بیماری اوتیسم چیست و چه علائمی دارد؟

[ad_1]

علایم و شدت بیماری اوتیسم در اشخاص مختلف، متفاوت است

بیماری اوتیسم در کودکان

بیماری اوتیسم چیست؟
بیماری اُوتیسم (درخودماندگی یا Autism)، یک اختلال رشد است که در سه سال اول زندگی ظاهر می گردد. بیماری اوتیسم با اثر بر روی مغز کودک، رفتارهای اجتماعی و مهارت ارتباط برقرار کردن را مختل می نماید. هرچند علایم و شدت بیماری اوتیسم در اشخاص مختلف، متفاوت است، اما همه انواع اوتیسم برتوانایی برقراری ارتباط با دیگران توسط کودک، اثر می گذارد.

بنظر می رسد که تعداد کودکان مبتلا به بیماری اوتیسم درحال رشد است. هرچند درمان و شفای کاملی برای بیماری اوتیسم وجود ندارد، اما درمان جدی و بموقع اوتیسم تغییرات بزرگی در زندگی کودکان مبتلا به بیماری ایجاد می‌نماید.

 دلیل اوتیسم چیست؟
عوامل مختلفی در بروز بیماری اوتیسم نقش دارند اما مهمترین دلیل اوتیسم توارث است. جهش های ژنتیکی در کنار بحث توارث ژن ها در بروز بیماری اوتیسم دخیل است. موضوع مربوط به یک ژن هم نیست و ژن های مختلف و تعامل آنهاست که سبب بروز اوتیسم می گردد.

بیماری اوتیسم یك ناتوانی طولانی زمان است كه منجر به اختلال عملكرد عصبی – روانی در فرد می گردد. گر چه به نظر می رسد كه اوتیسم عارضه نادری است اما اطلاعات اخیر گویای آن است كه شیوع بیماری اوتیسم حتی تا ۲۰ مورد در هر10000 تولد زنده می رسد.

اگر چه دلیل اصلی بیماری اوتیسم كاملاً شناخته شده نیست، اما در سال های اخیر تحقیقات و مطالعات بسیاری در زمینه بیماری اوتیسم صورت گرفته است. تحقیقات تأكید بسیاری بر منشاء زیست شناختی و عصب شناختی بیماری اوتیسم در مغز دارد. در بسیاری از خانواده ها سابقه بیماری اوتیسم و یا اختلالات مربوط به اوتیسم وجود داشته است كه ریشه ژنتیك را مطرح می كند اگر چه تا به حال ژن خاصی كه مربوط به بیماری اوتیسم باشد شناخته نشده است.

پژوهشگران در مورد نقش ژنتیك در دلیل شناسی بیماری اوتیسم اختلاف نظر دارند و عده ای از آنها تركیب چندین ژن را به عنوان دلیل بیماری اوتیسم مطرح می كنند. چندین نظریه در خصوص بیماری اوتیسم مطرح شده كه هیچیك به طور دقیق اثبات نشده است.

علائم ابتلا به بیماری اوتیسم

بیماری اوتیسم نوعی اختلال رشدی است كه با رفتارهای ارتباطی، كلامی غیر طبیعی مشخص می گردد. علائم بیماری اوتیسم در سال های اول عمر بروز می كند و دلیل اصلی آن ناشناخته است. بیماری اوتیسم در پسران شایع تر از دختران است. بیماری اوتیسم بر رشد طبیعی مغز در حیطه تعاملات اجتماعی و مهارت های ارتباطی تأثیر می گذارد.

کودکان مبتلا به بیماری اوتیسم دوست دارند وسایل را پشت هم بچینند و قطار کنند

 
کودک مبتلا به بیماری اوتیسم اختلال تکلم دارد
از دید کلامی، کودک مبتلا به بیماری اوتیسم دچار تاخیر است. کودکان به مرور که بزرگ می شوند، درک بیانی بالاتری در مقایسه با قدرت بیان دارند. یک کودک طبیعی در یک سالگی قادر هست تک واژه ادا نماید و در ۱.۵ سالگی ۳-۲ واژه را با هم ترکیب می نماید اما کودکان مبتلا به بیماری اوتیسم یا کلام ندارند یا در مقایسه با سن شان دچار تاخیر کلامی اند یا کلام دارند اما معنی دار نیست و کلام دیگران را اکو می کنند.

متاسفانه گاهی والدینی را می بینیم که بیماری اوتیسم فرزندشان را انکار می کنند. آنها می گویند فرزندم کلام دارد و حتی باهوش است چون در سن پایین قادر هست جمله های سنگین و طولانی را بیان نماید اما بعضی کودکان مبتلا به بیماری اوتیسم مثل طوطی واژه ها و جمله های اطرافیان را تکرار می کنند. این به معنی هوش بالای کودک نیست بلکه بدان معنی است که کودک درک و شناختی از محیط اطراف ندارد.

