وسواس در کودکان

[ad_1]

خوبترین نوع درمان اختلال وسواس در کودکان استفاده از روش های رفتاردرمانی است

دختر ۵ ساله ام جدیدا مرتب دست هایش را می شوید و نسبت به چرب و چسبناک شدن دست هایش خیلی حساس شده است و بارها میز غذا را ترک می نماید تا دستهایش را بشوید. حتی اگر دست هایش ماژیکی شوند عکس العمل شدیدی مثل گریه کردن نشان می دهد. لطفا مرا راهنمایی نمایید که چطور با او رفتار کنم؟

خوبترین نوع درمان اختلال وسواس در کودکان استفاده از روش های رفتاردرمانی است. من توصیه جدی دارم حتما فرزندتان را چند جلسه نزد روان شناس کودک و نوجوان ببرید برای چه که درمان کودکان دارای روشهای ویژه خود است.

بر طبق این روش ها، ابتدا رفتار درمانگر، کودک را تشویق می نماید تا افکار و آئین های وسواسی خود را به طور دقیق و جزءبه جزء شرح دهد، تا او بتواند اجزای کلیدی این رفتارها را شناسایی نماید. آن گاه از او می پرسد که انجام دادن کدام یک از رفتارهای وسواسی اش ضروری نیست و آیا قادر هست بدون آن که دلواپس و مضطرب شود، از انجام آن بخش از رفتارهایش صرف نظر نماید.

در این مرحله درمانگر، ضمن پذیرش حالات، افکار و رفتار کودک، سعی می نماید به او بفهماند که هر فردی شاید در مواردی دچار خشکی رفتار و اشتغالات ذهنی وسواسی شود که به دلایل نامفهومی مدام آن ها را تکرار می نماید. هدف او از این کار آن است که تا حدود بسیاری افکار وسواسی کودک را متزلزل نماید تا حدی که رفته رفته بتواند گام های موثری برای حذف این گونه رفتارها بردارد. 

 زمانی که کودکی دچار مشکل وسواس می گردد، اطرافیان او می بایست بدانند که کودک تقصیری ندارد

 
گروه دیگری از رفتار درمانگران که روش های خود را بر پایه دیدگاه شناخت درمانی استوار نموده اند نیز برای درمان اختلال وسواس در کودکان سعی می کنند ابتدا به کودک بیاموزند که چطور قادر هست احساسات و افکارش را در خصوص فکر و عملی که انجام می دهد، تغییر دهد. برای مثال، اگر کودکی وسواس دست شستن دارد، از او می خواهند که دست هایش را کثیف نماید(مثلاً گل آلود، چرب، خمیری، ماسه ای و …) و سعی نماید بدون آن که چندین بار دست هایش را بشوید به بازی خود ادامه دهد و فقط در انتهای بازی دستش را بشوید.

در این روش، تغییر نگرش کودک در خصوص کثیفی و آلودگی مدنظر است و این که او بتواند به خود بقبولاند که خمیر نوعی وسیله بازی برای کودکان است که از مواد بهداشتی درست شده است و لزومی نیست در حین خمیربازی چندین بار دست هایش را بشوید. روش های درمان رفتاری، زمانی که اعضای خانواده هم درگیر حل مشکل شوند، خوبترین شیوه درمان محسوب می گردد.

طبق نظر روانشناسان و متخصصان علوم رفتاری، کودکانی که برای درمان خود از این گونه شیوه ها استفاده می کنند، نیاز به حمایت، همکاری و مشارکت تمام اعضای خانواده دارند. در حقیقت، درصد بهبودی کودک بدون همراهی خانواده خیلی کم می گردد، زیرا شیوه های درمان شناختی رفتاری بیشتر با قدری اضطراب و نگرانی توام هستند که اگر حمایت روانشناس، والدین و اعضای خانواده را همراه نداشته باشد، درمان و بهبود کودک را به تاخیر می اندازد.

 زمانی که کودکی دچار مشکل وسواس می گردد، اطرافیان او می بایست به این نکته توجه داشته باشند که کودک گناه و تقصیری ندارد. هنگامی شما  قصد درمان و بهبودی کودک را دارید، می بایست از هر جهت او را مورد حمایت خود قرار دهید. شما می بایست بتوانید کمترین بهبودی کودک را تشخیص دهید و او را مورد تشویق و حمایت خود قرار دهید. تمام اعضای خانواده می بایست نسبت به این موضوع حساس و هوشیار باشند. آنان می بایست تا حد امکان شرایط را برای کودک آهسته و عادی نگه دارند تا او بتواند مشکلات و سختی های درمان را راحت تر تحمل نماید. خانه ای پرتنش و اضطراب هیچ گاه نمی تواند به کودک کمک نماید تا با نگرانی و تشویش ناشی از شیوه های درمانگری مقابله نماید.

منبع:tebyan.net

[ad_2]

منبع : بیتوته