[ad_1]

سوزنهای خیاطی
راهنمای کامل انواع سوزن خیاطی: انتخاب خوبترین ابزار برای هر پروژه
سوزن خیاطی، ابزاری نازک و کشیده است که در یک انتها دارای نوک تیز و در انتهای دیگر سوراخ کوچکی به نام “چشم” است که نخ از آن عبور مینماید. این سوزنها برای دوخت دستی مورد استفاده قرار میگیرند. نخستین سوزنها از مواد طبیعی مثل استخوان یا چوب ساخته میشدند. اما در سوزنهای نوین، از سیمهایی با کربن بالا استفاده میشود که با نیکل یا طلای 18 عیار آبکاری شدهاند تا در برابر خوردگی مقاوم باشند. سوزنهای باکیفیتی که برای گلدوزی بهکار میروند، با ترکیبی از دو سوم پلاتین و یک سوم آلیاژ تیتانیوم روکش میشوند تا دوام و کارایی زیادتری داشته باشند.
در گذشته، سوزنها را معمولاً در کتابهای مخصوص سوزن یا جعبههایی نگهداشتن مینمودند که گاهی به اشیاء تزئینی تبدیل میشدند. علاوه بر این، سوزنهای خیاطی میتوانند در جعبه کوچکی به نام “étui” قرار گیرند که برای نگهداشتن ابزارهای کوچک دیگری مثل قیچی، مداد، و موچین نیز مناسب است.

