بچه ها از چه سنی می بایست تنها بخوابند؟

[ad_1]

سن تنها خوابیدن کودک, بچه از چند سالگی باید تنها بخوابد, از چه سنی اتاق کودک را جدا کنیم

بچه از چند سالگی می بایست تنها بخوابد

 

سن تنها خوابیدن کودک

جدا کردن جای خواب کودک از پدر و مادر خیلی ارزش دارد که خانواده‌ها می بایست در خصوص آن اطلاعات مورد نیاز را داشته باشند تا با مشکلات کمتری روبرو شوند. زمان جدا کردن اتاق کودک پرسشی است که خیلی از والدین با آن مشکل دارند. اگر والدین به موقع و با آگاهی جای خواب کودک را جدا کنند در نتیجه کودک با محیطی که برای خواب او در نظر گرفته شده هماهنگ می‌شود.

کودک از چند سالگی می بایست جدا بخوابد؟

تولد کودک به سه دوره تقسیم می‌شود: ابتدا به دنیا آمدن اوست. دومین دوره ادراک خود کودک است یعنی اینکه کودک خود متوجه می‌شود که موجودی جدا از مادر است. این مرحله در چند هفته اول بعد از زایمان و با رشد سیستم عصبی رخ می دهد. دوره سوم، تولد اجتماعی کودک است که در آن کودک با اجتماع مواجه می‌شود. اجتماع اولیه هم مسلما والدین و خواهر و برادر است و بعد مدرسه.

 

توصیه به جدا خوابیدن، به تولد اجتماعی کودک كمک می‌كند و چنانچه این کار در زمان مناسب انجام نشود، پیوستگی بیمارگونه‌ای در کودک به وجود می آورد که در آن مرتب احتیاج به فرد دیگری دارد.

 

سن تنها خوابیدن کودک, بچه از چند سالگی باید تنها بخوابد,بچه باید از چند سالگی جدا بخواب

سن تنها خوابیدن کودک

 

جدا كردن اتاق كودک از والدین

همراهی مادر

نخستین چیزی كه برای جدا كردن اتاق كودک از والدین احتیاج است، همراهی والدین به‌ خصوص مادر خانواده است. آرامش مادرانه بدون تردید به حل هرچه زودتر این مشكل كمك خواهد كرد. نباید از یاد برد كه در جدا نشدن کودک و والدین یک میل دوطرفه وجود دارد؛ یعنی همان‌ گونه که کودک نمی‌خواهد از والدینش جدا شود، والدین نیز چندان میل چندانی به جدا کردن او ندارند، پس می بایست این بررسی شود و مادرها بدانند که برای سلامت کودک ضروری است این اتفاق بیفتد.

 

بعضی از مادرها نیز از روی اهمالی این كار را انجام نمی دهند و به جای روبرو شدن با واكنش‌های كودك به این جدایی، ترجیح می‌دهند صورت‌مسئله را پاك كنند. ولی می بایست دقت كرد كه هر چیزی هزینه‌ای دارد و می بایست قدری نیز زحمت کشید.

 

نخست اعتماد، سپس خودمختاری

دو دوره مهم در دو دورره زمانی تولد تا ۲ سالگی و پس از آن ۲ تا ۴ سالگی وجود دارد. در دوره اول اعتماد کودک شکل می‌گیرد. به این شکل که والدین همیشه دردسترس هستند و امنیت مناسبی را برای او برقرار می‌کنند. مرحله دوم خودمختاری است. به این صورت که کودک حس می‌نماید فضای شخصی خود را دارد. این دو مرحله با جدا خوابیدن رابطه مستقیم دارد و این روشهای تربیتی است که به کودک این حس را می‌دهد چون کودک از اول با یک ذخیره ژنتیک معینی به دنیا آمده و باقی رفتارهای او باتوجه به اصول تربیتی كه به او فهمانده می‌شود ساخته می‌شود.

 

جدا کردن نوزاد پیش از ۶ماهگی ممنوع!

