دارد و پس از آن به‌طور خودکار توسط بدن نوزاد تنظیم می‌شود. اما بعضی از روش‌های پیشگیری و کم شدن رفلکس گالانت در نوزادان وجود دارد که می‌تواند به کم شدن علائم این مشکل کمک نماید.

 

رفلکس گالانت فیزیولوژیک

رفلکس گالانت فیزیولوژیک

 

رفلکس گالانت در نوزادان به دو نوع تقسیم می‌شود:

رفلکس گالانت فیزیولوژیک:

این نوع رفلکس در نوزادان تازه متولد شده  خیلی شایع است و معمولاً در ۳ تا ۴ ماهگی به طور خودبخودی برطرف می‌شود. در این نوع رفلکس، محتوای معده به مری وارد شده ولی با تکان دادن نوزاد یا بالا آوردن سرش، از دهان خارج می‌شود.

 

 رفلکس گالانت پاتولوژیک:

این نوع رفلکس در نوزادان نادر است و سبب اختلال در خواب، تغذیه و رشد نوزاد می‌شود. در این نوع رفلکس، محتوای معده به مری وارد شده و به جای خارج شدن از دهان، به بیرون به سمت بینی و حلق نوزاد می‌رود که می‌تواند سبب تنفسی نامناسب و بعضی وقت ها خطرناک شود.

 

 رفلکس اسپینال گالانت یکپارچه

رفلکس اسپینال گالانت یکپارچه در نوزادان

 

رفلکس اسپینال گالانت یکپارچه

رفلکس اسپینال گالانت یکپارچه یا همان رفلکس گالانت طبیعی، یکی از رفلکس‌های پایه‌ای نوزادان است که در ابتدای زندگی آغاز می‌شود و در طی رشد نوزاد بهبود پیدا می‌نماید. این رفلکس در جواب به تحریک پوستی در منطقه پشتی گردن و عملیاتی مثل تکان دادن نوزاد، سبب انعکاس حرکتی در پاهای نوزاد می‌شود.

 

رفلکس اسپینال گالانت یکپارچه در نوزادان خیلی مهم است، زیرا نشان دهنده عملکرد صحیح سیستم عصبی و عضلانی نوزاد می‌باشد. این رفلکس توسط پزشکان و پرستاران به عنوان یکی از نشانه‌های سلامت نوزاد مورد بررسی قرار می‌گیرد. در صورتی که نوزاد در زمان مناسبی پاسخی به تحریک پوستی در منطقه پشتی گردن نداشته باشد، شاید نشان‌دهنده وجود مشکل در عملکرد سیستم عصبی و عضلانی نوزاد باشد.

 

به طور کلی، رفلکس اسپینال گالانت یکپارچه در نوزادان معمولاً طی ۶ تا ۱۲ ماه اول ازدیاد و بهبود می‌یابد و در آخر به طور کامل برطرف می‌شود

 

اگر فرزندم رفلکس اسپینال گالانت یکپارچه نشده باشد، چه کاری قادر هستم انجام دهم؟

اگر فرزند شما رفلکس اسپینال گالانت یکپارچه ندارد، مهم است که توسط یک ارائه دهنده مواظبت های بهداشتی مثل یک متخصص اطفال، متخصص مغز و اعصاب یا متخصص رشد ارزیابی شود. آنها قادر هستند یک ارزیابی بالینی برای تعیین اینکه آیا مشکلات عصبی اساسی یا تاخیرهای رشدی وجود دارد که شاید سبب استمرار رفلکس شوند، انجام دهند.

 

بسته به دلیل زمینه‌ای و شدت رفلکس، درمان شاید شامل تمرین‌ها و فعالیت‌هایی برای کمک به ادغام رفلکس و ارتقای رشد حرکتی طبیعی باشد. اینها شاید شامل فیزیوتراپی، کاردرمانی یا سایر مداخلات طراحی شده برای کمک به رشد مهارت های حرکتی مورد نیاز برای فعالیت های روزمره کودک باشد. همکاری نزدیک با ارائه دهنده مواظبت های بهداشتی برای ایجاد یک برنامه درمانی جامع که به نیازها و اهداف ویژه فرزند شما می پردازد، مهم است. با مداخله زودهنگام و درمان مناسب، بسیاری از کودکان مبتلا به رفلکس اسپینال گالانت یکپارچه نشده قادر هستند به رشد حرکتی و عملکرد طبیعی دست یابند.

