[ad_1]
فخرفروشی در کودکان
اصول پیشگیری از فخر فروشی کودکان
فخرفروشی در کودکان
در زیادتر وقت ها این کار باعث سرگرمی و تفریح آنها می گردد چنانچه کودکی نسبت به اطرافیان خود با دلسوزی و مسئولانه رفتار نماید این به رخ کشیدن های گاه و بی گاه مشکلی به وجود نمی آورد.
بعضی از والدین از روی قصد بچه های خود را به فخر فروشی مجبور میکنند. مادری که همیشه به بچه اش میگوید : تو فقط بازیکن ماهر تیم هستی یا تو زیباتر از دختر های دیگر هستی خودپسندی و غرور دروغی را در او تقویت می نماید.
هنگامی که کودک کودک شما فخر می فروشد که «پدر من از پدر تو قویتره!» امکان دارد باعث نارزاحتی شما شود، ولی هیچ جایی برای نگرانی نیست. در واقع، این رفتاری کاملاً عادی برای کودکی در سن قبل از پیشدبستانی است.
این مسئله تا اندازه ای به دلیل خودخواهی اوست، زیرا کودک در فهمیدن برداشت دیگران مشکل دارد و قسمتی نیز به دلیل این حقیقت خواهد بود که کودکتان سعی می نماید بفهمد دقیقاً چه نوع اثر و تاثیری در جهان دارد. حس فردیت دگرگون شده و متورم یک کودک تا سن پیشدبستانی از خود و کارهایی که میتواند انجام دهد مثل پختن شام یا رنگ کردن نردههای بالکن، چیزی طبیعی و سالم است، چون او در حال یادگیری این حقیقت است که میتواند اتفاقاتی را رقم بزند و اعتماد به نفسش به شتاب در حال بالا رفتن است.
بر این اساس هنگامی که میشنوید فرزندتان خود را بالا میبرد و مثلاً میگوید: «من میتونم سریعتر از تو بدوم!» برایش پند و نصیحت نکنید. در عوض، کمک نمایید توانایی دیدن دیدگاههای دیگران، یادگیری همکاری و مهربان بودن را پیدا نماید. پس، مثلاً به جای این که کودک خود بگویید: «تو از دیگران خوبتر نیستی»، روی عواقب رفتار او تمرکز و کمک نمایید احساسات دوستان خود را تشخیص دهد و با آنها همدلی نماید.
با فخرفروشی در کودکان چطور برخورد کنیم
فخر فروشی یا اصطلاحاً پزدادن در کودکان در یک مرحله ویژه سنی ناگزیر می گردد. درست است که آنها موقع این موارد فخر فروشی ها در مورد آسان ترین و پیش پا افتاده ترین چیزها مثل نوع اسباب بازی ها یا حتی اعضای خانواده شان ملاحظه احساسات طرف مقابل خود را مثل بزرگسالان نمی کنند ولی واقعیت این است که والدین زمان بسیاری را در شبانه روز صرف تعریف و تمجید از کودکانشان و اغراق در مورد توانایی ها و داشته های آنان می کنند.
والدین امروزی هرچند از هر موقعیتی برای تقویت حس اعتماد به نفس کودکانشان استفاده می کنند، ولی بعضی اوقات این حس اعتماد به نفس جای خود را به خودشیفتگی ویرانگر می دهد که باعث می گردد آنان در مقابل دیگران بی اعتنا باشند.
آیا والدین می بایست به کودکان پیش دبستانی خود نرم خویی و فروتنی را به جای این نوع رفتارهای فخر فروشانه آموزش دهند.
فخر فروشی و پزدادن در این سن و سال نه فقط عادی است، بلکه اشکالی نیز ندارد. کودکان در این سن یاد می گیرند که توانایی انجام کارهای بسیاری را هر چند به طور نهفته دارند.
کودکانی که درعشق و امنیت بزرگ شوند در سنین پیش از دبستانی احساس اعتمادبه نفس شان نیرومند است و همچنان به داشتن عقاید مثبت از خودشان که گاه جنبه خودشیفتگی پیدا می نماید ادامه می دهند زمانی که یک کودک سه، چهار ساله توجه شما را به دست اوردها و نتیجه کارهایش جلب می نماید (چه نشان دادن یک نقاشی، آذین سالاد الویه و چیدن میز شام باشد یا زدن به هدف در بازی هایی مثل فوتبال و ...) در واقع احساس رضایت خود را از شرایط، جایگاه ها و افراد مثل «من خوشحالم»، «این کار را دوست دارم» یا «این اشخاص مرا دوست دارند» برای شما نشان می نماید.
دکتر برکووتیز می گوید: «چیزی که والدین را دلواپس می نماید این موقعیت زیاده روی در رضایت از خود است که آن نیز عادی است چون کودکان در این سن با نسبیت آشنا نیستند و همه چیز را کامل فرض می کنند.