به چند دلیل اصلان توصیه نمی‌شود کودک زیر ۶ ماهگی از والدین جدا شود. نیاز او به تغذیه شبانه، حس امنیت و البته صدمه‌پذیر بودن نوزاد در ماه‌های بعد از تولد، خوبترین دلیل برای بودن او در كنار پدر و مادر است. در سال اول تولد، نگرانی‌هایی در مورد سندرم مرگ ناگهانی شیرخواران وجود دارد که در آن کودک امکان دارد دچار مشکل تنفسی شده و نتواند نفس بکشد و همین مسئله سبب مرگش شود. به همین دلیل می بایست محل خواب او در دید والدین باشد. از طرف دیگر مادرها چون نسبت به فرزندان‌شان حساس هستند بیشتر هوشیار می‌خوابند، پس در صورت پیدا شدن مشکل زودتر اقدام می کنند.

 

سن تنها خوابیدن کودک, بچه از چند سالگی باید تنها بخوابد,از چند سالگی کودک باید جدا بخوابد

از چه سنی اتاق کودک را جدا کنیم

 

علل جدا نخوابیدن کودک

اضطراب جدایی

اضطراب جدایی، در نوزادان و کودکان خیلی متداول است. نوزادان بیشتر از ۴ یا ۵ ماهگی به مرحله دوام یا پایداری شئ میرسند یعنی متوجه میشوند که شئ یا شخصی که مدام در کنار آنها بود، حالا نیست و امکان دارد این مسئله آنها را ناآرام و آشفته نماید. به همین دلیل چنانچه نوزاد جدا را بخوابانید و از او دور شوید، او گریه می نماید تا هنگامی که شما بازگردید و او را در آغوش بگیرید. چنانچه وقت خوابیدن نوزاد باشد یا نوزاد گرسنه یا بیمار باشد امکان دارد اضطراب جدایی و ناآرامی‌ها زیادتر و شدیدتر میشوند. در خیلی از کودکان نوپا بعد از ۴ یا ۵ ماهگی، اضطراب جدایی برطرف می گردد.

 

چطور اضطراب جدایی را کمتر کنیم؟

– تلاش نمایید پیش از خداحافظی از کودک، به او محبت و توجه بسیاری بکنید، چند دقیقه در کنارش بنشینید، او را در آغوش بگیرید و ببوسید. برای کودک یک عروسک یا بالش کوچک آماده کردن نمایید و هنگامی که از او جدا میشوید، آن عروسک یا بالش را به کودک بدهید تا در آغوش بگیرد.

 

– برای کودک توضیح دهید که الآن زمان خواب است و تا چند ساعت دیگر هنگامی که صبح شد، شما بازمی‌گردید. چنانچه برای کودک توضیح دهید، او مطمئن خواهد شد که شما برمی‌گردید و جدایی و دوری‌تان همیشگی یا طولانی زمان نیست، پس اضطرابش کم شدن می یابد.

 

– چنانچه قرار است به سفر کاری بروید، به جای اینکه بگویید:«من سه روز دیگر برمی‌گردم.»، بگویید:«سه شب بخوابی، من برمی‌گردم.»

 

– در طول روز تمرین نمایید. در طول روز که همراه کودک در اتاق مشغول بازی هستید، بعضی اوقات از اتاق بیرون بیایید و او را تنها بگذارید تا به تنهایی و دور شدن از شما به تدریج عادت نماید. ولی پیش از ترک اتاق برایش توضیح دهید که:«من برم غذا رو آماده کنم. زود میام.»

 

– به قول‌تان عمل نمایید. چنانچه میگویید «زود میام»، یا «چند دقیقه بعد میام» واقعا به قول‌تان عمل نمایید و زود نزد کودک برگردید. چنانچه دوری از شما به جای چند دقیقه، چند ساعت طول بکشد، کودک دلواپس و مضطرب می گردد.

