اگر کودک تان بچه های دیگر را می زند، بخوانید

[ad_1]

موقع دعوا کردن کودکان با هم, آهسته باشید و او را از محل درگیری دور نمایید

بعضی از بچه ها هنگامی در کنار چند کودک دیگر قرار می گیرند، به جای بازی و تعامل دوستانه، دست به یقه می شوند و کتک کاری راه می اندازند. بسیاری از والدین نمی دانند در این جایگاه می بایست چه رفتاری با کودکشان داشته باشند و در نتیجه به تنبیه کردن او می پردازند. غافل از این که با این کار احساس ترس و نا امنی را که ریشه رفتارهای پرخاشگرانه او است تقویت نموده و زمینه پرخاشگری زیادتر کودک را فراهم می کنند.

اگر بچه شما جزء کودکانی است که بچه های دیگر را می زند، لطفاً او را تنبیه نکنید. ریشه مشکل بچه شما ترس است. پس دست از تنبیه کردن که باعث افزایش ترس و در نتیجه افزایش احتمال کتک کاری  او می گردد بردارید و راهکارهای زیر را آزمون نمایید:

پیشگیری نمایید
قبل از این که کودک تان در تعامل با بچه های دیگر قرار بگیرد، ترس او را کم شدن داده و احساس امنیتش را افزایش بدهید. هنگامی با بچه های دیگر تعامل می نماید، در دسترس او باشید. اگر متوجه شدید که دارد به سمتی می رود که احتمال کتک زدن وجود دارد، مداخله نمایید و بین او و کودکی که می خواهد با او گلاویز بشود قرار بگیرید.

آهسته باشید
اگر کودک شما دارد گریه می نماید او را متوقف نکنید. گریه کردن یعنی بیرون ریختن احساسات و این سبب می گردد که او کم کم احساس بهتری پیدا نماید

اگر کودکتان بچه ای را زده، عصبی نشوید. عصبانیت شما شاید چند ساعتی صورت مسئله را پاک نماید اما در طولانی مدت هیچ مشکلی را حل نمی نماید. پس آهسته باشید، نفس عمیق بکشید و به خودتان بگویید «او کتک زده چون ترسیده است و من قادر هستم با آرامش و صمیمیت این ترس او را کم کنم».

جبران کردن را به او یاد بدهید
قبل از این که به سراغ بچه خودتان بروید، به سراغ بچه ای که کتک خورده بروید و سعی نمایید او را آهسته نمایید. این کار فرصتی هم به شما می دهد تا خودتان را برای برخورد درست با فرزندتان آهسته تر نمایید. هنگامی آن بچه آهسته شد، با مهربانی دستتان را دور گردن کودکتان بیندازید و او را با کودکی که کتک خورده رو در رو نمایید. به کودک کتک خورده بگویید «متأسفیم که وحید تو را زد. او غمگین بود و یادش رفته بود که به جای کتک زدن می بایست با شما حرف بزند. امیدواریم با این عذرخواهی حال تو هم خوبتر شده باشد».

همدلی آری، سرزنش نه
سرزنش کردن سبب می گردد کودکتان احساس نماید بچه بدی است، نمی تواند آدم بهتری باشد و شما دیگر او را دوست نخواهید داشت. در نتیجه زیادتر احساس ترس می نماید و پرخاشگری زیادتری به خرج می دهد! راه حل مؤثرتر این است که به او کمک نمایید دیگران را بفهمد و با آنها همدلی نماید. برای این کار می بایست خودتان توانسته باشید با بچه تان همدلی نمایید. او همدلی را از رفتار شما در رابطه با خودش می آموزد.

او را از معرکه دور نمایید
آهسته باشید و او را از محل درگیری دور نمایید. شما با این کار نمی خواهید او را تنبیه نمایید بلکه می خواهید فرصتی برای او فراهم نمایید تا با احساساتش روبرو شود.

کمک نمایید احساساتش را بشناسد
بچه شما می داند کتک زدن کار بدی است اما نمی تواند جلوی خودش را بگیرد. شما می بایست در این کار به او کمک نمایید. چطور؟ به او کمک نمایید تا احساساتش را بشناسد و آن ها را احساس نماید. برای این کار شما می بایست احساس امنیت کافی در او ایجاد نموده باشید. برای مثال به او بگویید «تو از زدن سعید خیلی ناراحتی. من متأسفم که آنجا نبودم تا به تو کمک کنم ولی الآن اینجا هستم و تو در امنیتی».

بگذارید احساساتش را بیرون بریزد
قبل از این که کودک تان در تعامل با بچه های دیگر قرار بگیرد، ترس او را کم شدن داده و احساس امنیتش را افزایش بدهید

اگر کودک شما دارد گریه می نماید او را متوقف نکنید. گریه کردن یعنی بیرون ریختن احساسات و این سبب می گردد که او کم کم احساس بهتری پیدا نماید. به اندازه کافی با او صحبت نمایید، زیادتر از اینکه حرف بزنید صمیمیت و مواظبت تان را به او نشان بدهید. احساسات او را تحلیل ننماییدو فقط موقعیتی را فراهم نمایید که او بتواند احساساتش را با خیال راحت بروز بدهد.

اگر گریه نکرد چی؟
اگر کودک شما بنای گریه کردن ندارد، اجازه ندهید به میان بچه ها برگردد چون احتمال کتک کاری کردن دوباره او زیاد است. در این مواقع سعی نمایید او را به خنده بیندازید. خنده هم به اندازه گریه در بهبود حال کودک و کم کردن احتمال کتک کاری مؤثر است.

مدیریت کردن هیجانات را به او یاد بدهید
 هنگامی شما و کودکتان آهسته شدید از او بخواهید به راههای خوبتر برای مدیریت کردن احساساتش فکر نماید. برای مثال بگویید« امروز که تو سعید را زدی او خیلی غمگین بود، کار تو به او صدمه زد… راستی چه اتفاقی افتاده بود؟». هنگامی توضیح می دهد بدون هیچ قضاوتی به او گوش نمایید مثلاً اگر می گوید عصبانی بوده به او بگویید «تو از او عصبانی بودی؟ می شه راجع بهش زیادتر با هم حرف بزنیم؟ ». بعد به او کمک نمایید جایگزین های بهتری برای کتک زدن پیدا نماید مثلاً بگویید « دفعه بعد، هنگامی عصبانی بشوی، فکر می کنی به جای کتک زدن چه کار دیگری می توانی انجام بدهی؟ »

به او اجازه حرف زدن بدهید. اگر راهی به نظرش نمی رسد پیشنهاداتی بدهید مثلاً بگویید «می خواهی به من تلفن کنی؟ یا جایگاه را ترک کنی؟ … ». سپس آن را با او تمرین نمایید مثلاً بگویید «بیا تمرین کنیم… این عروسک می خواهد خوراکی تو را بردارد. می بینی؟ تو خیلی عصبانی هستی و می خواهی او را بزنی. اما یادت می آید که به جای زدن می توانی کارهای دیگری انجام بدهی… مثلاً می توانی به من زنگ بزنی».

احساس تان را مدیریت نمایید
متوجه احساسات خودتان باشید. احساستان را مدیریت نمایید تا بتوانید خوبتر به کودکتان کمک نمایید. 

منبع:tebyan.net

[ad_2]

منبع : بیتوته