یک کودک تصور نمی نماید من در انجام این یک کار خوب و توانا هستم و امکان دارد در انجام کاری دیگر نباشم. او فقط فکر می نماید که من خوب هستم، خوبترین هستم و همه کار را قادر هستم انجام دهم. این رفتار یا نوع نگاه تا سن دبستان که کودکان به تدریج به درک واقع گرایانه تری از توانایی ها و ضعف های خود می رسند ادامه دارد.
در آنجایی که کودکان چه درمهد و چه در محیط های بازی زمان بسیاری را با گروه همسالان خود طی می کنند امکان مقایسه کردن خود با هم کلاسی ها و دوستانشان را پیدا می کنند این عادی است که بخواهند احساس اعتماد به نفس خود را با ادعای برتری نشان دهند. بچه ها زیادتر تصمیم به جریحه دار کردن احساسات دوستانشان را ندارند و واقعیت این است که آنها به آسانی درک نمی کنند که تأکید بر موفقیت های خودشان امکان دارد در دیگری حس بدی به وجود آورد.
بچه های سه تا چهار ساله اصلا نمی فهمند، که دیگران حس متفاوتی را در مورد یک رویداد یا اتفاق واحد دارند.
زیاده روی بعضی کودکان در فخرفروشی به آن علت است که آنها تأیید و پذیرش کافی را از والدینشان دریافت نمی کنند.
آنها از فخرفروشی و پزدادن به عنوان شیوه ای برای پی بردن به این که کارشان یا موفقیت شان چه ارزش گذاری مثبتی از طرف پدر و مادرشان یا دیگر بزرگسالان می گردد استفاده می کنند.
در مورد کودکانی که ناگهان خودشیفته و یا فخرفروش می شوند، می بایست علت را در تغییر و تحولات محیط و یا اطرافیانش پیدا نمود. در موقع خوبتر است مساله پیش آمده را با مربی او در میان بگذارید. همین طور قادر هستید از روش های زیر برای هدایت خوبتر احساسات کودکتان و تقویت حس اعتماد به نفس او به جای خودشیفتگی محض استفاده نمایید:
اصول پیشگیری از فخر فروشی کودکان
پیشگیری از فخر فروشی کودکان
الگو باشید
کودکان رفتار درست را با تماشاکردن و تقلید از شما یاد می گیرند پس به عکس العمل خود در برابر موفقیت ها توجه نمایید. در برابر بچه ها دیگران را سرکوب و یا آنها را مسخره ننماییدو یا در مورد موفقیت هایتان اغراق نکنید.
روانشناسان اعتقاد دارند که والدین می بایست به کودکان نشان دهند می گردد بدون فخرفروختن یا جریحه دار کردن احساسات دیگران حس خوبی از خود داشت.
کودکان را درست تشویق نمایید
هرچند خوب است کودکان را به دلیل دست پیدا کردن به موفقیتی که هم سن و سالان او نداشته اند تشویق نمایید ولی تلاش نمایید این تشویق را متوجه کوشش و زحمت او نمایید.
به جای این که بگویید «تو توپ را خوبتر از همه به دروازه فرستادی یا بیشترین ستاره ها مال تو بود به او بگویید: «واقعاً تلاش کردی خوبترین بازی را داشته باشی».
یاد بگیرید احساسات دیگران را محترم بشمارد: چنانچه شنیدید کودکتان به دوستش بیان کرد: «نمی توانی آن را انجام دهی ولی من قادر هستم. صبر نمایید تا دوستش برود و بعد به او بگویید:
«خیلی خوب است که تو می توانی آنقدر خوب با توپ بازی کنی ولی چنانچه او همیشه به تو می بیان کرد خیلی خوبتر از تو بازی می نماید چه حسی پیدا می کردی آن گاه مواردی در اختیار او قرار دهید و به طور مثال به او بگویید: «دفعه بعد که دوست داشتی بگویی چقدر خوب بازی کردی به مامان و بابا بگو. ما همیشه دوست داریم موفقیت هایت را از زبان خودت بشنویم.»
رفتار فخرفروشی را در کودکان تقویت نکنیم
تعریف کردن و تعریف شنیدن دوطرفه است
یک راه برای کنترل مبالغه در «خودشیفتگی» این است که به کودکتان یاد دهید در پی پیدا کردن راه هایی برای تشویق دیگران باشد.
«قادر هستید به او بگویید تو در این بازی خیلی خوب هستی ولی ببین دوستت چه پیشرفتی نموده تا مثل تو خوب بازی نماید. بیا تشویقش کنیم.»
بچه ها در این سن امکان دارد میلی نداشته باشند تا از دوستشان تعریف کنند ولی احترام به دیگران و ملاحظه دیگران را از شما یاد می گیرند و آن را به واضح می بینند.
[ad_2]
منبع : بیتوته
آخرین دیدگاهها