[ad_1]
به بهانه مهربانی کردن به کودکتان،نباید به هر نوع خواسته معقول و نامعقول فرزندتان تن بدهید
هر انسانی در هر برهه از زندگی اش به محبت نیاز دارد و این نیاز در کودکی ارزش ویژه ای دارد اما والدین می بایست ابتدا روش محبت کردن به فرزندشان را بدانند تا ناخواسته با رفتارهایشان که با عنوان رفتارهای محبت آمیز قلمداد می گردد، به او صدمه نزنند. در حقیقت، محبت کردن اصولی دارد که دانستن آن به والدین کمک می نماید به گونه ای با فرزندانشان رفتار کنند که آنها را مستقل بار بیاورند. در این نوشته با نکته های کاربردی در این زمینه آشنا می شوید.
تکلیف شما به عنوان والدین دلسوز این است که به فرزندتان کمک نمایید، توانایی های بالقوه اش را بشناسد و آنها را بالفعل نماید تا در زندگی آینده اش فردی توانمند باشد و احساس خوشبختی نماید.
بعضی وقت ها والدین بعضی رفتارها را انجام می دهند و آن را به حساب مهر پدر و مادر می گذارند در حالی که زیادتر به خودشان حس خوب می دهد و احساس می کنند چون فرزندمان راضی و خوشحال می گردد پس ما را زیادتر دوست دارد و ما هم بدون حد و مرز به خواسته های او تن می دهیم. در صورتی که این کار سبب می گردد استقلال بچه از بین برود.
توجه داشته باشید در اصول تربیتی گفته می گردد بچه ها هر کاری که توانایی جسمی اش را دارند می بایست خودشان انجام دهند و اگر مهارتش را یاد نگرفته باشند والدین می بایست به آنها یاد بدهند و بچه ها نیز خودشان کارهایی که توانایی اش را دارند هرچند سخت باشد، انجام دهند.
بچه ها می بایست تبعات رفتارشان را ببینند
به این مثال توجه نمایید؛ شما به فرزندتان می گویید اتاقش که قلمرو شخصی اش است را پس از بازی پاکیزه نماید ولی او حرف شما را گوش نمی دهد و شما هم با این استدلال که اتاقش را جمع نکرد و بچه است و خودش نمی تواند، خودتان اتاق او را پاکیزه می نمایید. در حالی که این کار اشتباه است.
والدین می بایست بگذارند اتاق بچه نامرتب بماند و او سختی های بی نظمی را تحمل نماید و وسایلش گم شود و در مجموع تبعات بی نظمی اش را ببیند و یاد بگیرد می بایست نظم داشته باشد. حتی این قضیه در مورد بچه های کوچک نیز مصداق دارد. مثلا بچه خردسال شما زمان غذاخوردن، اصلا غذا نمی خورد. شما نیز از روی محبت دنبال او راه می افتید و التماسش می نمایید تا غذایش را بخورد در حالی که این کار نه تنها محبت نیست بلکه لوس کردن بچه است.
رفتار درست این است بگذارید بچه تا وعده بعدی غذا گرسنه بماند و سختی بکشد ولی در عوض یاد می گیرد زمان غذا خوردن می بایست بیاید و غذایش را بخورد. در حقیقت والدین با رفتارشان سبب می شوند شخصیت کودکشان راه تکامل را طی نکند و او یک فرد وابسته ضعیف بار بیاید و در سنین نوجوانی و جوانی نمی تواند زندگی اش را مدیریت نماید.
والدین این روزها معمولا فرصت کافی برای وقت گذراندن با فرزندشان ندارند
محبت بی قید و شرط
شاید این سوال برایتان پیش بیاید که چطور می بایست برای محبتمان قید و شرط بگذاریم؟ جواب این است که محبت شما به فرزندتان به قید و شرط نیاز ندارد و می بایست به فرزندتان بگویید او را به عنوان یک آفریده و هدیه خدا و یک موجود ارزشمند دوست دارید و هیچ قید و شرطی برای دوست داشتن این موجود ارزشمند وجود ندارد ولی این بدان معنا نیست که همه رفتارهای تو مورد تایید من است، درواقع، منظور این است که در مورد رفتارهای بد می بایست به او آموزش دهید و پس از آموزش اگر فرزندتان خواسته نامعقولی داشت، نباید آن را بپذیرید.
برای بچه ها وقت بگذارید
از آنجایی که والدین این روزها خیلی پرمشغله هستند، معمولا فرصت کافی برای وقت گذراندن با فرزندشان ندارند و به همین علت برای ابراز محبتشان به محبت های مالی روی می آورند. یعنی مدام برای کودک هدیه می خرند یا هرچه او طلب می نماید برایش فراهم می کنند. این کار فقط یکی از روش های ابراز محبت است ولی کافی نیست و هدیه خریدن می بایست در حد تعادل باشد.
مهم ترین و ارزشمندترین پاداشی که قادر هستید به فرزندتان بدهید پاداش های اجتماعی است یعنی برای فرزندتان به گونه ای وقت بگذارید که او دوست دارد. مثلا با او کارتون ببینید یا با هم توپ بازی نمایید. یا او را به شهربازی ببرید یا هر جایی که او دوست دارد. در آغوش گرفتن و بوسیدن بچه، نوازش کردن او و تعریف کردن از کارهای خوبش مقابل بقیه نیز خیلی تاثیرگذار است ولی گاهی والدین این محبت ها را رها می کنند و به جای آن برای کودک خود کادو می خرند. بر این اساس وقت گذاشتن برای بچه ها از نمودهای محبت و ارزشمندترین نوع محبت است.
مرزهای محبت
مرز محبت کردن و لوس کردن بچه ها یک مرز حقوقی و انسانی است. اگر کودک کارهای غیرانسانی نمود، مثلا شما را کتک زد یا به برادرش زور بیان کرد یا مشق هایش را ننوشت، شما نباید در مقابل این رفتارها بی تفاوت باشید، بلکه می بایست به او بفهمانید نباید رفتارهای نامناسب انجام دهد و هر چه خواست نباید فراهم باشد.
بچه ها می بایست بفهمند که همیشه خواسته هایشان عملی نمی شود؛ بعضی با تلاش به دست می آید و بعضی نیز اصلا به صلاحشان نیست که به دست آید. به عبارت دیگر، بچه ها می بایست بتوانند زندگی را با استرس های معمولش تجربه کنند تا مستقل بار بیایند. بعضی والدین اجازه نمی دهند بچه ها سختی های معمول زندگی را تجربه کنند یا تبعات رفتارهای زشتشان را بفهمند و این کار را محبت می دانند؛ مثل بچه ای که مشقش را نمی نویسد و مادرش به جای او تکالیفش را انجام می دهد.
بچه ها می بایست بفهمند که همیشه خواسته هایشان عملی نمی شود
از سوی دیگر، بد نیست بدانید هرچه فرزندتان را در آغوش بگیرید و ببوسید و حرف های محبت آمیز به او بزنید، لوس نمی شود ولی مشکل از آنجا آغاز می گردد که مقابل هر خواسته نامعقول او تن بدهید، مثلا در وقت ناهار فرزند شما با گریه و زاری از شما بخواهد به او بستنی بدهید. در حقیقت، آنچه در اصول تربیتی ارزش دارد این است که به بهانه مهربانی کردن به هر نوع خواسته معقول و نامعقول فرزندتان تن بدهید.
منبع:هفته نامه سلامت
[ad_2]
منبع : بیتوته
آخرین دیدگاهها