آیا رفتارهای بزرگسالانه کودک خوب است؟

[ad_1]

آیا رفتارهای بزرگسالانه کودک خوب است

رفتارهای بزرگسالانه کودک

بچه های بزرگسال چه خصوصیاتی دارند؟

بعضی وقتها شیوه های تربیتی والدین به طور نامناسب و به صورت افراطی و زیادتر از حد نیاز اتفاق می افتد، این موضوع را صدمه زا است. ما مثالی از این مساله را در کودکانی می بینیم که شاید بتوان آنها را کودک بزرگسال بدانیم که رفتارهای بزرگسالانه را در خود نشان می دهند.

رفتارهای بزرگسالانه کودک

ویژگیهای کودکان بزرگسال 

کودک بزرگسال کودکی است که در جریان زندگی یاد گرفته است، مثل آدم بزرگها رفتار و مثل آنها فکر می نماید و به قدری درگیر خصوصیات بزرگسالانه می گردد و نشانه های بالغ بودن و بالغ شدن را نشان داده که کودک کم کم فراموش می نماید که یک بچه است.

در نتیجه آن گونه که اریک برن دانشمند بزرگ تعبیر می نماید این کودک با کودک درون خود نا آشنا بوده آن را نمی شناسد و در نتیجه زمانی برای زندگی کردن پیدا نمی نماید.

تربیت کافی است

والدین این روش های تربیتی شان را ادامه ندهند و بگذارند که کودک زندگی عادی خودش را داشته باشد.

چنانچه رفتارهای بزرگسالانه کودک ناشی از عدم رعایت اصول تربیتی درست به وسیله والدین باشد که بدون تردید توصیه ی ما تاکید بر این اصول اساسی است.

ولی در کنار این موضوع ما به عنوان پدر یا مادر می بایست بگذاریم کودک بچگی نماید، خاک بازی نماید، بدود، زمین بخورد، زخمی شود و حتی درد زخمی شدن را تجربه نماید و بالاتر از همه این ها می بایست بگذاریم که فرزندمان حتی با دوست خود مشکل پیدا نماید تا جایی که یاد بگیرد در این موقع چطور می بایست خودش را آهسته و مشکلاتش را برطرف نماید، زیرا متاسفانه شواهد علمی بسیاری وجود دارد که نشان می دهد کودک بزرگسال از رشد عاطفی مناسبی برخوردار نیستند.

رفتارهای بزرگسالانه کودک چه عواقبی در پی دارد

می بایست بچه ها را در محیط هایی قرار دهید که زیادتر با هم سن و سالان خودشان ارتباط داشته باشند؛ رفتن بچه ها به مهد کودک یکی از این گزینه ها است. خوب است که بچه ها از سنین ۳ سالگی ساعت هایی را در مهد کودک با همسن و سالانشان سپری کنند یا در مهمانی ها سعی نمایید شماری بچه باشد که با یکدیگر بازی و صحبت هایی از جنس کودکی داشته باشند.

بیشتر هنگامی که به یک مهمانی می روید که هیچ بچه ای حضور ندارد کودک مجبور  است که کنار شما بنشیند و به حرف های بزرگانه ای گوش دهد که مناسب سنش نیست؛ خوبتر است که زمانی که  کودکی حرف هایی در حد بزرگتر ها می زند و برای ما لذت بخش است و ما از آن به شیرین زبانی تعبیر می نماییم اما این کودک از دنیای کودکی خود بیرون آمده و در حقیقت این موضوع قادر هست برای او زنگ خطر باشد.

بعضی اوقات پدر و مادر کودکان را تشویق می کنند که بزرگانه لباس بپوشند، حرف بزنند و حتی رفتار کنند درحالیکه والدین تکلیف دارند به فرزندان خود گوشزد کنند که در محدوده ی سنی خود گام بگذارد و آنان را در راه رشد شخصیتی راهنمایی کنند.

در حقیقت پدر و مادر می بایست با امر و نهی به موقع به کودکان یاد دهند که در کجا، چه حرفی بزنند و چطور رفتار کنند. ولی متاسفانه بعضی از والدین با رفتارهای نسنجیده ی خود کودکان را از رشد طبیعی خارج می کنند بر این اساس کودکانی که زیادتر از سنشان می فهمند و بزرگتر از سنشان حرف می زنند دچار بلوغ زودرس نشده اند بلکه انان در نزدیکی بزرگسالی قرار گرفته اند و نمی توانیم توقع داشته باشیم که بزرگسالانی شاد و سالم شوند.

روش رفتار با کودکانی که بزرگتر از سن شان رفتار می کنند

یکی دیگر از عوامل به وجود آمدن چنین رفتارهایی ، موضوع فناوری و تمایل کودک با آن است. فناوری و ارتباطی که کودک با دنیای فناوری دارد قادر هست کودک درون آن را لاغر و ضعیف نماید و باعث به وجود آمدن رفتارهای بزرگسالانه کودک شود.

تلویزیون، فضای مجازی و انواع بازیهای اینترنتی و …. مثال های متفاوت فضاهای مجازی هستند که این روزها در دسترس کودکان هست.

این روزها کودکان ساعت ها در گیر تعامل با فضای مجازی می شوند. پشت لپ تاپ یا جلوی تلویزیون می نشینند یا یک تبلت دستشان می گیرند و به آن چشم می دوزند یا گوش می دهند. در چنین فضایی کودک خیلی عاقل شده و اطلاعات بسیاری بدست می آورد.

روش رفتار با کودکانی که بزرگتر از سن شان حرف می‌زنند

ولی شاید در انجام وظایف روزانه خود مهارت های کافی نداشته باشد و گاهی حتی در آسان ترین مسائل زندگی مثل بستن بند کفش، بلد بودن نشانی محل زندگی و حتی نوشتن اسم و فامیل خود مشکل پیدا نماید.

پس ما با کودکی روبرو هستیم که از دید سنی و عقلی رشد نموده ولی در زمینه ی مهارت های ارتباطی و تنظیم هیجان به اندازه ی کافی پیشرفت نکرده است.

[ad_2]

منبع : بیتوته