[ad_1]
دورانی را که در آن زندگی میکنیم، عصرارتباطات مینامند. هر روز با روشهای نوین و سادهتری برای ایجاد ارتباط بین اشخاص روبهرو میشویم و گرچه این وسایل ارتباطی، تسهیلاتی را درزندگی ایجاد مینماید، ولی شکی نیست تدابیری ویژه را برای استفاده از آنها در محیط خانواده الزامآور مینماید.
به طور یقین یکی از این وسایل ارتباطی که خانواده ها را دچار چالش جدی در خصوص روش استفاده از آن از سوی فرزندان قرارداده، تلفن همراه است، اما آیا فرزندان می بایست از تلفن همراه استفاده کنند و اگر جواب مثبت است، چطور؟
از منظر تربیتی رویکرد والدین به استفاده فرزندان از تلفن همراه در دوره های سنی مختلف می بایست متفاوت باشد. قطعا برای کودکان پیش دبستانی ضرورتی برای استفاده از تلفن همراه وجود ندارد، در صورتی که متاسفانه بسیاری از والدین بدون توجه به این نوشته برای فرزندان خود تلفن همراه آماده کردن می کنند در حالی که عملا فرزندان آنها در زیادتر اوقات که با والدین خود نیستند در محیط های آموزشی چون مهدهای کودک به سر می برند، امکان خبرداشتن از وضع آنها میسر است.
همچنین می بایست توجه داشت دلایلی چون وجود بازی های مختلف در گوشی های تلفن همراه یا آن که چون دوستان گروه سنی فرزند ما از تلفن همراه استفاده می کنند، پس فرزند ما نیز می بایست از آنها عقب نباشد و تلفن همراه داشته باشد، نه تنها امتیازی برای بچه های ما ایجاد نمی نماید، بلکه کودکان ما را مصرفی تر نموده و زیاده خواهی آنها را افزایش می دهد. از سوی دیگر به این ترتیب خود ما از سنین خردسالی فرزندانمان را در معرض امواج گوشی های تلفن همراه قرار می دهیم که قطعا برای سلامت آنها سودمند نیست.
استفاده از تلفن همراه برای گروه سنی دبستان و راهنمایی به عنوان وسیله ای شخصی سودمند نیست و حتی اگر می خواهیم در ساعت هایی که فرزندانمان دور از والدین در کلاس های آموزشی یا با دوستان خود هستند از وضع آنها خبردار باشیم، خوبتر است یک خط و گوشی اضافی درمنزل وجود داشته باشد تا هنگامی که نوجوانان ما خارج از منزل هستند، از آن استفاده کنند، ولی موقع برگشت به منزل این تلفن همراه اضافی را درجای خود گذاشته و اصولا با آن سروکاری نداشته باشند.
این یک امکان اضافی برای همه اعضای خانواده است که از گوشی یدکی درصورت لزوم بهره ببرند و فرزند ما هم موقع خروج از منزل قادر هست آن را همراه داشته باشد. بدیهی است موقع حضور درمنزل با توجه به وجود تلفن ثابت نیازی به استفاده از تلفن همراه نیست.
گرچه در خصوص فرزندان در سنین دبیرستان نیز میتوان عینا مثل دوران راهنمایی و دبستان عمل نمود، اما اگر با توجه به شرایط، والدین می خواهند خواست فرزندان خود را در داشتن گوشی تلفن همراه برآورده کنند، خوبتر است از گوشی های ساده به این منظور استفاده شود نه گوشی هایی که دارای سیستم عامل بوده و نوعی کامپیوتر به حساب می آید.
با توجه به آن که امروزه در تمامی منازل کامپیوتر شخصی وجود دارد و امکان دسترسی به اینترنت از آن راه میسر است، لزومی ندارد این امکان را در وسیله ای شخصی قابل حمل کوچک که قادر هست مختل کننده تمرکز و حواس فرزندان ما در زمان طولانی تر باشد، فراهم آوریم.
گرچه تلفن همراه قادر هست وسیله سودمندی برای ارتباط اشخاص با یکدیگر باشد، اما می بایست به این نکته توجه داشت که ایجاد این امکان که فرزندان ما بتوانند درتمام طول ساعات بیداری خود، به دفعات و در زمان های طولانی تماس های دائمی برقرار کنند یا به ارسال پیامک های متعدد مبادرت ورزند یا در هر لحظه در اینترنت سرگرم باشند، گذشته از احتمال بروز اعتیاد تکنولوژیک قادر هست سبب اختلالات تمرکز حواس و داشتن ارتباطات پنهانی و حتی گاهی نامناسب فرزندان شود.
منبع:aftabir.com
[ad_2]
منبع : بیتوته
آخرین دیدگاهها