[ad_1]
انجام تکالیف درسی به نوعی به منزله برعهده گرفتن مسئولیت فعالیت های آموزشی فرد است
هنگامی که فرزند شما ناتوانی خود در حل مسائل ریاضی را ابراز می نماید یا می گوید نمی تواند بدون کمک شما از پس نوشته واژه ای سخت و دشوار برآید، زود تسلیم خواسته او نشوید.
ساعت ۵ بعدازظهر است. من در حال کمک به پسرم هستم که ۸ سال دارد تا تکالیف خود را به نحو احسن انجام دهد. در همن حین فرزند دوساله ام ماژیکی را که فکر می کردم جای امنی پنهانش نموده ام برداشته و می گوید من هم دارم مشق می نویسم! و آغاز به خط خطی کردن دست هایش می نماید. اگر می بینید مادرانی مثل من از ماجرای تکالیف درسی فرزندان خود به شدت شکایت دارند این مسئله به ذات ملال آور این مقوله باز می گردد.
هنگامی در قالب رایانامه از دوستان خودم خواستم نظراتشان را در خصوص همراهی والدین با بچه ها در زمینه انجام تکالیف درسی بنیویسند، فقط یکنفر جواب رایانامه من را داد و نوشته خود را با این عبارت آغاز نموده بود: وای باز هم مسئله تکالیف درسی. وی در ادامه گفته بود هر وقت بخواهید نظر مرا در این زمینه جویا شوید، یک شب جلوتر به من آگاهی دهید برای چه که همانگونه که می دانید من درگیر پروژه انجام تکالیف درسی فرزندانم هستم!این جواب دوستم مرا به خنده انداخت.
مثل بسیاری از موارد دیگر، تکالیف درسی هم نسبت به دوران کودکی ما خیلی پیچیده تر و سطح توقع از دانش آموزان به مراتب زیادتر شده است. درواقع انتظارات معلمان و دانش آموزان از یکدیگر افزایش یافته است. از سوی دیگر چالش دیگری گریبان گیر والدین شده و آن عبارت است از کنترل وسایل ارتباطی نوین، نظیر گوشی های هوشمند و آی پدها. با وجود این که مطالعات اخیر نشان دهنده این حقیقت است که انجام تکالیف درسی به نفع دانش آموزان نیست اما تکالیف درسی همچنان پابرجا و استوارند و غیرقابل حذف به نظر می رسند. در این میان، خبر خوش آن است که شما به عنوان ولی دانش آموز ملزم به درگیر کردن خود در پروسه انجام تکالیف نیستید و درواقع اصلا نباید خودتان را درگیر این مسائل بکنید!
به گفته دکتر کتی واتروود، استاد رشته آموزش دانشگاه میسوری و موسس سایت آموزشی مختص زنان شاغل در آمریکا هدف از انجام تکالیف کمک به استقلال آن ها در موضوع یادگیری است. اگر فکر می نمایید مفهوم تکالیف این است که بچه را در اتاقی بنشانید و انتظار داشته می بایست نیم ساعت بعد تمامی تکالیف را به درستی انجام دهد سخت در اشتباهید اما در عین حال تاکیتک هایی وجود دارد که قادر هست از رنجش طرفین درگیر این ماجرا یعنی والدین و فرزندان بکاهد.
در ادامه به بعضی از این تاکتیک ها می پردزایم:
بگذارید فرزندتان، خود پایه گذار روتین و روال درسی خود باشد نخستین گام این است که برای تقویت شخصیت فرزندتان از او بپرسید ترجیح می دهد چه زمانی، کجا و چطور به انجام تکالیف درسی خود بپردازد و در ادامه از او بپرسید آیا ایده هایی برای مدیریت روند انجام تکالیف خود د ارد یا خیر.
به گفته دکتر دبوراایستیپک (Deborah Stioeck) مشاور مجله (parents) در صورتی که فرزندتان ایده مشخصی نداشت، قادر هستید با پیشنهادهایی، وی را به راه درست هدایت نمایید؛ سوالاتی نظیر خوبتر است اول عصرانه بخوری؟ یا می خواهی قبل از مشق نوشتن در حیاط پشتی بازی کنی؟ او را مجبور نمایید نسخه مورد قبول خود را بنویسد و آن را در محلی مناسب نصب نماید تا همواره آن را به یادداشته باشد. به یاد داشته باشید که شاید فرزندان شما هر کدام روال درسی خود را داشته باشند. شاید بعضی از فرزندان شما روی تختشان به انجام تکالیف خود بپردازند، عده ای دیگر میز غذاخوری را محلی مناسب برای انجام تکالیف خود بدانند.