 

سن تنها خوابیدن کودک, بچه از چند سالگی باید تنها بخوابد,بچه ها از چه سنی باید جدا بخوابند

کودک از چند سالگی می بایست جدا بخوابد

 

– آخر هفته‌ها بگذارید شخص قابل اعتماد دیگری مثلا مادربزرگ یا خاله، به زمان یک یا دو ساعت از کودک شما مواظبت کنند تا کودک دوری از شما را یاد بگیرد و بتواند با فرد قابل اعتماد دیگری نیز وقت بگذراند.

 

– در اتاق یکسان ولی در جای دیگر بخوابید. چنانچه کودک‌تان نسبت به جدا خوابیدن مقاومت بسیاری نشان میدهد، میتوانید به زمان چند روز در اتاق یکسان ولی در جاهای متفاوت بخوابید. به طور مثال فرزندتان را روی تخت خودش بخوابانید ولی خودتان روز زمین بخوابید.

 

– پیش از خواب مراحل خاصی را طی نمایید. به فرزندتان آموزش دهید که پیش از خواب می بایست مراحل ویزه ای را طی نماید. اول مسواک بزند، موهایش را شانه نماید، لباس‌هایش را بپوشد، چراغ مخصوص خواب را روشن نماید و بعد بخوابد.

 

– قاطع باشید. چنانچه فرزندتان به اتاق شما آمد و بیان کرد که ترسیده، خواب بدی دیده و میخواهد در کنار شما بخوابد، اشکالی ندارد ولی قاطع باشید و اجازه ندهید هر روز به بهانه‌ای این کار را تکرار نماید. چنانچه میبینید همیشه این اتفاق تکرار می گردد، فرزندتان را در آغوش بگیرید و ببوسید، با لحن صدای ملایم و آهسته به او دلگرمی بدهید، سپس او را به اتاق خودش ببرید تا بخوابد. میتوانید چند دقیقه در کنار او بنشینید تا به خواب برود. مهم این است که کودکتان عادت نماید در هر شرایطی می بایست در اتاق خودش بخوابد.

 

– به کودک‌تان پاداش بدهید. هنگامی که فرزندتان موفق شد چند شب به تنهایی بخوابد، به عنوان پاداش، برایش ناهار یا شامی که دوست دارد را درست نمایید یا یک عروسک هدیه بخرید. تاکید نمایید که این ناهار یا شام ویژه یا این عروسک که برایش خریدید، پاداشی است برای تنها خوابیدن او، ولی پاداش دادن را بیش از اندازه تکرار نکنید. این کار را فقط در یک یا دو روز اولی که فرزندتان موفق شد تنها بخوابد، انجام دهید.

 

– وسایلی که خواب کودک را مختل میکنند را از اتاقش خارج نمایید. برای استفاده از تلویزیون، موبایل یا تبلت برای کودک خود محدودیت زمانی مشخص نمایید. پیش از خواب نگذارید کودک‌تان با وسایل الکترونیکی بازی کنند یا کارتون ببینند چون این وسایل، باعث بیدار و فعال نگه داشتن مغز و ایجاد اختلال در خواب کودک میشوند. پیش از خواب، کارهای آرامش‌بخشی مثل پخش کردن موسیقی ملایم، کتاب خواندن و… همراه کودک خود انجام دهید تا مغز او آماده خواب شود. حتما پیش از خواب، هرگونه وسایل الکترونیکی را از اتاق او بیرون بیاورید.

 

– با تهدید و زورگویی فرزندتان را جدا نخوابانید. هیچ وقت از زورگویی و تهدید برای جدا خواباندن کودک استفاده نکنید. کودک نباید حس بدی نسبت به خوابیدن داشته باشد چون امکان دارد تاثیرات آن تا بزرگسالی ادامه داشته باشد و باعث شود او نتواند خواب باکیفیتی داشته باشد یا دچار بی‌خوابی شود.

 

گردآروی: بخش روانشناسی بیتوته

 

[ad_2]

منبع : بیتوته

بیشتر بخوانید :

آخرین دیدگاه‌ها