 

رفلکس گالانت نخاعی

رفلکس گالانت نخاعی

 

رفلکس گالانت نخاعی چیست؟

رفلکس گالانت نخاعی یکی از اختلالات نادر و جدی در نوزادان است که شاید سبب اختلال در حرکت و رشد نوزاد شود. در این حالت، رفلکس گالانت به علت اختلال در عملکرد سیستم عصبی مرکزی نوزاد اتفاق می‌افتد. این اختلال معمولاً به علت بیماری‌های نورولوژیک مثل داون سندروم، سرطان مغز و یا بیماری‌های انگلی ویروسی مثل پولیو وتوکسوپلاسموز ایجاد می‌شود.

 

علاوه بر این، رفلکس گالانت نخاعی می‌تواند به علت اختلالات ساختاری نخاعی نوزاد نیز رخ دهد. در این حالت، عملکرد نخاعی و جریان عصبی از مغز به سمت بدن نوزاد تحت تأثیر قرار می‌گیرد و می‌تواند سبب مشکلاتی مثل ضعف عضلات، ناتوانی در راه رفتن و یا اختلال در توانایی کنترل صدای بلند شدن نوزاد شود.

 

درمان رفلکس گالانت نخاعی بستگی به دلیل اصلی آن دارد و شاید شامل درمان دارویی، جراحی و یا ترکیبی از این دو باشد. به هر حال، درمان رفلکس گالانت نخاعی می بایست تحت نظارت و دستور العمل پزشک متخصص نوزادان و یا نورولوژی صورت گیرد.

 

روش‌های پیشگیری و کم شدن رفلکس گالانت در نوزادان

رفلکس گالانت یکی از مشکلات شایع در نوزادان است که شاید سبب اختلال در خواب، تغذیه و رشد طبیعی آن‌ها شود. برای درمان این مشکل می‌توانید به روش‌های زیر روی آورید:

 

تغییر الگوی تغذیه:

از جمله روش‌هایی که می‌تواند در درمان رفلکس گالانت سودمند باشد، تغییر الگوی تغذیه است. به عنوان مثال، شاید لازم باشد برای نوزاد خود، غذاهای کمتر و زیادتر در فواصل زمانی بلندتر ارائه دهید.

 

استفاده از داروها:

در بعضی موارد، پزشکان شاید داروهایی را به عنوان درمان رفلکس گالانت در نوزادان تجویز کنند، اما می بایست توجه داشت که استفاده از دارو می بایست تحت نظر پزشک باشد.

 

تغییر رفتارهای روزانه:

تغییر رفتارهای روزانه می‌تواند بهبودی در مواردی که مرتبط با رفلکس گالانت هستند، به همراه داشته باشد. به عنوان مثال، فرار از سیگار، فاصله گرفتن از غذاهای اسیدی ونگهداری نوزاد در جایی که سرش بالاتر از بدنش باشد، می‌تواند سودمند باشد.

 

مشاوره با پزشک:

در صورتی که رفلکس گالانت در نوزاد شما خیلی شدید است، شاید پزشک شما به شما پیشنهاد نماید که از یک متخصص کودکان و یا یک متخصص گوارش مشاوره بگیرید.

 

در صورتی که علائم رفلکس گالانت در نوزادان شدید باشد، پزشک می‌تواند داروهای ضد اسید معده را تجویز نماید. همچنین، در موارد نادر، شاید نیاز به جراحی برای درمان رفلکس گالانت در نوزادان باشد.

 

سوال های متداول

 رفلکس اسپینال گالانت یکپارچه در نوزادان معمولاً در چه سنی ارزیابی می‌شود؟

رفلکس اسپینال گالانت یکپارچه در نوزادان معمولاً در مراحل اولیه زندگی نوزاد ارزیابی می‌شود، به عنوان مثال در مراحل مواظبت بعد از تولد یا در مراحل مواظبت بعد از ترخیص از بیمارستان. این رفلکس در نوزادان تا دو هفته اول زندگی قابل ارزیابی است

 

آیا عدم جواب به رفلکس اسپینال گالانت یکپارچه در نوزادان همیشه نشان‌دهنده مشکلی است؟

عدم جواب به رفلکس اسپینال گالانت یکپارچه در نوزادان همیشه نشان‌دهنده وجود مشکل نیست. در بعضی از نوزادان این رفلکس شاید به علت تفاوت‌های فیزیولوژیکی و یا تأخیر در رشد و تکامل عصبی نوزاد، کمی ضعیف‌تر باشد و یا در بعضی موارد اصلا به تحریک پوستی در منطقه پشتی گردن نوزاد جواب ندهد.