بعضی از والدین برای فرزندان خود این نکته را جا انداخته اند که در صورتی که تکالیف خود را انجام ندهند، نمی توانند پای تلویزیون بنشینند و برنامه های دلخواهشان را دنبال کنند. بنا بر نظر کارشناسان، خوبتر است در آغاز سال تحصیلی این مسئله را برای فرزندان خود جا بیندازید به ویژه بعد از پشت سر گذاشتن تعطیلات تابستانی و عادت پیوسته با تلویزیون بودن در این زمان طولانی!
بگذارید فرزندتان، خود پایه گذار روتین و روال درسی خود باش
نقش ناظر را داشته باشید نه مصحح
تکالیف درسی برای معلمان نقش ابزاری را دارد که به وسیله آن قادر هستند میزان گیرایی دانش آموزان از مفاد و مطالب درسی را بررسی کنند. بر این اساس این تکالیف به شما معلق ندارند تا انجامشان دهید.
مت واکارو Matt Vacarro معلم ابتدایی در این باره می گوید: «ما می خواهیم اشتباهات بچه ها را ببینیم. درست است که هیچ کس دوست ندارد اشتباه نماید اما به فرزندتان بفهمانید او در تمامی حالات حتما نباید از هیچ اشتباهی مبرا باشد. او هم شاید اشتباه نماید.»
بنا بر نظر کارشناسان حوزه تعلیم و تربیت، شما قادر هستید به فرزند خود بگویید که هر شب قادر هست حداکثر سه سوال در خصوص تکالیف درسی خود بپرسد و بقیه موارد برعهده خود اوست یا قادر هست دور موارد مورد سوال را خط بکشد و آن ها را با معلم خود درمیان بگذارد.
یکی از مادرانی که از این روش استفاده نموده است در این باره می گوید: «فرزند من می گوید من تنها مادری هستم که به فرزند در پیدا کردن جواب ها کمک نمی کنم. هنگامی او از من خواست تا با واژه «زیرا» جمله بسازم من از او پرسیدم آیا می خواهی یکی از شانس های سه گانه خود را صرف سوال این سوال کنی؟ و می دانید در آخر چه نوشت؟ مشق نوشتن سخت است زیرا مادرم به من کمک نمی نماید! و درست در همین لحظه من به عنوان مادر به فرزندم افتخار کردم.»
به گفته جسیکا لاهی (Jessica Lahey) دبیر زبان انگلیسی اگر فرزندتان سرتان داد زد و بیان کرد مامان من به کمکت احتیاج دارم به او بگویید اگر با دقت و تمرکز کارت را انجام بدهی، هیچ مشکلی پیش نخواهدآمد.
درواقع شما به عنوان ولی دانش آموز هر چقدر زیادتر صبر نمایید، احتمال این که فرزندتان مجبور شود سوالات را بار دیگر بخواند و روی آن ها تامل زیادتری داشته باشد زیادتر خواهدبود. این دبیر، کتاب ارزشمندی با نام «موهبت شکست؛ چطور والدین می آموزند با رعایت استقلال فرزندان خود سبب موفقیت آن ها شوند؟» را نیز به رشته تحریر درآورده است.
با این حال از آنجایی که در بطن تکالیف درسی، آموزش غیرمستقیم مدیریت زمان نیز نهفته است، برای فرزند خود جا بیندازید که برای انجام تکالیف خود تاابد وقت ندارد و می بایست از هرگونه بطالت و بازیگوشی بپرهیزید. به عنوان مثلا می بایست براساس مقطع تحصیلی و بنابر سیستم آموزشی کشور ،محل اقامتتان و نیز توانایی های فرزند خود، هر شب زمانی معین را برای انجام تکالیف وی درنظر بگیرید.