انواع سوزن خیاطی دستی
انواع سوزنهای خیاطی دستی
سوزنهایی که برای خیاطی دستی استفاده میشوند.نخ را از چشم یک سوزن تیز شماره 5 عبور دهید سوزنهای خیاطی دستی در انواع/کلاسهای مختلف طراحی شده بر پایه کاربرد مورد نظر آنها وجود دارند. با هر نوع نیز اندازه متفاوت است
.
سوزنهای تیز: برای خیاطی عمومی دستی استفاده میشوند؛ با یک نوک تیز، یک چشم گرد ساخته شدهاند و طول متوسط دارند. آنهایی که دارای دو چشم هستند میتوانند دو رشته نخ را در حالی که اصطکاک پارچه را به حداقل میرسانند، حمل کنند.
آپلیقه: اینها به عنوان یک سوزن همه منظوره دیگر برای خیاطی، آپلیقه و پچورک در نظر گرفته میشوند.
گلدوزی: همچنین به عنوان سوزنهای کروئل شناخته میشوند؛ مشابه تیزها اما چشمی بلندتر دارند تا نخ کردن آسانتر چندین رشته گلدوزی و نخهای ضخیمتر را ممکن سازند.
بینها یا کوکدوزی: این سوزنها کوتاهتر از تیزها هستند، با یک چشم کوچک گرد، و برای ساختن بخیههای ظریف روی پارچههای سنگین مثل در خیاطی، ساخت کوکدوزی و سایر کارهای دستی دقیق استفاده میشوند؛ توجه داشته باشید که بعضی از سازندگان همچنین بین سوزنهای کوکدوزی و سوزنهای کوکدوزی بین تمایز قائل میشوند، که دومی کمی کوتاهتر و باریکتر از اولی است.
میلینرها: یک کلاس از سوزنها که معمولاً بلندتر از تیزها هستند، برای بستن و چیندار کردن سودمند هستند، معمولاً در کارهای میلینری استفاده میشوند.
آسان یا خود نخدار: همچنین به عنوان تیزهای چشم کالیکس، نخدار جانبی و چشم مارپیچی شناخته میشوند، این سوزنها دارای یک شکاف باز هستند که یک نخ میتواند به آسانی از آن عبور نماید، به جای طراحی معمول چشم بسته.
مهرهدوزی: این سوزنها خیلی ریز هستند، با یک چشم باریک برای توانایی عبور از مرکز مهرهها و پولکها همراه با یک شفت بلند برای نخ کردن و نگه داشتن شماری مهره در یک زمان.
بادکین: همچنین به عنوان توپنوکها شناخته میشوند، این یک سوزن بلند و ضخیم با یک انتهای توپنوک و یک چشم بزرگ و کشیده است. آنها میتوانند تخت یا گرد باشند و معمولاً برای نخ کردن کش، روبان یا نوار از راه پوششها و دهانههای توری استفاده میشوند.
شنیل: اینها مشابه سوزنهای قالی بافی هستند اما با چشمهای بزرگ و بلند و یک نوک خیلی تیز برای نفوذ به پارچههای بافته شده نزدیک. برای گلدوزی روبان سودمند است.
دارتینگ: بعضی وقت ها سوزنهای تمامکننده نامیده میشوند، اینها با یک نوک نماید و چشم بزرگ طراحی شدهاند که آنها را مشابه سوزنهای قالی بافی اما بلندتر میسازد.
دارتهای نخ نیز سنگینترین زیرگونه هستند.
عروسک: این سوزنها اصلاً برای خیاطی دستی طراحی نشدهاند ، این سوزنها بلند و نازک ساخته شدهاند و برای مجسمهسازی نرم روی عروسکها، بهویژه جزئیات صورت استفاده میشوند.
چرم: همچنین به عنوان دستکشها و سوزنهای گوهای شناخته میشوند، اینها دارای یک نوک مثلثی طراحی شده برای سوراخ کردن چرم بدون پاره کردن آن هستند؛ بیشتر روی مواد چرم مثل وینیل و پلاستیک استفاده میشوند.
سوزنسازان قایق: مشابه سوزنهای چرمی، اما نوک مثلثی تا بالای شفت گسترش مییابد؛ برای دوخت بوم یا چرم سنگین طراحی شده است.
قالیبافی: چشم بزرگ روی این سوزنها به آنها اجازه میدهد تا نخ سنگینتری نسبت به سوزنهای دیگر حمل کنند و نوک نماید آنها – که معمولاً در یک زاویه کمی از بقیه سوزن خم شده است – به آنها اجازه میدهد تا از پارچه بافته شده شل مثل بوم گلدوزی یا مواد بافته شده یکنواخت بدون گیر کردن یا پاره کردن آن عبور کنند؛ در یک نسخه دو چشم برای استفاده روی یک قاب نصب شده و با دو رنگ نخ عرضه میشود.
تاتینگ: اینها با یک قطر یکسان برای کل طول خود، از جمله در چشم، ساخته شدهاند تا نخ بتواند از راه بخیههای دوتایی استفاده شده در تاتینگ کشیده شود.
مبلمان: این سوزنها سنگین، بلند و شاید مستقیم یا خمیده باشند و برای دوخت پارچههای سنگین، کارهای مبلمان، تافتینگ و بستن لحافها استفاده میشوند؛ نوع خمیده برای جایگاههای دشوار روی مبلمان که یک سوزن مستقیم کار نخواهد نمود، عملی است. سوزنهای بلند 12 اینچی (30 سانتیمتر) برای تعمیر تشکها استفاده میشوند. اندازههای مستقیم: 3″-12″ بلند، خمیده: 1.5″-6″ بلند.
مهرهدوزی: این سوزنها خیلی ریز هستند، با یک چشم باریک برای توانایی عبور از مرکز مهرهها و پولکها همراه با یک شفت بلند برای نخ کردن و نگه داشتن شماری مهره در یک زمان.
بادکین: همچنین به عنوان توپنوکها شناخته میشوند، این یک سوزن بلند و ضخیم با یک انتهای توپنوک و یک چشم بزرگ و کشیده است. آنها میتوانند تخت یا گرد باشند و معمولاً برای نخ کردن کش، روبان یا نوار از راه پوششها و دهانههای توری استفاده میشوند.
شنیل: اینها مشابه سوزنهای قالی بافی هستند اما با چشمهای بزرگ و بلند و یک نوک خیلی تیز برای نفوذ به پارچههای بافته شده نزدیک. برای گلدوزی روبان سودمند است.
دارتینگ: بعضی وقت ها سوزنهای تمامکننده نامیده میشوند، اینها با یک نوک نماید و چشم بزرگ طراحی شدهاند که آنها را مشابه سوزنهای قالی بافی اما بلندتر میسازند. دارتهای نخ نیز سنگینترین زیرگونه هستند.
عروسک: این سوزنها اصلاً برای خیاطی دستی طراحی نشدهاند ، این سوزنها بلند و نازک ساخته شدهاند و برای مجسمهسازی نرم روی عروسکها، بهویژه جزئیات صورت استفاده میشوند.
چرم: همچنین به عنوان دستکشها و سوزنهای گوهای شناخته میشوند، اینها دارای یک نوک مثلثی طراحی شده برای سوراخ کردن چرم بدون پاره کردن آن هستند؛ بیشتر روی مواد چرم مثل وینیل و پلاستیک استفاده میشوند.
سوزنسازان قایق: مشابه سوزنهای چرمی، اما نوک مثلثی تا بالای شفت گسترش مییابد؛ برای دوخت بوم یا چرم سنگین طراحی شده است.
قالیبافی: چشم بزرگ روی این سوزنها به آنها اجازه میدهد تا نخ سنگینتری نسبت به سوزنهای دیگر حمل کنند و نوک نماید آنها – که معمولاً در یک زاویه کمی از بقیه سوزن خم شده است – به آنها اجازه میدهد تا از پارچه بافته شده شل مثل بوم گلدوزی یا مواد بافته شده یکنواخت بدون گیر کردن یا پاره کردن آن عبور کنند؛ در یک نسخه دو چشم برای استفاده روی یک قاب نصب شده و با دو رنگ نخ عرضه میشود.
تاتینگ: اینها با یک قطر یکسان برای کل طول خود، از جمله در چشم، ساخته شدهاند تا نخ بتواند از راه بخیههای دوتایی استفاده شده در تاتینگ کشیده شود.
مبلمان: این سوزنها سنگین، بلند و شاید مستقیم یا خمیده باشند و برای دوخت پارچههای سنگین، کارهای مبلمان، تافتینگ و بستن لحافها استفاده میشوند؛ نوع خمیده برای جایگاههای دشوار روی مبلمان که یک سوزن مستقیم کار نخواهد نمود، عملی است. سوزنهای بلند 12 اینچی (30 سانتیمتر) برای تعمیر تشکها استفاده میشوند. اندازههای مستقیم: 3″-12″ بلند، خمیده: 1.5″-6″ بلند.”