کودک مبتلا به بیماری اوتیسم «من» نمی گوید

در روند طبیعی رشد، کودکان به محض آنکه «من» را درک می کنند، دیگر از «نام خود» برای بیان خواسته هایشان استفاده نمی کنند در حالی که کودک مبتلا به بیماری اوتیسم شناختی از «من» ندارد و خود را با نام صدا می زند؛ مثلا می گوید: «به علی آب بدید!» این نشانه خوبی نیست. حتی کودک مبتلا به بیماری اوتیسم ضمایر را هم اشتباه استفاده می نماید.

ارتباط کودک مبتلا به بیماری اوتیسم یکطرفه است
کودک مبتلا به بیماری اوتیسم حتی اگر کلام داشته باشد، نمی تواند درست ارتباط برقرار نماید و گفتارش جهت دار نیست. شاید محتوای کلام با سنش متناسب نباشد یا بدون توجه به صحبت های دیگران فقط در مورد علایق خود صحبت نماید. در واقع کودک مبتلا به بیماری اوتیسم نمی تواند تبادل اطلاعات نماید. کودکان مبتلا به اوتیسم به لبخند یا خستگی دیگران توجهی ندارند و نمی توانند نوبت را رعایت کنند. آنها ارتباط یکطرفه برقرار می کنند و به همین دلیل ارتباطشان تاثیرگذار نیست.

واژه سازی کودک مبتلا به بیماری اوتیسم غیرطبیعی است
شاید واژه سازی به شکل بازی در کودکان عادی هم دیده شود اما جایگزین کردن همیشگی واژه ها، مختص مبتلایان به بیماری اوتیسم است. مثلا کودک مبتلا به بیماری اوتیسم شاید همیشه به «باب اسفنجی»، «بنگی» بگوید.

کودک مبتلا به بیماری اوتیسم ساعت ها با یک وسیله سرگرم می گردد
کودک طبیعی زمان توجه کوتاهی دارد یعنی شاید نهایتا ۵ دقیقه با یک اسباب بازی، بازی نماید و بعد آن را رها نماید و سراغ بازی دیگری برود. کودک طبیعی چون محرک های مختلف را آزمایش می نماید، پیشرفت می نماید اما کودک مبتلا به بیماری اوتیسم ساعت ها یک بازی تکراری انجام می دهد.

کودک مبتلا به بیماری اوتیسم شاید ساعت ها یک بازی تکراری انجام دهد

کودکان مبتلا به بیماری اوتیسم نبوغ خاصی در بعضی مسائل دارند
در بیماری اوتیسم، متاسفانه دو سوم کودکان مبتلا، کم توان ذهنی هستند و یک سوم آنها هوش معمولی دارند. این کودکان مبتلا به بیماری اوتیسم در بعضی مسائل نبوغ خاصی دارند. مثلا شاید علاقه خاصی به سیاره ها داشته باشند و با کمترین تلنگری اطلاعاتی را در این زمینه حفظ کنند و اگر در جمع قرار بگیرند در مورد این مسائل صحبت کنند. معمولا هم به پیام های ارتباطی دیگران مثل اینکه «بس است» یا «خسته شدیم» توجهی ندارند.

در بیماری اوتیسم، کودک مبتلا معمولا محو پنکه و لباسشویی می گردد
کودکان مبتلا به بیماری اوتیسم به چرخیدن یا به وسایلی که می چرخد مثل پنکه و لباسشویی علاقمند هستند و شاید ساعت ها خود را با تماشای آنها سرگرم کنند. شاید زنجیری را تکان دهند یا به موسیقی های ثابت عکس العمل و علاقه شدید نشان دهند.

کودکان مبتلا به بیماری اوتیسم مثل کودکان دیگر بازی نمی کنند
بیماران اوتیسمی با اسباب بازی ها آنگونه که می بایست بازی نمی کنند؛ مثلا شاید به جای راه بردن ماشین های اسباب بازی روی زمین، آنها را پشت هم بچینند و قطار کنند.

بیماران اوتیسمی با اسباب بازی ها آنگونه که می بایست بازی نمی کنند

بیماری اوتیسم درمان پذیر است
علائم بیماری اوتیسم معمولا از ۹ ماهگی قابل تشخیص است اما در ۳-۲ سالگی کاملا مشخص می گردد مگر در موارد خیلی خفیف که شاید بیماری اوتیسم در نوجوانی یا جوانی تشخیص داده شود. علائم بیماری اوتیسم در ۳ حوزه ارتباط، کلام و علایق و رفتارهای تکراری دیده می گردد.

