[ad_1]
معمولا دختران و پسران به علت اینکه خصوصیات درونیشان با هم متفاوت است در جامعه نیز از دید اجتماعی و رفتاری در شرایط خاصی نسبت به یکدیگر قرار میگیرند؛ از نوع بازی و ارتباط با همسالان گرفته تا نوع روابطشان با والد همجنس. بر این اساس والدین می بایست با توجه به خصوصیات رفتاری، شرایط زیستی و جسمی کودکان با آنها رفتار کنند و آنها را مورد تشویق یا تنبیه قرار دهند…
گرچه تفاوت عمدهای در شیوههای فرزندپروری دختران و پسران وجود ندارد اما تنها تفاوت در جزییات برخورد و روش رفتار است. درواقع در شیوه تربیتی فرزندان می بایست با توجه به تفاوتهای ظاهری با آنها رفتار شود چراکه مشخصههای روانی- رفتاری در دختران زیادتر درونی است.
معمولا در پسران این حالت، نمود بیرونی زیادتری دارد و به همین علت شاهد شیطنت، لجبازی، نافرمانی و مقابلهجویی در آنها هستیم، درحالی که بروز این حالتها در دختران نمود بیرونی دارد و از روی مشخصههای رفتاری میتوان به بروز اضطراب یا کم شدن اعتمادبهنفس در آنها پی برد. گرچه گاهی بعضی از خصوصیتهای رفتاری در دو جنس مشترک است مثلا شاید دختری پرجنبوجوش و اعتمادبهنفس بالایی داشته باشد یا یک پسر در یک دوره سنی ویژه به بازیهای دخترانه علاقه پیدا نماید اما این حالتها طبیعی تلقی میشود و چندان دلواپسکننده نیست، مگر در مواردی که این رفتارها برای زمانزمانی طولانی ادامه یابد.
به این ترتیب والدین می بایست در تربیت فرزندان، جنسیت آنها را درنظر بگیرند؛ مثلا در تربیت فرزند دختری که اعتمادبهنفسش پایین است، میتوان با توجه زیادتر و تقویت احساس مسوولیتپذیری در او، این مشکل را برطرف یا با روشهای ویژه، رفتارهای لجبازانه را در پسران کنترل کنند.
یکی دیگر از نکته هایی که در فرزندپروری ارزش دارد، این است که کودکان متناسب با جنسیتشان تربیت شوند. اگر کودکی با توجه به جنسیت خود پرورش نیابد (تربیت دختران با شیوههای پسرانه و پسران با شیوههای دخترانه)، شاید در آینده در پیداکردن هویت جنسی ثابت خود دچار مشکل شود. بر این اساس می بایست با پسران و دختران بهگونهای رفتار شود تا سبب تقویت و پررنگتر شدن این خصوصیاتها در آنها شود. والدین در عین توجه به کودکان، می بایست سعی کنند رفتارهای مثبت را در آنها تقویت کنند و اگر شاهد بروز رفتارهای منفی در آنها هستند با شیوههای ویژه آن را اصلاح و خاموش کنند.
منبع:aftabir.com
[ad_2]
منبع : بیتوته
آخرین دیدگاهها