[ad_1]

صرع یکی از بیماریهای شناخته شده در کودکان بالای ۵ سال است
صرع یکی از بیماریهای شناخته شده در کودکان بالای ۵ سال است که همراه با تشنج اتفاق میافتد و همین تشنج مایه نگرانی خیلی از پدر و مادرها شده است. اما خیلی از آنها فرق بین تشنجهای ناشی از تب و تشنجهای ناشی بیماری صرع را نمیدانند. برای همین ما در گفتگو با دکتر وحیده صباغی،پزشک عمومی، از او در خصوص صرع و علائم آن و همچنین تفاوت میان تشنجهای ناشی ازتب و تشنجهای ناشی از صرع پرسیدیم.
دکتر صباغی در خصوص صرع و علائم آن میگوید: معمولا بیماری صرع در بچههای بالای ۵ سال شایع است و در کودکانی که سن کمتری دارند شیوع ندارد. علائم تشنج به این شکل است که بچه برای چند دقیقه آگاهی خود را نسبت به محیط از دست میدهد و متوجه نیست که در محیط اطرافش چه میگذرد و یا اطرافیان صدایش میزنند. تشنج نشانههای دیگری هم دارد برای مثال بدن بچه دچار لرزش میشود،شاید چشمهای او به یک طرف منحرف شده و فقط سفیدی چشمهایش دیده شود ودهنش کف مینماید. همچنین بعضی از بچهها در موقع تشنج کنترل ادرارشان را از دست میدهند.
در بچههایی که تشنج ناشی از صرع دارند شاید تشنج مخفی باشد، به این صورت که آنها به یک جا خیره میشوند و بدنشان هم لرزشی ندارد که بقیه متوجه تشنج او شوند چون او همینطور به جلو خیره مانده است.
هر تشنجی را به صرع نچسبانید!
یکی از بیماریهای شایع در بچهها تب و تشنج است اما هر تشنجی نشانه صرع نیست. به همین علت دکتر صباغی توضیح میدهد: بسیاری از تشنجها در پی تب بالا در بچهها اتفاق میافتد. بیماری صرع بین بچههای پایینتر از ۵ سال دیده نمیشود اما تب و تشنج در بین آنها شایع است. در سنین ۶ ماهگی تا ۵ سالگی تعداد فراوانی از بچهها پس از تب زیاد دچار تشنج میشوند اما هر تشنجی را نمیتوان به صرع نسبت داد مگر اینکه بچههای بالاتر از ۵ سال در پی صرع دچار تشنج میشوند. کودکانی که دچار صرع میشوند می بایست بررسی شده و از آنها نوار مغزی گرفته شود تا بتوان با قطعیت تشخیص داد که این تشنجها ناشی از تب است یا صرع.
معمولا بچههایی که صرع دارند شاید شخص دیگری در خانوادهشان به این بیماری مبتلا باشد اما نمیتوان با قطعیت بیان کرد که این بیماری ارثی است. به هر صورت والدین می بایست تب را در بچههای ۶ ماهه تا ۵ ساله جدی بگیرند برای چه که شاید به تشنج منجر شود. در پی تشنج اکسیژنرسانی به مغز مختل میشود و هرچقدر زمان تشنج طولانیتر باشد میزان اختلالات و عوارض در آنها زیادتر است.

در بچههایی که تشنج ناشی از صرع دارند شاید تشنج مخفی باشد
تشخیص و درمان صرع
دکتر صباغی در خصوص درمان بیماری صرع میگوید: بچههایی که صرع در آنها بهطور قطعی تشخیص داده شده، می بایست تحت درمان دارویی قرار بگیرند و داروهای کنترلکننده و ضد تشنج استفاده کنند. قبل از اینکه پزشک داروهای تشنجی را برای بچه تجویز نماید، بسته به آن دارو، کودک می بایست از دید آنزیمهای کبدی چک شود و داروهایش را خودسر قطع نکنند. چون کسی که صرع دارد، آستانه تحریک مغزش پایین است و حالتهایی مثل تب کردن و یا تصادفها میتواند عامل تحریک مجدد برای این تشنجها باشد.
بسیاری از کودکان مبتلا به صرع تا آخر عمر می بایست به استفاده این داروها ادامه دهند تا تشنجشان کنترل شود. اگر بچهای مرتب تشنج مینماید، در دورهی آغاز بیماری و تشخیص آن و تا زمانی که حملههای تشنجی او کنترل شوند، پدر و مادر می بایست حواسشان باشد به او باشد چون شاید حتی موقع دوچرخهسواری هم حملههایش آغاز شود. بر این اساس آنها می بایست زیادتر حواسشان به کودک باشد.
کودکی که دچار تشنج بدون تب میشود و خانواده این موضوع را متوجه نمیشوند و پیگیری نمیکنند و در طول ماه، یک تا دو بار دچار تشنجهای طولانی زمان میشود،هربار مغز او صدمه میبیند. بنابراین شاید این کودک در آینده دچار اختلال یادگیری شود و توان مغزی او کم شدن پیدا نماید.
مراقب ملچ و ملوچ نوزاد در خواب باشید!
یکی از نشانههایی که مادرها می بایست به آن توجه کنند، ملچ و ملوچ کردن نوزاد در خواب است که دکتر صباغی در خصوص آن میگوید: البته مادرها نباید دلواپس شوند چون همه نوزادان در خواب ملچ ملوچ میکنند. اما اگر به محض بغل کردن و حرکت دادن کودک این حالت در کودک از بین برود و او آهسته شود، تشنج نکرده است. تشنج زمانی برای نوزاد اتفاق میافتد که مادر حالت ملچ و ملوچ را در نوزاد ببیند و حرکتش دهد اما او هیچ واکنشی نشان ندهد و همچنان حالت پرش و لرزش اندامها را داشته باشد. مثل اینکه دست بچه ناگهان بپرد و با بغل کردن مادر هم آهسته نشود.
بنابراین تشنجها در این نوزادان از دید تکرار شدن آن، همراه بودن با تب، طول کشیدن تشنج زیادتر از ۱۰ دقیقه و سابقه بیماریهای تشنجی در اشخاص بزرگسال خانواده بررسی میشوند. در صورتی که همه این عوامل مثبت باشند، از بچه نوار مغز میگیرند و در غیر این صورت نمیتوان به تشنج بچه برچسب صرع چسباند.
صرع مقاوم به درمان نمیشود اما از جمله بیماریهایی است که خانواده و کودک می بایست پیگیر آن باشند. در هر بیمار دوز دارو فرق مینماید و بدن او به مقداری مشخص از آن دارو جواب میدهد. همچنین این بچهها نباید مواد غذایی تحریکپذیر مثل کافئین، قهوه و شکلات زیاد بخورند. بچههایی که تکرار تشنج بسیاری دارند شاید در بیمارستان بستری شوند و تحت درمان دارویی قرار بگیرند اما درمان صرع با جراحی سر، امکان ندارد.
منبع: ninisite.com
[ad_2]
منبع : بیتوته

























آخرین دیدگاهها