راهنمای خرید سوزن خیاطی
قسمتهای سوزن خیاطی
سوزن خیاطی دارای 6 قسمت است. بخش اصلی آن شفت نامیده میشود. شفت بخشی است که به یک ماشین خیاطی یا بخشی که برای دوخت دستی نگه داشته میشود متصل است. قسمت بعدی شیار است. شیار فرورفتگی است که در امتداد شفت قرار دارد. این امکان را برای نخ فراهم مینماید تا در موقع عبور از پارچه در کنار سوزن قرار گیرد. چشم قسمت بعدی سوزن است. این سوراخی نزدیک نوک سوزن است که نخ از آن عبور مینماید. روسری قسمت بعدی سوزن خیاطی است. این امکان را برای قلاب فراهم مینماید تا یک بخیه تشکیل دهد. آخرین قسمت یک سوزن خیاطی نوک است. نوک نوک سوزن است که پارچه را سوراخ مینماید .

سوزن مناسب برای خیاطی
اندازه سوزن
اندازه سوزن با یک یا چند عدد روی بستهبندی سازنده نشان داده میشود. کنوانسیون کلی برای اندازه سوزنها، مثل اندازههای سوزنهای سیم، این است که در هر کلاس داده شده سوزن، طول و قطر یک سوزن با کم شدن اندازه شماره افزایش مییابد. به عنوان مثال، یک سوزن اندازه 9 ضخیمتر و بلندتر از یک سوزن اندازه 12 خواهد بود.
با این حال، اندازههای سوزن استاندارد نیستند و بر این اساس یک اندازه 10 از یک کلاس شاید نازکتر یا ظریفتر از یک اندازه 12 از نوع دیگر باشد. جایی که یک بسته شامل یک شمارش سوزن در پی دو عدد اندازه مثل “20 تیز 5/10” است، مجموعه دوم اعداد مربوط به محدوده اندازههای سوزن در بسته است، در این مورد معمولاً ده سوزن تیز اندازه 5 و ده عدد اندازه 10 (برای مجموع 20 سوزن). به عنوان مثال دیگر، یک بسته برچسبگذاری شده “16 Milliners 3/9” شامل 16 سوزن میلینر در محدوده اندازههای 3 تا 9 خواهد بود.

ویژگیهای سوزنهای خیاطی
تاریخچه سوزنهای خیاطی پیشتاریخی
سایتهایی که سوزنهای استخوانی چشمدار با قدمت بین 45000 تا 25000 سال را به دست آوردند.
مادالنین، گوردان-پولیگنان فرانسه – موزه تولوز نخستین شکل خیاطی احتمالاً بستن پوست حیوانات با استفاده از قطعات استخوان به عنوان سوزن ، با سینهی حیوان یا مواد گیاهی به عنوان نخ بود. محدودیت اولیه توانایی تولید یک سوراخ به اندازه کافی کوچک در یک ماتریس سوزن، مثل یک ترکه استخوان، برای صدمه نرساندن به مواد بود. ردپایی از این امر در استفاده از سوزنها برای ایجاد سوراخهای چشمک در پارچه با جدا کردن به جای بریدن نخها باقی میماند. یک نقطه که شاید از یک سوزن استخوانی باشد به 61000 سال پیش برمیگردد و در غار سیبودو، آفریقای جنوبی کشف شد.
یک سوزن ساخته شده از استخوان پرنده و نسبت داده شده به انسانهای باستانی، دنیسوانها، با قدمت حدود 50000 سال تخمین زده شد و در غار دنیسووا یافت شد . یک سوزن استخوانی، با قدمت به عصر اورینیاک (47000 تا 41000 سال پیش)، در غار پوتوک (اسلوونی: Potočka zijalka) در کاروانکه شرقی، اسلوونی کشف شد. سوزنهای استخوانی و عاج یافت شده در سایت پیشتاریخی شیائوگوشان در استان لیائونینگ قدمت بین 30000 تا 23000 سال دارند.
سوزنهای عاجی نیز یافت شده است که قدمت آنها به 30000 سال پیش در سایت کستنکی در روسیه برمیگردد. استخوانهای سوزنهای نئولیتیک 8600 ساله در اکشی هویوک، آناتولی غربی، در استان کنونی دنیزلی کشف شدند. فلیندرز پتری سوزنهای خیاطی مسی را در ناقاده، مصر، از 4400 قبل از میلاد تا 3000 قبل از میلاد یافت . سوزنهای خیاطی آهنی در آپیدوم مانچینگ یافت شد که قدمت آن به قرن سوم قبل از میلاد میرسد.

