فرزندان، نخستین قربانیان طلاق

[ad_1]

 طلاق,آثار طلاق,اثرات طلاق,قربانیان طلاق

 زهر طلاق بیش از هر کسی حتی خود زوجین به کام فرزندان آنان فرو می‌رود. کودکان درمی‌یابند دیگر خانواده ندارند و در خوبترین حالت خواهند توانست انتخاب کنند که با چه کسی زندگی کنند؛ انتخابی که بیشتر مناسب سن و تمایلات عاطفی آنان نیست. اثرهای طلاق حتی در صورتی که در والدین از بین برود در روحیه فرزندانشان باقی می‌ماند.

این اثر می‌تواند به زخمی عمیق تبدیل شود که کهنه می‌شود، ولی بهبود نمی‌یابد. متاسفانه بعضی ناهنجاری‌های رفتاری در جامعه نیز گریبان این قربانیان را می‌گیرد و این متخصص علوم رفتاری در خصوص آنها می‌گوید: در بیشتر جوامع با شدت و ضعف نسبی، طلاق والدین حتی بعد از گذشت سال‌های متمادی بردوش فرزندانشان سنگینی می‌نماید.

گاه این موضوع در حد یک رسوایی بالا می‌رود و بر زندگی اجتماعی و مراودات جمعی فرزندان در مدرسه و محل سکونت یا میان دوستان و اقوام اثر مخرب می‌گذارد. آنان شاید مسخره شوند یا در برابر هر واکنشی ـ حتی اگر جنبه دفاعی داشته باشد ـ تحقیر شدن به علت طلاق والدین را پیش‌روی خود ببینند.

شرایط بدتر هنگامی واقع می‌شود که والدین از شخصیت کودکانه یا تمایلات عاطفی فرزندشان برای تحقیر طرف مقابل سوءاستفاده کنند.

شاید والدین یا یکی از آنان بخواهد به شیوه‌های مختلف به فرزندش بقبولاند طلاق آنان به علت رذایل اخلاقی طرف مقابل بوده است یا فرزند را وسیله‌ای برای فحاشی یا کنایه زدن به طرف مقابل تبدیل نماید.

بهداشت طلاق بر این موضوع تاکید می‌نماید که والدین بعد از طلاق می بایست حداقل در حضور فرزند به شخصیت طرف مقابل احترام بگذارند و تصور منفی و نفرتباری در خصوص یکی از والدین برای وی نسازند.

تخریب شخصیت یکی از والدین یا هر دوی آنان برای فرزندی که در دوره کودکی یا نوجوانی قرار دارد در حقیقت تحقیر شخصیت وی است و بذر نفرت را در وجود فرزند طلاق می‌کارد.

در طلاق والدین، بیشتر فرزندان هیچ نقشی ندارند و تنها یک قربانی هستند که پیش و بعد از طلاق صدمه می‌بینند. حال اگر والدین نتوانند ضربه روحی ناشی از طلاق را هضم کنند و کینه‌ها را به فراموشی بسپارند در حقیقت آینده فرزندانشان را هم تباه می‌کنند.

شاید والدین بعد از طلاق، زندگی جدید و موفقی در پیش‌ گیرند و حتی با دیگری ازدواج کنند، ولی فرزندان می بایست همیشه تاوان اشتباه‌های آنان را بپردازند.

اینجاست که پذیرفتن طلاق نیز در عین تلخی اصولی دارد و نباید آن را با عصیان و بی‌اخلاقی محض در خصوص همه چیز و همه‌کس اشتباه گرفت.

منبع:aftabir.com

[ad_2]

منبع : بیتوته

بیشتر بخوانید :

آخرین دیدگاه‌ها