به عنوان مثال اگر کلاس اول دبستان است بین ۱۰- ۲۰ دقیقه برای او در نظر بگیرید. برای کلاس دوم بین ۲۰- ۳۰ دقیقه و… (البته در این مورد می بایست غرولندهای این دانش آموزان ساعی را نیز به حساب آوریم!) برای محاسبه زمان تعیین شده، چشم از ساعت برندارید. در صورتی که فرزند شما با وجود تلاش صادقانه برای انجام به موقع تکالیف خود نتوانست در وقت مقرر کار را به پایان برساند، ساعت را متوقف نمایید و یادداشتی برای معلم فرزندتان بنویسید.
در اینجا ذکر نکته ای لازم به نظر می رسد و آن سفارش دکتر استیپک است مبنی بر این که در عین حال که معلمان در انتظار بازخوردهایی از جانب شما هستند، هیچ گاه در مقابل فرزند خود در خصوص معلمان و سیستم آموزشی مدرسه، زبان به انتقاد نگشایید. اگر فرزندتان از نوع تکالیف و روش انجام آن ها شکایت دارد، نگویید: این مسخره است. من با معلمت تماس می گیرم.
شما م یخواهید فرزندتان بداند از او جانب داری می نمایید اما در عین حال نباید سیستم آموزشی مدرسه محل تحصیل وی را سبک و کم ارزش بشمارید.
از میان دروس مختلف، ریاضی منشا بیشترین اصطکاک بین فرزندان و والدین است برای چه که روش تدریسش از زمان تحصیل والدین تاحالا خیلی فرق نموده است. برای مقابله با چنین معضلی، واکارو اوراق شامل دستورالعمل های درسی را به خانه ها می فرستد تا راهنمای والدین موقع رویارویی با این مسئله باشد. علاوه بر این در بیشتر مدارس پرتال های آموزشی به این موضوع اختصاص یافته یا سمینارهایی برای ارائه مفاهیم جدید آموزشی در هر مقطع تحصیلی برگزار می گردد.
فرزندتان را مسئول انجام تکالیف خود بار آورید
انجام تکالیف درسی به نوعی به منزله برعهده گرفتن مسئولیت فعالیت های آموزشی فرد است که به دست خود وی صورت می گیرد. این بدان مفهوم است که دانش آموزان می بایست حداکثر سعی خود را در انجام تکالیف به خرج دهند و آن را داخل کیف گذاشته و خود آن را به مدرسه ببرند. به طراوت مدرسه ای در اورلاندو تحویل تکالیف و پروژه های درسی دانش آموزان از سوی والدین را ممنوع اعلام نموده است.
به گفته بانو لاهی اگرچه شاید این کار از سوی بسیاری از والدین ناعادلانه تلقی شود اما نکته در این است که معلمان به دانش آموزان کمک می کنند تا با روش های مخصوص به خود دروس را برای بسپارند.
اگر فرزندتان با گریه و زاری اعلام می نماید که نمی تواند از عهده انجام تکالیف خود برآید، بگذارید برای یک بار هم که شده آن را ناقص تحویل دهد و سرانجام این کار را خود تجربه نماید و عواقبش را بپذیرد.
واکارو در این باره با استناد به تجارب آموزشی خود چنین می گوید: «هنگامی که دانش آموز تکالیف خود را به درستی انجام نمی دهد و با سهل انگاری آن را انجام می دهد، من در زنگ تفریح او را مجبور می کنم بنشیند و آن را تکمیل نماید. یک بار که دانش آموزی زنگ تفریح را از دست بدهد، یاد می گیرد دیگر نباید تکالیف خود را با سهل انگاری انجام دهد.»
این معلم کارآزموده در ادامه چنین می گوید: «عقب نشینی و پا پس کشیدن هیچ وقت موضوع ساده ای نبود اما در درازمدت به نفع شما و فرزندتان خواهدبود.»
وی از تجربه شخصی خود و فرزندش برای ما می گوید: «پسرم همین چند وقت پیش هنگامی داشت غذا می خورد غذایش (سس سالسا) ریخت روی برگه تمرین درس ریاضی. معلم او دور لکه غذا خط کشیده بود و این یادداشت را برایش نوشته بود: لطفا موقع انجام تکالیف درسی غذا نخورید! و من خیلی از این اقدام معلم فرزندم خوشم آمد.» در ضمن برای دستخط بد و تکالیف نامرتب چند نمره را از دست داد و برای لحاظ نکردن جزییات به انشایش اخطار گرفت. اثر این کار خیل یعمیق تر از تاکتیک های من از آب درآمد.»