تاریخچه سوزنهای خیاطی
سوزنهای خیاطی باستانی
جعبه سوزن تیبت به نظر میرسد یک شکل از توری سوزن به نام nålebinding هزاران سال پیش از بافتنی و کروشه وجود داشته است، تا حدی به این علت که میتواند از نخهای خیلی کوتاهتر و درجهبندیشدهتر نسبت به بافتنی استفاده نماید. بومیان آمریکایی معمولاً از سوزنهای خیاطی از منبع های طبیعی استفاده مینمودند. یکی از این منبع های، گیاه آگاو، هم سوزن و هم “نخ” را فراهم مینمود. برگ آگاو برای زمان طولانی خیس میشد و خمیر، الیاف بلند و رشتهای و یک نوک تیز که انتهای الیاف را به هم وصل مینمود، باقی میگذاشت.
“سوزن” اساساً همان چیزی است که انتهای نوک برگ بود. بعد از خشک شدن الیاف، الیاف و “سوزن” میتوانند برای دوختن اقلام به هم استفاده شوند. سوزنهای خیاطی یک کاربرد از فناوری ساخت سیم هستند که آغاز به ظاهر شدن در هزاره دوم قبل از میلاد مسیح نمود. بعضی از نمونههای زیبای طلاهای عصر برنز از سیم طلای خیلی یکنواخت ساخته شدهاند که نسبت به برنز شکلپذیرتر است. با این حال، سوزنهای مسی و برنزی نیازی به این اندازه طولانی نیستند: چشم را میتوان با برگرداندن سیم به عقب روی خود و کشیدن مجدد آن از راه قالب ساخته شود.
سوالات متداول در خصوص انواع سوزن خیاطی
۱. سوزنهای خیاطی تیز چه کاربردی دارند؟
سوزنهای تیز برای خیاطی عمومی دستی استفاده میشوند. این سوزنها نوک تیز و چشم گرد دارند و برای دوختهای ساده و روزمره مناسب هستند.
۲. سوزنهای گلدوزی چه ویژگی خاصی دارند؟
سوزنهای گلدوزی، که به سوزنهای کروئل نیز معروف هستند، چشمی بزرگتر از سوزنهای معمولی دارند که امکان نخ کردن چندین رشته گلدوزی را آسانتر مینماید.
۳. سوزنهای آپلیکه برای چه نوع دوختی استفاده میشوند؟
سوزنهای آپلیکه برای دوختهای ظریف و تخصصی مثل پچورک و کارهای تزئینی استفاده میشوند و کاربردی چندمنظوره دارند.
۴. تفاوت سوزنهای بین با سوزنهای تیز چیست؟
سوزنهای بین کوتاهتر از سوزنهای تیز هستند و برای دوختهای دقیق و ریز مثل دوخت بر روی پارچههای سنگین و خیاطیهای حرفهای به کار میروند.
۵. سوزنهای چرمدوزی چه ویژگیهایی دارند؟
سوزنهای چرمدوزی نوکی مثلثی دارند که برای سوراخ کردن چرم و مواد مشابه طراحی شدهاند، بدون اینکه پارچه را پاره کنند.
سخن پایانی
انتخاب درست سوزن خیاطی بر پایه نوع کار و پارچه، یکی از عوامل مهم در دستیابی به نتایج مطلوب در دوخت و دوز است. انواع مختلف سوزنها با ویژگیها و کاربردهای ویژه خود، برای دوختهای دقیق، گلدوزی، چرمدوزی و دیگر هنرهای دستی طراحی شدهاند. با شناخت دقیقتر هر نوع سوزن، میتوانید خوبترین انتخاب را برای پروژههای خود داشته باشید و کیفیت کار خود را بهبود بخشید.
[ad_2]
منبع : بیتوته

























آخرین دیدگاهها