متاسفانه والدین بعضی از کودکان مبتلا به بیماری اوتیسم واقعیت را انکار می کنند چون پذیرش این موضوع سخت است اما با این کار فقط کودک شان را از دوران طلایی درمان محروم می کنند؛ در صورتی که در بیماری اوتیسم اگر آموزش های لازم، به موقع به کودک در سن طلایی داده شود، احتمال طبیعی تر شدن رفتارها وجود دارد.

در موارد خفیف معمولا بیماری اوتیسم را دیر و در نوجوانی و جوانی تشخیص می دهند. هنگامی مهارت ها شکل پیدا نمود، دیگر نمی توان آن را تغییر داد. البته اگر بینش را تغییر دهیم، حتی به اشخاص مبتلا به بیماری اوتیسم در این سن هم میتوان کمک نمود؛ مثلا اگر نوجوانی نمی داند کجا می بایست حین ارتباط صحبت هایش را قطع نماید، می بایست به مادر یاد داده شود با علائم خاصی به فرزندش غیرمستقیم نشان دهد صحبت کافی است. سن طلایی درمان بیماری اوتیسم تا قبل از ۵ سالگی است. هر چه در سن پایین تری بیماری اوتیسم تشخیص داده و بازتوانی ها آغاز شود، احتمال طبیعی شدن زیادتر است اما می بایست بپذیریم که کودکان مبتلا به بیماری همیشه تا حدودی با سایر همسالان خود متفاوت هستند.

با این همه، متاسفانه بعضی از درمانگران هنوز تعریف قدیمی بیماری اوتیسم را باور دارند و فکر می کنند این بیماران، ناتوان و گوشه گیر هستند و اگر فردی کلام و فقط علایق ویژه و تکراری داشته باشد، می گویند به بیماری اوتیسم مبتلا نیست و با تشخیص اشتباه، کودک را از دوران طلایی درمان محروم می کنند.

اگر كودك از طرف شما و یا دكتر مخصوص خود مظنون به بیماری اوتیسم باشد به هر حال بایستی توسط شخصی كه در زمینه بیماری اوتیسم تخصص دارد معاینه دقیق شود. ممكن است این فرد یك روانشناس، روانپزشك و یا یك متخصص رشد اطفال باشد.

در بیماری اوتیسم گاهی ممكن است برای یك تشخیص دقیق و درمان به یك تیم متخصص نیاز شود این تیم قادر هست از اشخاص زیر تشكیل شود :
– متخصص رشد در اطفال: این فرد قادر هست مشكلات تندرستی و رشد در كودكان را درمان كند.
– روانپزشك كودك: این فرد قادر هست در تشخیص اولیه بیماری اوتیسم كمك كرده و در صورت نیاز، داروهائی را برای كمك به كودك مبتلا به اوتیسم تجویز كند.

– روانشناس كودك: در شناخت عادات و حالات روانی كودك مبتلا به بیماری اوتیسم كمك كرده و ناتوانی های كودك مبتلا به بیماری اوتیسم را در زمینه های رشد ذهنی ،روانی، و اجتماعی بررسی می كند. همچنین یك روانشناس قادر هست در بهبود رفتاری كودك مبتلا به بیماری اوتیسم و افزایش مهارتهای اجتماعی او به شما كمك كند.

– رفتار درمان: این شخص قادر هست علاوه بركمك به بهبود توانائی های كودك مبتلا به بیماری اوتیسم در كارهای روزانه مثل لباس پوشیدن، غذا خوردن و سایر كارهای استقلالی، همچنین در بهبود موقعیت حواس پنجگانه ،قدرت تشخیص و سایر توانائی های كودك او را کمک كند.

– كار درمان: یك كار درمان كودك مبتلا به بیماری اوتیسم را در استفاده درست از عضلات و اندامهای بدن برای انجام كارهای بزرگ و كوچك بدنی قادر هست کمک كند.

– گفتار درمان: در بهبود موقعیت گفتار كودك مبتلا به بیماری اوتیسم و افزایش توانائی او در مهارتهای كلامی خیلی مؤثر است.

– مشاور خانواده: این شخص قادر هست علاوه بر راهنمائی در امر روابط شما با كودك مبتلا به بیماری اوتیسم، شما را در بهره وری خوبتر از منبع های و مراكز موجود در جامعه برای كمك به درمان كودك كمك كند. اگر علائم بیماری اوتیسم شدید باشد، مثلا کودک خنده های بی مورد یا حرکت های کلیشه ای یا تشنج و رفتارهای خودآزار داشته باشد، داروهایی برای حذف و طبیعی شدن رفتار او تجویز می گردد که تاثیرگذار هم است.

منبع های:

rastineh.ir

bartarinha.ir

yjc.ir

imamhadi.com

[ad_2]

منبع : بیتوته