اگر در پی نسخه ای هستید که انگیزه فرزندتان را در انجام هر چه خوبتر تکالیف بالا ببرد، پنج نکته زیر را رعایت نمایید و برای داشته باشید تغییر کوچک قادر هست شرایط را به کلی دگرگون سازد.
تکالیف درسی برای معلمان نقش ابزاری را دارد که قادر هستند میزان گیرایی دانش آموزان را بررسی کنند
1- به جای گفتن: «من نمی فهمم این روزها این معلم ها چطور به شماها ریاضی درس می دهند؟» بگویید: «من ریاضی را به روش دیگری یاد گرفتم. خوبتر است یک نگاه به کتاب بیندازی و نکته اش را بگیری.»
2- به جای گفتن: «برای چه تو یک جمله دیگری را به این بند اضافه نمی کنی؟» بگویید: «این انشای خیلی جالبی است. من می خواهم زیادتر در خصوص انشایت به من توضیح بدهی.»
3- به جای گفتن: «جواب این مساله به عنوان مثال ۳۸ می گردد.» بگویید: «مرحله به مرحله به پیش برو اگر مشکلی بود من اینجا هستم به تو کمک کنم.»
4- به جای گفتن: «از مشق هایت را ننویسی نمره بد می گیری» بگویید: «تو حداکثر تلاشت را انجم بده من و معلمت حواسمان به تلاش های تو هست نه اینکه تو حتما می بایست کامل باشی.»
5- به جای گفتن: «این بی معنی است» بگویید: «این مساله برای من هم گیج کننده است خوبتر است یک یادداشت برای معلمت بنویسم.»
چطور با معلم فرزندم حرف بزنم؟
در شرایط ایده آل و آرمانی یک معلم انتظارات و خواسته های خود در خصوص تکالیف و مشق شب شاگردان را در جلسه اولیا و مربیان به والدین آن ها شرح خواهدداد اما اگر هنوز در خصوص نقش خود به عنوان ولی دانش اموز با ابهام مواجه هستید، خوبتر است دست به کار شوید و رایانامه ای (ایمیلی) را با عنوان «من چطور قادر هستم در انجام تکالیف فرزندم به او کمک کنم؟» برای معلم فرزندتان بفرستید.
از ادبیات ساده برای نگارش رایانامه استفاده نمایید اما سوالات مشخص بپرسید نظیر موارد ذیل: آیا می بایست از تکالیف فرزندتان غلط بگیرید؟ به شرح و بیان مفاهیم بپردازید، درست و غلط بودن تکالیف را بررسی نمایید یا همین که بدانید فرزندتان تکالیف خود را انجام داده است کفایت می نماید؟ اگر از سوال هایتان جواب نگرفتید، گوشی تلفن را بردارید و با معلم فرزندتان تلفنی صحبت نمایید. شما تا زمانی که احساس آرامش نکردید قادر هستید هر چند باری که بخواهید این کار را انجام دهید.
به گفته بانو دکتر کتی واتروود تجربه نشان داده والدین خوبتر است کمتر به مقوله انجام تکالیف بپردازند و در مقابل تعامل زیادتری با معلمان داشته باشند. اگر انجام تکالیف تعیین شده برای فرزندتان مشکلات جدی به بار می آورد یا در زمان فعالیت های دیگر نظیر بازی یا استراحت او وقفه و بی نظمی ایجاد می نماید یک ملاقات حضوری با معلم فرزندتان ترتیب دهید.
به اعتقاد بانو دکتر واتر وود، هیچ گاه یک معلم قصد برهم زدن روال عادی زندگی والدین را ندارد اما در عین حال به اطلاعات زیادتری درخصوص روش انجام تکالیف از سوی فرزندتان نیاز دارد. نگاه داشتن فرزندان بر راه ترقی و تعادل در آخر هم به نفع والدین و هم به نفع اولیای مدرسه خواهدبود.
منبع: ماهنامه همشهری تندرستی
[ad_2]
منبع : بیتوته
آخرین دیدگاه‌ها