 

به همین علت، در بعضی از موارد، پزشکان و پرستاران به موقع ارزیابی رفلکس اسپینال گالانت یکپارچه در نوزادان، از تحریک‌های مختلفی استفاده می‌کنند تا به دقت این رفلکس را ارزیابی کنند و بررسی کنند که آیا نوزاد به درستی به تحریک جواب می‌دهد یا خیر.

 

آیا تحریک‌های مختلفی برای ارزیابی رفلکس اسپینال گالانت یکپارچه در نوزادان وجود دارد؟

بله، تحریک‌های مختلفی برای ارزیابی رفلکس اسپینال گالانت یکپارچه در نوزادان وجود دارد. برای این کار، پزشکان و پرستاران معمولاً از تحریک‌هایی مثل لمس پوست نوزاد با سرنگ، لمس با انگشتان، تکان دادن نوزاد، تحریک با موهای نرم و یا استفاده از یک قطعه پنبه استفاده می‌کنند.

 

آیا این رفلکس در صورت عدم وجود آن در نوزاد، می‌تواند در آینده مشکلاتی برای نوزاد ایجاد نماید؟

رفلکس اسپینال گالانت یکپارچه یکی از رفلکس‌های طبیعی نوزاد است که در بسیاری از نوزادان دیده می‌شود. اما اگر این رفلکس در نوزاد شما وجود ندارد، به تنهایی نشان‌دهنده‌ی وجود مشکلی نیست و معمولاً نیازی به درمان خاصی ندارد.

 

آیا رفلکس گالانت نخاعی در نوزادان مبتلا به مشکلات عصبی وجود دارد؟

در صورتی که نوزاد با مشکلاتی در سیستم عصبی مبتلا باشد، شاید رفلکس گالانت نخاعی و دیگر رفلکس‌های طبیعی بدن نوزاد تحت تأثیر قرار بگیرند. برای مثال، در صورتی که عصبون‌های پایینی نخاعی نوزاد صدمه ببینند، شاید رفلکس گالانت نخاعی ضعیف شود یا به‌طور کلی وجود نداشته باشد.

 

علاوه بر این، بعضی بیماری‌های عصبی مثل پارالیز مغزی و سکته مغزی می‌توانند تأثیر منفی بر روی رفلکس گالانت نخاعی داشته باشند. در این موارد، رفلکس گالانت نخاعی به‌طور قطعی می‌تواند ضعیف شود یا حتی وجود نداشته باشد.

 

آیا رفلکس گالانت نخاعی می‌تواند در آینده بهبود یابد؟

بله، در بعضی موارد، رفلکس گالانت نخاعی می‌تواند در آینده بهبود یابد. در نوزادان، عضلات و سیستم عصبی هنوز در حال توسعه هستند و با گذر زمان، رفلکس‌های طبیعی بدن نوزاد قوی‌تر می‌شوند. اگر رفلکس گالانت نخاعی نوزاد شما در مراحل اولیه ضعیف بوده باشد، شاید با گذر زمان و بهبودی موقعیت عصبی و عضلانی نوزاد، این رفلکس بهبود یابد و قوی‌تر شود.

 

همچنین، در صورتی که رفلکس گالانت نخاعی در نوزاد با عصبون‌های پایینی نخاعی صدمه‌دیده مرتبط باشد، با درمان و بهبودی موقعیت عصبی، این رفلکس نیز شاید بهبود یابد. به هر حال، برای تشخیص و درمان مشکلات عصبی و عضلانی، خوبتر است به پزشک متخصص نوزادان مراجعه نمایید و از نظرات و پیشنهادات او استفاده نمایید.

 

سخن پایانی

در آخر، می بایست توجه داشت که رفلکس گالانت در نوزادان معمولاً یک مشکل موقت است و با رعایت روش‌های پیشگیری و در صورت نیاز درمان، می‌توان آن را کنترل نمود. همچنین، در صورتی که علائم رفلکس گالانت در نوزادان شما شدید باشد یا بیش از ۱۲ ماهگی ادامه دارد، خوبتر است با پزشک مشورت نمایید

 

 

[ad_2]

منبع : بیتوته

بیشتر بخوانید :

آخرین دیدگاه‌ها